facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 / 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 50

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2564 11:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 / 1
แบบอักษร

สภาพก่อนออกจากบ้านกับตอนกลับเข้ามาในบ้านดูต่างกันลิบลับ เมื่อเสื้อสีขาวของดารินทร์เปื้อนไปด้วยดินสีแดงๆ กางเกงขี่ม้าตัวยาวก็มีรอยฉีกขาดเล็กน้อย นั่นยังไม่สร้างความตกใจให้กับผู้เป็นมารดาได้เทียบเท่ากับอาการเดินกะเผลกๆ ของลูกสาวโดยมีกฤติธีเดินตามหลัง เพราะดารินทร์ไม่ต้องการให้เขาพยุงช่วย 

"นี่มันอะไรกันกฤต!" เสียงไถ่ถามที่ดังขึ้นด้วยความตกใจ ทำให้กฤติธีตอบคำถามเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย 

"ดาวตกม้าครับ" 

ไม่น่าเชื่อ พี่สาวของเขาคงรู้สึกเช่นเดียวกัน กฤติธีสามารถจับสังเกตจากสีหน้าของผู้เป็นพี่สาวยามได้ทอดสายตามองร่างบางที่เดินกะเผลกๆ เข้ามาในบ้าน ซึ่งเขาคิดว่าคนที่ขี่ม้ามาตั้งแต่เด็กอย่างดารินทร์หรือจะประมาทขนาดที่จะมาตกม้าได้ง่ายๆ แถมยังตกลงมาจากหลังม้าที่เธอมีความคุ้นเคยกับมันอย่างดีอีกด้วย 

นี่แหละที่ทำให้เขาฉุกคิดขึ้นมา ยามเมื่อตั้งสติได้หลังจากที่พาดารินทร์ไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลว่าเธอได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่ แต่ผลการตรวจที่ออกมาก็ทำให้เขาคลายความกังวลใจไป เมื่อเธอมีแค่รอยฟกซ้ำเล็กๆ น้อยๆ ตามตัวกับแผลถลอกที่หลังมือเท่านั้น เขายังนึกภาพไม่ออกเลยว่า ถ้าวันนี้ดารินทร์ไม่สวมเสื้อแขนยาวไป เธอจะบาดเจ็บมากกว่านี้แค่ไหน 

"เป็นยังไงบ้างดาว" 

ดารินทร์ลอบถอนหายใจเฮือกใหญ่กับสุ้มเสียงของมารดาที่พยายามไถ่ถามเธอด้วยความเป็นห่วง แต่เพราะความลำบากใจที่จะตอบหรือพูดง่ายๆ ก็คือเธอไม่รู้ว่าจะพูดเช่นไรผู้เป็นมารดาถึงจะยอมเชื่อง่ายๆ 

และมันก็คงจะไม่แตกต่างกับคนข้างหลังที่กำลังจ้องมองเธออย่างไม่วางตา รายนั้นถึงเขาจะไม่เอ่ยถามอะไร แต่ก็คอยส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความสนเท่ห์ และสายตาเช่นนั้นแหละที่ทำให้ดารินทร์ไม่มีความมั่นใจที่จะสบตากับเขาเลย 

"ดาวไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะแม่ ขอดาวขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ" 

ดารินทร์ตอบคำถามแล้วก็พยายามตัดบทอย่างรวดเร็ว และเดินกลับขึ้นไปบนห้องนอนด้วยความรีบเร่งโดยไม่ยอมให้ใครช่วยพยุง ซึ่งตลอดเวลาที่ดารินทร์เดินกะเผลกๆ ขึ้นไป เธอคงไม่รู้ว่ามีสายตาสองคู่ที่มองตามเธอขึ้นไป นอกจากจะมองด้วยความห่วงใยแล้ว ยังลอบมองเธอด้วยความสงสัยอีกด้วย 

เสียงถอนหายใจเบาๆ ทำใหกฤติธีต้องละสายตาจากหลังของดารินทร์ กลับมามองวงหน้าของเจ้าของเสียงถอนหายใจนั้น และพี่สาวของเขาก็รีบพูดขึ้นมา 

"พี่ไม่อยากเชื่อเลยกฤตว่าดาวจะตกม้าง่ายๆ" 

"ผมก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกันครับ ดาวเริ่มขี่ม้าตั้งแต่อายุหกขวบ แถมจะตกม้าที่ตัวเองมีความคุ้นเคยเป็นอย่างดีง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง" 

ทั้งคู่สบตากันอย่างตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกฤติธีก็รีบเอ่ยขออนุญาตพี่สาวขึ้นมาทันที 

"งั้นเดี๋ยวดาวอาบน้ำเสร็จแล้ว ผมขอเข้าไปคุยกับดาวหน่อยนะคระบ" 

กวินธิดาพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงอนุญาต 

กฤติธีระบายลมหายใจออกมาสั้นๆ ก่อนจะส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยมองไปทางห้องนอนของดารินทร์ ชายหนุ่มแอบครุ่นคิดขึ้นมาว่า บางทีเขาคงต้องพูดคุยกับเธอให้ชัดเจนเสียที เพราะจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้หรือแม้แต่การที่ดารินทร์ขับรถชนต้นไม้ในมหาวิทยาลัยเมื่อคราวก่อน ไม่สามารถทำให้เขาทนเฉยได้อีกต่อไป เพราะเขาเริ่มหวาดกลัวกับบางสิ่งที่ดารินทร์จะทำซ้ำขึ้นมาอีก 

. 

"ดาว น้าขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้มั้ย" 

เสียงที่ดังขึ้นพร้อมกับการเคาะประตูเพื่อขออนุญาตเข้ามาภายในห้องนอน ทำให้ดารินทร์ที่กำลังเช็ดผมที่เปียกชื้นหมุนตัวหนี ให้เจ้าของเสียงนั้นเห็นเพียงด้านหลังของเธอ และไม่ลืมจะตอบคำถามของอีกฝ่ายที่แฝงไปด้วยอาการประชดประชันอันมาจากความน้อยใจที่เธอมีต่อผู้เป็นน้าชายนั่นเอง 

"แต่ดาวไม่มีอะไรจะคุยนี่คะ น้ากฤตบอกว่าเราสองคนไม่ต้องมาคุยอะไรกันอีก!" 

ยามเอ่ยประโยคนี้ก็เหมือนเธอเองนั่นแหละ ที่จะรู้สึกแปลกๆ เหมือนไปสะกิดโดนอะไรบางอย่างในอกจนมันเจ็บแปลบ ทำให้เธอรู้สึกลำคอแห้งผาก ตอนนี้เด็กสาวหยุดเช็ดผมที่เปียกชื้นแล้ว เพราะไม่มีกะจิตกะใจจะเช็ดต่อ และพบว่าน้ำตามันรื้นขึ้นมาอีกครั้ง 

จากที่ได้ฟังคำพูดของดารินทร์ก็ทำให้กฤติธีเกิดความนิ่งอึ้ง นึกเสียใจอยู่ลึกๆ กับคำพูดที่ไม่ได้ใช้สมองไตร่ตรอง แต่กลับใช้อารมณ์ชั่ววูบเสียมากกว่า กฤติธีผ่อนลมหายใจอย่างหนักหน่วง และก็ค่อยๆ พูดกับดารินทร์เหมือนเป็นการปลอบประโลม เขารู้ว่าดารินทร์ก็เสียใจอยู่ไม่น้อยกับคำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอเช่นนั้น 

"เอาล่ะๆ น้าขอโทษที่พูดกับดาวแบบนั้น น้าผิดเอง แค่นี้พอที่จะทำให้ดาวยอมคุยกับน้าได้หรือยัง" 

กฤติธีพยายามพูดจากับอีกฝ่ายด้วยความใจเย็น เพราะไม่เช่นนั้นแล้วดารินทร์จะยิ่งตั้งแง่ไม่มีทางยอมพูดจากับเขาดีๆ แน่ หลังจากเอ่ยคำขอโทษแล้ว กฤติธีขอเหมาเอาเองก็แล้วกันว่าเธอตอบรับที่จะคุยกับเขาดีๆ แล้ว 

"น้าไม่อยากเชื่อ ว่าดาวจะประมาทจนตกม้าแบบนั้น" 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว