ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 ชีวิตที่กำลังจะเปลี่ยนไป

ชื่อตอน : บทที่ 2 ชีวิตที่กำลังจะเปลี่ยนไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 913

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2564 01:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 ชีวิตที่กำลังจะเปลี่ยนไป
แบบอักษร

“วันนี้แกไปทำเรื่องลาออกกับทางโรงเรียนส่ะ”

“ลาออก? ลาออกทำไมคะ”

“ฉันยกแกให้นายหัวรณกรแล้วเขาจะมารับแกพรุ่งนี้” นันทินีป้าสะใภ้ของเธอพูดราวกับว่าสิ่งที่เพิ่งออกมาจากปากเมื่อกี้นั้นเป็นเรื่องเล่นๆ ที่อยู่ๆ ก็จะยกเธอให้คนนั้นคนนี้

“หมายความว่ายังไงคะแก้มไม่เข้าใจ”

“ลุงแกเป็นหนี้นอกระบบเลยไปยืมเงินนายหัวรณกรมาใช้หนี้และตอนนี้ก็ไม่มีเงินไปคืนเขา นายหัวเขาชอบแกก็เลยจะขอแกไปเป็นเมียอีกคนแทนหนี้สิบล้านที่ลุงแกยืมมา”

นิรณาอึ้งไปกับเรื่องที่ได้รับรู้ขจรเป็นพี่ชายแท้ๆ ของแม่เธอมีศักดิ์เป็นลุงเธอตั้งแต่แม่เธอจากโลกนี้ไปเธอก็มาอยู่กับขจรและนันทินีแม้ทั้งสองจะไม่ได้เลี้ยงดูแลเธอมาด้วยความรักแต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าถ้าไม่มีทั้งสองคนนี้ป่านนี้เธอเองก็คงระหกระเหินอยู่ไหนบนโลกนี้สักที่แต่การที่อยู่ๆ ทั้งสองจะมายกเธอให้คนอื่นแลกกับหนี้สินแบบนี้มันถูกต้องแล้วหรอ เธอไม่ใช่สิ่งของแต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อมีหัวจิตหัวใจทำไมทั้งสองถึงได้ทำกับเธอแบบนี้

“แก้มว่ามันไม่ถูกนะคะยืมเงินมาก็ต้องใช้ด้วยเงินสิคะ”

“แกมีปัญญาหรอเงินตั้งสิบล้าน นี่แกอย่าเรื่องมากนักเลยบุญเท่าไหร่แล้วนังแก้มนายหัวรณกรรวยจะตายแกไปเป็นเมียเขานั่งกินนอนกินสบายไปทั้งชาติยังจะเรื่องมากอีก” นันทินีว่าอย่างไม่ใส่ใจ

หึ จะหาเงินไปใช้หนี้ชาติไหนจะครบสู้ส่งตัวภาระอย่างแกไปไม่ดีกว่าหรอฉันมีแต่จะได้กับได้

“แต่แก้มว่า........................”

“หนิฉันบอกให้แกไปทำอะไรก็ไปทำเถอะหน่าอย่าเรื่องมากนักเลย แกจะมาอยู่เป็นภาระของบ้านนี้ไปถึงเมื่อไหร่ฉันนี่เหนื่อยแสนเหนื่อยส่งลูกฉันเรียนแล้วยังต้องส่งแกเรียนอีกแกรู้มั้ยว่าค่าเทอมค่าหอค่ากินเนี่ยตกเดือนละเท่าไหร่กว่าแกจะโตมาได้ฉันกับลุงแกขอให้แกทำเรื่องแค่นี้แกทำไม่ได้หรือไงนังแก้ม”

“แต่เรื่องที่คุณป้าขอมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะคะ”

“แล้วยังไงหรือว่าแกจะปล่อยให้บ้านถูกยึดลุงกับป้าแล้วก็พี่สาวแกต้องหนีหัวซุกหัวซุนเพราะว่าแกไม่คิดจะช่วย เนรคุณ!”

นิรณาถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนใจชีวิตที่มีคำว่าบุญคุณค้ำคอไว้กำลังจะทำให้เธอต้องตกอยู่ในภาวะที่เรียกว่ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ชีวิตไม่ได้เป็นของเธอตั้งแต่วันที่แม่เธอจากโลกนี้ไปแล้ว

“ค่ะแก้มจะทำตามที่ทุกคนต้องการถือว่าแก้มตอบแทนพระคุณที่คุณลุงกับคุณป้าเลี้ยงดูแก้มมาก็แล้วกันนะคะ” เธอพูดออกไปอย่างขมขื่นปกติเธอก็ไม่ได้รับความรักจากคนที่นี่อยู่แล้วจะต้องระหกระเหินไปอยู่ที่อื่นมันจะต่างอะไรกัน

“ดีไปส่ะได้ก็ดีนังแก้มหอมพ่อกับแม่ฉันเลี้ยงแกมาตั้งนานบ้านก็เล็กแค่นี้แกไปสักคนบ้านจะได้โล่งขึ้น” ระรินลูกพี่ลูกน้องของเธอว่าขึ้นหลังจากเดินเข้าบ้านมาในเวลาเกือบเจ็ดโมงเช้า

“ไปไหนมายัยรินทำไมกลับบ้านเอาป่านนี้” นันทินีถามลูกสาวเสียงเข้มเอาจริงๆ เสาหลักของบ้านก็คือนิรณาเพราะทั้งเธอและลูกสาวตอนนี้ว่างงานกันหมดมีเพียงนิรณาเท่านั้นที่ทำงานหาเงินเข้าบ้านส่วนขจรหน่ะหรอป่านนี้ยังไม่ออกจากบ่อน ค่าน้ำค่าไฟก็เป็นเงินของนิรณาทั้งสิ้นและเหตุผลที่นายหัวรณกรขอนิรณาแทนที่จะเป็นลูกสาวของเธอที่สวยกว่าก็คงเป็นเพราะเห็นว่ามันเอางานเอาการมากกว่าถึงแม้ว่าอยากจะใช้หนี้ให้หมดๆ ไปแต่ก็อดห่วงสภาพครอบครัวเธอหลังจากนี้ไม่ได้ ระรินเองก็อายุปาเข้าไปยี่สิบแปดแล้วแก่กว่านิรณาตั้งห้าปีแต่กลับยังไม่มีอะไรเป็นโล้เป็นพายเลยสักอย่างงานบ้านก็ทำไม่เป็น งานในบ้านทุกอย่างก็นังแก้มหอมอีกนั่นแหละที่เป็นคนทำ

“รินไปงานวันเกิดยัยส้มมาค่ะ ขอตัวก่อนนะคะง่วงมากเลยนังแก้มยกข้าวเช้าขึ้นไปให้ฉันบนห้องด้วยไม่ได้ไปสอนหนังสือแล้วหนิ” ว่าเสร็จร่างบางระหงที่ยังคงมีกลิ่นแอลกอฮอล์อยู่ก็เดินโซเซขึ้นห้องไป

“นังลูกคนนี้เอาแต่เที่ยวกลับมาก็นอนตื่นอีกที่ก็เย็นงานการก็ไม่ทำ” นันทินีบ่นไล่หลังลูกสาวไปอย่างไม่จริงจังนัก

“แกไปทำเรื่องลาออกไปเดี๋ยวฉันจัดการเอง ไปได้แล้ว แล้วขากลับซื้อกับข้าวเข้ามาด้วยนะตู้เย็นโล่งอีกแล้ว”

“ค่ะ” นิรณาตอบรับอย่างสุดจะปลงกับชีวิต


เม้นบอกกันด้วยนะคะว่าชอบเเนวนี้กันหรือเปล่า
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว