ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โดนกลั่นแกล้ง(อัพครบ)

ชื่อตอน : โดนกลั่นแกล้ง(อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 615

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2564 21:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
โดนกลั่นแกล้ง(อัพครบ)
แบบอักษร

สองสัปดาห์ต่อมา

"มาแล้วๆ ถ้ามันรู้นะไอ้ซันมีหวังร้องกรี้ดเลย.."

"ไอ้บ้ามันไม่ใช่ตุ๊ด มันจะร้องเรื่องอะไร?"เพื่อนฝูงลุ้นยิ่งกว่าเชียร์กีฬาโอลิมปิค

"ก็ที่เฮียให้มันมาเก๊าไง แล้วอีกอย่างไอ้ซัน ห่างเมียได้ที่ไหน?"

"งั้นกูจะบอกเฮียว่า เอามึงไปแทนมัน.."

"เฮ้ย!ไอ้เหลา อย่าเชียวนะลูกยังเล็กเมียยังสาว.."

พอคนที่กำลังเป็นประเด็นเดินมาถึง วงสนทนาก็เงียบลง ทุกคนต่างก็หยิบเครื่องสื่อสารประจำตัว

"ซัน..มาคุยกันหน่อยสิ.."

ซันสบมองต้นเสียง พรางชี้มาที่ตัวเอง

"มันจะมีคนชื่อซันสักกี่คนวะแก เข้ามาเร็ว.."ซันเดินตามเข้าห้องไปตามปกติ

"นั่งก่อนสิ ฉันมีงานให้แกทำ.."

"งานหรอฮะ ถ้ากระทืบคนผมไม่เอานะเฮีย.."ซันรีบออกตัว

"เรื่องนั้นไม่ต้องถึงตีนแกหรอก ไอ้เตอร์ตีนหนักกว่าแกเยอะ แต่.."เจสันกลับหยุดที่จะพูด

ทำเอาคนรอฟังประโยคสำคัญ ต้องลุ้นเอาเอง

"ฮะ..เฮีย มีอะไรหรอฮะ?"

"ซัน..ฉันจะส่งแกไปที่มาเก๊า.."

"อื้ม..ก็แค่มาเก๊า..ฮะ-หา..ปะ..ไปมาเก๊า.."

ซันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

"ใช่..มาเก๊า.."

"ไปทำไมครับ หรือว่าเฮียจะเปิดบ่อน แข่งกับเฉินหลง"

"ไอ้บ้า...ใครว่าล่ะ"

"เอ้า..แล้วจะให้ผมไปมาเก๊า ไปเพื่ออะไร?"ยิ่งฟังก็ยิ่งสงสัย

"มาดามเขาจะเปิดร้านเพชรที่นั้น ฉันก็เลยอยากให้แกไป แต่แกไม่ต้องห่วง เพราะที่โน่นมีคนของเราอีก"

"นานเท่าไหร่ฮะ?"

"ทำไม คิดถึงเมียหรอ?"

"เฮียไปแทนผมมั้ยล่ะ?"

ซันย้อนถาม

"ไอ้ซัน..นี่แกกล้าย้อนฉันหรอวะ?"เจสันเสียงดัง

"ใจเย็นครับเฮีย ผมกับแอนนาเราเพิ่งจะเริ่มคบกัน เฮียอาบน้ำร้อนมาก่อน เฮียก็น่าจะรู้นี่ฮะ.."

ที่ซันพูดมาก็ถูก เขาเองก็ไม่อาจจะห่างเมียได้เช่นกัน

"ไอ้ซัน นี่แกหาว่าฉันแกล้งแกหรือไง?"

"เฮียพูดเองนะฮะ..เอ๊ะ!หรือว่าจริง?"

"ไอ้บ้า...ฉันจะทำอย่างนั้นเพื่อ...?"

"มิอาจเดาครับเจ้านาย.."

"ทีอย่างนี้ไม่อาจเดาได้ แกฟังนะฉันไม่ให้แกไปคนเดียวหรอกน่า..."

"แสดงเฮียจะไปด้วย.."

"ฝันไปเลยพ่อ..แต่มาดามให้แอนนาไปกับแกด้วย พอใจมั้ย?"

"อืม..ก็ยุติธรรมดี..อะไรนะ?"

"แกฟังไม่ผิดหรอกนะ ตอนแรกมาดามก็ไม่ยอม แต่เมียฉันบอกว่า ในเมื่อแอนนาทำงานมานาน เขาควรจะได้เติบโตสักที หรือแกจะให้แอนนาไปคนเดียว ก็ได้นะฉันจะได้ไปบอกมาดาม.."

"แต่ท่าทางแอนนาไม่ค่อยอยากไปว่ะ.."

"ถามแล้วหรอฮะ?"

"ไม่ได้ถาม แต่เดาเอา.."

ซันคิดหนัก หรือว่าแอนนาไม่คิดอย่างที่เขาคิด แค่รู้ว่าจะต้องไปอยู่มาเก๊า ก็ตกใจพอแล้ว

และยิ่งพอรู้ว่าแฟนสาว ไม่อยากไปด้วยแล้ว ให้ตายจะดีกว่า

เวลา17:00น.

"พี่แอนนา..จะกลับหรือยัง?"

แอนนาเงยหน้าจากเอกสารกองโต พรางยิ้มแห้งๆให้เจ้าของเสียง

"เมย์กลับก่อนเถอะ พี่ของตรวจออเดอร์นี่ก่อน.."

"เฮ้อ!คนมีแฟน ก็ต้องรอแฟนมารับสินะ บายค่ะ.."

แอนนาแปลกใจ เพราะปกติจะได้ยินแต่ประโยคที่ว่ากระทบกระเทียบ แต่วันนี้เมย์กลับเดินจากไปเฉยๆ

หรือว่าจะเป็นนางเอก

"เหอะ..แปลกมาก.."

"อะไรหรอที่แปลก ไปกลับบ้านกัน.."ซันโผล่มาพอดี

"งานยังไม่เสร็จ นายกลับก่อนเลย.."

แอนนาตอบกลับ แต่ไม่ได้มองคู่สนทนาสักนิด

"กลับไปก่อน คืออะไรวะไม่เข้าใจ?"

"เอ้า!..แค่นี้ก็ไม่เข้าใจหรือไง บอกว่างานค้างอยู่"

"รอ.."

"ทุ่มนึง.."

ซันไม่ตอบ แต่เอนตัวลงนอนเหยียดยาว บนโซฟาแทน คำตอบ เขาจะนอนรอจนกว่างานเธอจะเสร็จ

"เฮอะ..เด็กขี้งอน..."

แอนนาเบะปาก ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ

ชั่วโมงต่อมา

"ซัน.."

"อือ.."

เสียงตอบกลับงัวเงีย เหมือนกำลังหลับได้ที่

"ไม่กลับบ้านหรือไง ตื่นเดี๋ยวนี้นะไม่งั้นจะให้นอนที่นี่"

แค่บอกจะให้นอนที่นี่ ชายหนุ่มหยัดกายขึ้นจากโซฟาทันที

"แอนนา.."

"เร็วสิ..ฉันหิวข้าว"

"เอ้า!..ทีชวนกลับไม่ยอมกลับ แล้วจะมาบ่นหิวทำไม?"

"นี่กล้าขึ้นเสียงหรอ?"

คนตัวเล็กเสียงเข้ม ซันเลยถือโอกาสอ้อนทันที

"ไม่ต้องเลย.."

"เค้าเปล่าขึ้นเสียงนะ"

"ชิส์..."

"มาถือให้.."

ชายหนุ่มแย่งกระเป๋าไปถือซะเอง ก่อนจะจูงมือคนตัวเล็กเดินออกจากห้องทำงาน

"อะไร?"

แอนนาเอ่ยเสียงขุ่น เมื่อคนร่างยักษ์เอาแต่จ้องหน้า ขณะที่ทั้งคู่อยู่บนรถ

"มีเรื่องจะคุยด้วย"

"ว่ามา.."

"ยังไม่ใช่ตอนนี้ ถึงห้องก่อน"

"นายไปทำอะไรผิดมาใช่มั้ย?"

แอนนาเอ่ยเสียงเรียบ

"ทำไมคิดแบบนั้น ผมเนี่ยนะจะทำอะไรผิด ไม่เคย.."

"เหอะ..แน่ใจ?"

"ชัวร์..ตั้งแต่คิดจะมีเมีย ก็เลิกทุกอย่าง.."

สรรพนามที่เขาเอ่ยขึ้น ทำเอาคนข้างกายแก้มเปลี่ยนสี

"บ้า..ใครเป็นเมียนาย.."

"เขินอะดิ..เมียจ๋า..จุ๊บ.."

ไม่พูดเปล่า เขายังจับมือนุ่มนิ่มมาจุ๊บไปทีหนึ่ง

"หยุดพูดนะ น่าเกลียด.."

"น่าเกลียดตรงไหน เราเป็นผัวเมียกันนี่นา เอากันทุกคืน หรือจะให้เรียกว่าคู่นอน.."

"ลองเรียกสิ ฉันทุบนายแน่.."

"โอ้ยย.."

"ยัง..มารยาจริง"

"แวะกินข้าวมั้ย กินไรดี?"

ซันเอ่ยถาม เพราะกลัวว่าแฟนสาวจะหิว

"ไม่..นายต้องเป็นคนทำ ฉันจะรอกิน.."

"โอ้ยย..สบายมาก ไข่ดาว ไข่เจียว ไข่ต้ม ผมจัดให้เจ้เอง.."พอเขาพูดจบ หญิงสาวกรอกตาขึ้นลง

ทำหน้าเซ็งๆ

คอนโดG

"โอ้ยย..ถึงสักที มีเรื่องอะไรว่ามาสิ.."

"ยังไว้เล่าตอนกินข้าว.."

"เฮ้อ!เป็นความลับหรือไง?"

"ใช่..รู้แค่เราสองคน.."

ซันหลิ่วตาให้อย่างเจ้าเล่ห์

"นายนี่มัน.."

"ที่รัก..อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิ ถ้าจะให้ดีนะคุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ ผมจะไปดูว่ามีอะไรพอทำให้กินได้บ้าง?"

"ซัน.."

"ฮะ.."

ซันหันมาตามเสียง

"จุ๊บ..ขอบคุณนะ.."

แอนนาเขย่งขึ้นจุมพิตที่ปากเขา ซันได้แต่ยืนงง เพราะนานๆแอนนาจะแสดงออกแบบนี้

"อะห่ะ..นี่่ราฝันไปหรือเปล่าวะ แต่ไม่น่าจะใช่นะ.."

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

"อื้อหือ..นี่ฝีมือนายหรอ.."

แอนนาตาโต เมื่อเห็นอาหารตรงหน้า

"แมวทำ.."

"แมวตัวนี้น่ารักจัง นายนี่ไม่ธรรมดานะ.."

"ใช่..ผมคือคนพิเศษ ชิมก่อนสิค่อยเติมเครื่องปรุง ถ้าไม่อร่อย.."

"อืม..แต่หน้าตาน่ากิน ขอลองก่อน.."ชายหนุ่มกระตุกยิ้ม เมื่อเห็นคนตัวเล็กคีบสุกี้เข้าปาก

"อื้ม..อร่อยมาก เอาไป5ดาวเลย.."

"ไม่อยากได้ดาว แต่อยากได้อย่างอื่น.."

"อะไร?"

"เดี๋ยวก่อนนอนจะบอกนะ ผมดีใจที่คุณชอบวันหลังจะคิดเมนูที่คุณต้องทึ่งแน่ๆ.."

"ขนาดนั้นเลย.."

"อืม..แอนนา.."

"มีอะไรหรอ ดูเหมือนนามีอะไรอยากบอกฉัน.."

"ใช่..มันเกี่ยวกับเราสองคน.."

แอนนาวางตะเกียบลง ก่อนจะหยิบทิชชู่มาซับที่ขอบปาก

"เราหรอ?"

"ใช่..คุณกับผม"

"ร้ายแรงนักหรือไง?"

"ก็เอาการ มาดามให้เฮียเจฟมาบอก ว่าจะให้ผมไปอยู่มาเก๊า..แอนนา...ผม"

"ก็ไปสิ..เพื่อความก้าวหน้าของนาย..."

"แต่ว่าเรา ต้องห่างกันนะ.."

เขาแกล้งลองใจเธอ

"ก็ไม่เห็นเป็นไร..หรือว่านายคิดถึงฉัน.."

"เมียทั้งคน ไม่คิดถึงก็บ้าแล้ว..แอนนาให้ผมไปจริงหรอ?"

หญิงสาวรู้สึกใจหาย

"ก็เพื่ออนาคตของนาย"

"แต่ผมไม่ยอมไปคนเดียวหรอก คุณต้องไปด้วย.."

"บ้านะสิ ฉันต้องทำงานนะ.."

"ที่โน่นก็มีงานให้ทำ.."

"งานที่ไหนจะหาได้ง่ายๆเล่า ฉันอิ่มละ.."แอนนาแกล้งกลบเกลื่อน เกือบจะกลั้นความรู้สึกเอาไว้ไม่ได้

"แอนนา..เดี๋ยว.."

"อะไรอีก"

"คุณร้องไห้หรอ..ที่รักจ๋านี่อย่าบอกนะว่าคิดถึงผัว.."

"ไม่มีทางหรอก..งื้อ.."

ในที่สุดก็กลั้นไม่อยู่ ซันรีบรวบร่างเธอมากอดเอาไว้

"โอ๋ๆๆ..ไม่ร้องนะ ผมยังพูดไม่จบผมไม่ได้ไปคนเดียวหรอก แต่มาดามให้เราไปด้วยกัน.."

"อะไรนะ?"

เธอดันตัวเขาออกห่าง

"คุณไม่รู้จริงๆหรอ?"

"ไม่รู้ ไม่รู้อะไร?"

"ก็เรื่องนี้.."

"ไม่เลย ไม่มีใครบอกเลย ไอ้บ้าซันนายเอาที่ไหนมาพูด นายล้อเล่นใช่มั้ย?"

"งั้นก็ต้องนอนคุยกันแล้วหละ จะได้เข้าใจง่ายขึ้น.."

 

เตะเข้าประตูตัวเองตลอดเลยนะพี่ซัน ต่อตอนหน้านะคะทุกท่าน..

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว