ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
คำว่ารัก

"อื้อออ!"

เพียงปลายนิ้วถูกแตะและยัดเข้าไปในช่องทางสวย เด็กน้อยเบ้หน้ากระตุกตัวเหมือนจะขยับหนีทันที ปฐพีจึงชะงักนิ้วให้ค้างไว้ทำท่าราวกับจะหยุด พู่กันเห็นแบบนั้นจึงจำใจนอนนิ่งลงตามเดิม พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกขวัญและกำลังใจ

"ขะ เข้ามาเลยพี่พี"

"แต่น้องเจ็บ"

"ไม่.. อึก ไม่เจ็บ แด๊ดทำเลยครับ พู่ไหว"

อ่า.. เด็กคนนี้ใช่สรรพนามล่อใจกันอีกแล้ว ไม่รู้หรือไงว่านั่นมันเป็นคำอันตรายขนาดไหน พูดออกมาแล้วยังทำสายตาเว้าวอนใส่กันอีก แบบนี้ต่อให้พู่กันเจ็บจริงเขาก็แทบจะห้ามตัวเองไม่ได้แล้ว

"เรียกแด๊ดอีกแล้วนะคะ"

เขาก้มหน้าลงไปหาคร่อมร่างเล็กเอาไว้ มือด้านล่างก็ค่อยๆดันนิ้วเข้าไปอย่างเชื่องช้า ริมฝีปากบางคอยพรมจูบใบหน้าหวานตามความต้องการ เขาชอบจริงๆ ชอบที่พู่กันเรียกเขาว่าแด๊ดดี้แบบนี้

"ชะ ใช่ค่ะ"

"...."

"ชอบไหมคะ อึก แด๊ดขา.."

"...."

"แด๊ดของพู่กัน"

ปฐพีถึงกับขบฟันแน่น เด็กมันยั่วคงต้องจัดหนักจัดแรง ได้แต่หวังว่าจะไม่ร้องไห้โวยวายทีหลังเหมือนอย่างวันนั้นอีก

"อย่ายั่วกันได้ไหม แค่นี้แด๊ดก็จะแย่แล้ว"

"อ้ะ อื้ออ! ดะ แด๊ดด!"

เด็กน้อยยกขาสองข้างขึ้นพร้อมกับกางออกกว้าง เมื่ออยู่ๆปฐพีก็เร่งเครื่องขยับมือเข้าออก ด้านบนก็ถูกรังแกด้วยลิ้นร้อนที่กระหวัดดูดคลึงเม็ดชมพูคู่งาม เด็กน้อยส่ายหน้าไปมาเพราะรู้สึกจุกและเสียวกระสันในเวลาเดียวกัน ยิ่งปฐพีชักเข้าออกเร็วเท่าไร ยิ่งเสียงเฉอะแฉะดังขึ้นมากเท่าไร เธอก็ยิ่งทนไม่ไหว เริ่มรู้สึกตึงตรงกลางลำกายของตัวเองแล้ว

"อ๊าา! พี่พี!"

เด็กน้อยครางลั่นเมื่อปฐพีเคลื่อนมืออีกข้างไปช่วยรูดรั้งแท่งร้อนให้ ด้านบนถูกรังแกตรงหน้าอก ด้านหน้าก็ถูกชักรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ และด้านหลังก็ยังถูกนิ้วที่ระรัวชักเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยๆ ให้ตายเถอะ

แบบนี้ไอ้พู่ต้องตายคาอกคนแก่แน่ๆเลย

"พี่ อึก พู่ไม่ อื้ออ ไม่ไหว อ่าา!"

ร่างเล็กหอบหายใจเข้าออกแทบไม่เป็นจังหวะ อย่าถามหาคำพูดที่เรียบเรียงประโยคให้เข้าใจได้เลย ตอนนี้พู่กันแทบจะไม่สติหลงเหลืออยู่แล้ว แค่จะมองคนตรงหน้าไม่ให้ภาพเบลอยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

"อื้อออ ซีดดด!!"

เด็กน้อยกระตุกตัวเกร็งพร้อมกับปลดปล่อยน้ำสีขุ่นออกมาค่อนข้างมาก ปฐพียังคงทำหน้าที่ชักรูดและรีดออกให้ทุกหยาดหยด เด็กน้อยทิ้งขาลงกับพื้นหอบหายใจเหนื่อยราวกับจะขาดใจ ปฐพีอมยิ้มพร้อมกับก้มหน้าลงไปพรมจูบแก้มเนียน เพื่อเป็นการให้รางวัลแก่คนเก่ง

"เก่งมาก เด็กดี"

"อืออ เก่งใช่ไหม อึก พู่เก่งใช่ไหม"

"ครับ เก่งมากๆ"

ปฐพีกางขาของเด็กออกให้กว้าง เขาแทรกกายหนาเข้าไปอยู่ตรงกลางระหว่างขาเนียน พู่กันยังคงนอนนิ่งหอบหายใจ แต่ดวงตาหวานยังจับจ้องมาที่เขาอยู่ ต่างคนต่างสบตากัน กระทั่งปฐพีจัดการฉีกซองขนาดเล็ก แล้วนำถุงสีใสมาครอบครองกลางลำกายของตนจนมิดชิด

"เจ็บบอกแด๊ดนะคะ"

"ค..ครับ"

เกิดอาการใจสั่นขึ้นมากับคำว่า เจ็บ การมีอะไรครั้งก่อนความรู้สึกมันยังตราตรึงอยู่เลย จะว่าไปแล้วมันผ่านมาแค่ไม่กี่วันเอง ตัวเองเป็นคนพูดแท้ๆว่าจะต่อยหมียักษ์ แต่สุดท้ายกลับกลืนน้ำลายตัวเอง ยอมเขาไปเสียหมด หรือจะเรียกให้ถูกคือยอมจำนนเขาไปเสียทุกอย่าง

"อึก!"

ปฐพีเริ่มกดส่วนปลายเข้าไปในโพลงนุ่มอย่างเชื่องช้า ความคับแน่นทำให้เขาถึงกับขบฟันเอาไว้ พยายามมองช่องทางหลังกับใบหน้าของพู่กันสลับกัน ด้านล่างก็กลัวจะฉีกเลือดไหล ส่วนด้านบนก็กลัวเด็กน้อยจะร้องไห้ มันเลยเป็นการกระทำที่ทั้งมีความสุขทั้งกังวลใจผสมปนเป

"ฮื้มมม!!"

"อื้อออ!"

ปฐพีค่อยๆดันตัวเข้าไปในโพลงนุ่มจนสุดความยาว ความทรมานปรากฎออกมาเป็นเม็ดเหงื่อที่ซึมตามขมับ เขาต้องแน่นิ่งรอไปก่อนเพราะช่องทางของเด็กน้อยยังคงรัดแน่น เขาขยับตัวยังไม่ได้ เพราะต้องรอให้เจ้าของอนุญาตและเลิกเกร็งเสียก่อน

"น้อง.. ผ่อนคลายครับ อย่าเกร็ง"

"คะ ครับ อือออ"

ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวเมื่อปฐพีขยับตัวเพียงเล็กน้อย น้ำสีใสเริ่มเอ่อนองและล้นออกมาตรงหางตาสวย ปฐพีจึงก้มตัวลงไปคร่อมร่างพร้อมกับกดจูบซับหางตาเอาไว้ เด็กน้อยได้รับการกระทำที่อ่อนโยน จึงค่อยๆยอมผ่อนลมหายใจ กระทั่งปฐพีเริ่มขยับกายได้ในที่สุด

"แบบนั้นแหละ ดีมาก.."

"ฮึก ค..ครับ"

เม้มปากห้ามตัวเองไม่ให้ร้องไห้ ไม่อยากให้ปฐพีหยุดเพราะตัวเองแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น เธอข่มใจและยอมรับการกระทำของตัวเอง เป็นคนเสนอก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา

"ฮื้มมม แน่นมากเลย ข้างในน้องดีมากๆเลย"

ปฐพีเอ่ยออกมาราวกับคนเพ้อ เขาใช้หน้าผากของตัวเองวางกับหน้าผากของพู่กันเอาไว้ พร้อมกับก้มมองภาพทุกอย่างผ่านใบหน้าหวานของคนใต้ร่าง มองภาพทุกอย่างผ่านมุมนี้มันดีมากจริงๆ แถมมันยังกระตุ้นอารมณ์ได้มากเลยทีเดียว

"อ้ะ! อ้ะ! อื้ออ!"

คนตัวเล็กเผยเสียงครางดังขึ้น เมื่อปฐพีเริ่มไต่ระดับการกระแทกลำกายเข้ามา เสียงหอบหายใจหนักบวกกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อเริ่มดังสนั่น ลำตัวบางก็กระเด้งรับตามแรงกระแทกที่คนตัวโตกระหน่ำเข้ามา

"ฮื้มมม! สุด!"

ปฐพีพร่ำเพ้อชมคนใต้ร่าง ร่างกายของพู่กันดีมากจนเขาเอ่ยออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ มันสร้างความสุขและเสียวกระสันจนเขาแทบจะคลั่งตาย อยากกระแทกตรงนี้ซ้ำๆ ไม่อยากหยุดเลยสักวินาทีเดียว

"อ๊า!! อ้ะ! อ้ะ!"

"พู่.. พู่ของแด๊ดใช่ไหมคะ"

"อ้ะ ชะ อึก ใช่ครับ อื้ออ ของแด๊ดคนเดียวเลย อื้ออ!"

เด็กน้อยตอบเสียงกระท่อนกระแท่นเพราะโดนกระแทกไม่หยุด ความดังของเนื้อกระทบเนื้อเริ่มถี่ระรัวมากขึ้น ปฐพีดันกายขึ้นพร้อมกับจับขาเรียวฉีกกว้าง มองภาพจากมุมนี่ยิ่งทำให้เขารู้สึกเสียวจนควบคุมตัวเองไม่ได้

"อ้ะ! อ้ะ! อ้ะ!"

พู่กันไม่มีเวลาอายจนไม่สามารถเก็บเสียงของตัวเอง การมีอะไรครั้งนี้แตกต่างจากครั้งแรกค่อนข้างมาก ถามว่าเจ็บไหมก็ยังตอบว่าเจ็บ แต่มันไม่ได้เจ็บมากเหมือนตอนแรก แถมยังรู้สึกดีกว่ากว่าครั้งแรกกว่าเท่าตัวเลยทีเดียว

"รู้สึกดีไหมครับ ฮืมม"

"อึก ดะ อื้ออ! ดีครับ ดีมากๆ"

ได้คำตอบที่น่าพึงพอใจยิ่งทำให้คนแก่หลงระเริง เห็นว่าเด็กไม่ร้องไห้เจ็บปวดเหมือนครั้งแรก เลยยิ่งสวนกระแทกกลางลำกายเข้าช่องทางหลังเสียเต็มเหนี่ยว เขาถอนออกแทบสุดแล้วกระแทกกลับจนสุดลำ ทำแบบนั้นหลายต่อหลายครั้งจนหัวคนตัวเล็กสั่นคลอนไปตามแรง

สุดท้ายเด็กน้อยก็ต้องเป็นฝ่ายทนต่อความเสียวกระสันไม่ไหว เธอยื่นมือเล็กมาจับแท่งร้อนของตัวเองเอาไว้ พร้อมกับชักรูดขึ้นลงเร็วๆเมื่อรู้สึกอักอั้นอยากปลดปล่อยออกมา

"พร้อมกันนะครับ.."

"อึก"

"ที่รักของแด๊ด"

"...!"

เด็กน้อยถึงกับชะงักมือที่กำลังชักรูดช่วยเหลือตัวเอง เธอตกใจกับสรรพนามที่ปฐพีเอ่ยออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ครั้นจะถามต่อแต่ด้านล่างของเธอก็ยังถูกรังแกอยู่ ตอนนี้เลยรีบรวบรวมสติใช้มือปรนนิบัติให้ตัวเองอีกครั้ง จนกระทั่งปลดปล่อยรอบที่สองออกมา

"อื้ออ ซีดด!"

"ฮื้มมม!!"

น้ำสีขุ่นถูกฉีดพ่นเลอะเปรอะเปื้อนหน้าท้องแบนราบ เป็นเวลาเดียวกันที่คนตัวโตปลดปล่อยออกมาจนเต็มถุงที่สวมใส่ เขาดันกลางลำกายเข้าออกเชื่องช้าเพื่อรีดน้ำออกจนหมด ก่อนจะล้มตัวลงนอนคร่อมร่างบางที่นอนหอบหายใจอยู่

"ดีจัง รู้สึกดีมากเลย"

เขาว่าพร้อมกับกดจูบขมับเด็กน้อยเพื่อให้รางวัล คนที่นอนใต้ร่างก็เหนื่อยจนหายใจแทบไม่ไหว เธอปล่อยให้คนตัวโตพรมจูบใบหน้าของตัวเองอยู่อย่างนั้น ต้องยอมรับเลยว่าการมีเซ็กครั้งนี้มันทำให้เธอรู้สึกดีมากจริงๆ

มากเสียจนเธอหายกลัว กับสิ่งที่มันฝังใจไปหมดเลย

 

---------------------------

ไปต่อในจอยลดานะจ๊ะทุกคน

 

 

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น