[inazuma eleven]อย่าไปน่ารักกับใครแบบนี้นะ^^: ....ฮารุ...คุง?

ความเดิมตอนที่แล้ว
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ตัวหายร้อนแล้วนิ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

เย้
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ดีใจทำไม
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ก็เป็นห่วงนิ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

เดี๋ยวเอาน้ำมาให้//เดินไปที่ห้องครัว
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

.
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ห่วงหรอ// °////°
2 นาทีต่อมา
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อะ//ยื่นแก้วหน้าให้
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ขอบใจ//รับแก้ว
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

//นั่งเก้าอี้ข้างเตียง
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ทำอย่างกับเป็นบ้านตัวเองเลยนะ//กินน้ำตาม
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

เสือก😒
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ครับ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

...
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ความจริงแค่เป็นหวัดเอง ไม่ต้องมาขนาดนี้ก็ได้ไหมวะ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ไม่ได้
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

มึงก็เป็นเพื่อนกู
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ถ้าเพื่อนกูเป็นอะไรขึ้นมาล่ะ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

....
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เฮ้อออ//วางแก้วน้ำที่โต๊ะ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

?
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

สำหรับมึง...
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

กูคงเป็นได้แค่เพื่อนมึงสินะ//หันหน้าหนี
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

!
เบิร์น....(กาเซล)
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ขอโทษ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

กูขออะไรหน่อยดิ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ว่า?
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เล่าเรื่องคนที่มึงชอบ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ให้ฟังหน่อยดิ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

เฮ้อ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

คนๆนั้น
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

เขาเป็นเพื่อนเก่ากู
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

เพื่อนรักเลยด้วยซ้ำ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

แม่ง...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

เหมือนมึงชิบหาย
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

!
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เหมือนกู?
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

เออ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ตอนเจอกันครั้งแรก ยังคิดเลยว่าเป็นเขา55
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

แต่..
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

มันก็ 10 ปีแล้วอ่ะ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

แล้วก็...//น้ำตาคลอ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อึก..มันแม่งไปต่างประเทศ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

บอกให้กูรอ..ฮึก..//เช็ดน้ำตา
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

....
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

แต่แม่งไม่กลับมา ฮือๆ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ข..ขอโทษ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

//เช็ดน้ำตาที่รู้อยู่ว่ามันไม่ยอมหยุดแน่ๆ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

กาเซล....
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ฮือๆ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เฮ้อ//เอามือขึ้นมาลูบหัวกาเซล
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

//ยอมให้ลูบโดยดี
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

มึง...คือ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

กูขอโทษ...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

?//เช็ดน้ำตาออก
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

มึงขอโทษอะไร
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ถ้ากูบอก
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

มึงจะเชื่อไหม
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อะไรล่ะ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ถ้ากูบอกว่า...
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

คนที่อยู่ตรงหน้ามึง...
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

คือคนที่ทำให้มึงไปชอบใครไม่ได้เลย
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

มึงหมายถึงอะไรวะ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อย่าล้อเล่น
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

กูพูดจริง
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

...
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ถ้ากูบอกว่ากูเป็นคนๆนั้นล่ะ...
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ฟุสุจัง...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

!!!!
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

....ฮารุ..คุง?
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

อืม...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ฮึกๆ ฮือๆ~//เริ่มร้องไห้ต่อ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

อย่าร้องดิ//ดึงกาเซลมากอด
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ฮือๆ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ไอคนบ้าๆ...ฮือๆ//ทุบหลังเบิร์น
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ฟุสุจัง..ฮารุคุงขอโทษ//กอดแน่นกว่าเดิม
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ฮึกๆ//พิงตัวเบิร์น
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

โอ๋ๆ อย่าร้องนะ เด็กน้อย//ลูบหัวคนตัวเล็ก
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ฮือๆ
เหตุการณ์แบบนี้มันเป็นเหตุการณ์ที่ทั้งสองคนเคยเกิดขึ้นแล้ว
10 ปีที่แล้ว
คารุยะ

ฟุสุจัง...ฮารุคุงขอโทษ//กอดฟุสุจัง
ฟุสุเกะ

ฮึกๆ
คารุยะ

โอ๋ๆ อย่าร้องนะ เด็กน้อย//ลูบหัวคนตัวเล็ก
ฟุสุเกะ

ฮือๆ
.
15 นาทีต่อมา
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

//ยังกอดไว้เหมือนเดิม
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

//หายร้องแล้ว
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

นี่...ฮารุคุง
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

หือ?
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

นายกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่//หันหน้าขึ้นมามอง
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

2 ปีที่แล้ว
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ตอนที่นายลาออกจากโรงเรียนแอลเรียไปแล้ว
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

แล้ว...ทำไมไม่ติดต่อมา..
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

นายย้ายบ้านนิ ฉันไม่รู้ว่านายหายไปไหน
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อืม...
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ว่าแต่...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

หือ?
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

//จับกาเซลกดลงเตียง
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ฮารุคุง!?
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

//ก้มหน้าเข้ามาใกล้
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อะไรเนี่ย°/////°
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

//กระซิบที่หู
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ว่าแต่ชอบฉันได้ยัง ฉันคือฮารุคุงของฟุสุจังนะ^^
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

!-/////-
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อือ....//หันหน้าหนี
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เย้
ฟอด!
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

//หอมแก้มกาเซล
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

...°/////°
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ฮารุคุง ปล่อยได้ยัง...
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

อืมมมม
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ไม่เอาอ่า
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

!?
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ปล่อยเถอะ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ขอทำอย่างนึงก่อน^^
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อะไรล่...//ยังไม่ทันพูดจบ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

//จูบกาเซล
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อื้อๆ °^°'//เคลิ้ม
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

//อ้าปาก
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

^^ //สอดลิ้น
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อื้อ!//โดนสอดลิ้นเข้าไป
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

//ผละจูบ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

..ออ..แอ้ว//พยายามผลักเบิร์น ออก
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

แฮกๆ//ถอยออกมา
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

แฮกๆ// °////////°
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ต่อดีไหม^^
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ฮารุคุง! พอแล้ว!
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ครับๆ^^
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เสียดาย...
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

-////-
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ฟุสุจัง เป็นแฟนกันน้า^^
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ขนาดนี้แล้ว...เป็นก็ได้°/////°
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เย้°//////°
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ก..กลับก่อนนะ-///-//ผลักเบิร์นออก,เดินไปที่ประตู
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เดี๋ยวไปส่งนะครับ ที่รัก^^//เดินไปจับมือกาเซล
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อ...อือ//ยอมให้จับมือ
.
หอพักของกาเซล
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ขอบคุณนะที่มาส่ง ฮารุคุง
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ยินดีครับ^^
ซ่าๆ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

อ้าว
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ฝนตก
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ทำไงดี
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ไม่เป็นไรหรอก
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

วิ่งผ่านได้อยู่
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ไม่เอา ไข้เพิ่งหายเอง//จับมือเบิร์นไว้
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

รอฝนหยุดก่อน
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ครับ
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

งั้น..
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ไปรอที่ห้องเมียได้ไหมครับ^^
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

-/////-!//ตีแขนเบิร์น
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

โอ้ย! เขินแล้วชอบใช้กำลัง
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ยังไม่ใช่เมียสักหน่อย-_-'
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เดี๋ยวก็เป็น^^
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ไอบ้า!//ตีแขนอีกรอบ
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

จะเข้าไม่เข้า!
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

เข้าคร้าบๆ เค้าขอโทษ🙏
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

^^
เหี้ย! ชิบหายละ กูจะรอดไหมวะ ฝนนนนรีบหยุดตกเร็วๆนะ ╥﹏╥ (กาเซล)
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ฝนรู้ใจแฮะ^^
---------
ไรท์เอง

อ๊ากกกก
ไรท์เอง

แต่งเองเขินเองละ
คิยามะ ทัตซึยะ

ไรท์
ไรท์เอง

ไงคะที่รัก^^
คิยามะ ทัตซึยะ

...
ฮิโรโตะ

เมียกู ไอไรท์
ไรท์เอง

ผัวกูค่ะ
คิยามะ ทัตซึยะ

สัส
คิยามะ ทัตซึยะ

ไม่ใช่ทั้งสอง
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ทัตซึยะะะ ช่วยกูด้วยยย
คิยามะ ทัตซึยะ

มึงเป็นไร!?
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

มันไม่เป็นไรๆ//ปิดปากกาเซล
ซูซึโนะ ฟูสุเกะ (กาเซล)

ไออ้า!//โดนปิดปาก
นางุโมะ ฮารุยะ(เบิร์น)

ไปละ//ลากกาเซลไป
ฮิโรโตะ

กูว่ากาเซลมันไม่น่ารอดละ-_-
คิยามะ ทัตซึยะ

โอ! ไม่น้าา ;-;
คิยามะ ทัตซึยะ

เออใช่
คิยามะ ทัตซึยะ

ไรท์...
ไรท์เอง

อะไร!
คิยามะ ทัตซึยะ

บทพวกกูล่ะ!
ไรท์เอง

อ๋อ โทษที555
คิยามะ ทัตซึยะ

-_-
ฮิโรโตะ

ทัต มีบอลไหม
คิยามะ ทัตซึยะ

มี//ยื่นบอลให้
ฮิโรโตะ

กูอยากเตะบอลใส่ไรท์บ้านี่ละ
ไรท์เอง

เตะเลยถ้าไม่อยากอยู่ในเรื่องแล้ว
ฮิโรโตะ

อ๊าก ไม่เอาครับ ขอโทษครับ🙏
คิยามะ ทัตซึยะ

...

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน

ความเร็วในการอ่านแบบอัตโนมัติ

เสียงข้อความ

....ฮารุ...คุง?

ความคิดเห็นปักหมุด

ความคิดเห็นทั้งหมด ()