ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียจำนน [24-2] สบตา

ชื่อตอน : เมียจำนน [24-2] สบตา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2564 20:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
เมียจำนน [24-2] สบตา
แบบอักษร

ตอนที่ 24

สบตา

“โอ๊ย!”

ดวงตาสีนิลดุดันก้มมองบางอย่างที่ชนเข้ากับหน้าขาตัวเอง ก่อนที่เด็กน้อยแก้มป่องจะเงยหน้าขึ้นไปสบตาคู่นั้น

คูเปอร์จับจ้องไม่วางตา ดวงตาของเด็กน้อยที่นั่งกับพื้นเหมือนกับเขาอย่างกับถอดแบบออกมา

“ฮึก!” ทว่าไม่นานพีพีก็เริ่มจะขยี้ตาร้องไห้เพราะชายหนุ่มที่ก้มมองแววตาทั้งน่ากลัวและไม่เป็นมิตร

“หยุด! อย่าคิดที่จะร้องออกมา” เสียงเข้มบอกอย่างไม่ใส่ใจ เขาขยับขาออกตรงนั้นและเอื้อมมือไปยกเด็กน้อยให้ยืนขึ้น

แต่ยิ่งมองใกล้ยิ่งทำให้เด็กน้อยกลัวหนักกว่าเดิม ทั้งลายสักบนฝ่ามือหรือจะเป็นรอยสักโผล่จากเสื้อที่สวมใส่

“ฮือออออ~”

“มีอะไรรึเปล่าครับนายน้อย”

“ไม่รู้ลูกใครวิ่งมาชนขาฉัน”

พีพีปาดน้ำตาแล้วเงยหน้าชายอีกคนที่เดินเข้ามา

‘คนนี้ก็น่ากลัว’

ทำเอาเด็กน้อยถึงกับร้องไห้อีกครั้งด้วยความหวาดกลัว

“บอกว่าอย่าร้องไง เงียบ!”

“ฮึก! คุณลุงใจร้าย”

“...”

“ตาสวย สีเดียวกับนายน้อยเลยครับ”

คูเปอร์เองก็รู้สึกอย่างนั้นแต่ไม่ได้เอ่ยออกมา

พีพีเหลือบไปเห็นอรณีที่กำลังเดินตามหา เด็กน้อยจึงวิ่งไปหายายตัวเองโดยไม่ปริปากกับคนตรงหน้า

เขามองตามเจ้าตัวเล็กจนพ้นสายตา ผู้คน นักท่องเที่ยว เดินผ่านไปมา จนไม่กี่วินาทีก็ไม่เห็นเจ้าตัวเล็กบริเวณนี้อีกแล้ว

“นายน้อยจะกลับเลยไหมครับ” บอดี้การ์ดเอ่ยถามเจ้านายหนุ่ม

“อือ” เขาไม่มีความจำเป็นจะต้องอยู่ที่นี่ต่อ

ทันทีที่รู้ว่าแพร์พีญามาที่ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้เขาจึงรีบมาดักรอ ทว่าเมื่อมาเห็น กลับตอกย้ำแผลเก่ายิ่งกว่าเดิม ยิ่งเห็นยิ่งชินชากว่าเดิม

ร่างบางเผยรอยยิ้มทุกครั้งที่เอ่ยพูดคุยกับติณณภพ ช่วยกันเลือกของอย่างกับคนในครอบครัว

‘ดูสนิทสนมกันดีเหลือเกิน’

 

วันต่อมาร่างบางลุกขึ้นเตรียมน้ำเตรียมอาหารให้พีพีแต่เช้า

“น้องพี ถอดเสื้อผ้าเข้ามาอาบน้ำค่ะ”

แพร์พีญารออยู่ในห้องน้ำแล้วตะโกนให้หนูน้อยถอดเสื้อผ้าใส่ในตระกร้าเรียบร้อย

เด็กน้อยพีพีทำตามอย่างว่าง่าย ก่อนที่หญิงสาวจะจัดการอาบน้ำให้เจ้าตัวเล็ก

เมื่อเสร็จเรียบร้อยเธอก็เอาผ้าขนหนูมาพันตัวลูกสาวไว้และอุ้มออกมาด้านนอก

“วันนี้คุณแม่จะพาพีพีไปไหนเหรอคะ”

“วันนี้อยู่ห้องนะคะ ช่วงนี้น้องพีต้องพักผ่อนเยอะ ๆ ผ่าตัดเสร็จเรียบร้อยแล้วคุณแม่จะพาเที่ยว โอเคไหมคะ”

“โอเคค่ะ” พีพีรับปากอย่างว่าง่ายเพราะยังกลัวโดนแม่และยายดุที่เมื่อวานวิ่งออกมานอกห้องน้ำจนไปเจอคนใจร้าย

โชคดีที่ติณณภพเข้ามาปลอบและสอนเด็กน้อยด้วยเหตุและผล ค่อย ๆ ซึมซับทีละเล็กทีละน้อย

หลังจากแต่งตัวให้พีพีเสร็จ เธอก็จัดจานยกกับข้าวให้พีพีรับประทานอาหารเช้าต่อ

“เมื่อวานแม่ไปเจอเสี่ยโชคชัยมา เป็นยังไงบ้าง” เพราะหลังจากอรณีพาพีพีมาส่งที่ลูกสาว อรณีก็ขอตัวออกไปหาเสี่ยโชคชัยทันที

“ไม่มีอะไร แค่ตกใจที่แม่กลับมาที่นี่”

‘ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าห้ามเหยียบที่นี่อีก’

‘ทำไมฉันจะมาไม่ได้ เวลาก็ผ่านมาทั้งห้าปีแล้ว’

‘เพราะจะทำให้ฉันเดือดร้อน กลับไปซะ’

อรณีไม่คิดจะบอกความจริงให้แพร์พีญารับรู้เพราะไม่อยากให้ลำบากใจไปอีกเรื่อง แค่นี้ลูกสาวเธอก็แบกรับปัญหามากพอแล้ว

 

---------------------------------

ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ

ฝากกดไลก์ กดเข้าชั้นกันด้วยน้า

(พีท&เดียร์)

 

 

 

 

สนใจอีบุ๊ก สามารถดาวน์โหลดได้ทั้งธัญ&meb เลยนะคะ

#อยู่ในช่วงโปรอยู่น้า จิ้มกันได้เยย

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว