email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รีบไปโรงพยาบาล

ชื่อตอน : รีบไปโรงพยาบาล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2564 05:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รีบไปโรงพยาบาล
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.60 รีบไปโรงพยาบาล

 

ณัฐนิธานเดินออกจากห้องน้ำทั้งตัวมีผ้าขนหนูพันกายเพียงผืนเดียว ศิรสานั่งยิ้มมองสามีอยู่บนเตียง เขาเห็นใบหน้าสวยยิ้มหวานให้รู้สึกเกิดอารมณ์ปั่นป่วนที่ท้องน้อยทันทีรีบเดินขึ้นไปบนเตียงยื่นหน้าไปจูบภรรยาอย่างโหยหา

 

"อย่าทำหน้ายั่วพี่แบบนี้อีกนะรสา พี่จะห้ามใจตัวเองไม่ได้แล้ว ที่รัก"

 

"อะไรกันคะ รสาแค่ยิ้มให้พี่ณัฐเฉยๆ ยังไม่ได้ยั่วอะไรเลย"

 

ภรรยาสาวตอบเสียงใสก่อนจะยื่นหน้าไปจูบสามีใช้สองมือน้อยลูบไล้ไปตามร่างกายกำยำอย่างหลงใหล ถอนปากออกมาก็ใช้ลิ้นตวัดเลียไปทั่วใบหน้าหล่อคมสัน ขยับไปเรื่อยๆจนถึงใบหู

 

"ต้องแบบนี้ค่ะ ถึงจะเรียกว่ายั่ว"

 

เธอกระซิบเสียงพร่าจนณัฐนิธานทนไม่ไหว ค่อยๆ พยุงหญิงสาวให้นอนราบลงบนเตียง มองเธออย่างมีความหมายแล้วพูดขอร้องเบาๆ "พี่อดใจไม่ไหวแล้ว ขอพี่สักรอบเถอะนะคะ"

 

"จะดีหรอคะพี่ณัฐ คุณหมอห้ามเราทำอะไรแบบนี้นะ เดี๋ยวลูก อะ..อืมม"

 

สามีไม่ตอบคำถาม เขาปิดปากเธอด้วยปากตัวเองเริ่มต้นปลุกอารมณ์ภรรยาอีกครั้ง ในขณะที่มือแกร่งก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าเธอออกทีละชิ้นแล้วตัวเองก็ดึงผ้าขนหนูที่พันกายอยู่ออกไปจนเปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่

 

ศิรสาแม้จะกังวลเรื่องลูก แต่ตอนนี้เธอโดนสามีปลุกเร้าอารมณ์ดิบที่อยู่ในตัว เมื่อเขาเอาใบหน้าฝังลงไปยังส่วนกลางของเธอ ใช้ลิ้นขบเม้มติ่งเล็กๆที่ยื่นออกมาเธอก็ถึงกับแอ่นสะโพกขึ้นรับเป็นจังหวะทันที

 

"อ่าา.. พี่ณัฐอย่างแรงนะคะ รสากลัว" เธอพูดขณะเอามือลูบไปตามศีรษะสามีแล้วกดให้ใบหน้าเขาแนบกับจุดสงวนเธอมากขึ้น

 

เมื่อชิมความหวานจนพอใจณัฐนิธานจึงถอนปากออกมาไล่ลิ้นขยับสูงขึ้นจนถึงท้องที่ขยายออกของภรรยา เขาจุมพิตเบาๆสองสามครั้ง "ให้พ่อกับแม่มีเวลาจู๋จี๋กันบ้างนะลูก"

 

"งืออ พี่ณัฐอย่าทำนานนะคะ บ่ายนี้เรามีนัดตรวจครรภ์รสานะ"

 

เธอขอร้องสามีเสียงกระเส่าเพราะรู้ดีในความอึดทนของเขา

 

"ไม่นานหรอกที่รัก รอบเดียวไม่เบิ้ล"

 

เมื่อได้ยินสามีพูดอย่างนั้น หญิงสาวจึงนอนหลับตาพริ้มปล่อยใจไปกับความสุขที่เขากำลังป้อนให้

 

ณัฐนิธานขยับตัวลุกนั่งบนเตียง จับน้องชายที่ผงาดจดจ่ออยู่กับปากทางเข้าถ้ำของศิรสา โน้มหน้าไปกระซิบที่ข้างหูภรรยา "พี่เสียบแล้วนะคะ"

 

ชายหนุ่มพูดขออนุญาตหญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนพยักหน้าให้แต่ไม่วายปรามเขาอีกรอบ "เบาๆนะคะ หนูกลัว"

สวบ ~ ~

 

"อื้มมมม"

 

เมื่อมีบางสิ่งที่คุ้นเคยล่วงเกินเข้ามาในร่างกายทำให้ศิรสาถึงกับแอ่นสะโพกรับการกระแทกของสามี ถึงตอนนี้เธอลืมเรื่องกังวลใจไปหมดสิ้น ถึงกับเอ่ยปากขอร้องสามีอย่างไม่อายว่า

 

"พี่ณัฐ.. อ่าา ช่วยแรงอีกได้ไหมคะ"

 

เมื่อได้ยินคำพูดภรรยาเต็มสองหู เขาที่ตามใจเธอทุกเรื่องอยู่แล้วก็เพิ่มความแรงขึ้นไปอีกจนเสียงร่างกายสัมผัสกันดังสนั่นไปทั่วห้อง

 

"อื้มมม รสาไม่ไหวแล้วค่ะ"

 

ร่างอวบของภรรยากระตุกเล็กน้อยแต่ภายในกำลังสั่นระริกเพราะกำลังพบกับความสุขที่สามีบรรจงป้อนให้เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา

 

เมื่อณัฐนิธานมองร่างที่หายใจหอบของภรรยาพร้อมกับอาการตอดรัดจากภายในทำให้รู้ว่าเธอถึงสวรรค์ไปแล้ว เขาจึงหยุดพักชั่วครู่แล้วเอ่ยกับเธอน้ำเสียงไม่จริงจังนัก

 

"เล่นหนีกันไปก่อนแบบนี้ พี่ก็แย่ซิคะ"

 

"แฮ่ก แฮ่ก รสาไม่รู้เป็นอะไรค่ะ มันร้อนผ่าวไปทั้งตัว พี่เริ่มใหม่อีกเถอะนะคะ"

 

สามีมองร่างที่อ่อนระทวยของภรรยาสีหน้างุนงง ทำไมเธอถึงมีความต้องการมากขึ้นกว่าเดิม เพราะปกติเธอคอยแต่จะห้ามเขา มาคราวนี้นอกจากจะไม่ห้าม ยังขอให้เขาทำให้อีกครั้ง แต่ก็ดีเหมือนกันเพราะเขาเองยังไปไม่ถึงจุดนั้น คิดแล้วก็รีบทำตามคำขอของภรรยาทันที

 

เขาสอดใส่เข้าไปที่จุดเดิมขยับกายไปเรื่อยๆมองใบหน้าแดงซ่านของภรรยาที่ตอนนี้หลับตาพริ้มส่วนปากสวยได้รูปก็ส่งเสียงออกมาตลอดเวลา เหมือนเธอกำลังจะถึงจุดนั้นในอีกไม่นาน

 

เสียงครางที่เร่าร้อนของภรรยากระตุ้นชายหนุ่มอีกรอบ เขาไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นแล้วหลับหูหลับตากระแทกไม่ยั้ง

 

"อะ..อ๊ากก"

 

เสียงคำรามของสามีพร้อมกับการพ่นน้ำอุ่นใส่ร่างกายเธอทำให้ศิรสาแอ่นกายรับอย่างเต็มใจ ณัฐนิธานกดกระแทกครั้งสุดท้ายเพื่อให้แน่ใจว่าน้ำออกมาจากท่อจนหมดแล้ว เขาถอนกายออกมาล้มตัวลงนอนกอดร่างที่เหนื่อยหอบของภรรยาเอาไว้ประกบปากจูบเธออย่างหื่นกระหาย

 

"พี่ณัฐพอก่อนนะ มีน้ำอะไรออกมาอีกก็ไม่รู้ค่ะ"

 

ศิรสารีบลุกขึ้นนั่งใช้มือลูบไปบริเวณส่วนกลางรู้สึกได้ว่ามีน้ำบางอย่างที่เหนียวๆติดมือมา เมื่อยกมือขึ้นก็เห็นเป็นเลือดลิ่มๆสีแดง หญิงสาวตกใจจนมือสั่นพูดกับสามีที่ยังนอนหอบด้วยน้ำเสียงตกใจสุดขีด

 

"พี่ณัฐ.. รสามีเลือดออกค่ะ"

 

"ห๊ะ!!!!"

 

สามีรีบผงกหัวขึ้นมาดูที่ปลายนิ้วมือภรรยาเมื่อเห็นว่าเป็นเลือดจริงๆก็ถึงกับผวาลุกขึ้นนั่ง เขารีบใส่เสื้อผ้าตัวเองและช่วยภรรยาแต่งตัวอย่างรีบเร่ง

 

"หนูรีบไปโรงพยาบาลกันเถอะค่ะ พี่ว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่ ค่อยๆ ลุกนะคะ"

 

ศิรสาพยักหน้าที่ตื่นตะลึงพร้อมขยับกายเบาๆลุกขึ้นจากเตียง มีสามีประคองไม่ห่าง

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

รพ.แซนวู้ด

 

"ตอนนี้อาการคุณรสาไม่น่าห่วงแล้วครับ แต่ระยะนี้ห้ามขยับร่างกายเด็ดขาด ห้ามเดินทางไกลด้วย ถ้าไม่เชื่อหมอจะตีแล้วนะครับ" คุณหมอดลวิทย์พูดตำหนิณัฐนิธานกับศิรสาตรงๆเมื่อรู้ถึงที่มาของเลือดที่ออกมาจากตัวศิรสา

 

สองสามีภรรยาต่างเงียบกริบไปกับการบ่นเบาๆ ของนายแพทย์ใหญ่ โชคดีที่ดลวิทย์เข้าเวรพอดีจึงเข้ามารับเธอเป็นคนไข้ แม้เขาจะเป็นศัลยแพทย์แต่เพราะเป็นหมอประจำตัวศิรสาตั้งแต่แรกจึงมารับเรื่องไว้ก่อนจะส่งให้หมอสูตินารีแพทย์รับดูแลต่อไป

 

ณัฐนิธานมองภรรยาที่นอนนิ่งไม่กล้าขยับตัวเขาก้มลงจุมพิตเธอเบาๆเมื่อเห็นน้ำตาที่ไหลมานองแก้ม

 

"ลูกปลอดภัยแล้วค่ะ หนูไม่ต้องร้องนะ พี่ผิดเองพี่ขอโทษ"

 

"ไม่ใช่ความผิดพี่ณัฐคนเดียวหรอกค่ะ รสาก็ผิดด้วยที่ไม่รู้จักห้ามปรามพี่ คุณหมอห้ามรสาเดินทางไกลแล้วรสาจะพาคุณแม่น้องแจ๊สไปหาพี่อธิปได้ยังไงคะ"

 

ศิรสาสีหน้ากังวลเพราะเธอรับปากมัลลิการ์ไว้ว่าจะพาไปหาอธิปเพื่อถามข่าวคราวของจัสมิน

 

"เรื่องนั้นเอาไว้พี่คุยกับคุณแม่แล้วก็น้ามัลลิการ์เอง หนูไม่ต้องกังวลใจไปค่ะ เดี๋ยวพี่มานะคะ ขอไปคุยกับหมอดลก่อน"

 

ณัฐนิธานเดินตามดลวิทย์มาที่ห้องทำงาน เขาถอนใจแรงๆก่อนทิ้งกายลงบนเก้าอี้ตรงข้ามคุณหมอ

 

"ห้ามใจไม่ได้จริงๆหรอครับบอส"

 

คำถามแรกจากคุณหมอทำให้เจ้าของโรงพยาบาลถึงกับจุกอก ก่อนสารภาพเสียงอ่อย

 

"ก็พยายามมาได้พักใหญ่ แต่เมื่อเช้ามันห้ามใจไม่ไหวจริงๆ"

 

"มันมีหลายวิธีนะครับที่จะปลดเปลื้อง จะใช้ปากหรือมือก็ได้นี่ครับ"

 

คุณหมอยังแนะนำเสียงเรียบทั้งที่ภายในใจขุ่นมัวกับการกระทำของทั้งสองคน และเพราะศิรสาเป็นน้องสาวของอธิปเพื่อนสนิทเขา ทำให้คุณหมอกังวลเป็นสองเท่า

 

"หมอไม่ใช่ผมนี่ครับ หมอก็พูดได้ ผมที่แต่งงานแล้วแถมไม่ได้อยู่กับภรรยามาสี่ปีจะใช้ชีวิตยังไงที่เมืองนอกครับ หมอรู้ไหม?"

 

ตลวิทย์ฟังคำถามจากเจ้านายแต่ไม่ได้ตอบ เขาเอียงคอขมวดคิ้มเข้มมองณัฐนิธานที่ตอนนี้ใบหน้าซีดเซียวได้ยกมือตัวเองขึ้นมาต่อหน้าคุณหมอ

 

"ผมก็ใช้มือนี่แหละจัดการมันให้สงบ แล้วตอนนี้ผมกลับมาอยู่กับภรรยา ได้นอนเตียงเดียวกันแต่ที่ทำได้คือแค่กอดเธอไว้เฉยๆ ทำอะไรๆไม่ได้เลย มันโคตรอึดอัดเลยนะครับ"

 

ณัฐนิธานระบายความในใจตัวเองออกมา

 

"มันก็แค่ช่วงนี้เท่านั้นครับบอส ระยะอันตราย ผมอาจจะไม่เข้าใจบอสนักแต่ผมก็รู้ดีว่าระบายออกด้วยมือมันไม่เท่ากับช่องทางอื่น แต่ก็ขอให้อดทนอีกนิดนะครับ"

 

คุณหมอสุดหล่อพูดอย่างเห็นใจ เขาที่ยังโสดจึงไม่มีประสบการณ์อย่างที่ณัฐนิธานพบเจออยู่ ย่อมไม่เข้าใจจิตใจของสามีที่ภรรยากำลังตั้งครรภ์แล้วเข้าไปวุ่นวายกับร่างกายภรรยาไม่ได้

 

"ใช่ครับ ไว้คุณหมอเจอคนที่ใช่แล้วแต่งงานกัน เมื่อต้องอยู่ไกลกันมากๆถ้าเกิดมีความต้องการแต่ไประบายกับคนอื่นไม่ได้เพราะไม่อยากนอกใจภรรยา วันนั้นคุณหมอจะนึกถึงผมเป็นคนแรก"

 

เมื่อได้ฟังเจ้านายพูดดลวิทย์ส่ายหัวแล้วหัวเราะเบาๆ

 

"จะมีวันนั้นสำหรับผมหรือเปล่าก็ไม่รู้ครับ ผมกับไอ้ธิปสัญญากันไว้ว่าจะรักษาชีวิตโสดยิ่งชีพ ฮ่า ฮ่า"

 

ณัฐนิธานยิ้มเครียดกับสิ่งที่ได้ฟัง ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็น

 

"พี่อธิปนำคุณหมอไปหลายช่วงตัวแล้วครับ เจอกันเมื่ออาทิตย์ก่อนอาการหนักกว่าผมอีก"

 

"อ้าว มันเป็นอะไรเหรอครับ มิน่าพักนี้ไม่เคยมาปาร์ตี้กับเพื่อนเลย ส่งข้อความไปก็ไม่อ่าน"

 

"ตอนนี้อาการแย่ครับ เพื่อนรักคุณหมอกำลังมีความรัก"

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

เป็นไงล่ะ หมอห้ามก็ไม่เชื่อ คงอีกนานเลยกว่าจะได้ไปหาเฮียที่บ้าน

ฝากกดติดตามด้วยค๊าบ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว