ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 48 เริ่มการแข่งขัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 48 เริ่มการแข่งขัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 218

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2564 20:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 48 เริ่มการแข่งขัน
แบบอักษร

การแข่งได้เริ่มขึ้น ในรอบที่หนึ่งเซนทำเพียงใช้ภาพลวงตาหลอกล่ออีกฝ่ายที่บังเอิญเดินผ่านมาให้เดินวนไปวนมาในป่าจนกว่าเกมจะถึงจุดจบ ลีโอทำหน้าที่ได้ดีจัดการฝ่ายบุกของอีกฝั่งที่ผ่านเข้ามาจนสลบเหมือด

 

ทางด้านทัตสึยะแทบจะเรียกได้ว่าเสมือนการกลั่นแกล้งก็มิบาน และเพียงไม่นานการแข่งก็ได้สิ้นสุดลงเมื่อทัตสึยะกรอกโค้ดจนหมด

 

ช่างเป็นการกระทำที่ดูไม่ค่อยโดดเด่นเท่าไหร่นัก และแน่นอนนี่คือจุดประสงค์ของเขาเอง

 

ไม่นานการแข่งรอบที่สองก็ได้เริ่มขึ้น สถานที่ในครั้งนี้นั้นคือตึกร้างแห่งหนึ่ง ในครั้งนี้เซนก็ยังคงทำตัวไม่ให้โดดเด่นเช่นเคย เขาทำเพียงเดินราดตระเวนไปรอบๆเพื่อหาเป้าหมาย

 

ก่อนจะทำเป็นสู้กันอย่างดุเดือนโดนใช้เพียงแค่เวทย์ระดับ C ที่เขาใช้ได้เท่านั้น หน้าที่ที่เด่นที่สุดในตอนนี้คือทัตสึยะที่บุกทะลวงเข้าไปจัดการคนที่คอยเฝ้าและกรอกโค้ด

 

หลังจากที่ได้รับชัยชนะ ทั้งสามคนต่างก็พักผ่อนตามอัธยาศัย มีเพียงทัตสึยะที่ไปดูการแข่งขันในช่วงเที่ยงของโรงเรียนที่ 3 ที่มีอิจิโจ มาซากิอยู่ ส่วนเซนนั้นก็อย่าที่บอกไปเขาเลือกที่จะไปพักผ่อนนั่งขี้เกียดอยู่ที่ใกล้ๆตู้กดน้ำ

 

เขาเปล่ามีอาการเหนื่อยจากการแข่ง ก็แค่อยากจะนั่งสงบอยู่คนเดียวเงียบๆเพื่อพักผ่อนก็เท่านั้น(?) แต่ว่าไปๆมาๆความต้องการนั้นกลับพังลงไปเมื่อเอริกะนั้นเดินมาเจอพี่ของเธอและรุ่นพี่มาริซึ่งอยู่ห่างออกไปจากตรงที่เซนนั่งพอสมควร

 

เอริกะมีท่าทีที่ค่อนข้างจะเหมือนหาเรื่องเอามากๆ เห็นแล้วเขาก็จำต้องลุกไปลากตัวเธอมาสงบสติอารมณ์ซะก่อน

 

“ขอโทษด้วยนะครับผมขอยืมตัวเธอก่อน”

 

“อ-อะ! เดี๋ยวก่อนซิเจ้าบ้า! จะพาฉันไปไหนฉันยังคุยกับทางนี้ยังไม่เสร็จเลยนะ!”

 

พูดจบก็ไม่ทันที่ทุกคนจะได้หายสงสัยว่าเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่เซนก็ลากเอริกะออกมาซะแล้ว และจับไปนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามในที่ที่เขาเคยนั่งเมื่อครู่โดยที่เอริกะนั้นก็โวยวายตลอดทางแต่ก็ยอมตามมา

 

“เธอรู้มั้ยทำไมชั้นถึงต้องลากเธอมา”

 

เซนพูดขึ้นพร้อมกับนั่งลงและเอาหน้าฟุบโต๊ะ นี่ตกลงเขาไม่เหนื่อยจากการแข่งจริงๆหรือเปล่า แน่นอนว่าใช่ แต่ไม่ใช่สำหรับเรื่องเมื่อตอนสู้กับมังกร เขาอดหลับอดนอนเพื่อเฝ้าดูพวกมันจนกระทั่งมันโผล่มา

 

การเหนื่อยล้าเพราะไม่ค่อยได้นอนก็ต้องชดเชยด้วยการนอน เขาไม่เลือกใช้พลังของไฟธาตุอรุณในการกระตุ้นให้ตนนั้นตื่นเพราะคิดว่าแค่นั่งหลับเฉยๆเดี๋ยวก็คงหาย

 

แต่ว่า กลับไม่ได้ทำอย่างที่หวัง เขาเคยบอกไว้ว่าเขาอยากทำอะไรเขาก็จะทำ เขาอยากที่จะนั่งพักอยู่ที่นี่ เขาก็จะอยู่ที่นี่

 

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงละ แล้วก็พูดกับฉันแต่กับนั่งฟุบหน้าเนี่ยนะ”

 

เอริกะทำหน้าบึ้งสะบัดหนี พร้อมกับนั่งกอดออก ฟังจากน้ำเสียงแล้วเธอคงจะโคตรอารมณ์ไม่ดี เซนจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาและจ้องมองไปที่ตาของเธอที่ยามนี้หันไปมองทางอื่น

 

“ขอโทษก็แล้วกัน เพราะงั้นหันกลับมาคืนได้แล้วเอาริกะ”

 

“..แล้ว มีอะไรละ”

 

เธอค่อยๆหันกลับมา ก่อนจะพบกับสายตาของเซนที่จ้องมองเข้ามาในดวงตาของเธอ

 

“นั่งอยู่ตรงนี้ มันก็พอได้ยินเสียงจากตรงนั้นอยู่บ้างละนะ ที่ชั้นอยากจะพูดก็คือเอริกะ เธอน่ะเสียงดังมากๆเล่นเอาชั้นพักผ่อนไม่ได้เลย”

 

“...ห้ะ?”

 

“และตอนนี้ชั้นก็ไม่อยากพักผ่อนแล้ว มันเป็นความผิดของเธอ เพราะงั้นเลี้ยงน้ำชั้นซะ เอาเป็นน้ำส้มน้ำสตอเบอรี่กับน้ำกีวี่อย่างละกระป๋อง ออ ขอบคุณล้วงหน้านะที่เลี้ยง”

 

“...”

 

ได้แต่ใบ้รับประทาน เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะถูกข่มเหงให้เลี้ยงน้ำโดยชายคนนี้ แล้วอีกอย่างเธอยังไม่ทันบอกไปเลยว่าจะเลี้ยง!

 

“อยากกินก็ซื้อเองซิเชอะ!”

 

เธอสะบัดหน้าหนีอีกครั้ง ก่อนจะทำแก้มป่องส่วนเซนก็ทำเพียงอมยิ้มที่มุมปากเท่านั้น เขาไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่ชอบข่มเหงผู้หญิงซักหน่อย ก็แค่อยากจะหนอกเล่นเท่านั้น และดูเหมือนว่าเธอจะงอนจริงๆเข้าให้ซะแล้ว

 

แต่ถึงยังงั้นทำไมเขาถึงยังยิ้มอยู่ละ? แน่นอนนั่นก็เพราะว่าเธอเลิกโวกเวกโวยวายแล้วยังไงละ

 

“ชั้นละชอบ(ตอน)ที่เธอทำตัวเงียบๆจริงๆ”

 

เขาพูดออกมาเบาๆก่อนจะปิดเปลือกตาลง โดยไม่รู้เลยว่าคำพูดของตนทำเอาสาวเจ้าเข้าใจผิดไปจนหน้าแดงเป็นมะเขือเทศไปแล้ว

 

“ถ้าจะถึงเวลาแข่งแล้วช่วยปลุกชั้นด้วยนะ”

 

เซนพูดขึ้นก่อนจะหลับไปอย่างเงียบไป ปล่อยให้เอริกะนั่งแอบมองหน้าเขาอยู่เงียบๆ โดยที่ทัตสึยะและมิยูกิมองภาพเหตุการณ์อยู่จากที่ที่ห่างออกไปไม่ไกล

 

“อย่างที่คิด เซนกับเอริกะ..”

 

เสียงมิยูกิดังขึ้นมาแผ่วๆแต่ก็ยังพอทำให้ได้ยินได้ว่าเธอพูดว่าอะไร ทัตสึยะทำได้เพียงมองไปที่น้องสาวของตนก่อนจะส่ายหัวเบาๆอย่างเอ็นดูให้แก่เธอแม้เธอจะไม่เห็นก็ตาม

 

.

 

.

 

.

 

เมื่อใกล้ถึงเวลาแข่งขันรอบชิง เอริกะที่เอาแต่นั่งเหม่อมองเซนพลางคิดเรื่องต่างๆไปพลางก็ได้ปลุกเซนขึ้นมา ท่าทีของเธอดูเปลี่ยนไปเล็กน้อยเพราะเธอนั้นไม่ได้บ่นอะไรเลยแม้แต่น้อยที่ต้องมาค่อยปลุกเขา

 

เซนทำเพียงขอบคุณที่ช่วยปลุกก่อนจะแกล้งลูบหัวเธอเล่นและเดินไปเตรียมตัวเพื่อที่จะแข่ง แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังคงไม่โวยวายอะไรออกมาอยู่ดี นอกซะจากบอกให้เขานั้นสู้ๆ

 

และแน่นอน ยังไงเขาก็ต้องชนะ..

 

เมื่อเตรียมตัวกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกคนจึงไปประจำในสถานที่แข่ง ในรอบนี้คือที่โล่งกว้างที่ไม่มีสิ่งกีดขวางใดๆเลย มีเพียงต้นหญ้าสีเขียวขจีเท่านั้น สายลมเย็นพัดผ่าน ผ้าคลุมที่ลีโอใส่พลันสะบัดพริ้วไหว

 

ในรอบนี้ทัตสึยะได้ให้ลีโอใส่ผ้าคลุมซึ่งทัตสึยะเป็นผู้เตรียมไว้ให้เพียงคนเดียว ลีโออดไม่ได้ที่จะบ่นเพราะมีเพียงตนที่ต้องใส่เจ้าผ้าคลุมที่ดูเห่ยๆนี่เพียงคนเดียว

 

“นายแน่ใจนะ ว่าจะไม่ใช้ของที่ชั้นเตรียมไว้ให้”

 

ทัตสึยะพูดขึ้นพลางมองไปที่เซน เซนทำเพียงยิ้มอ่อนๆและส่ายหน้า

 

“ชั้นมีวิธีในแบบของชั้น ไม่ต้องเป็นห่วง”

 

“อา..”

 

หลังจากนั้นการแข่งก็ได้เริ่มขึ้น ทัตสึยะออกเดินมุ่งตรงเข้าไปแบบโต้งๆ ทำให้พวกอิจิโจที่คิดว่าทัตสึยะจะมาไม้ไหนถึงกับตกใจเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมา

 

หลังจากนั้นการดวลกันของทัตสึยะและอิจิโจจึงได้เริ่มขึ้น เซนเห็นอย่างนั้นจึงได้เริ่มเคลื่อนไหวบ้างเนตรวงแหวนถูกใช้งานเป็นจังหวะเดียวกับที่คิจิโจจิหันมาสบตาเข้าพอดี

 

“หึ..”

 

รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากก่อนที่ตัวของเซนนั้นจะวิ่งออกไปด้วยความเร็วจากความสามารถทางกายภาพ! และได้ค่อยๆเพิ่มจำนวนมากขึ้นจนทางด้านคิดจิโจจิต้องขมวดคิ้ว! ภาพลวงตาแบบนี้ก็ใช้เวทมนตร์ไม่ได้น่ะซิ!

 

เงือนไขของเวทย์ที่คิจิโจจิใช้นั้นคือต้องเห็นตัวเป้าหมาย เพราะงั้นภาพลวงตาแบบนี้จึงเป็นปัญหาอย่างมากเพาะไม่สามารถกำหนดตัวเป้าหมายที่แน่ชัดได้ คิจิโจจิหันไปทางอิจิโจเพื่อให้ช่วยจัดการให้เล็กน้อย แต่กลับไร้ซึ่งสิ่งตอบรับ

 

เพราะอิจิโจที่กำลังดวลเดือดอยู่กับทัตสึยะเมื่อกี้นี้ ตอนนี้ได้หายไปแล้ว!?!? หันไปยังเพื่อนร่วมทีมอีกคนที่อยู่ข้างๆก็กลับไร้ซึ่งวี่แวว!!?! ภาพลวงตาระดับไหนกันถึงทำได้ขนาดนี้!!!?!

 

และเพียงมองกลับไปทางเซนที่มีร่างแยกมากมายนั้นเขาก็พลันต้องขาสั่น!!!?

 

“อ..อะไรกัน นั่นมันอะไรน่ะ!!!!??”

 

เสียงตะโกนดังขึ้นอย่างขวัญผวาก่อนที่จะเข่าอ่อนย้วยลงไปนั่งกับพื้น!ดวงตาเบิกโพลงกว้าง!ใบหน้าเริ่มขาวซีดจนเสมือนศพ! สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขานั้น.. มันคือปากของมังกรที่กำลังอ้ากว้างเพื่อเขมือบร่างกายนี้ไปทั้งตัว!!!??

 

“เฮ!! คิจิโจจิ!!”

 

สติของคิจิโจจิได้สลบเหมือดไปโดยที่ไม่มีใครสามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้นยกเว้นทัตสึยะ อิจิโจที่ได้ยินเสียงอันกระวนกระวายจึงได้หันไปมองและถึงกับต้องตกใจ

 

“ได้ไง!? ฝีมือของใครกัน!!”

 

และเมื่อหันไปมองทางด้านฝั่งของเซนก็กลับต้องนิ่งแข็งค้าง! ชิบะ ทัตสึยะ!?ทำไมถึงได้ไปอยู่ที่นั่น!??? แล้วคนที่กำลังดวลกับเขาละ!!!? อิจิโจหันไปมองตรงหน้าของตนอย่างรวดเร็วก่อนจะพบว่าเบื้องหน้าก็มีทัตสึยะ!! แถมยังใกล้เข้ามามากแล้วด้วย!!!

 

‘นี่มันอะไรกั-แย่แล้วเผลอใส่แรงไป!!!?!’

 

ด้วยความร้อนรนและสับสนอิจิโจควบคุมเวทมนตร์ไม่อยู่จึงได้เผลอใช้เวทย์ออกมาเป็นชุดและมันยังถูกจัดอยู่ในหมวดเวทย์ระดับA ที่ผิดกฎในการแข่งอีกด้วย!

 

‘แบบนี้ได้เผลอฆ่าตายแน่!!’

 

ตู้ม!!!?-!!!ๆๆๆ

 

ทันที่ทันใดเวทย์ก็ได้ถูกใช้ออกมาเพราะทัตสึยะมิอาจหยุดการทำงานของเวทมนตร์ได้จนหมด!! ร่างของทัตสึยะถูกแรงระเบิดกระแทกปลิวไปตามแรงมายังอิจิโจ!

ส่วนที่ที่ถูกเวทย์ยังใส่ก็เกิดเป็นควันขโมงเกิดขึ้น! ชิบะ ทัตสึยะ! เขาเผลอฆ่าไปแล้ว!!

 

ฟรึ่บ!!-!×2

 

ซึ่งความคิดของอิจิโจไม่ทันได้รับการยืนยัน! เพราะมัวแต่รู้สึกผิดว่าตนนั้นทำอะไรลงไปร่างของเซนที่ไม่น่าจะมาอยู่ตรงนี้กลับพลันโผล่ออกมาจากกลุ่มควันเบื้องหน้าพร้อมทัตสึยะที่ไม่น่าจะขยับตัวได้ได้ยันตัวขึ้นจากการกลิ่งหลายตลบ!!!!

 

.!!!.

 

เซนวิ่งพุ่งผ่านไป!ทัตสึยะวิ่งมาหยุดอยู่ข้างๆของอิจิโจก่อนที่จะดีดนิ้วพร้อมใช้เวทย์ขยายเสียงจนเกิดคลื่นลมแรงกระจายตัวไปรอบๆ!! เหล่าหญ้าสีเขียวเอนพัดพริว! ดินบริเวณใกล้ๆพลันลอยขโมง!! ก่อนที่ร่างของอิจิโจจะเข่าทรุดลงไปนอนหมดสติ ตามด้วยร่างของทัตสึยะ

 

ส่วนเซนที่วิ่งผ่านไปก็พลันหยุดเท้าก่อนที่จะรวบรวมมานาไว้ที่แขนและต่อยอัดอากาศด้วยแรงช้างสารไปยังศัตรูที่เหลืออยู่เพียงคนเดียว!

 

แรงลมมหาศาลเกิดเป็นพายุขนาดย่อมพัดร่างตรงหน้าลอยไปไกลนับหลายสิบเมตรก่อนที่จะตกกระแทกกับพื้นจนสลบไป!!!

 

และโรงเรียนที่ชนะก็ได้แก่!! โรงเรียนมัธยมปลายเวทมนตร์ที่ 1!!!!!

 

ถึงแม้จะมีข้อถกเถียงว่าที่โรงเรียนที่ 3 แพ้นั้นเป็นเพราะคิจิโจจิเป็นลมแดด แต่ก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าเป็นอย่างที่พูดจริง แต่ก็ไม่สามารถหาเหตุผลได้จนกว่าคิจิโจจิจะออกมาบอกว่าเพราะอะไร

 

เพราะเวทย์ลวงตาของเซน ไม่ซิต้องบอกว่าพลังวิชาลวงตาของเนตรวงแหวนของเซนนั้นมันเหนือล้ำมากเกินไปจนไม่มีใครสามารถรับรู้ได้ว่าทำไมคิจิโจจิจึงได้เป็นลมล้มพับไปเพราะแม้แต่อิจิโจก็ยังโดนเข้าไปภายในเสี้ยววิ เว้นก็แต่ทัตสึยะไว้คนหนึ่งที่พอรับรู้ได่

 

และเพราะว่าทัตสึยะเด่นเกินไป จึงไม่มีใครเอะใจเลยว่าทำไมเซนที่อยู่หลังสุดจึงวิ่งไปถึงตรงนั้นได้เพียงเวลาไม่ถึงนาที จะมีก็แต่เหล่าคนที่รู้จักว่าเขานั้นคือใคร ที่ได้แต่ขบคิดอย่างปวดหัว

 

เวทย์เร่งความเร็ว? เวทย์นี้สามารถเร่งความเร็วได้ขนาดนี้เลยหรอ? แม้แต่พวกตนจะสังเกตดีๆแต่ก็ไม่อาจจะมองมันเนี่ยนะ?? แล้วไหนจะเรื่องทัตสึยะที่น่าจะบาดเจ็บสาหัสแต่กลับยังลุกขึ้นได้

 

สองคนนี้.. เป็นใครกันแน่...

 

.

 

 

.

 

 

.

 

👻👻👻👻👻

 

ผมค่อนข้างชอบสาวหัวออกส้มหรือแดงแต่ต้องผมยาว เพราะงั้นเอริกะ!! จงผมยาวขึ้นซะ!!! ซันซิลสูตรใหม่เร่งผมยาวภายไหน 2 สัปดาห์!!!

 

555คือว่าตอนนี้อาจจะสั้นไปหน่อย แต่รับรองว่าตอนหน้าจะ... จะสั้นกว่านี้ขอบคุณครับ ใช่หรอวะ?5555 ตอนต่อไปไม่มีกำหนดการ แต่ก็ขอขอบคุณทุกคนที่ยังคงทนอ่านมาถึงตอนนี้ ขอบคุณมากๆนะครับ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว