ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่40 ของขวัญ

ชื่อตอน : ตอนที่40 ของขวัญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2564 15:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่40 ของขวัญ
แบบอักษร

หลังจากที่คืนนั้นคนตัวเล็กไปขนขนมกลับมาที่ห้องจำนวนมาก ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเธอจึงหอบหิ้วเอาเจ้าช็อคโกแลตเจ้าปัญหามากินที่ทำงานด้วยทุกวันจนเพื่อนสาวต่างพากันบอกว่าอีกไม่นานโรคเบาหวานคงมาเยือนแต่หล่อนก็ไม่คิดจะใส่ใจคำพูดเหล่านั้น ระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังเพลิดเพลินอยู่กับของกินที่กองอยู่นั้น มายด์ก็เปิดประตูเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าซีดเซียว พลางเอามือเรียวกุมที่หน้าท้อง

 

“มายด์ แกเป็นอะไร?” คนตัวเล็กเอ่ยถามเพื่อนสาวทันที

 

“ฉันปวดท้องเมนส์ ว่าแต่แกมียาแก้ปวดมั้ย” คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมา

 

“แกก็เพลาๆลงบ้างนะของหวานน่ะ เวลาเมนส์มาแกจะปวดหนักเหมือนอย่างฉัน” มายด์เอ่ยพร้อมกับหลับตาเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ทำงาน แต่คำพูดนั้นกลับทำให้คนตัวเล็กถึงกับชะงักไป จากนั้นมายด์จึงเอ่ยถามคนตัวเล็กต่อ “แล้วยัยดาวยังไม่เข้าหรอวันนี้”

 

“เห็นบอกว่าวันนี้จะเอางานที่แก้ไปให้ลูกค้าดูนะ ไม่รู้ว่าจะเข้ามารึเปล่า” คนตัวเล็กตอบพร้อมกับเก็บซ่อนอาการที่ตนเผลอแสดงออกเพื่อนสาวจึงไม่ทันได้เห็น

 

“นิน แกช่วยไปซื้อยาแก้ปวดที่ร้านขายยาใกล้ๆตึกให้ฉันหน่อยสิ” มายด์ว่าพร้อมกับฟุบหน้าลงที่โต๊ะทำงาน

 

“ได้ๆ เดี๋ยวฉันรีบไป” คนตัวเล็กหยิบกระเป๋าขึ้นสะพายแล้วเดินออกจากห้องทำงานไปทันที ระหว่างทางคนตัวเล็กก็เอาแต่คิดตามสิ่งที่มายด์พูด “เมนส์ฉันเดือนนี้ยังไม่มาเลยนี่นา คงไม่หรอกมั้งฉันอาจจะเครียดเรื่องงานก็ได้มันเลยเลยเลื่อนวัน” คนตัวเล็กพยายามพูดปลอบตัวเอง

 

 

ร้านขายยา

“สวัสดีค่ะ” เภสัชกรสาวหันมาทักทายอย่างยิ้มแย้ม

 

“เอายาแก้ปวดประจำเดือนค่ะ” คนตัวเล็กเอ่ยตอบเภสัชกรสาวระหว่างที่รอ หล่อนก็เกิดความลังเลในใจ “เอาวะ เอ่อ..ขอที่ตรวจครรภ์สองกล่องค่ะ” คนตัวเล็กรีบเอ่ยขึ้นในจังหวะที่เภสัชกรสาวหันมา

 

“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ”

 

.

.

.

 

ตลอดทั้งวันคนตัวเล็กจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ในใจมันร้อนรุ่มหล่อนเริ่มทบทวนอาการที่ตนเองเป็นตลอดหลายวันที่ผ่านมา หากมายด์ไม่เป็นประจำเดือนหล่อนคงไม่ฉุกคิด เมื่อกลับมาถึงห้องคนตัวเล็กก็มุ่งหน้าเข้าไปที่ห้องน้ำทันที หล่อนพลิกอ่านคู่มือข้างกล่อง แล้วเริ่มทำการตรวจด้วยอาการมือไม้สั่น คนตัวเล็กทำใจอยู่นานกว่าจะกล้าเดินเข้าไปใกล้แท่งตรวจเธอเป่าลมออกจากปากเพื่อลดอาการประหม่าและตื่นเต้น แล้วตัดสินใจหยิบขึ้นมาดูขณะที่ดวงตาสวยยังหลับปี๋

 

“สะ..สองขีด ทั้งสองอันเลยหรอเนี่ย” ทันทีที่ลืมตาขึ้นดวงคู่สวยก็เบิกโพลงคนตัวเล็กพูดพลางวางฝ่ามือเรียวไว้ที่หน้าท้อง “หนูอยู่ในนี้สินะ” น้ำตาไหลออกมาเมื่อรับรู้ว่ามีอีกหนึ่งชีวิตกำลังเติบโตอยู่ในนี้ แม้จะไม่ได้เตรียมใจแต่หล่อนกลับรู้สึกดีมากจนอธิบายไม่ถูก คนตัวเล็กมองไปที่แท่งตรวจในฝ่ามือ “จะบอกพี่วินยังไงดี เค้าจะดีใจรึเปล่า” คนตัวเล็กอมยิ้มพร้อมกับลูบที่หน้าท้องเบาๆ “เดาสีหน้าพ่อเราไม่ออกจริงๆถ้ารู้ว่ามีหนูเค้าจะทำหน้าแบบไหน แต่ยังไม่บอกดีกว่าอีกไม่นานก็จะวันเกิดเค้าแล้ว เก็บหนูไว้เป็นของขวัญวันเกิดคุณพ่อดีกว่าเนาะ” คนตัวเล็กพูดพร้อมกับรีบเก็บแท่งที่ตรวจครรภ์ไว้ในกระเป๋าสะพายดังเดิม

 

แกร่ก~ เสียงเปิดประตูทำให้คนตัวเล็กเดินออกมาต้อนรับคนตัวสูงด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

“กลับมาแล้วเหรอคะ” คนตัวเล็กเดินไปรับข้าวของจากคนตัวสูงอย่างรู้งาน เขาจึงโน้มตัวมากดจมูกคมเข้าที่ขมับเล็กก่อนจะเอ่ยขึ้น

 

“ตัวนินหอมจัง”

 

“หอมอะไรกันคะ ออกไปทำงานมาทั้งวัน” ว่าจบก็เดินเอาของไปวางไว้ที่โต๊ะ พร้อมกับหย่อนตัวลงนั่งที่โซฟาตัวยาว คนตัวสูงเดินตามมานั่งลงข้างๆพร้อมกับยกแขนขึ้นมาโอบกอดเอวบางไว้

 

“พรุ่งนี้ไม่ลืมนัดที่พี่บอกไว้ใช่มั้ย พี่จะให้ช่างแต่งหน้าช่างทำผม มาแต่งตัวให้นินที่ห้องนะ”

 

“ค่ะ ไม่ลืมค่ะเพราะพรุ่งนี้นินจะลางานนอนรอพี่วินอยู่ที่ห้องทั้งวัน”

 

“แล้วพรุ่งนี้ไม่มีงานเหรอ”

 

“พรุ่งนี้ว่างค่ะ เคลียร์คิวให้พี่วินโดยเฉพาะ” คนตัวเล็กเอ่ยยิ้มๆ

 

“งั้นคืนนี้ก็....”

 

“พักผ่อนค่ะ เดี๋ยวผิวนินไม่สวยนินไม่อยากโทรมไปออกงาน” คนตัวเล็กว่าพลางยกมือเรียวขึ้นไปจับคางคนตัวสูงส่ายหน้าไปมา แล้วลุกเดินหนีเข้าห้องนอนทันที

 

“ได้ไงอะนิน นิน!!!” เสียงตะโกนไล่หลังคนตัวเล็กมาทำให้หล่อนถึงกับหลุดขำคนอะไรจ้องแต่จะจับหล่อนกินท่าเดียว

 

 

ห้องนอน

คนตัวเล็กแสร้งนอนหงายแน่นิ่งไม่สนใจคนตัวสูงที่เอาแต่นอนตะแคงหันหน้ามามองหล่อนอยู่

 

“นิน~ หลับแล้วเหรอ” คนตัวสูงถามพลางยื่นนิ้วมาสะกิดหัวไหล่คนตัวเล็ก

 

“นอนได้แล้วค่ะพี่วิน” เธอลืมตาขึ้นแล้วหันหน้ามามองเขา

 

“พี่ยังไม่ง่วง” คนตัวเล็กยิ้มออกมาจากนั้นจึงขยับตัวเอาหน้าซุกอกแกร่งยกแขนเรียวโอบกอดคนตัวสูง ซึ่งเขาก็ยกแขนขึ้นโอบกอดหล่อนไว้เช่นกัน

 

“แต่นินง่วงแล้วค่ะ”

 

“คนใจร้าย” คนตัวเล็กอมยิ้ม ก่อนจะเอ่ยถามประโยคต่อมา

 

“วันเกิดปีนี้พี่วินอยากได้อะไรเป็นของขวัญคะ” แต่คำตอบของคนตัวสูงก็ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับหัวร้อนทันทีที่ได้ฟัง

 

“อยากให้เมียออนท็อปสักสามยก”

 

“ไอ้พี่วิน!!!” คนตัวเล็กดีดตัวขึ้นจับหมอนฟาดใส่คนตัวสูงไม่ยั้งแทนที่จะสำนึกคนตัวสูงกลับนอนขำอยู่อย่างนั้นราวกับมีความสุขที่ทำให้หล่อนโมโหได้

 

 ตุบ~ ตุ่บ~ ตุบๆๆๆ "นี่แน่ะๆ"

 

“โอ้ยยยนิน!!! ฮ่าๆๆ~" / "ตายซะเถอะไอ้คนหื่น"

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว