facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เราไปทำที่อื่นกันเถอะค่ะ

ชื่อตอน : เราไปทำที่อื่นกันเถอะค่ะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2564 06:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เราไปทำที่อื่นกันเถอะค่ะ
แบบอักษร

 

 

"คุณลม..." เรียกชื่อเขาเป็นเชิงเตือน เมื่อเขาเริ่มซุกไซ้ใบหน้าลงมาตามลำคอระหง หนวดเคราของเขาสร้างความรู้สึกแปลกใหม่ให้เธอ ทั้งจั๊กจี้และเสียวไปพร้อมๆกัน คนตัวโตไม่สนใจมือหนาเริ่มยุ่มย่ามกับเสื้อตัวสวยที่เธอสวมอยู่

 

"ถอดยังไงวะ!" สบถลั่นเมื่อเอาเสื้อออกจากตัวเธอไม่ได้

 

“...”

 

"คุณลม!"

 

แควก!

 

"ฉีกแม่งเกะกะฉิบหาย" กรรัมภาร้องลั่นเมื่อเสื้อตัวสวยขาดเป็นทางยาว เพราะคนใจร้อนฉีกมันออกจากตัวเธอ เสื้อตัวนี้เป็นแบบผูกหลัง ถ้าเขาใจเย็นอีกสักนิด มันก็จะไม่เสียหาย

 

"อย่าใจร้อนสิคะ" ร้องห้ามเมื่อมือหนาวุ่นวายกับตะขอเสื้อชั้นในของเธอ ตากลมโตเบิกกว้างเมื่อมันหลุดติดมือเขาออกมาอีกชิ้น จุดที่เธอและเขาอยู่คือบริเวณใต้ถุนบ้าน พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ส่องแสงสีส้มสว่างจ้าไปทั่ว และที่ทำให้เธอตกใจก็คือ บ้านเขาไม่มีรั้วกั้น ถ้าเกิดมีใครเข้ามาเก็บผักตอนนี้จะเกิดอะไรขึ้น

 

"คุณลม! ฉะ...ฉันว่าเรา"

 

"อย่าห้าม" ปากร้อนที่ครอบอยู่บนอกอวบเอ่ยดุ ก่อนจะสลับดูดเลียทั้งสองข้างอย่างเท่าเทียม

 

"ไม่ได้ห้ามค่ะ แค่จะบอกว่า..." คำพูดที่เหลือค้างไว้แค่ริมฝีปาก กระดากอายเกินกว่าจะพูดออกมา

 

"ครับ..." เสียงแหบพร่ากระซิบถาม ไอร้อนจากลมหายใจชายหนุ่มที่เป่ารด ทำให้ขนอ่อนพากันเรียงตัว พายุคายยอดอกออกจากปาก

 

"ฉันแค่จะชวนเปลี่ยนที่น่ะค่ะ ตรงนี้มันโจ่งแจ้งเกินไป เผื่อมีคนเข้ามาเก็บผัก" เสียงหวานกระซิบบอก เบือนหน้าหนีเมื่อคนตัวโตเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเธอ

 

"คุณเพลง..." พายุคางในลำคอแทบไม่เชื่อหูว่า เธอจะพูดคำนี้ออก

 

"นะคะ เราไปทำตรงอื่นกันเถอะ"

 

"คุณนี่มันน่านักเชียว" ชายหนุ่มบีบมือลงบนปลายจมูกเชิดรั้นอย่างมันเขี้ยว นึกว่าเธอจะห้ามแต่ที่ไหนได้กลับชวนเขาเปลี่ยนที่ เมียเขาจะน่ารักเกินไปแล้ว

 

พายุอุ้มคนเกือบเปลือยเดินขึ้นชั้นบน เธอขอมาเขาก็จัดให้ ร่างกายเขาพร้อมขนาดนี้จะให้ถอยก็คงไม่ได้ คำว่าข้าวใหม่ปลามันเป็นแบบนี้นี่เอง วางเธอลงบนที่นอน คิดถูกแล้วที่ทำบ้านและเปลี่ยนที่นอนใหม่ ข้างบนนี้มันร้อนเกินไป ไม่เหมาะกับกิจกรรมเข้าจังหวะเวลานี้เลยจริงๆ

 

ทันทีที่หลังแตะที่นอน มือบางที่คล้องคอเขาก็ลูบไล้ไปบนหน้าอกที่แน่นไปด้วยมัดกล้าม พายุเป็นผู้ชายผิวสีแทน ส่วนที่อยู่นอกร่มผ้าจะคล้ำเพราะทำงานตากแดด กล้ามที่แขนและหน้าอกเป็นผลพลอยได้มาจากการทำงานหนัก เวลาที่หน้าทำนามาถึงเขาก็ทำเต็มที่ ทั้งงานตัวเองและงานช่วย สังคมที่นี่ยังมีการลงแขกทำนา แม้จะไม่ได้ทำด้วยมือเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ยังร่วมแรงร่วมใจกัน ใครมีเครื่องมืออะไรก็เอามาช่วยกัน เพื่อประหยัดเวลาและค่าใช่จ่าย

 

มือสากลูบลงบนแก้มเนียน ตาคู่คมมองตาคู่สวยที่มีแววเขินอายอยู่ในนั้น ประกบลงบนปากบางจูบเธออย่างดูดดื่ม รสชาติแอลกอฮอล์ที่ติดมากับปลายลิ้นทำให้หญิงสาวเคลิ้มตาม อารมณ์กระเจิดกระเจิงไปไกลเมื่อถูกปลุกเร้าอย่างหนัก มือบางถอดเสื้อยืดออกจากร่างหนา พายุขยับสองสามครั้งกางเกงผ้ายืดก็หลุดออกจากเอวของคนใต้ร่าง แล้วตามด้วยกางเกงยีนส์ของเขา สองร่างเปลือยเปล่าเกี่ยวกระหวัดปรนเปรอให้กันและกัน ถึงแม้กรรัมภาจะยังไม่เป็นประสา แต่ครูอย่างพายุก็ใจเย็น สอนเธอให้รู้จักบทเรียนรสสวาทได้ครบหลักสูตร ไม่น่าเชื่อว่าพ.ศ.นี้ยังมีสาวบริสุทธิ์หลงเหลือมาถึงมือเขา ถูกหวยว่าโชคดี แต่การที่มีเมียนิสัยดีและบริสุทธิ์ผุดผ่องคือสิ่งที่โชคดีกว่า คิดเมื่อพาเธอไปตามครรลองที่ธรรมชาติสร้างขึ้น เธอคือเมียของเขา คือคนที่เขาต้องปกป้องดูแล คนที่เขาจะฝากผีฝากไข้ เวลาไม่ใช่บทพิสูจน์ ความจริงใจต่างหากที่จะพาเขาและเธอก้าวไปข้างหน้าด้วยกัน

 

...........................................................................................................

 

พาผู้ชายห่ามๆมาส่งแล้วค่ะ ที่รักจ๋าฝากพี่ลมด้วยนะคะ

 

ฝากผลงานอีบุ๊คนามปากกามณีภัทรสรใน Mebmarket ด้วยนะคะ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว