ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 25 : ชู๋ววว...ฟังสิ

ชื่อตอน : บทที่ 25 : ชู๋ววว...ฟังสิ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 14

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2564 10:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 25 : ชู๋ววว...ฟังสิ
แบบอักษร

“ ตูมมมมม!!!!!! ”  

.

กระจุกดินหลุดปลิวว่อนออกเป็นแผ่นๆ เศษธุลีดินกระจัดกระจายขึ้นไปบนอากาศ เด็ดเดี่ยวและผองเพื่อนหกคะเมนตีลังกา! กลิ้งหลุนๆ ลงมาตามเดินเขา แม้แต่พี่บัวขุ่นเองก็ยังไม่อาจต้าน แกไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตนเองจะต้องมาตกอยู่ในสภาพเยี่ยงหมาจนตรอกเช่นนี้

.

ตอนนี้พี่บัวขุ่นมีแรงกลับคืนมาแล้วหุ่นยนต์รบก็กำลังเคลื่อนพลตามมาสมทบ ถึงอย่างนั้นพี่บัวขุ่นก็ยังต้องหนีอยู่ดี เพราะว่าแกมองไม่เห็นศัตรู อาวุธยุทโธปกรณ์ล้ำสมัยเหล่านั้นถูกยิงมาจากไหนไม่มีใครรู้ได้ ราวกับว่าพวกเด็ดเดี่ยวกำลังสู้อยู่กับศัตรูที่ไร้ตัวตน!

.

แล้วนั่นเองคือการเปิดตัวของพวกมัน หน่อยรบพิเศษ Back space กลุ่มชายในชุดดำทมิฬที่เคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยวิธีการโผ คล้ายกับหน่วยจู่โจมใต้น้ำหรือนาวิกโยธินสหรัฐ เงียบ , รวดเร็ว , ไร้ร่องรอย พวกมันเป็นไวรัสที่เข้าโจมตีพวกเด็กๆ อย่างเยือกเย็น ขนาดพี่บัวขุ่นเคี้ยวข้าวคาปากอยู่พวกมันยังไม่เว้น ก่อนหน้านี้พวกมันอาศัยจังหวะที่พวกเด็กคนอื่นๆเผลอ เชือดคอหอยพวกเขาจนตายไปเป็นพัน

.

สายรุ้งไม่สนใจจะหันไปมองด้านหลังเหมือนพี่บัวขุ่นหรอก เธอรู้ดีว่ายังไงก็สู้ไม่ไหว ทันทีที่ลุกขึ้นยืนได้เธอก็รีบวิ่งไปยังตีนเขาด้านตรงข้ามตามที่เด็ดเดี่ยวบอก ก่อนที่จะได้พบเข้ากับลานกว้างลานหนึ่งที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังของอาคารที่กองทับถมกัน ความทันสมัยล้ำอนาคตที่เคยมีกลายเป็นเพียงอดีต ต้นไม้ใบหญ้าที่เคยมีปลูกแซมๆอยู่บ้างบัดนี้กลับถูกทับให้อยู่ใต้ซากอิฐซากปูนเหล่านั้น... ไม่เจริญตาอีกต่อไป

.

“วิ่งตรงไปเลยสายรุ้ง! พี่บัวขุ่น! ตรงไปที่ลานกว้างเลย!...มีคนที่พึ่งพาได้หลายคนอยู่ที่นั่น!!”

เด็ดเดี่ยวร้องตะโกนบอก พลางก้มหัวหลบลูกกระสุนปืนที่สาดเข้ามาเป็นระยะๆ

.

ทันใดนั้นเองก็มีลมกรรโชกแรงวูบหนึ่งพัดเข้ามาปะทะร่างของพวกเขาทั้งสามอย่างรุนแรงจนต้องชะลอฝีเท้า พร้อมกันนั้นก็มีธนบัตรแบงค์ห้าร้อย , แบงค์ร้อย , แบงค์พัน ปลิวตามมากับสายลมวูบดังกล่าวด้วย พวกเด็ดเดี่ยวรู้ได้ทันทีว่านี่คือฝีมือของใครจนเผลอยิ้มมุมปากออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

.

ใช่แล้ว!...ภาพที่ทุกคนเห็นกับตาตัวเองหลังจากผ่านเนินสูงลงมาได้ก็คือ ภาพของสตางค์เพื่อนรักกำลังใช้พลังฝ่ามือกระแสเงินสดต่อสู้กับหน่วยรบพิเศษ Back space อยู่อย่างกล้าหาญ!

.

ณ ตอนนี้ถุงมือสีดำที่สตางค์ใส่อยู่ตลอดเวลาได้ถูกถอดทิ้งไปตั้งนานแล้ว เขาจำเป็นต้องใช้พลังของเขาในการเปลี่ยนทุกอย่างที่สัมผัสให้เป็นเงินเป็นทอง หน้าผากเขาเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ริมฝีปากก็เริ่มฝาดซีดคล้ายกับคนหมดแรง ดูท่าสตางค์คงไม่สนุกกับกิจกรรมทะเลาะวิวาทแนวนี้สักเท่าไหร่นัก ก็แหงล่ะจะมีลูกคนรวยสักกี่คนกันที่ชอบทำอะไรให้ตัวเองต้องเหนื่อย...

.

แม้กระนั้นพ่อหนุ่มเศรษฐีของเร ก็สามารถจัดการกับหน่วยรบ Back space ได้เป็นร้อยๆ ด้วยฝ่ามือเพียงข้างเดียว สาเหตุที่ทำให้พวกเด็ดเดี่ยวทราบเรื่องนี้ก็เพราะสังเกตเอาจากปริมาณเงินมหาศาลที่กองอยู่ใต้ฝ่าเท้าของสตางค์ เพราะตอนนี้ที่ๆ สตางค์ยืนอยู่ก็คือเงินทั้งนั้น ธนบัตรทุกสัญชาติกองอยู่ใต้ฝ่าเท้าเขา แล้วปริมาณมันก็มากขึ้นเรื่อยๆๆๆๆ... ไม่มีทีท่าที่จะหยุด

.

ช่วงเวลาที่พวก Back space เข้ามาประชิดตัว! สตางค์ก็จะใช้มือแตะมันไปทีนึงแล้วตัวของพวกมันก็จะกลายเป็นธนบัตร กับกระสุนปืนก็ด้วย สตางค์แค่ใช้มือสะบัดไปมาขึ้นๆ ลงๆ ขอแค่มันเฉี่ยวมือเขานิดเดียวลูกปืนก็จะเปลี่ยนเป็นแบงค์ไปเอง การต่อสู้บนลานกว้างแห่งนี้จึงเป็นการต่อสู้บนกองเงินกองทองอย่างแท้จริง คิดเอาเถอะว่าสตางค์ทำแบบนี้อยู่นานแค่ไหนธนบัตรที่กองอยู่ใต้เท้าเขาในตอนนี้ถึงกองเพนิงได้สูงกว่าสามเมตร

.

“สตางค์! ดีใจจังเลยที่เจอนายซะที....!!”

“พวกเรามาช่วยแล้ว มากันครบทุกคนเลยด้วย!”

เด็ดเดี่ยวร้องบอก ทำให้สตางค์ต้องหันมาหาอย่างกระทันหัน แน่นอนคนแรกที่เขาพยายามสบตาก็คือสายรุ้งเขารู้สึกโล่งอกเอามากๆ ที่เธอไม่เป็นอะไรและยังคงสบายดีอยู่

.

“หยุด!..เดี๋ยวก่อนทุกคนอย่าเพิ่งเข้ามา! ที่นี่มันอันตรายมากนะ...แล้วก็”

.

“Yes, it never mind. We can do it!!”

.

“เห็นไหมว่าเรามีพวกเพื่อนต่างชาติพวกนี้คอยช่วยอยู่แล้ว ทุกคนหลบอยู่ในที่ปลอดภัยแถวนั้นก่อนนะ จัดการกับหน่วย S.W.A.T พวกนี้เสร็จแล้วจะลงไปหา”

“พี่บัวขุ่นผมฝากปกป้องสายรุ้งด้วยนะพี่!”

สตางค์ร่ายยาว เขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลยจริงๆ ขนาดตกอยู่ในสถานการณ์คับขันแบบนี้เขาก็ยังไม่เคยเปลี่ยน สตางค์คือคนที่เห็นเงินเป็นพระเจ้าเขาคิดเสมอว่าเงินใช้แก้ปัญหาได้ทุกสิ่ง เพื่อนต่างชาติที่เขาพูดถึงก็คือ แอนโทนี่ผู้ใช้พลังแรงโน้มถ่วง , นาตาชาธิดาแห่งสรรพสัตว์ แล้วก็เจ็คยอดมนุษย์น้ำแข็ง ทั้งสามคือคนที่สตางค์ใช้เงินจ้างมาเพื่อทำหน้าที่เป็นองครักษ์ให้กับเขา ในยามที่เขาเสียท่าเพลี่ยงพล้ำ

.

เฉกเช่นตอนนี้ที่ตัวเขาเองกำลังอยู่ในอาการร่อแร่เหนื่อยหอบ เพื่อนบอดี้การ์ดจึงได้ฤกษ์เริ่มลงมือทำสิ่งที่ได้รับการว่าจ้างมาทันที แล้วทุกๆคนก็ทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมากันได้อย่างยอดเยี่ยม จนพี่บัวขุ่นถึงกับพูดไม่ออก กองทัพหุ่นยนต์ของแกได้แต่เยือนตั้งแถวแสตนบายด์เอาไว้รอบๆ วางตัวเป็นแนวกำแพงป้องกันอันตรายให้กับสายรุ้งและเด็ดเดี่ยว พี่บัวไม่ต้องทำอะไรเลยเพราะเด็กฝรั่งสามคนนั้นมันระดับเทพ ไม่แปลกใจเลยสักนิดที่ทำไมถึงยังมีชีวิตรอดอยู่ได้

.

แต่เคยได้ยินคำว่า “ดีเกินไป” กันไหม? ในที่นี่สายรุ้งน่าจะใช้มันบ่อยที่สุดเพราะเธอเป็นผู้หญิงที่มีผู้ชายมาขายขนมจีบอยู่บ่อยๆ แต่เธอเองก็ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะต้องมาใช้คำๆนี้ ในโลกแห่งเฟสบุ๊คอีกครั้ง

.

เพราะว่าแอนโทนี่กับผองเพื่อนดันทำอะไรแบบนั้นลงไปน่ะสิ! พวกเด็กฝรั่งผมทองกับแม่สาวแอฟริกาได้จัดการล้มหน่วย back space ลงได้โดยไม่ยากเย็นนัก ทว่าผลพวงที่เกิดจากการใช้พลังควบคุมแรงดึงดูดของแอนโทนี่นี่สิที่ได้ล่อให้ไวรัสตัวอื่นๆ ที่อยู่บริเวณนั้นมารวมตัวกันที่นี่ คลื่นพลังอันรุนแรงทำให้แผ่นดินเคลื่อนและทำให้แรงดันอากาศเปลี่ยน สภาพแวดล้อมในบริเวณนี้จึงเหมาะแก่การอยู่อาศัยของเหล่าไวรัส

.

โดยเฉพาะตัวการใหญ่สุดที่เล่นงานเด็ดเดี่ยวกับสายรุ้งจนแทบเอาตัวไม่รอด “เจ้ายักษ์บินบิ่น” เจ้านี่ก็ดันมากับเขาด้วย ฝูง Delete zombie คืบคลานมาเป็นทัพหน้าตามติดมาด้วยเจ้าอสูรกายยักษ์ใหญ่ที่อุ้มถังขยะอยู่ในมือ มาคราวนี้สายรุ้งถึงกับต้องกลืนน้ำลายเพราะมันอุ้มแนบอกไว้แน่นกว่าเดิม เธอรู้ตัวว่าคงไม่มีปัญญาฟาดมันให้หลุดออกจากมือเป็นครั้งที่สองได้แน่

.

เพียงไม่นานการต่อสู้ก็พัฒนาจนกลายเป็นสงคราม ด้วยขนาดที่ใหญ่ขึ้นกำลังคนก็มากขึ้นฝั่งเด็กฝรั่งทั้งสามพยายามแสดงสปิริตรับผิดชอบในสิ่งที่ทำผิดพลาดไป แต่สุดท้ายก็เพลี่ยงพล้ำเสียท่าเข้าจนได้ ทั้งสามถูกเจ้ายักษ์บินบิ่นมันกระทืบซะจมดินชนิดที่กำแพงน้ำแข็งจากแคนนาดาของเจ็คก็ต้านไม่ไหว ยอดไลท์ในริชแบนด์ของนาตาชาก็หมดจนไม่สามารถควบคุมสั่งการสัตว์ต่างๆ ได้อีก จนแล้วจนรอดทั้งหมดก็โดนเจ้าบินบิ่นจับเข้าไปในถังขยะรวมกับเด็กคนอื่นๆ เพื่อรอการเขมือบกินทีเดียวพร้อมกันอย่างทุกข์ทรมาน

.

สตางค์เห็นดังนั้นก็เสียใจมาก ตอนนี้เขารู้ซึ้งแล้วว่าเงินไม่ใช่คำตอบ เงินไม่สามารถสร้างความปลอดภัยให้กับคนที่เขารักได้เลย แล้วนั่นเองก็คือจุดอ่อนของพลังฝ่ามือเงินตราของเขา เขาเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็นเงินได้ก็จริง แต่เขาไม่สามารถเปลี่ยนเงินเหล่านั้นให้กลับกลายเป็นแบบเดิมได้

.

จะใช้เงินเหล่านั้นติดสินบนพวกไวรัสก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ สตางค์ถึงกับจิตตกไปพักใหญ่เขาเหม่อมองไปยังกองเงินสูง 3 เมตรที่เขาสร้างไว้ สตางค์เห็นถึงสัจจะธรรมแล้วว่าพวกมันไม่ต่างอะไรจากเศษกระดาษ ฝูงซอมบี้กับยักษ์ปีศาจกำลังจะมาฆ่าเพื่อนของเขาและคนที่เขารัก แล้วเงินพวกนี้ล่ะมันทำอะไรได้บ้าง!... ไม่เลย!

.

“ไปกันเถอะเด็ดเดี่ยว , สายรุ้ง ถึงเวลาที่พวกเราต้องออกโรงแล้ว!”

พี่บัวขุ่นเริ่มจับรีโมทคอนโทล กองทัพหุ่นย์ยนต์ของพี่แกเริ่มส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดๆ อีกครั้ง

.

“เฮ๊ยไอ้สตางค์ เอ็งอ่ะจะจิตตกอีกนานไหมว่ะ อยากตายอยู่ตรงนั้นหรือไง มานี่มามาสู้ด้วยกันทางนี้กับเพื่อนพ้องนี่มา!!”

.

“ใช่...ถ้าร่วมมือกันพวกเราต้องฝ่าออกไปได้แน่!”

สายรุ้งพูดขึ้น พลางกระชับด้ามกระทะในมือ

.

“ถ้างั้นก็ไปกันเล๊ย!!! ย๊ากกกกกกก!!!”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว