email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พากลับอังกฤษ

ชื่อตอน : พากลับอังกฤษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2564 19:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พากลับอังกฤษ
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.71 พากลับอังกฤษ

 

ในช่วงเวลาเย็นใกล้ตะวันจะลาลับขอบฟ้า ศิรสาเดินควงแขนณัฐนิธานสำรวจรอบบ้านพักตากอากาศของเดวิดด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข

 

พื้นที่รอบบ้านถูกเปลี่ยนแปลงไปจนไม่เหลือเค้าเดิม บ้านหลังใหญ่โตสวยงามกว่าถูกสร้างขึ้นมาแทนทีบ้านเดิมของพ่อ มีต้นไม้ดอกไม้หลากหลายชนิดขึ้นปกคลุมจนทำให้บริเวณนั้นร่มรื่นขึ้นมา ทำให้อุณหภูมิในขอบรั้วบ้านเย็นขึ้นจนหญิงสาวรู้สึกหนาวสั่น

 

"หนาวเหรอะคะรสา งั้นเราเข้าบ้านกันไหมคะ" สามีถามด้วยความห่วงใย

 

"รสายังไม่อยากเข้าบ้านเลยค่ะ ขออยู่ต่ออีกนิดนึงนะคะพี่ณัฐ"

 

เสียงอ้อนของภรรยาได้ผลเสมอ ณัฐนิธานจึงพาเดินเล่นไปเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่ใต้ต้นมะม่วง มีเก้าอี้ไม้ยาวสีขาววางอยู่

 

"นั่งพักก่อนนะ"

 

สามีบอกน้ำเสียงอ่อนโยน ภรรยาพยักหน้ารับหย่อนกายลงนั่งที่เก้าอี้ แล้วยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูณัฐนิธานเอ่ยบางอย่างเบาๆที่ไม่อยากให้ใครได้ยิน

 

"รสาแอบเอาจดหมายของน้องแจ๊สไปให้พี่อธิปด้วยค่ะ"

 

"อะไรนะคะ?" สามีตะโกนเสียงดัง

 

"ชู่!! อย่าเสียงดังซิคะพี่ณัฐ เดี๋ยวน้ามัลลิการ์ได้ยิน"

 

"ขอโทษค่ะ คือพี่ตกใจน่ะ แล้วพี่อธิปว่ายังไงบ้างคะ" ณัฐนิธานเอ่ยเสียงเบาลงจนเป็นกระซิบ

 

"จะว่าอะไรได้ล่ะคะ นอกจากยิ้มหน้าบาน แล้วฝากให้รสามาบอกน้องแจ๊สว่า 'เฮียจะพยายามทำให้แม่มัลลิการ์ใจอ่อนให้ได้' หื้มม พี่อธิปหวานมากเลยค่ะ"

 

ณัฐนิธานที่ได้ฟังก็แอบยิ้มตามในการต่อสู้เพื่อความรักของอธิป หันมามองหน้าภรรยาแล้วบอกบางสิ่งที่เพิ่งรู้มาให้เธอ

 

"แดดดี๊ยกบ้านหลังนี้ให้พี่แล้ว พี่ตั้งใจจะยกทุกอย่างคืนให้รสาค่ะ"

 

"บ้านหลังนี้พ่อพี่ณัฐเป็นเจ้าของ พี่ณัฐที่เป็นลูกก็ต้องรับมรดกไปนั่นแหละถูกต้องแล้วค่ะ เอาไว้เป็นสมบัติตกทอดไปยังลูกหลานของเราดีกว่า"

 

"แต่พี่อยากยกให้หนูนี่คะ" ณัฐนิธานรู้สึกประหลาดใจกับคำตอบภรรยา

 

"รสาไม่อยากได้หรอกค่ะ บ้านนี้ไม่มีเค้าโครงเดิมของบ้านพ่อเหลือเลย ที่ตรงนี้ไม่ใช่บ้านของรสาอีกต่อไปแล้ว แต่ไม่ว่าจะยังไง รสาก็ยังได้สิทธิ์ในการอยู่ที่บ้านหลังนี้อยู่ดีแหละค่ะ ในฐานะภรรยาเจ้าของบ้าน"

 

"ตามใจรสาก็แล้วกันค่ะ แล้วนี่หมอดลกับเพื่อนๆจะนอนบ้านพี่อธิปจริงๆเหรอคะ"

 

"ใช่ค่ะ กำลังดื่มฉลองให้พี่อธิปกันสนุกเลย" ภรรยาหันมาบอกแล้วหัวเราะเบาๆ

 

"ฉลองอะไรเหรอคะ?"

 

"ฉลองสละโสดให้พี่อธิปล่วงหน้าน่ะซิคะ กัปตันเอื้อโอดครวญหนักเลย ขาดเพื่อนเที่ยวไปอีกหนึ่ง"

 

เมื่อพูดจบสองสามีภรรยาก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน

 

"พี่อธิปโชคดีนะที่มีเพื่อนรักมากขนาดนี้ เห็นบอกว่าเมื่อคราวคุณกวินกับคุณดิน ทุกคนก็คอยช่วยเหลือจนสมหวังมาแล้วนี่ ใช่ไหมรสา"

 

"ใช่ค่ะ คุณกานต์ภรรยาคุณวินแอบงอนคุณวินหนีมาอยู่ห้องกัปตันเอื้อที่คอนโดโดยไม่บอกให้ใครรู้ แต่หมอดลไปเจอคุณกานต์เดินอยู่ในคอนโด จึงรู้ว่าคุณเอื้อกับหมอดลอยู่คอนโดเดียวกันแถมอยู่ชั้นเดียวกันอีก บังเอิญมากค่ะ เลยแอบไปสืบจนรู้ว่าคุณกานต์อยู่ห้องไหน แล้วบอกพิกัดให้สามีมาง้อภรรยาจนสำเร็จ"

 

"น่ารักจังเลย"

 

"ใช่ค่ะน่ารักมาก ส่วนคุณดินก็งอนคุณศิ กัปตันเอื้อเลยแอบเอาเสื้อผ้าคุณศิใส่ท้ายรถให้ไปง้อคุณดิน จนบัดนี้คุณศิยังไม่กลับมานอนคอนโดตัวเองเลยค่ะ ไม่รู้ว่าง้อกันยังไง"

 

"จริงเหรอคะ? รู้อย่างนี้พี่เข้าแก๊งส์พี่อธิปตั้งแต่แรกก็ดี เราจะได้ไม่ต้องห่างกันนานถึงสี่ปี เพราะพวกพี่ๆคงจะช่วยพวกเราได้"

 

"นั่นน่ะซิคะ อืมม..พี่ณัฐคะ รสาว่าเราเข้าบ้านกันเถอะค่ะ ใกล้เวลามื้อค่ำแล้ว รสาไม่อยากให้ทุกคนมารอ"

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

หลังอาหารมื้อค่ำ เดวิดกับกนกกานต์ขอตัวเข้าไปพักในห้องนอน พอลไปคุยงานกับเลขาที่ค้างอยู่ ส่วนศศิพิมที่ยังไม่ค่อยแข็งแรงจึงขอตัวไปเอนหลังในห้องนอนสักพัก

 

ทำให้ภายในห้องนั่งเล่นเหลือมัลลิการ์ จัสมิน ณัฐนิธานและศิรสาเท่านั้นที่ยังนั่งคุยกันอยู่

 

"คุณน้าครับ ผมอยากคุยกับคุณน้าเรื่อง.."

 

ณัฐนิธานเริ่มต้นหัวข้อสนทนาอย่างยากลำบาก มัลลิการ์จึงเอ่ยต่อให้ว่า

 

"ณัฐจะพูดเรื่องคุณอธิปใช่ไหม น้ายังไม่อยากคุยตอนนี้"

 

"ผมเข้าใจว่าคุณน้าโกรธ แต่ก็อยากให้ฟังความจากอีกฝ่ายด้วยน่ะครับ"

 

มัลลิการ์ยังนั่งนิ่งเงียบฟังหลานชายพูดโดยไม่ได้กล่าวอะไร จนศิรสาอดใจที่จะพูดแทนพี่ชายตัวเองไม่ได้

 

"คือว่า พี่อธิปเป็นคนดีและรักน้องแจ๊สมากๆด้วยนะคะคุณน้า ตอนที่น้องแจ๊สหนีมาอยู่กับป้าวัน พี่อธิปตามหาจนแทบไม่ทำงานทำการอะไรเลย เสียใจกินเหล้าเมามายจนเกือบเสียผู้เสียคนเลยค่ะ"

 

"น้าไม่รู้หรอกว่าคุณอธิปจะเป็นคนดีและรักมะลิมากแค่ไหน แต่ที่น้ารู้คือเขาทำให้ลูกสาวน้าเสียใจและตัวน้าเองก็เสียใจมาก หัวอกคนเป็นแม่ที่ลูกสาวหายตัวไปเป็นเดือนๆน่ะ มันเจ็บปวดนะจ๊ะหนูรสา น้ายังทำใจคุยกับคุณอธิปไม่ได้จริงๆ"

 

"แล้วคุณน้าไม่ลองถามน้องแจ๊สดูบ้างเหรอครับ ว่าน้องต้องการอะไร"

 

ณัฐนิธานถามโพล่งออกไปเพื่อให้โอกาสจัสมินได้พูดในส่วนของเธอบ้าง แต่ดูเหมือนหญิงสาวจะเอาแต่ก้มหน้าดูมือตัวเองที่กำแน่นอยู่บนตัก

 

"ว่าไงมะลิ มีอะไรจะพูดกับแม่ไหม?"

 

มัลลิการ์ถามเสียงเข้ม จนคนถูกเรียกชื่อสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะพูดออกมาทั้งที่ยังก้มหน้า

 

"แจ๊สแล้วแต่แม่ค่ะ"

 

"ได้ยินชัดแล้วนะณัฐ ต่อไปไม่ต้องมาถามอะไรกันอีก น้าไม่อยากพูดถึงคนๆนี้อีกแล้ว"

 

"แต่น้องแจ๊สรักพี่อธิปไม่ใช่เหรอจ๊ะ ทำไมไม่พูดอะไรบ้างล่ะ"

 

พี่ชายยังไม่ยอมแพ้พยายามพูดให้น้องสาวทำอะไรสักอย่างเพื่อความรักของตัวเอง

 

"แจ๊สทำให้แม่เสียใจมามากแล้วค่ะพี่นาธาน เพราะการทำอะไรตามใจตัวเองของแจ๊สโดยไม่สนใจความรู้สึกของคนในครอบครัวเลย ตอนนี้แจ๊สจะทำทุกอย่างที่แม่บอกให้ทำ และจะไม่ทำในสิ่งที่แม่ไม่ชอบค่ะ"

 

จัสมินก้มหน้าพูดอย่างคนที่ตัดสินใจแน่วแน่ มัลลิการ์ยิ้มมุมปากอย่างพอใจในคำพูดลูกสาว

 

"ดีจ๊ะมะลิ ถ้างั้นอาทิตย์หน้าเรากลับอังกฤษพร้อมกันนะ แม่จองตั๋วเครื่องบินไว้ให้แล้ว"

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

เฮียตี๋เอาไงดีคะ? ว่าที่แม่ยายพาลูกสาวหนีแล้ว หมอดล กัปตันเอื้อ ช่วยกันคิดทำอะไรสักอย่างนึงซิ

ถ้าชอบขอคนละหนึ่งไลค์นะคะ

ฝากติดตามด้วยค๊าบ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว