facebook-icon

ไม่ว่าใครที่หลงเข้ามาอ่าน จะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ยังไงเราก็ขอบคุณมากนะคะ หวังว่ามันจะสร้างความสนุกให้กับผู้อ่านนะคะ : )

Chapter 2 : นัดตรวจช็อกโกแลต (เลิฟ)

ชื่อตอน : Chapter 2 : นัดตรวจช็อกโกแลต (เลิฟ)

คำค้น : ความรัก หวานใจ คอเมดี้ หมอ น่ารัก หัวใจ กุ๊กกิ๊ก หวานแหวว ขอฝากหัวใจไว้ใกล้คุณหมอ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 87

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2564 01:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 2 : นัดตรวจช็อกโกแลต (เลิฟ)
แบบอักษร

Chapter 2 

นัดตรวจช็อกโกแลต (เลิฟ) 

                        

           ช่วงวันที่ผ่านมา ฉันคิดอยู่ตลอดว่าจะทำยังไงกับชีวิตตัวเองต่อไปดี  หลายปีแล้วที่อยู่ตัวคนเดียวตามลำพังหลังจากที่ป๊ากับแม่จากไป

 

 

               ก่อนนี้ฉันเคยมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ ชีวิตที่เกิดมาสุขสบายแทบจะไม่ต้องหยิบจับอะไรด้วยตัวเองเลยสักอย่าง

 

 

               ป๊ากับแม่ของฉันมีหุ้นส่วนโรงงานผลิตอาหารกระป๋องส่งออกนอกประเทศพวกท่านเป็นหนึ่งในทีมผู้ก่อตั้งโรงงาน

 

 

               จนวันที่พวกท่านเสียด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อห้าปีก่อน ฉันก็กลายเป็นลูกกำพร้าตัวคนเดียวทันทีทั้งที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยไม่จบด้วยซ้ำ

 

 

      มาลองคิดทบทวนดู เรื่องที่ยัยเพื่อนกระทิงยุแยงเกี่ยวกับคุณหมอก็น่าสนใจ ฉันเองก็ยอมรับว่ารู้สึกประทับใจเขาตั้งแต่แรกพบเหมือนกัน

 

               ฟังแล้วอาจจะดูใจง่ายไปสักหน่อย 

  

               ก็ถ้าไม่ได้กำลังหลอกตัวเองอยู่ ใจของฉันมันรู้สึกแบบนั้นกับเขาจริงๆ นั่นแหละ เขาเป็นผู้ชายที่บุคลิกนิ่งแต่ดูน่าค้นหามาก

 

 

               พอนึกถึงเขาทีไรความรู้สึกอยากไปตรวจที่โรงพยาบาลไวๆ ก็ผุดขึ้นมาทันที คิดแบบนี้มันดีไหมละเนี่ย

 

 

               แทนที่จะมานั่งสนใจเรื่องก้อนซีสต์ของตัวเอง แต่ดันสนใจอยากจะไปเจอคุณหมอมากกว่า

 

 

               ฉันคงบ้าไปแล้วแน่ๆ 

 

 

               พูดแล้วก็อยากจะทำความรู้จักเขาให้มากกว่านี้ เพราะฉันเองก็ไม่แน่ใจว่านิสัยของเขาจะเป็นอย่างที่เห็นตอนอยู่ในสถานการณ์ของหมอกับคนไข้หรือเปล่า

 

 

               บางทีตอนอยู่นอกเวลาทำงานเขาอาจเป็นผู้ชายที่มีบุคลิกอีกแบบก็ได้ หรือคงเพราะหน้าที่จรรยาบรรณของงานเลยทำให้เขาต้องรักษาภาพลักษณ์เอาไว้

 

 

               แต่ก็นั่นแหละ การพบกันระหว่างเราฉันสัมผัสได้ว่าเหมือนมีบางอย่าง   ที่ทำให้ถูกดึงดูดเข้าไปหาเขา มันอธิบายไม่ถูก

 

               แต่โดยรวมแล้วฉันประทับใจและรู้สึกดีมาก 

  

               ชีวิตของฉันทุกวันนี้แท้จริงแล้วแสนจะเปราะบาง การที่ภายนอกฉันแสดงออกว่าตัวเองเป็นคนร่าเริงไม่คิดมาก ไม่ได้กำลังรู้สึกอ้างว้าง และโดดเดี่ยว

 

 

               แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าฉันจะไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่เป็นอยู่ซะทีเดียว บางทีมันก็มีเหงาบ้าง อยู่บ้านหลังใหญ่คนเดียวอาศัยว่าเลี้ยงแมวเอาไว้.ให้เป็นเพื่อนไปวันๆ

 

 

               แต่ก็นับว่ายังดีที่ชีวิตมีปาหนันเป็นเพื่อนสนิท เพราะเพื่อนใจสาวคนนี้นี่แหละที่สามารถฉุดดึงความรู้สึกของฉันออกจากความโศกเศร้าขึ้นมาได้หลังจากที่สูญเสียป๊ากับแม่ไปในตอนนั้น

 

 

พอเรียนจบ และอยู่บ้านเฉยๆ รอกินเงินปันผลจากกิจการที่ป๊ากับแม่ทิ้งไว้ ตอนนั้นฉันรู้สึกเบื่อกับชีวิตที่ลอยไปลอยมา

 

 

เลยลองไปทำงานที่หน่วยงานรัฐแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด แต่ทำไปได้.ไม่ถึงปีก็ต้องขอลาออก

 

 

เหตุผลเพราะทนความเฒ่าหัวงูของหัวหน้างานไม่ไหวจนเกิดเรื่องเกิด ราวตามมาวุ่นวายไปหมด

 

 

คุณอาของฉันเคยชวนให้.ไปช่วยบริหารงานที่โรงงาน แต่ฉันก็มักจะปฏิเสธไปเสมอ เพราะฉันรู้ตัวดีว่างานที่นั่นมันไม่ได้เหมาะกับฉันเท่าไร  

 

 

สุดท้ายหลังจากที่เรียนจบมาได้สามปีกว่า ตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักที

 

 

จริงอยู่ที่ฉันมีรายได้จากปันผลกิจการที่ป๊ากับแม่ทิ้งไว้.ให้ แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับการอยู่เฉยๆ ไม่ได้ทำงานอะไร

 

 

แล้วตอนนี้ยังมารู้ว่าตัวเองเป็นโรคที่เข้าข่ายว่าจะมีลูกยากอีก ชีวิตคงได้อยู่คนเดียวไปตลอดแน่ ถ้าหากไม่คิดวางแผนอนาคตเอาไว้  

 

 

พอนึกถึงเรื่องมีลูกฉันก็เริ่มคิดเกี่ยวกับตัวเองมากขึ้น หลายปีที่ผ่านมา ฉันใช้ชีวิตล่องไปลอยมาตลอดแทบไม่ได้ทำอะไร

 

 

ถ้าจะเริ่มเป็นแม่คนก็คงดีเหมือนกัน อย่างน้อยการได้มีครอบครัว มีลูกก็คงไม่ต้องทนเหงาไปกว่านี้

 

 

ก็จริงอย่างที่เพื่อนบอกเอาไว้ โอกาสเจอผู้ชายที่ดี และเพียบพร้อมแบบนี้ ไม่ได้มีให้ฉันเจอบ่อยๆ

 

 

บางทีนี่อาจจะเป็นพรหมลิขิตที่ทำให้ฉันต้องมาเจอกับหมอชานนท์ก็ได้ แค่นึกถึงใบหน้าขาวซีดที่เขินจนแดงระเรื่อในวันนั้นก็ใจสั่นอีกแล้ว

 

 

อืม…เป็นไงก็เป็นกัน คงต้องลองจีบหมอชานนท์ดูสักหน่อย ถ้าไม่สำเร็จฉันก็แค่ยังโสดต่อไปเท่านั้นเอง ไม่ต้องไปคิดอะไรต่อให้ยาก

 

พอถึงวันนัดพบคุณหมอที่โรงพยาบาลอีกครั้ง ฉันไม่ลืมตั้งนาฬิกาปลุกเพื่อตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งหน้าแต่เช้า

 

 

มันต้องเริ่มแล้วละ ภารกิจอ่อยคุณหมอเนี่ย  

 

 

ถึงจะป่วยอยู่แต่ก็ต้องดูดีเอาไว้ก่อน ฉันหยิบเสื้อเปิดไหล่ผ้าชีฟองจั้มพ์เอวสีขาวลายดอกเดซี และกระโปรงยีนสั้นเอวสูงจากตู้เสื้อผ้ามาสวมใส่

 

 

จากนั้นก็แต่งหน้าโทนสีธรรมชาติให้แก้มพอมีเลือดฝาด จับแท่งลิปสติกสีส้มพีชขึ้นมาทาลงเบาๆ ที่ริมฝีปาก

 

 

ก่อนออกจากบ้านไม่ลืมหยิบรองเท้าส้นเข็มสีขาวคู่โปรดไปเปลี่ยนก่อนเข้าไปหาคุณหมอที่ห้องตรวจ

 

เป็นอันว่าเรียบร้อยสวยผ่าน! แบบนี้แหละหมอชานนท์เห็นแล้วต้องร้องว้าว! 

  

ขับรถออกจากบ้านไม่นานก็มาถึงโรงพยาบาล ตอนรอหน้าลิฟต์มีพยาบาลสาวสองคนที่ยืนอยู่ก่อนหน้านี้กำลังคุยกันอย่างออกรสชาติ

 

 

ทีแรกฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่พอได้ยินว่าหมอชานนท์อะไรสักอย่างนี่ แหละเลยลองเงี่ยหูตั้งใจฟังดู

 

 

จับใจความได้ว่ามีน้องหมอฝึกหัดไปสารภาพรักและขอคบกับเขาแต่ถูกปฏิเสธกลับมา

 

เฮ้อ…เขานี่เสน่ห์แรงจริงๆ แบบนี้ฉันจะสู้คนอื่นไหวไหมเนี่ย 

  

 "จากผลตรวจวันนี้ ก้อนซีสต์ยังมีขนาดเท่าครั้งก่อนนะครับ เดี๋ยวหมอจะจัดยาให้อีกชุดเพื่อรอดูอาการต่อเนื่องนะครับ"

 

 

"โอเคค่ะ"

 

 

"อ้อ...วันหลังคุณเนลาดาช่วยใส่ชุดที่สะดวกต่อการตรวจมากกว่านี้หน่อยนะครับ เป็นชุดสบายๆก็ได้ครับ เวลาเปลี่ยนตอนตรวจจะได้.ไม่ลำบาก"   

 

 

"ค่ะ...คุณหมอ"

 

บ้าจริง! อุตส่าห์แต่งตัวสวยๆ มาอ่อย เหมือนโดนเขาดุเลย ทำไมชีวิตถึงได้น่าเศร้าขนาดนี้ 

 

 

"คุณเนลาดามีอะไรจะสอบถามเพิ่มเติมไหมครับ"

 

 

       "คุณหมอเรียกเนยว่าเนยเฉยๆ ก็ได้นะคะ จะได้ฟังแล้วดูไม่เป็นทางการมากเกินไป"

 

 

     "ครับ"

 

 

      "ว่าแต่หมอคะ ยาที่ให้มาทานน้ำหนักขึ้นจังเลยนะคะ หมอว่าเนยอ้วนขึ้นกว่าครั้งแรกที่เราเจอกันไหมคะ?"

 

 

 ถามไปก็ทำหน้าทำตาใสๆ เขาจะสังเกตไหมวันนี้ฉันแต่งหน้าแต่งตัว สวยมาก เพื่อมาตรวจภายในกับเขาโดยเฉพาะเลย

 

 

"ยาปรับฮอร์.โมนพวกนี้มีผลข้างเคียงครับ หมอแนะนำให้คุณเนยหมั่นออกกำลังกายและทานอาหารที่มีประโยชน์ควบคู่กันไปด้วยนะครับ"

 

 

"งั้นเหรอคะ แล้วมีวิธีอื่นอีกไหมคะ นอกจากกินยา"

 

 

"จริงๆ สามารถผ่าตัดได้ครับ แต่เคสคุณเนยหมอยังไม่แนะนำครับ"

 

 

 "อ้อ…แล้วจริงหรือเปล่าคะ ที่ว่าเป็นซีสต์แล้วจะมีผลทำให้เนยมีลูกยาก"

 

 

"ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยครับ คุณเนยอายุยังน้อย อาการยังไม่น่าเป็นห่วง ตอนนี้ไม่ถือว่าอยู่ในกลุ่มที่มีบุตรยากมาก"

 

 

"เฮ้อ...ถ้าไม่อยากผ่าตัดหรือกินยา แบบนี้เนยคงต้องมีลูกสินะคะ"  

 

 

"วิธีนี้ช่วยได้ครับ ระยะเวลาที่ตั้งครรภ์เก้าเดือนไปจนถึงหลังคลอดอีกสองถึงสามเดือน จะเป็นช่วงที่ไม่มีรอบเดือน เมื่อไม่มีรอบเดือน ทางการแพทย์.ถือว่าเป็นการรักษาได้ทางหนึ่ง เพราะถุงน้ำจะฝ่อตัวไปเองครับ"

 

 

"อ๋อ…แบบนี้นี่เอง"

 

 

"ถ้ายังไม่พร้อมมีลูก คุณเนยค่อยๆ ประคองรักษาตัวเองไปก่อนก็ได้ครับ"

 

 

"ว่าแต่คุณหมอคะ"  

 

 

"ครับ"

 

 

"คุณหมอมีครอบครัวหรือยังคะ?"  

 

 

ทั้งที่รู้ว่าให้เพื่อนกระทิงสืบมาแล้วแต่ต้องเนียนสักหน่อย จะเริ่มทำการอ่อยมันต้องเข้าทางอ้อมแบบนี้แหละ

 

จังหวะเริ่มดีแล้ว 

  

"ยังครับ"

 

 

"แล้วแฟนล่ะคะ?"

 

 

"ไม่มีครับ"

 

 

"งั้นลองมาแต่งงานกันไหมคะ หมอจะได้ช่วยรักษาเนยให้หายด้วยไง ดีไหมคะ?"

 

 

"....." เขาย่นคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินที่ฉันถามออกไป

 

 

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นคะ หรือว่าหมอเป็นเกย์?"

 

 

"ไม่ใช่ครับ!"

 

 

"งั้นรบกวนขอความร่วมมือด้วยค่ะ" 

 

 

"ถ้าคุณเนลาดาไม่มีอะไรแล้ว รบกวนเชิญรอที่ห้องจ่ายยาด้วยครับ"

 

 

เขาปรับสีหน้าให้นิ่งขึ้น พอลองรุกจีบก็ดูเหมือนว่าไก่จะเริ่มตื่นจนได้   เขาเปลี่ยนกลับมาเรียกชื่อจริงของฉันในทันทีเพื่อสร้างระยะห่าง

 

แต่ไม่เป็นไรขอลองรุกต่ออีกนิดแล้วกัน 

 

"คุณหมออะ ว่างไหมคะ? นี่ก็จะเที่ยงแล้ว ไปทานข้าวกันนะคะ แบบสานสัมพันธ์อะไรอย่างเนี้ย"

 

 

"คงต้องขออภัยด้วยนะครับ ผมต้องอยู่รับคนไข้รายถัดไป เชิญครับ!"

 

 

"อย่าปฏิเสธเลยนะคะ ก่อนเข้ามาเนยถามเจ้าหน้าที่หน้าห้องไว้แล้ว  เธอบอกว่าเนยเป็นเคสสุดท้ายของเช้านี้"

 

 

"เชิญครับ!" 

 

 

สงสัยทักษะการอ่อยของฉันจะไม่ได้ผล เขาถึงไม่สนใจแถมฉันยังโดนไล่ออกจากห้องตรวจอีก

 

 

คนอะไรนิ่งมาก นิ่งจนเดาใจแทบไม่ถูกว่ากำลังคิดอะไรภายใต้.ใบหน้าที่เรียบเฉยนั้น

 

  

ทำใจแข็งนัก คอยดูนะเดี๋ยวเนลาดาจะจัดหนักเอาให้ดิ้นไม่หลุดเลย 

  

  

 

To Be Continued 

 เพจ "เงียบๆ" ที่อาจจะไม่ค่อยมีอะไรของคนเขียน : ) 

www.facebook.com/sandsnowwrite 

Chocolate Heart มี E-Book ออกแล้วนะคะ SCAN QR ไปหน้า meb ได้เลยค่ะ 

^^ หากสนใจรูปเล่มทักที่เพจเลยค่ะ ฝากด้วยนะคะ : ) 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว