ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 9 ผู้ชายหลายอารมณ์

ชื่อตอน : บทที่ 9 ผู้ชายหลายอารมณ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 535

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2564 12:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 ผู้ชายหลายอารมณ์
แบบอักษร

เกือบจะเที่ยงนั่นแหละเขาถึงพาเธอเข้าไปในไร่ไม่ได้บอกหรือนัดแนะอะไรกับเธอเลยสักอย่าง เรียกง่ายๆ ว่าไปแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเขาให้ไปไหนก็ไปให้ทำอะไรก็ต้องทำจะถามก็ไม่กล้าถึงถามไปเขาก็ไม่น่าจะตอบวันๆ เอาแต่ทำหน้าดุคิ้วก็ขมวดอยู่ตลอดเวลาจะพูดอะไรกับเธอแต่ละครั้งก็ทำอย่างกับจะกินหัวเธอพูดไปตะคอกไปจนเธออยากจะถามว่าเอาสเตร็ปซิลสักเม็ดมั้ยกลัวว่าคอเขาจะแตกก่อนเธอจะใช้หนี้หมด

“นายครับคุณเขมมานายจะให้เข้ามาเลยมั้ยครับ” สุชาติเดินเข้ามาบอกขณะที่เขากำลังพาเธอขึ้นรถเพื่อจะเข้าไปในไร่

เขาหยุดคิดแป๊บนึงก่อนจะพยักหน้าแล้วบอกให้ใครคนนั้นเข้าไปเจอเขาในไร่ สุชาติพยักหน้ารับ ชายหนุ่มหันมามองหน้าเธอนิ่งก่อนจะถอนหายใจออกมา

“ขึ้นรถ” เขาบอกเสียงห้วนนิดๆ เป็นอะไรไปอีกหล่ะแล้วเขมนี่ใครกันเขาไม่ได้บอกเอาไว้นี่ ในหัวก็คิดไปขาก็ก้าวขึ้นรถ เขาไม่ได้พูดอะไรเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาขับรถเธอรอบมองเขาอยู่หลายครั้งพอเขาไม่คิดจะบอกเธอเองก็ไม่รู้ว่าจะถามยังไงนั่งเงียบมาสักพักใหญ่ๆ เธอก็หันไปสนใจข้างทางแทนไร่ของเขามีเนื้อที่กี่ไร่กันนะแต่เธอเดาว่าคงเยอะอยู่เพราะมองไปใกล้นู้นยังไม่เห็นแนวรั้วเลย ความจริงที่นี่จะอากาศดีกว่านี้นะถ้าไม่มีเจ้าของไร่ที่ชอบทำหน้าดุอยู่ตลอดเวลา

ไม่นานรถก็มาจอดสนิทที่โรงอาหารนี่คงเป็นเวลาพักของคนงานเพราะเธอเห็นว่าคนงานหลายร้อยคนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ เธอกำลังมองสำรวจอยู่ๆเขาก็เปิดประตูลงจากรถไปแล้ว

“อ้าว ไม่บอกอะไรอีกและ อีตายักษ์” นิรณาตะโกนว่าเขาอย่างหงุดหงิดจะไปไหนทำอะไรก็ไม่เคยบอก พอค่อนขอดเขาจนพอใจก็เปิดประตูกระโดดลงตามเขาไปพอคนงานหันมามองคนที่ทำให้เธอหงุดหงิดก็หันมาโอบเอวรั้งให้เธอเข้าไปใกล้เรียกเสียงฮือฮาให้คนงานจนดังกระหึ่มทั้งโรงอาหาร

“อ้าวทุกคนต้อนรับนายหญิงกันหน่อย” เสมอร้องบอกขึ้นจากนั้นเสียงก็ดังกระหึ่มขึ้นกว่าเดิมบางคนก็มีสีหน้าตกใจบางคนก็ยิ้มแซว ส่วนคนที่โอบเอวเธออยู่หน่ะหรอตอนนี้ก็ยกยิ้มนิดๆ ตามบทบาทจนเธอต้องเหลือกตามองบนนอกจากจะทำหน้ายักษ์เก่งแล้วเขายังแสดงละครได้เก่งจนเธออยากจะขึ้นไปยืนบนโต๊ะแล้วปรบมือรัวๆ เพื่อเป็นการชื่นชมนักแสดงดีเด่นเลยทีเดียว

เสียงรถที่ดังมาจากด้านหลังทำให้ทุกคนหันกลับไปมองก่อนผู้หญิงสวยคนนึงจะก้าวลงมาจากรถรอยยิ้มถูกประดับอยู่บนหน้าของผู้หญิงคนนั้น ดูแล้วน่าจะอายุมากกว่าเธอสักสองสามปีท่าทางเรียบร้อย พอลงจากรถร่างระหงของคนที่จัดว่าสวยมากๆ ก็เดินเข้ามาก่อนจะมองมาทางเธอและคณกรแล้วรอยยิ้มนั้นก็ค่อยๆ จางลงไปจนแปรเปลี่ยนเป็นระคนสงสัยสายตามองมาที่เอวของเธอที่มีมือใหญ่โอบรัดไว้อยู่

“เขม เอาอะไรมาเยอะแยะเชียว” คนที่โอบเอวเธออยู่ทักผู้มาใหม่เสียงนุ่มน้ำเสียงก็ดูสนิทสนมกันจนเธอรู้สึกได้

“ขนมหน่ะค่ะเขมกับคุณแม่ทำสาคูไส้หมู จำได้ว่าพี่เสือชอบเลยเอามาฝากค่ะแล้วนี่ของพวกพี่ๆ ค่ะ” เขมอัปสรยื่นขนมให้สุชาติก่อนจะหันมามองคณกรอีกครั้ง

“ขอบใจจ้ะ คนงานที่นี่ก็เลยพลอยลาภปากไปด้วย อ่อเขมนี่แก้มหอมเมียพี่เองแก้มนี่เขมอัปสรน้องสาวเพื่อนสนิทฉันรู้จักกันไว้สิ” เขาแนะนำเธอกับผู้หญิงสวยจัดตรงหน้าด้วยท่าทางสบายๆ ผิดกับเธอตอนนี้ที่รู้สึกว่าอยู่ผิดที่ผิดทางอย่างไรก็ไม่รู้ได้แต่ส่งยิ้มให้คนที่ยืนหน้าซีดอยู่ตรงหน้าเท่านั้น

“มะ........เมียหรือคะ” เสียงของคนถามเบาหวิวจนเธอจับสังเกตได้ว่าคนตรงหน้ารู้สึกอย่างไร

“ใช่จ้ะ พอดีมันฉุกละหุกหน่ะเลยแค่จดทะเบียนกันส่วนงานแต่งก็คงรอฤกษ์ดีๆ” เขาโกหกแล้วเธอก็คิดว่ามันชักจะบานปลายไปกันใหญ่แล้วเลยยืนมือไปกระตุกเสื้อเขาแรงๆ คนตัวโตปรายตามองเธอนิดนึงก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเหมือนจะถามว่ากระตุกทำไม

“เขมยินดีด้วยนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณแก้มเขมก็คิดอยู่ว่าผู้หญิงคนไหนจะชนะใจพี่เสือคุณแก้มเหมาะกับพี่เสือมากเลยนะคะทั้งสวยทั้งน่ารัก” เขมอัปสรเอ่ยออกไปพร้อมรอยยิ้มที่มันช่างเป็นรอยยิ้มที่ดูฝืนและน่าสงสารจนเธอดูเป็นคนไม่ดีอย่างไรก็ไม่รู้

“ขอบคุณค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะคะคุณเขม” เธอไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ พูดได้แค่นั้นก็เงยหน้ามองตัวต้นเหตุที่ยืนทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวยังคงยิ้มส่งมาให้อย่างเคย

“เขมอยู่ทานข้าวกลางวันด้วยกันก่อนมั้ยเที่ยงพอดีเลย” เขาเอ่ยชวนน้องสาวเพื่อนส่งยิ้มเหมือนเคย

“ขอตัวดีกว่าค่ะพอดีเขมมีธุระในเมือง ยังไงเอาไว้โอกาสหน้านะคะขอตัวนะคะคุณแก้ม พี่เสือ”

“ค่ะ”

“มีคนไปด้วยหรือเปล่าเขมให้พี่ไปเป็นเพื่อนมั้ย” คณกรถามขึ้น ความเป็นห่วงเป็นใยของเขานั้นมันดูมีอะไรจนเธอคิดว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่น่าจะแค่น้องสาวเพื่อนเท่านั้น เขาดูห่วงใยเอื้ออาทรกับคนตรงหน้ามากๆ

“ขอบคุณค่ะพี่เสือแต่ว่าเขมนัดเพื่อนเอาไว้ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” เขมอัปสรหันมายิ้มให้รู้ดีว่าความห่วงใยนี้เกิดขึ้นเพราะอะไร

“งั้นก็ดูเเลตัวเองด้วย”

“ค่ะ”

ร่างระหงของแขกคนสำคัญเดินห่างออกไปแล้ว เธอจึงเงยหน้ามองเขาอย่างต้องการคำอธิบายแต่เขาก็ยังคงนิ่งเงียบยักคิ้วให้เธอสีหน้าไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรเลยสักนิด นี่เขาไม่รู้หรือไงว่าน้องสาวเพื่อนคิดยังไงกับตัวเอง

“ได้ยินว่าจดทะเบียนแล้วแต่ยังไม่แต่งเอาฤกษ์สะดวกเย็นนี้เลยมั้ยนาย”

“ฤกษ์สะดวกอะไรของแกไอ้เหนอ”

“อ้าวก็ฤกษ์แต่งไงนาย ไร่เราไม่ได้มีงานเลี้ยงมานานแล้วนาสักหน่อยเถอะเลี้ยงต้อนรับนายหญิงของไร่อีกอย่างจัดงานเลี้ยงบ้างคนงานจะได้มีแรงทำงาน”

“จัดงานเลี้ยงกินเหล้าเมากันเละเทะเช้ามาตื่นทำงานกันไม่ไหวมึงเอาอะไรมาพูดว่ามีแรงทำงานหว่ะ” เขาว่าอย่างขำๆ ก่อนจะพยักหน้าให้เป็นการอนุญาตจนคนงานต่างร้องเฮกันลั่นที่เย็นนี้จะมีงานเลี้ยงที่ไร่

“แต่งตัวสวยๆ เลยนะนายหญิงงานนี้จัดเพื่อนายหญิงโดยเฉพาะเลยนา” เสนอว่าจนเธออดยิ้มออกมาไม่ได้

“จัดให้แก้มจริงๆ ใช่มั้ยจ้ะ ไม่ได้อยากกินเหล้ากันหรอกใช่มั้ย” เธอเอ่ยแซวจนเสนอทำหน้าขัดเขินโบกไม้โบกมือปฏิเสธยิ๊กๆ

“นายหญิงก็พูดเกินไปเหนอไม่ใช่คนเเบบนั้นสักหน่อย ไหนๆก็ไหนๆขอสักร้อยลังนะนายหญิง” เสนอว่าก่อนจะหัวเราะร่วนจนคนเป็นนายส่ายหน้าไปมา

“สองร้อยไปเลยไอ้เหนอเอาเงินไปแล้วไปจัดการด้วย” คณกรควักเงินส่งให้ลูกน้องก่อนจะหันหน้ามามองเธอแล้วดันหลังให้เดินไปนั่งที่โต๊ะ

“งั้นเดี๋ยวเหนอไปยกกับข้าวมาให้ นายนั่งเลยเดี๋ยวเหนอบริการเอง” ลูกน้องคนสนิทดันให้เจ้านายนั่งลงก่อนจะประจบโดยการเดินไปสั่งกับข้าวให้ พออยู่ด้วยกันแค่สองคนคนที่มีคำถามมากมายก็เริ่มถามขึ้น

“แค่น้องสาวเพื่อนจริงๆ หรือคะ”

“แล้วจะเอาแค่ไหนหล่ะ” เหมือนจะตอบตรงคำถามแต่ก็ไม่

“คุณเขมน่ารักดีนะคะแล้วก็ดูชอบคุณด้วยคุณไม่น่าแนะนำฉันแบบนั้นเลย” เธอพูดไปตามที่ใจคิดเขากับเขมอัปสรก็ดูจะมีใจให้กันไม่ใช่หรือไง หรือว่าเขาจะดูไม่ออกว่าเขมอัปสรคิดยังไงกับเขา

“ให้ทำอะไรก็ทำเถอะหน่าอย่าซักอะไรให้มากความ” เขาพูดก่อนจะเสมองไปทางอื่น

ผู้ชายคนนี้ไม่ได้โง่ เขารู้ดีว่าเขมอัปสรคิดอย่างไรเขาแค่เลือกที่จะมองข้ามทำเป็นไม่รู้เท่านั้น แต่เขาก็ดูเป็นห่วงเป็นใยเวลาพูดคุยกับหญิงสาวก็ดูนุ่มนวลอบอุ่นมากกว่าคนอื่นๆ มันน่าจะมีอะไรมากกว่านั้นสิ แต่ทำไมเขาถึงเลือกทำแบบนี้

“ทำกับข้าวเป็นใช่มั้ย”

“ค่ะ” เธอตอบคนที่เปลี่ยนเรื่องไวจนเธอเริ่มชิน

“งั้นเย็นนี้ทำอะไรก็ได้สักสามสี่อย่างก็แล้วกันนะ เอาใจคนงานหน่อยดูจะเห่อนายหญิงกันมาก” เขาเอ่ยแซวจนเธอต้องยู่หน้าใส่นายหญิงกำมะลอหน่ะสิไม่ว่า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว