email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 5 รสดีนะครับ

ชื่อตอน : บทที่ 5 รสดีนะครับ

คำค้น : ช่วยด้วยครับ!!! เขาใช้ผมเป็นหนูลองบรา!! , มินิซ่าส์, สิงหราช, สิงห์, เตโช, เต, Yaoi, Y, BDSM, 25+, เมะชนเมะ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ย. 2564 08:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5 รสดีนะครับ
แบบอักษร

ตอนนี้เตโชกำลังนั่งอยู่บนเบาะนุ่มไร้ที่พิงในห้องชุดชั้นในของคุณสิงห์......

หลังจากที่อีกฝ่ายพูดเองเออเองเสร็จสรรพ ก็จับเขาแต่งตัว ตรวจนั่นตรวจนี่ ก่อนที่สุดท้ายจะหันมาถามพร้อมปากกาและสมุดจดในมือ

“รู้สึกยังไงบ้างครับ เนื้อผ้าบาดผิวไหม?”

“ไม่ครับ....”

“สายรัดแน่นไปรึเปล่าครับ?”

“ไม่ครับ....”

“ลองกระโดดให้ดูหน่อยได้ไหมครับ” เตโชกระโดดตามคำสั่ง จนหน้าอกหน้าใจนั้นขยับไหวขึ้นลงเหมือนหญิงสาวที่ไม่ยอมสวมบรา คุณสิงหราชขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวพึมพำคนเดียว

“เก็บทรงได้ไม่ค่อยดี เวลากระโดดแล้วเลื่อนขึ้นลง ไม่รัดใต้ราวนม” พูดจบก็หันมาจับๆ คลำๆ โกยนมของเขาขึ้นอีกรอบจนรู้สึกร้อนวูบไปทั่วทั้งเต้านมของตนเอง เตโชพลันหน้าแดงก่ำ ส่วนคุณสิงห์นั้นกลับหันมาส่งยิ้มให้แทน

“ต้องเพิ่มฟองน้ำอีก มีช่องว่างมากเกินไป” พูดแล้วก็ก้มลงจดขยุกขยิกอีกหน ก่อนจะเลื่อนลงมาที่ด้านล่าง ปลายนิ้วมือเรียวสอดเข้าที่ช่วงขอบกางเกงในแล้วไล้ไปมาช่วงท้องน้อย จนเกือบจะโดนเตโชใหญ่เพียงแค่ปลายนิ้วให้เขาขนลุกเล่น กลางกายเริ่มรู้สึกขึ้นมานิดๆ อย่างไม่อาจควบคุม

“แน่นไปไหมครับ?”

“ไม่ครับ......” เตโชตอบเสียงแหบพร่า ก่อนที่คุณสิงห์จะค่อยๆ ดึงมือกลับไปอย่างนุ่มนวล

“ถ้าคุณเตสนใจด้านนี้จริงๆ ก็ควรจะดูแลตัวเองให้มากกว่านี้นะครับ” เตโชงงเป็นไก่ตาแตก มองคุณสิงห์ที่เนื้อตัวถูกปกปิดด้วยชั้นในลายลูกไม้เช่นเดียวกันด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนที่อีกฝ่ายจะยกแขนขึ้นพร้อมลูบไล้ไปมาที่บริเวณหน้าท้องของเขา

“คุณเตต้องรู้จักการโกนขนทำเลเซอร์บ้างนะครับ ไม่ต้องถึงกับเกลี้ยง แค่ต้องสะอาดสะอ้านน่ะครับ” พูดแล้วก้มลงมองที่ช่วงท้องซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามและไรขนที่ขึ้นสูงจากบริเวณท้องน้อยไล่ขึ้นมาด้านบน เตโชสูดลมหายใจเข้าลึกให้กับความวาบหวามนั้น ก่อนที่สิงหราชจะเงยหน้าขึ้นร้องบอก

“คุณเตนั่งรอสักครู่นะครับ” พูดจบอีกฝ่ายก็เดินออกไปทันที ทำให้เขาต้องนั่งรอนิ่งๆ ภายในห้องนี้เพียงลำพัง เตโชรอลุ้นด้วยใจจดใจจ่อ ขณะที่ระหว่างนั้นก็ยกมือขึ้นทึ้งหัวตัวเองไปพลาง

ไอ้เตนะไอ้เต ล่กจัดจนพูดออกไปได้ว่าชอบชั้นในคุณสิงห์ คุณท่านเลยจับเขามาเป็นหนูทดลองบราซะเลย เป็นไงล่ะ กูมานั่งงงอ๋อแดกอะไรอยู่ที่นี่วะ!!

เตโชคิด ก่อนจะต้องสะดุ้งสุดตัวอีกครั้งเมื่อใครบางคนเปิดประตูเข้ามา ภายในมือของคุณสิงห์มีทั้งกรรไกร มีดโกน เครื่องกำจัดขนและโลชั่น จนเขาเริ่มมองเห็นอนาคตรางๆ

“คุณเตนอนลงได้เลยครับ” เตโชนอนลงตามคำสั่งอย่างไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นัก สิงหราชทรุดตัวลงที่หว่างขาของเตโช จากตอนแรกที่ยอมนอนอย่างว่าง่าย ตกใจแรงจนทะลึ่งลุกพรวด เขาก้มหน้าลงมองคนที่นั่งอยู่ด้านล่าง จนใบหน้าอยู่ใกล้กันในระยะประชิด ทำให้ใจชายหนุ่มเต้นตึกตักเลือดสูบฉีดหายใจแรง

ก็แหม คุณสิงห์ในตอนนี้น่ามองน้อยเสียที่ไหน

ดวงตาเรียวรีนั้นช้อนขึ้นมองสบจากด้านล่าง ที่อกนั้นยังสวมใส่บอดี้สูทสีชมพูขาวน่ามอง และเตโชก็อดที่จะมองลงต่ำระหว่างร่องอกนั้นไม่ได้ นึกอยากเสือกไสกายระหว่างร่องอกนั้นพลางบีบขย้ำเนินเนื้อและบดขยี้หัวนมของคุณสิงห์ใจจะขาด คิดได้ดังนั้นก็เลยพยายามมองลึกเข้าไปอีกว่าหัวนมของสิงห์จะเป็นสีอะไรกันนะ กว่าจะได้สติก็เป็นตอนที่คุณสิงห์เอ่ยปากร้องเรียกพลางเลิกคิ้วมองด้วยความแปลกใจ

“คุณเตครับ?”

“คะ คือ คุณสิงห์จะทำอะไรครับ” เสียงตะกุกตะกักถาม หากเป็นไปได้นึกอยากจะยกมือขึ้นตบหน้าตัวเองแรงๆ เป็นการเรียกสติให้กลับมา คุณสิงห์ยกยืมเพียงเล็กน้อยแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วถกขอบกางเกงในลงเล็กน้อย ทำให้เห็นไรขนอุยๆ ที่ดูสะอาดสะอ้านเรียงตัวสวยจนเขานึกอายเส้นขนดกดำของตัวเอง

“การดูแลตัวเองเป็นสิ่งสำคัญนะครับ” พูดแล้วยื่นมือมาให้ดู ทำให้เห็นว่าหลังมือนั้นขาวเนียนไม่มีขนสักเส้น ต่างจากของเขาที่ขึ้นรกจนรุงรังไม่น่ามอง สิงหราชทรุดตัวลงอยู่ระหว่างขาอีกครั้ง ใช้กรรไกรตัดเล็มขนดกดำของเขาอย่างเชื่องช้า จนคนโดนต้องเกร็งหน้าท้องกลั้นลมหายใจ

“คงไม่ถึงกับโกนหรอกครับ แค่ตัดให้สั้นลง” ว่าพร้อมกับใช้กรรไกรเล็มขนไปมา เตโชที่เหลือบตามองเริ่มหายใจติดขัด รู้สึกถึงกลางกายที่เริ่มแข็งขืนขึ้นมาน้อยๆ จนเป็นลำอย่างไม่อาจควบคุม

จะไม่ให้เขารู้สึกได้ยังไงกันเล่า!!! หน้าคุณสิงห์ใกล้ลำเสียขนาดนั้น! ไหนจะลมหายใจร้อนๆ ที่พ่นรดกันนั่นอีก! ไหนจะมือใหญ่อบอุ่นที่วางอยู่ต้นขาอ่อน ใครมันไม่มีอารมณ์ก็บ้าแล้ว!!!

เพียงแค่คิด ไอ้จ้อนขนาดใหญ่ของเตโชก็ยิ่งเติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายแล้วมันก็ชนเข้ากับใบหน้าของคุณสิงห์เข้าอย่างจัง คุณสิงห์ชะงักแล้วหันมองสิ่งที่กระทบใบหน้าของตนเอง ริมฝีปากคุณสิงห์เฉียดห่างจากท่อนลำไม่กี่มิล เตโชกลั้นหายใจหลับตาปี๋อย่างอับอายขายขี้หน้า สิงหราชเงยหน้าขึ้นมองเผยรอยยิ้มอย่างเข้าอกเข้าใจ

“หลังจากจัดการพวกนี้เสร็จผมจะช่วยทำให้นะครับ” เตโชตกใจตาเหลือก คุณสิงห์บอกว่าจะช่วย! คุณสิงห์บอกว่าจะช่วย! กรี๊ดดดดด ไอ้เตอยากกรีดร้องชักดิ้นชักงอด้วยความฟินระดับสิบ!! ใครจะไปคาดคิด คนที่ดูสูงส่งอย่างคุณสิงห์จะยอมช่วยเขาอย่างง่ายดายขนาดนี้! ไอ้เตไม่ต้องใช้จินตนาการอีกต่อไปแล้ว ไม่รู้ว่าคุณสิงห์จะใช้ปาก ใช้มือ ใช้ร่องอก หรือ..... ด้านล่าง ไอ้เตก็ฟิน แถมลุ้นระทึกด้วยความตื่นเต้นแบบฉุดไม่อยู่ ยิ่งทำให้กลางกายแข็งตั้งจนน้ำเยิ้มเปียกชั้นในให้อับอายกันไปอี๊กกกก

“ผมเองก็เคยเป็นครับ” ไอ้เตนอนกะพริบตาปริบๆ ยินยอมให้กรรไกรอันเล็กเย็นเหยียบแนบเนื้อพลางตัดฉับๆ เป็นเสียงประกอบซาวนด์เอฟเฟกต์

“แต่ของผมเป็นคู่นอนที่ช่วยตัดให้ เขาบอกว่าตอนอมแล้วขนมันติดเข้าไป หลังจากนั้นผมจึงเริ่มรู้จักดูแลตัวเอง” เสียงของคุณสิงห์กล่าวเรียบเรื่อย เหมือนเล่าให้ฟังคลายความเงียบ ไร้ร่องรอยเขินอายบนใบหน้า ต่างจากไอ้เตที่หูผึ่งรอฟังอย่างใจจดใจจ่อ อดนึกงอนหน่อยๆ ไม่ได้ อะไรคือคู่นอนช่วยตัดขนให้วะ! แม่ง! ใครมันบังอาจได้กินคุณสิงห์ก่อนกู!

แม้จะคิดแบบนั้นแต่พอก้มมองอีกฝ่ายที่สวมใส่ชุดชั้นในสตรีแล้วก็คิดได้ว่า คุณสิงห์ที่โสดมาจนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน หากอีกฝ่ายจะหาคนช่วยปลดปล่อยมันก็คงไม่แปลกอะไร คิดแล้วก็ได้แต่นั่งหงอยเมื่อตนเองเจอคุณสิงห์ช้าเกินไป คนตรงหน้านี้จะถูกใครต่อใครกกกอดมาบ้างไม่รู้ เขาแค่นึกน้อยใจและหึงหวงผู้ชายเหล่านั้นในอดีตของคุณสิงห์ และบางส่วนอาจจะยังเป็นปัจจุบัน!!

เพียงเท่านั้นไอ้เตก็ตาลุกวาว หัวสมองวิ่งเร็วจี๋เพื่อประมวลผล ต้องทำยังไงถึงจะขัดขวางคุณสิงห์กับผู้ชายพวกนั้นได้ ก่อนที่จะเกิดเสียง ติ๊ง! พร้อมหลอดไฟกะพริบสุกสว่างขึ้นบนหัว เอ่ยปากถามออกไปทันที

“คุณสิงห์หาแม่บ้านอยู่ใช่ไหมครับ” สิงหราชเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยจากไอ้จ้อนใหญ่ของไอ้เต และกลุ่มขนที่ถูกตัดสั้นลงจนเป็นเส้นเล็กเส้นน้อยที่ท้องน้อยของตนเอง

“ครับ”

“ผม... ผมขอสมัครได้ไหมครับ” คราวนี้คุณสิงห์เงยหน้าขึ้นมองด้วยความแปลกใจ

“แต่คุณเตทำงานอยู่ร้านซักรีดไม่ใช่เหรอครับ” เออว่ะ ไอ้เตเกาหัวแกรกๆ ก่อนที่ความคิดจะผุดขึ้น ช้อนสายตามองให้ดูน่าสงสาร บีบเสียงเล็กเสียงน้อยมาพร้อมกับร่องรอยน้ำตา

“คือผม... ผมใกล้จะต้องจ่ายค่าเทอมแล้วน่ะครับ พ่อแม่ผมเสียไปตั้งแต่ยังเด็ก มีคุณยายที่เลี้ยงดูมาจนได้เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ ผมเลยต้องส่งเสียตัวเองเรียน ไหนจะค่าเทอม ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเช่าห้อง ผม...” เตโชกลั้นเสียงสะอื้นในลำคอเม้มปากเอาไว้แน่น ไม่พูดอะไรต่อเพื่อเรียกคะแนนสงสารจากคนด้านล่าง เพียงเท่านั้นคุณสิงห์ก็มองมาด้วยความเห็นใจ

“ที่คุณเตมาช่วยผมทำการทดลองนี้ คิดเสียว่าเป็นการจ้างงานก็ได้ครับ เอาแบบนี้ดีไหมครับ ช่วงกลางวันคุณเตทำงานที่ร้านซักรีดตามตารางเดิม ส่วนกลางคืนก็มาทดลองชุดชั้นในกับผม แค่นั้นก็พอครับ” สิงหราชยกยิ้ม เตโชสะบัดหน้าพึ่บพั่บราวกับสาวน้อยสุดโมเอ้ในการ์ตูน

“ไม่ได้หรอกครับคุณสิงห์ ผมเกรงใจ ถ้าอย่างนั้นถือเสียว่าคุณสิงห์จ้างผมช่วยทำการทดลอง ส่วนการทำความสะอาดห้องเป็นของแถม แบบนี้ดีไหมครับ” สิงหราชนิ่งไปชั่วครู่ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นสบกับดวงตาแน่วแน่ก็พลันถอนหายใจ ก่อนจะยินยอมพยักหน้ารับ ก่อนจะใช้กรรไกรตัดแต่งขนหน้าท้องอีกครั้งพลางกล่าว

“งั้นแล้วแต่คุณเตแล้วกันครับ หากวันไหนเหนื่อยเกินไปก็ไม่ต้องฝืนนะครับ” สิงหราชกล่าว แล้วจึงตัดแต่งครั้งสุดท้าย ผละมือออก เอื้อมหยิบแปรงปัดขนมาปัดทิ้ง พร้อมๆ กับใช้ลูกกลิ้งเก็บขนมาถูวนทับและปิดด้วยการทาโลชั่นอีกหน

“เรียบร้อยครับ” สิงหราชเงยหน้าขึ้นยกยิ้ม ก้มมองกลางกายของอีกฝ่ายที่ยังคงแข็งชัน แม้ว่าพวกเขาจะพูดคุยออกนอกเรื่องไปบ้างก็ตามที คุณสิงห์ยกมือขึ้นก่อนจะค่อยๆ ล้วงลึกไปถึงด้านใน ฝ่ามือใหญ่อุ่นร้อนขยับรูดรั้งขึ้นลงเนิบนาบและนวดคลึงกับพวงองุ่นไปมาอย่างรู้จังหวะจะโคน

เตโชสูดลมหายใจเข้าออกเฮือกใหญ่ความรู้สึกเสียดเสียวแล่นพล่านไปทั่วกาย จนสองมือต้องจิกเล็บลงกับเบาะนุ่ม สองเท้าเหยียดเกร็งจิกลงกับพื้นพรม หายใจหอบกระชั้น พร้อมๆ กับคุณสิงห์ที่เริ่มขยับขึ้นคร่อม โน้มตัวลงจนริมฝีปากแทบจะชิดใบหู พูดด้วยเสียงแหบพร่าเซ็กซี่ขยี้ใจ

“อยากให้ผมทำอะไรกับมันดีครับ คุณเต”

“อึก! แรงๆ อะ อ่า”

“แบบนี้รึเปล่าครับ” ว่าจบ จากมือที่เนิบนาบชวนขาดใจในตอนแรกกลับขยับเร็วระรัวราวกับอีกฝ่ายกำลังยกสากตำพริก โดยกะโขลกให้มันแตกละเอียดจากการลงสากเพียงครึ่งเดียว ส่วนคนที่เป็นพริกโดนตำครวญครางด้วยความรัญจวนใจ ทนไม่ไหวจนต้องยกมือจิกลงที่ท่อนแขนล่ำสัน หายใจหอบถี่ระรัว ราวกับคนจะขาดอากาศหายใจ

“คะ คุณสิงห์! อึก!”

“คุณอยากให้ผมทำแบบนี้ใช่รึเปล่า ขยับลำให้คุณแรงๆ แบบนี้” ถ้อยคำหยาบโลนออกมาจากริมฝีปากของคนสุภาพอย่างคุณสิงห์ มันทำให้เตโชรู้สึกเสียวกระสันซ่านมากกว่าปกติ เพราะไม่คิดว่าจะได้เจออีกฝ่ายในมุมดิบเถื่อนแบบนี้ และเหมือนว่าสิงหราชนึกสนุก ฝ่ามือร้อนจึงสอดเข้ามาภายใต้ชั้นในบอดี้สูทของเตโช บีบขย้ำเนินอกจนเนื้อปลิ้นตามง่ามนิ้วอย่างรุนแรง ไม่เพียงเท่านั้น หากแต่ยังบดขยี้จิกทึ้งดึงยอดอกอย่างรุนแรง เตโชได้แต่ร้องครางโหย เสียงแหบแห้ง ไม่คิดว่าการเล่นยอดอกจะทำให้รู้สึกได้มากถึงเพียงนี้ ชายหนุ่มวัยขบเผาะอย่างเตโชเสียวซ่านจนไม่อาจควบคุม เอวสอบขยับโยกตามการเร่งเร้าของคุณสิงห์อย่างไม่อาจห้ามได้ จนสุดท้ายทะลักทลายกับฝ่ามือของอีกฝ่าย และทรุดฮวบอย่างคนหมดแรง

“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก” เตโชตาลอยค้างกับความสุขสม นอนหายใจหอบเหนื่อย ในขณะที่คุณสิงห์ผละออกช้าๆ ยกมือข้างที่เปรอะเปื้อนนั้นขึ้นสูง และแตะปลายลิ้นฉกชิมรสชาติของเตโชผะแผ่ว

“รสดีนะครับ” คำชมมาพร้อมกับรอยยิ้มสุภาพประดับบนดวงหน้า หายไปแล้วคุณสิงห์คนเถื่อน เตโชนึกเขินอายจนหน้าร้อนผ่าวกับคำชมนั้นจนต้องเสตาหลบ ไม่กล้ามองหน้าอีกฝ่ายตรงๆ สิงหราชเดินเข้าไปในห้องๆ หนึ่งที่อยู่ด้านข้าง จัดการล้างไม้ล้างมือจนเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงใช้ผ้าขนหนูเช็ดหยาดน้ำแล้วเดินออกมา

“ผมขอทำอาหารเย็นเป็นการตอบแทนและขอบคุณที่คุณเตชอบชุดของผมและยอมเข้าร่วมการทดลองนะครับ ส่วนชุดนั้นก็ใส่ไว้ในตะกร้าข้างในห้องน้ำได้เลยครับ คุณเตล้างเนื้อล้างตัวก่อนสักหน่อย แล้วค่อยกลับบ้านนะครับ” สิงหราชพูดบอกแล้วจึงเดินออกไปจากห้อง เตโชที่ยังนอนหอบ มองตามหลังคุณสิงห์ไปด้วยใจเต้นตึกตัก

มันดีมาก....

มันดีมากๆๆ !! ดีโคตรๆๆ ดีเหี้ยๆ เลย!!!

เตโชนึกอยากจะกรี๊ดอัดหมอนแล้วกลิ้งไปกลิ้งมาสามสี่ตลบ แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว แค่เพราะคุณสิงห์ใช้มือให้กัน หัวใจนั้นลิงโลดเป็นอย่างมาก คุณสิงห์จะเข้าใจผิดก็ไม่เป็นไร ตอนนี้เขาเข้าใกล้อีกฝ่ายไปอีกขั้นแล้ว ไหนๆ ก็ผิดไปแล้ว งั้นให้มันได้ค่อยเป็นค่อยไป ให้มั่นใจว่าคุณสิงห์จะรับรักเขาจริงๆ ค่อยบอกอีกฝ่ายซ้ำก็ยังไม่สาย

ต่อแต่นี้ต่อไปไอ้เตจะได้ใช้เวลาหลังเลิกงานกับคุณสิงห์ทุกวัน!!! โคตรมีความสุขไปเล้ยยยยยยย

 

------------------------------------

ตอนนี้มีใครรู้แล้วบ้างว่าใครโพผัวโพเมีย ยังอีกหรอ ยังไม่รู้หรอ หรืออยากให้สลับโพ? ฮะฮะ 

รอลุ้นไปด้วยกันนะคะ รู้สึกมีความสุขมากเวลาเขียนคู่นี้ มันฟินจังวุ้ยยยยยย อิอิ 

 

รักนะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว