ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่35 เจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2564 15:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่35 เจอ
แบบอักษร

“นิน” เขาเรียกคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนหน้าตักในอ้อมกอดของเขา จนหล่อนผละใบหน้าออกจากลำคอหนาออกมาจ้องมองหน้าขมวดคิ้วเรียวเล็กน้อย

 

“คะ?”

 

“คืนนี้พี่มีนัดกับพวกเพื่อนๆของพี่ ที่ผับXX นินจำได้ใช่มั้ย”

 

“จำได้ค่ะ” หล่อนจำมันได้ดีเลยล่ะไอ้ผับนั่น

 

“ไปกับพี่มั้ย พี่อยากพานินไปเจอเพื่อนๆของพี่” คนตัวสูงเอ่ยอย่างไม่คิดอะไรแต่คำว่าเพื่อนๆของเขาจะรวมไปถึงคุณหมอสาวคนนั้นด้วยหรือเปล่านะ คนตัวเล็กนิ่งไปสักพักก่อนจะเอ่ยถามขึ้น

 

“เพื่อนๆพี่งั้นหรอจะดีเหรอคะ ถ้าพี่อยากไปเที่ยวตามประสากลุ่มเพื่อนผู้ชายก็ไปเถอะค่ะ” คนตัวเล็กว่าเสร็จก็ตั้งท่าจะลุกขึ้นแต่คนตัวสูงกลับไม่ยอมคลายออ้อมกอดจนหล่อนต้องหันกลับไปมอง

 

“พี่อยากพานินไปเจอเพื่อนพี่จริงๆอยากให้นินทำความรู้จักกับพวกเค้า ไปนะครับ” คนตัวสูงเอ่ยบอกคนตัวเล็กอีกครั้งจริงๆแล้วเขาไม่อยากปล่อยให้หล่อนอยู่ห้องคนเดียวเขารับรู้ได้ว่าคนตัวเล็กมีเรื่องในใจแต่เลือกที่จะไม่บอกเขา คนตัวเล็กมีท่าทีลังเลเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับเพื่อเป็นอันตกลง

 

“ในเมื่อแกเลือกที่จะใช้หัวใจกับเค้าแกก็ต้องยอมรับสิ่งที่เป็นเค้าให้ได้ทั้งหมดใครๆก็มีอดีตกันทั้งนั้น” คนตัวเล็กพูดกับตัวเองในใจ

 

“แล้วจะไปกันตอนกี่โมงคะ?

 

“พี่นัดกันไว้ตอนสองทุ่ม ไปไม่นานหรอก” คนตัวสูงพูดพร้อมกับยกมือหนาลูบที่ศีรษะทุยเล็กอย่างเอ็นดู

 

.

.

.

 

“ไปเปลี่ยน” และนี่ก็คือเสียงของคนตัวสูงที่นั่งกอดอกจ้องมาที่คนตัวเล็กด้วยสายตาแข็งกร้าว

 

“เปลี่ยนอะไรกันชุดนี้ดีแล้ว”

 

“ดีที่ไหนสั้นก็สั้น รัดก็รัด ข้างหลังจะเว้าลึกไปไหนไปเปลี่ยน”

 

“ไปเที่ยวกลางคืนคนเค้าก็แต่งตัวแบบนี้กันทั้งนั้น” คนตัวเล็กพูดพร้อมกับหมุนตัวแล้วยังหันมาส่งยิ้มหวานให้คนตัวสูงที่นั่งหน้านิ่งยิ่งกว่าหุ่นปั้นอีก จนคนตัวเล็กพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ “โอเค นินจะเปลี่ยนแล้วก็ห้ามสั่งให้เปลี่ยนอีกนะ” ว่าจบคนตัวเล็กก็เดินกระทืบเท้าเข้าไปในห้องแต่งตัวอีกครั้งไม่นานก็ออกมา หล่อนเลือกที่จะสวมแจ็คเก็ตยีนส์ตัวโคร่งทับกับเดรสสั้นสายเดี่ยวสีดำ

 

“ไม่เปลี่ยนแล้วนะถ้าบอกนินไปเปลี่ยนอีกนินจะไม่ไปแล้ว” คนตัวเล็กเอ่ยขึ้นพร้อมกับเงยหน้ามองคนตัวสูงที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า ก่อนที่เขาจะใช้มือหนาจับเข้าที่ใบหน้าเล็กให้หันไปมาเล็กน้อย

 

“หึ ค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อย” ว่าจบเขาก็เอามือหนามาจับมือเล็กก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายเดินออกจากห้อง

 

“ขอแต่งตัวสวยๆออกไปกรีดกรายหน่อยก็ไม่ได้ไม่รู้จะบ่นอะไรนักหนา ขนาดพ่อยังไม่เคยบ่นขนาดนี้เลย”คนตัวเล็กที่เดินตามแรงลากจูงของคนตัวสูง พูดพร้อมกับทำท่าทางยึกยักใส่เขาขณะที่เดินตามหลัง

 

“หึ ก็พี่ไม่ได้เป็นพ่อ” คนตัวสูงพูดขึ้นพร้อมกับเปิดประตูให้คนตัวเล็ก หล่อนจึงหย่อนสะโพกมนเข้าไปนั่งตำแหน่งข้างคนขับ แต่จังหวะที่จะปิดประตูนั้นคนตัวสูงกลับก้มหน้าแล้วกดจูบหนักๆที่ริมฝีปากบาง “แต่ พี่เป็นผัว” เมื่อผละออกจากการกดจูบคนตัวสูงก็พูดขึ้นก่อนจะปิดประตูรถให้หล่อนแล้วเดิมอ้อมไปยังฝั่งคนขับทันทีโดยไม่รอให้หล่อนได้ต่อว่า คำพูดของเขาเล่นเอาคนตัวเล็กหน้าขึ้นสีทันที

 

“หน้าแดงนะ ร้อนเหรอ?” คนตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆหันมาถามคนตัวเล็กอย่างยียวนเขาหรือจะไม่รู้ว่าหล่อนหน้าแดงด้วยสาเหตุใด

 

“จะไปมั้ยหาเพื่อน ขับรถไปสิ” คนตัวเล็กหันมาแห้วใส่คนตัวสูงก่อนจะหันหน้าเข้ากระจกประตูด้านข้างอย่างอายๆที่โดนเขาจับได้

 

 

ผับXX

 

เขาเลือกที่จะพาหล่อนเดินเข้าทางประตูหลังใช้เส้นทางลัดเพื่อขึ้นไปยังห้องประจำที่เขานัดกับเพื่อนไว้ เหตุผลก็เพราะไม่ต้องการให้ใครนั้นได้เมียงมองหรือเดินเบียดเสียดกับคนตัวเล็ก

 

“พึ่งรู้ว่าที่นี่มีทางลัดขึ้นไปชั้นบนด้วย”คนตัวเล็กพูดขึ้นพร้อมกับสำรวจทางเดินที่ตนเดินมา

 

“มีแค่พวกพี่ที่ใช้ทางนี้” คนตัวสูงเอ่ย

 

“เป็นคนใหญ่คนโตนี่ดีจังเลยนะคะ” คนตัวเล็กอดไม่ได้ที่จะกระแนะกระแหนเขา

 

“หึ ก็น่าจะใหญ่จะโตมากอยู่หรอก คนแถวนี้ถึงกับร้องเอาร้องเอา” คนตัวสูงหยุดเดินพร้อมกับโน้มตัวมาข้างๆเพื่อพูดข้างหูคนตัวเล็กแต่ประเด็นไม่ได้มีแค่หล่อนที่ได้ยิน เหล่าบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ประจำจุดต่างๆตามทางพวกเขาก็ได้ยินด้วยน่ะสิที่บอกว่าพวกเขาได้เพราะอะไรนะเหรอ ก็พวกเขาต่างพากันก้มหน้าอมยิ้มกับคำพูดของไอ้คนหน้าไม่อายที่วกเข้าเรื่องใต้สะดือได้อย่างหน้าตาเฉย

 

“นี่!!!”

 

“ไปกันเถอะ เพื่อนพี่มันคงมารอแล้ว” คนตัวสูงเอ่ยบอกยิ้มๆเมื่อเห็นคนตัวเล็กหงุดหงิด หล่อนใช้ฝ่ามือน้อยๆตีเข้าที่แขนของเขาไม่แรงนักสองสามทีผลพวงจากอาการเขินอาย นี่สิลินินคนเดิมกลับมาแล้ว เขาหันมามองหน้าคนตัวเล็กเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาในลิฟต์แล้วพาคนตัวเล็กเดินออกมาตามทางจนถึงห้องที่เขานัดรวมตัวกันกับเพื่อนไว้

 

แกร่ก~

 

เสียงเปิดประตูส่งผลให้บุคคลที่อยู่ในห้องต่างหันมามองยังผู้มาใหม่ ทุกคนต่างชะงักเมื่อเห็นคนตัวสูงเดินผ่านมุมประตูเข้ามาพร้อมกับมือหนาอีกข้างที่จูงแขนหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยามาด้วย หากแต่อาการนิ่งค้างไม่ได้มีแค่กลุ่มเพื่อน แต่คนตัวสูงก็มีอาการชะงักไปเช่นกัน คนตัวเล็กเกิดความสงสัยว่าเหตุใดคนตัวสูงจึงดูนิ่งไปก่อนที่หล่อนจะเบี่ยงตัวออกจากคนตัวสูงที่ยืนบดบังวิสัยการมองเห็นตรงหน้า แล้วหล่อนจึงเข้าใจอาการหยุดนิ่งชะงักของเขาเมื่อสายตาไปปะทะกับบุคคลที่เธอคิดไว้แล้วว่าคงจะเจอ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว