facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แย่งแมว

คำค้น : พระเอกร้าย ดราม่า แต่งงาน แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 724

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2564 21:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แย่งแมว
แบบอักษร

 

 

"วางแมวผมลงเดี๋ยวนี้!"เมื่อเห็นท่าทางที่เจ้ามะลิที่แสดงออกกับอดีตเจ้าของ ราเชนทร์ก็ไม่พอใจ นึกย้อนไปวันที่เธอโยนแมวตัวนี้มาให้ทีไรก็โมโหทุกที เพียงเพราะอยากได้ตัวใหม่ที่สวยกว่า กิรณาก็ทิ้งตัวเก่าเหมือนมันเป็นสิ่งของที่ไม่มีหัวใจ กว่าเจ้ามะลิจะหายเศร้าก็ใช้เวลาเป็นเดือน เขาไม่รู้หรอกว่าแมวจำเจ้าของได้หรือไม่  แต่เขาก็ไม่อยากให้มะลิจำคนใจร้ายอย่างเธอ

"ว่าไงจ๊ะจัสมิน โตขึ้นเยอะเลยน้า"กิรณาไม่สนใจคำสั่งของเขา หญิงสาวอุ้มแมวเดินไปอีกทาง เธอเองก็ดีใจที่ได้เจอกับจัสมินอีกครั้ง ไม่คิดว่ามันจะอยู่ที่นี่เพราะดูยังไงราเชนทร์ก็ไม่เหมาะกับแมว ภูดิศเข้าใจเลือกคนดูแลมันจริงๆ 

"วางแมวผมลงเดี๋ยวนี้!"เมื่อเธอไม่สนใจราเชนทร์ก็โมโห และครั้งนี้ไม่เพียงแค่พูด ร่างสูงตรงเข้ามาแย่งแมวออกจากอ้อมแขนของเธอ

"นายเชนทร์ เป็นบ้าอะไรเนี่ย!"กิรณาโวยลั่นตกใจกับการกระทำของเขา หญิงสาวเบี่ยงตัวหลบ ยังไม่ปล่อยเจ้ามะลิตามคำสั่ง ราเชนทร์ก็ไม่ยอมเช่นกัน ยื้อแย่งเจ้ามะลิเพื่อจะเอาชนะเธอ กิรณาก็สู้ไม่ถอยหนุนตัวหลบ เมื่อกลัวเจ้าอ้วนในอ้อมแขนจะได้รับบาดเจ็บ ส่งผลให้คนตัวใหญ่ที่พุ่งเข้ามาอย่างแรงเสียหลักล้มทับลงมา 

"เหมี๊ยว!"มะลิกระโดดออกจากอ้อมแขนกิรณา เมื่อมีการต่อสู้เกิดขึ้น

"ปล่อยนะ! เป็นบ้าอะไรของนาย ฉันบอกให้ปล่อย!"กิรณากรีดร้องเมื่อราเชนทร์โถมเข้าใส่ จนเธอจมหายไปกับพื้นโซฟา อกอวบแนบชิดไปกับอกเขาจนกลายเป็นเนื้อเดียวกัน

"ปล่อยแมวผม!"ราเชนทร์ยังพูดคำเดิม ใช้หน้าอกทับช่วงบนเธอไว้ ขาทั้งสองข้างทับขาเรียวเมื่อเธอยังดิ้นไม่หยุด

"ตาบอดเหรอ จัสมินโดดไปโน้นแล้ว ปล่อย!" กิรณาโวยลั่น เมื่อราเชนทร์ยังไม่ยอมปล่อยเธอ

"จัสมิน! ไม่มีจัสมิน ที่นี่มีแต่ไอ้มะลิ!"พูดรอดไรฟันบอกให้รู้ว่า ไม่ชอบใจชื่อที่กิรณาเรียกแมว

"เออ! มะลิก็มะลิ โน้นมะลิของนายนั่งอยู่โน้น ปล่อยฉันได้แล้ว!"มือบางผลักลงที่อกแกร่ง ราเชนทร์ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ก็เห็นอยู่ว่ามะลินั่งตาแป๋วอยู่ข้างๆโซฟา โชคดีทีมันโดดหนีทัน ไม่อย่างนั้นคงโดนทับแบนไปแล้ว

มือหนาคว้าข้อมือบาง แล้วรวบเอาไปไว้บนศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว อกอวบอิ่มภายใต้เสื้อนักศึกษารัดรูปบดเบียดอยู่กับหน้าอกของเขา ชายหนุ่มกระหยิ่มในใจยิ่งแกล้งก็ยิ่งสนุก

"นะ...นายเชนทร์ มันจะมากไปแล้วนะ นายจะทำอะไร!"หัวใจดวงน้อยเต้นคร่อมจังหวะ ตกใจกับการกระทำของเขา ราเชนทร์กำลังจะทำอะไร เธอไม่สนุกไปกับเขาหรอกนะ

ราเชนทร์ไม่ตอบคำถาม ใบหน้าหล่อเหลาก้มต่ำลงมาหา ริมฝีปากอิ่มเต็มที่กำลังบริษาทเขายั่วยวนจนอดใจไม่ไหว อยากรู้ว่ารสชาติของมันจะหอมหวานเพียงใด ที่ผ่านมาเขาไม่เคยแตะต้องของต้องห้ามของนายใหญ่ แต่ครั้งนี้เขาจะลองดูสักครั้ง แล้วค่อยไปรับโทษทีหลัง เพราะอยากลิ้มรสปากเล็กจิ้มลิ้มที่ทั้งด่าและต่อว่าเขาสารพัด 

"นาย!...อื้อ"เสียงที่เปล่งออกมาถูกกลืนลงคอเมื่อปากร้อนประกบลงมา ราเชนทร์ตามติดเมื่อใบหน้าสวยเบี่ยงหลบ กิรณาตกใจจนแทบสิ้นสติ หัวสมองมึนงง ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ราเชนทร์ทำแบบนี้ทำไม

ปากร้อนบดจูบลงมาอย่างแรงเพื่อทำโทษเธอ ที่บังอาจทำให้เขาเป็นห่วง เขารู้ว่าเธอยิงปืนเก่งและถูกฝึกมาอย่างดี แต่ก็ไม่ชอบใจที่เห็นเธอทำเรื่องใหญ่เกินตัว เธอเป็นหัวใจของทุกคน คุณพ่อ นายแม่ นายใหญ่ จะเสียใจแค่ไหนถ้าสูญเสียเธอ เขาเองก็ต้องเสียใจไปตลอดชีวิตที่ปกป้องเธอไม่ได้ หัวใจแกร่งกระตุกใครใช้ให้เขาคิดแบบนี้ เธอคือภาระ คือบ่วงที่นายใหญ่ผูกคอเพื่อทำโทษเขา เขาไม่ควรสงสารหรือห่วงใยเธอ

"อื้อ..."กิรณาดิ้นเมื่อขาดอากาศหายใจ ราเชนทร์จะฆ่าเธอให้ตายใช่ไหม ปากร้อนถอนออกเพื่อให้เธอได้หายใจ ก่อนจะประกบลงมาใหม่ และครั้งนี้เนิ่นนานจนเธอคิดว่าคงขาดใจตายด้วยจูบของเขา 

กิรณาหอบหนักเมื่อเขาถอนปากออก ตากลมโตมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ และก็ต้องตกใจเมื่อราเชนทร์โน้มหน้าลงมาอีก

"อย่า!"ร้องห้ามพร้อมกับดิ้นหนี เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆถึงได้ทำแบบนี้

ราเชนทร์มองหน้าคนใต้ร่าง ชอบใจกับจุดแดงบนแก้มใส ตาคมเข้มจับจ้องอยู่ที่ริมฝีปากอิ่มบวมช้ำ ข้อนิ้วแกร่งกรีดไล้ลงบนพวงแก้มชมพูอมแดง หัวเราะในลำคอเมื่อเจ้าของเบี่ยงหลบ ถูกทับไว้แบบนี้ถ้าเขาเอาจริงเธอก็หนีไม่พ้น ตากลมโตสบกับตาคมเข้มเพื่อค้นหาคำตอบ 

"ตกใจมากไหม"คำถามที่ได้ยินทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงเรื่องไหน ถ้าเป็นเรื่องที่ถูกไล่ยิ่งเธอชินเสียแล้ว ที่ทำให้ตกใจคงเป็นเขานี่แหละ ที่เขากำลังทำอยู่นี้มันคือความอ่อนโยนใช่ไหม

"ปล่อย!"กิรณาไม่ตอบคำถาม ใบหน้าสวยเข้มขึ้นบอกให้เขารู้ว่าเธอไม่พอใจที่ถูกเขาล่วงเกิน

"ผมขอโทษ"

"นะ...นายจะมาขอโทษฉันทำไม เรื่องที่เกิดก็เป็นเรื่องปกติ ฉันโดนลอบทำร้ายมาตั้งแต่จำความได้ ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัว"

"แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้ล่ะครับ น่ากลัวหรือเปล่า"เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถาม 

"หมายความว่าไง"

"รู้สึกยังไงที่ผมจูบคุณ"

"นาย!"ใบหน้าสวยแดงก่ำ กิรณาไม่แน่ใจว่ามันเกิดจากความอายหรือความโกรธกันแน่ รู้สึกยังไงที่ถูกเขาจูบ คนบ้านี่ถามมาได้ยังไง 

"ถ้ายังหาคำตอบไม่ได้ ผมจะทวนให้อีกรอบนะครับ"

"ไม่ต้อง! ฉันเกลียดนาย เกลียดทุกอย่างที่เป็นนาย โดยเฉพาะจูบของนาย จูบของนายน่ารังเกียจที่สุด!"

"แต่การกระทำของคุณมันตรงกันข้ามนะครับ คุณจูบตอบผม คุณเอาลิ้นมาพันกับลิ้นผม แล้วก็..."

"หยุดนะ ฉันไม่ได้ทำแบบนั้น!"แหวใส่เมื่ออับอายกับคำพูดของเขา

"แน่ใจ"เสียงนุ่มทุ้มถามย้ำอย่างล้อเลียน

ราเชนทร์ต้องใช้มนต์สะกดแน่ๆ เธอถึงได้เคลิ้มไปกับเขา เธอเกลียดและไม่เต็มใจ แต่ร่างกายกลับตอบสนองกับสัมผัสของเขา เขาแตะนิดแตะหน่อย เธอก็ละลายเป็นขี้ผึ้งรนไฟ เพราะความใจง่ายจึงถูกเขาย้อนรอยให้เจ็บแสบ จะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก อย่าหวังเลยว่าเขาจะได้เข้าใกล้เธออีก คิดในใจแล้วออกแรงดิ้น เธอต้องออกจากอ้อมแขนของเขาให้เร็วที่สุด คนบ้านี่จะได้เลิกเยาะเย้ยเธอเสียที

......................................................

เขาไม่ได้จูบกันนะคะ แค่แย่งแมวกันเฉยๆ^^ มะลิจะเป็นตากุ้งยิงไหมน้า หลบไปก่อนลูกตรงนี้ไม่ใช่ที่ของแมวววว 

ฝากผู้ชายร้ายๆด้วยนะคะ 

อีบุ๊คหวามรักนางบำเรอชั่วคืน โปร 129 บาท เหลืออีก 8 วัน ใครยังลังเลเรียนเชิญจ้า

แจ้งงงงง!!!

ที่รักสายเล่มกระดาษ พี่เปิดจองหวามรักนางบำเรอชั่วคืนอยู่นะคะ ราคา 250 รวมส่งลงทะเบียน ems เพิ่ม 40 บาทเป็น 290 บาท ใครสนใจจองได้เลยจ้า

รายละเอียดการจองตามนี้น้า

 

 

 

เพจ : มณีภัทรสร สไบนาง นามปากกา

เฟซ : Somtawin Yunan

ใครสายอีบุ๊คเชิญที่ Mebmarket ได้เลยจ้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว