email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

การมาถึงของผองเพื่อน

ชื่อตอน : การมาถึงของผองเพื่อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2564 19:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การมาถึงของผองเพื่อน
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.70 การมาถึงของผองเพื่อน

 

เฮลิคอปเตอร์ที่ลำเลียงผู้โดยสารรวมทั้งหมดเจ็ดชีวิต เริ่มลดความเร็วและแลนด์ดิ้งลงบนลานจอดในบริเวณบ้านพักของเดวิด แซนวู้ด ซึ่งด้านล่างมีคนรอให้สัญญาณอยู่สองสามคน

 

ศิรสาใจจดใจจ่อจนแทบจะรอให้เฮลิคอปเตอร์จอดสนิทไม่ไหว เธออยากลงไปสำรวจพื้นที่บ้านเก่าของพ่อ แต่ถูกศศิพิมรั้งไว้

 

"ใจเย็นรสา เรายังทำอะไรเร็วๆไม่ได้นะ ถ้าดื้อมากพี่จะให้กัปตันเอื้อขับพาเรากลับไปอยู่โรงพยาบาลคนเดียวเดี๋ยวนี้เลย"

 

สิ้นเสียงคำขู่เด็ดขาดของพี่สาวทำให้เธอหยุดชะงักลง นึกบ่นตัวเองในใจ

 

บ้าจริงรสา!!! ลืมไปหรือไงว่าตั้งครรภ์อยู่?

 

"เดี๋ยวให้ทุกคนลงให้หมดก่อนแล้วคุณรสาค่อยลงทีหลังนะครับ"

 

คำพูดแสนสุภาพของดลวิทย์แต่ศิรสากลับคิดว่ามันเป็นคำสั่ง จึงนั่งนิ่งๆรอให้ทุกคนลงจากเฮลิคอปเตอร์จนหมด เมื่อเธอกำลังก้าวขาลงมาณัฐนิธานเดินมารอรับภรรยาด้วยความนุ่มนวล เมื่อทุกคนลงจากเฮลิคอปเตอร์จนครบแล้วก็มีเสียงตื่นตกใจของใครบางคนดังมาแต่ไกล

 

"ณัฐจะมาทำไมไม่บอก แม่ไม่ได้เตรียมอะไรไว้ให้เลย ทั้งห้องพักทั้งอาหาร"

 

กนกกานต์เดินแทบเป็นวิ่งออกจากตัวบ้านมากอดลูกชายไว้อย่างทนุถนอม แล้วก็เข้าไปประคองศิรสาไว้

 

"รสาเดินไหวไหมจ๊ะ รอตรงนี้ก่อนนะ แม่ให้ประทีปขับรถมารับแล้ว"

 

ระยะทางหลายร้อยเมตรจากตัวบ้านมาถึงลานจอดเฮลิคอปเตอร์ เป็นถนนขนาดใหญ่ที่รถยนต์สามารถสัญจรได้ สองข้างทางปลูกไม้ดอกอย่างกุหลาบและมะลิสลับกันสวยงามอย่างที่เจ้าของบ้านตั้งใจทำไว้โดยเฉพาะ

 

เมื่อประทีปขับรถตู้มาส่งทุกคนถึงหน้าบ้านเรียบร้อย จัสมินที่ยืนรออยู่ก็พุ่งตัวเข้าไปกอดณัฐนิธานไว้แน่น

 

"คิดถึงพี่นาธานจังค่ะ"

 

"พี่ก็คิดถึงน้องแจ๊สมากนะ"

 

ชายหนุ่มกอดตอบน้องสาวไว้แน่นด้วยความคิดถึงเช่นกัน เมื่อจัสมินผละออกจากพี่ชายก็ตรงไปสวมกอดศิรสาทันทีแล้วถามพี่สะใภ้ด้วยน้ำเสียงห่วงใย

 

"พี่รสาเป็นยังไงบ้างคะ ได้ยินพี่พอลบอกว่าพี่รสาเข้าโรงพยาบาล"

 

"พี่ดีขึ้นแล้วค่ะ น้องแจ๊สล่ะคะเป็นยังไงบ้าง ทุกคนเป็นห่วงเรามากนะ โดยเฉพาะพี่นาธาน"

 

จัสมินยกมือขึ้นไหว้ทุกคนที่ยืนอยู่ ใครเป็นใครบ้างเธอก็ไม่รู้จัก รู้แค่เพียงว่าทั้งหมดมากับพี่ชายและพี่สะใภ้

 

"แจ๊สขอโทษค่ะ"

 

ใบหน้าเศร้าหมองของจัสมินทำณัฐนิธานใจคอไม่ดี เขาไม่ชอบเห็นเธอร้องไห้ จึงพูดตัดบทว่า

 

"เข้าบ้านกันก่อนเถอะ เดินทางมาเหนื่อยๆ"

 

"ถ้าอย่างนั้นพวกผมขอไปหาไอ้ธิปมันก่อนนะครับ"

 

กวินภพเอ่ยเบาๆ แต่ศิรสากลับพูดขอไปด้วยเพราะห่วงพี่ชาย แม้สามีจะขัดใจแต่ก็ไม่ได้ห้ามปรามเพราะเห็นว่าดลวิทย์ก็ไปด้วย

 

แต่ก่อนจะไปบ้านอธิป ศิรสาขอให้จัสมินพาเธอไปเข้าห้องน้ำตามประสาคุณแม่ตั้งครรภ์ แต่ในความเป็นจริงเธอถือโอกาสนี้ได้พูดคุยกับจัสมินเกี่ยวกับเรื่องอธิป เมื่อถามไถ่จนรู้เรื่องราว พี่สะใภ้ได้ถามน้องสามีว่า

 

"น้องแจ๊สมีอะไรจะฝากไปถึงพี่อธิปไหมคะ"

 

สาวน้อยมองหน้าศิรสาอย่างมีความหวัง จึงหากระดาษปากกามาเขียนข้อความถึงคนรักทันที

 

หลังจากแยกย้ายไปสองกลุ่ม ณัฐนิธานเดินเข้าบ้านมาพร้อมจัสมินและกนกกานต์ เมื่อได้อยู่กันตามประสาคนในครอบครัว ชายหนุ่มจึงเอ่ยถามว่า

 

"เรื่องมันเป็นแบบนี้แล้ว แจ๊สจะทำยังไงต่อไปคะ"

 

"คุณแม่จะพาแจ๊สกลับอังกฤษค่ะ" สาวน้อยตอบเสียงสั่นเครือ

 

"ก็กลับไปอังกฤษกับแม่ก่อนสักพักนึงก็ได้นี่ลูก แล้วค่อยหาโอกาสกลับมาใหม่ เดี๋ยวแม่ก็หายโกรธแล้ว ไม่นานหรอกเชื่อป้าเถอะ"

 

กนกกานต์แนะนำให้เล่นตามน้ำ ซึ่งณัฐนิธานก็เห็นด้วย แต่ก่อนอื่นอยากให้แม่ลูกและว่าที่ลูกเขยได้คุยกันให้เข้าใจก่อน

 

"ผมอยากให้พี่อธิปได้คุยกับน้ามัลลิการ์ก่อน เพราะไม่อยากให้ผิดใจกันนานจนจะมองหน้ากันไม่ติดน่ะครับแม่"

 

"ก็อยู่ที่น้าเขานั่นแหละ ว่าจะอยากคุยด้วยหรือเปล่า"

 

กนกกานต์ไม่กล้ารับคำลูกชายเพราะรู้ถึงพายุอารมณ์ที่มัลลิการ์มีต่ออธิปดี

 

เพราะว่าที่คุณแม่ยายคิดว่าคุณว่าที่ลูกเขยเป็นคนพาลูกสาวให้หนีมาอยู่ด้วยที่นี่ ซึ่งในความเป็นจริงมันตรงกันข้ามกันเลย จัสมินต่างหากที่เป็นคนหนีอธิปมา แล้วชายหนุ่มบังเอิญมาเจอ

 

"เดี๋ยวผมลองหาโอกาสคุยดูครับ"

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

"ป้าวัน ลุงเฮง สวัสดีค่ะ"

 

เสียงทักทายที่สดใสของศศิพิมทำเอาวันกับเฮงสะดุ้งตกใจ เมื่อมองไปหน้าบ้านเห็นมีคนเดินตามมาอีกหลายคนจึงเดินออกไปต้อนรับ ปากก็พูดกับมิ้วที่อยู่ในครัวว่า

 

"มิ้ว เอาน้ำเอาท่ามาต้อนรับพี่พิมกับพี่รสาหน่อย หลายๆแก้วเลยนะ"

 

"ไปไงมาไงถึงมากันพร้อมหน้าเลย หวัดดีจ๊ะทุกคน วินลูกชายเป็นไง ม๊าฝากของรับขวัญหลานไปให้ชอบไหม"

 

"ถูกใจคุณแม่ครับม๊า กราบขอบพระคุณป๊ากับม๊ามากนะครับ"

 

กวินภพตอบพร้อมยกมือไหว้วันกับเฮงสำหรับทองคำรับขวัญลูกชายของเขา

 

อธิปได้ยินเสียงเอะอะโวยวายของแม่จึงออกจากห้องนอนมาดู เห็นเพื่อนรักมาหาก็ดีใจเข้าไปทักทาย

 

"พวกมึงมาได้ไงเนี้ย"

 

"ไอ้ดลบอกว่ามึงอาการหนัก พวกกูเลยจะมาดูใจเป็นครั้งสุดท้าย" กวินภพหยอกล้อเพื่อนรัก

 

"ดูใจเชี่ยไร กูยังไม่ตาย ถ้าจะมาซ้ำกันนะ รีบกลับไปเลยพวกมึงอะ" อธิปผู้ช้ำรักนึกฉุนในใจแทนที่เพื่อนจะเห็นใจกลับมาซ้ำเติมกันได้

 

"ไอ้วินก็แค่หยอกมึงเล่น จริงจังไรวะ" เอื้ออังกูรพูดขึ้นบ้าง

 

"แล้วมึงยังไงวะ กับน้องแจ๊สคนสวยน่ะ" บดินทร์เอ่ยถามเพื่อนรัก

 

"เฮ้ย!! มึงเจอมะลิแล้วเหรอวะไอ้ดิน" อธิปตะโกนถามน้ำเสียงดีใจ

 

"ก็เจอกันหมดทุกคนแหละ สวยนี่หว่า ตาถึงเนาะมึง จะสละแล้วใช่ไหมไอ้ความโสดเนี้ย จะทิ้งกูกับไอ้ดลแล้ว ว่างั้น?" กัปตันหนุ่มเอ่ยอย่างหมั่นไส้แกมอิจฉาเล็กๆ

 

"ก็อยากสละอยู่นะ แต่แม่เขายังไม่โอเค" อธิปพูดเสียงอ่อย

 

"ก็มึงมันเข้าผิดวิธี ไม่เป็นไรเดี๋ยวพวกกูช่วยเอง"

 

ดลวิทย์พูดขึ้นเป็นครั้งแรกเพื่อสร้างความมั่นใจให้กับเพื่อนรัก แม้เขาจะโสดและไม่ชอบการผูกมัดแต่เมื่อเพื่อนมีความรักก็พร้อมจะสนับสนุน

 

การมาถึงของผองเพื่อนทำให้อธิปอุ่นใจมากขึ้นที่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้สู้เพื่อจัสมินเพียงลำพัง

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

ไรท์อัพตอนใหม่ให้รัวๆเลยค่ะ ถ้าชอบขอคนละไลค์นะคะ

ฝากติดตามด้วยค๊าบ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว