facebook-icon

1like = ล้านกำลังใจ 💗

ชื่อตอน : BAD LOST 24 สับสน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2564 02:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
BAD LOST 24 สับสน
แบบอักษร

หลังจากที่ไอยูเปลี่ยนชุดของตัวเองให้เข้ากับการมาเที่ยวทะเล เธอก็รีบเก็บเสื้อผ้าแล้วไปให้ทันตรงเวลานัดกับรุ่นพี่หนุ่ม

 

“ยืนถ่ายเอ็มวีอยู่เหรอคะ” ไอยูเอ่ยแซวคิงที่ยืนสูบบุหรี่อยู่บริเวณด้านหลังของบ้านพักตากอากาศราวกับนายแบบ

 

“แซวพี่เหรอ”

 

“เปล๊าาาาาา~”

 

“พี่เป็นเพื่อนเล่นเราเหรอ”

 

“พี่คิงเป็นเจ้านายสุดหล่อแสนใจดีของยูต่างหาก” ไอยูไม่ได้สนใจเสียงดุๆ ของคิงเลยสักนิด แถมยังตอบกลับไปด้วยท่าทีทะเล้นอีกต่างหาก ท่าทางน่ารักกับรอยยิ้มน่าเอ็นดูของเด็กสาว ทำให้คิงส่งเสียงหัวเราะในลำคอเล็ดลอดออกมาเบาๆ

 

“อยากไปเดินเล่นที่ไหน นำไปเลย”

 

“สูบบุหรี่ให้เสร็จก่อนก็ได้ค่ะ”

 

“ไม่เป็นไร เราเดินนำไปเลย” หญิงสาวพยักหน้ารับอย่างไม่เรื่องมาก ก่อนจะเดินผ่านรุ่นพี่หนุ่มเดินลงบันไดสองสามขั้นลงไปเหยียบบนพื้นทรายสีขาวละเอียด

 

เจ้าของร่างสูงเดินตามเด็กสาวอยู่เงียบๆ มองตามแผ่นหลังบางพร้อมกับอมยิ้มเล็กน้อยหลังจากที่ได้เห็นไอยูร่าเริงขึ้นกว่าหลายวันก่อน ช่วงแรกที่เขาเห็นไอยูอมทุกข์ราวกับคนอกหักจึงลองถามเพื่อนสนิทของเธอดู จึงรู้ว่าเป็นไปตามที่เขาคิดไม่ผิด คิงจึงลงทุนเข้าไปคุยกับเจ้านายของตัวเองอย่างฮันเตอร์เพื่อให้จัดทริปเล็กๆ ให้พนักงานในช่วงที่ผับปิดปรับปรุง ซึ่งเจ้านายของเขาก็ไม่ขัดข้องอะไร

 

“พี่คิงคะ…” ไอยูเอ่ยเรียกรุ่นพี่หนุ่มด้วยน้ำเสียงหวาน แต่เขากลับเหม่อมองอะไรบางอย่างอยู่ เธอจึงเดินกลับไปหาเขาแล้วสะกิดต้นแขนแกร่งเบาๆ

 

“…พี่คิง”

 

“ครับ”

 

“ครับอะไรคะ คิดถึงแฟนอยู่เหรอ พูดเพราะเชียว” ไอยูหรี่ตามองคิงด้วยสายตาหยอกล้อ เพราะปกติเขาไม่ขานรับเธอแบบนี้

 

“คิดถึงคนที่ชอบอยู่”

 

“เอ๊ะ! ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครน้าา~”

 

“ไม่เดินเล่นต่อรึไง” คิงยกมือตีศีรษะทุยเล็กเบาๆ ก่อนจะก้าวขาเดินนำเด็กสาวไปก่อน แต่ทว่าไอยูกลับวิ่งเข้ามาดึงข้อมือเขาไว้เสียก่อน

 

“แหน่ะ! เปลี่ยนเรื่อง ผู้หญิงคนนั้นสวยไหมคะ”

 

“ไม่สวยแต่น่ารัก”

 

“นิสัยดีไหมคะ อยู่มหา’ลัยเดียวกับเราไหม”

 

“เป็นคนยิ้มเก่งแต่ช่วงนี้ไม่ค่อยยิ้ม”

 

“ใครกันนะ…” ไอยูพึมพำออกมาเสียงเบา แล้วพยายามนึกถึงคนที่คิดว่าน่าจะใช่มากที่สุด ก่อนที่คิงจะเอื้อมมือมาโยกหัวเธอเบาๆ แล้วคว้าเจ้าของแขนเล็กให้เดินมาพร้อมกับเขา

 

“เลิกนึกได้แล้ว ก่อนจะล้มหน้าทิ่มทราย”

 

“ว๊ายยยยยยย!”

 

พรึ่บ! พูดไม่ทันขาดคำไอยูก็สะดุดขาตัวเองในขณะที่กำลังนึกถึงผู้หญิงที่รุ่นพี่หนุ่มเอ่ยถึง แต่โชคดีที่คิงรับเธอไว้ได้ทัน

 

“อยากกินทรายเป็นข้าวเย็นเหรอ”

 

“แหะๆ” เด็กสาวหัวเราะแห้งๆ พร้อมกับฉีกยิ้มหวานแก้เก้อ ก่อนที่คิงจะเป็นฝ่ายจูงไอยูเดินไปตามชายหาดมีเสียงคลื่นกระทบเป็นระยะ มีแวบหนึ่งในใจของเด็กสาวที่เผลอนึกถึงผู้ชายอีกคน หากว่าเขาเป็นคนอบอุ่นและไม่ทำร้ายเธอ มันก็คงจะดีกว่านี้

 

“อยากถ่ายรูปไหม”

 

“ยูไม่ค่อยชอบถ่ายรูปเท่าไหร่”

 

“ไปยืนตรงนั้นสิ พี่ถ่ายให้”

 

“ยู…”

 

“…ก็ได้ค่ะ ชอบทำสายตาดุตลอดเลย” เด็กสาวยู่หน้าใส่รุ่นพี่หนุ่ม ก่อนจะถอดรองเท้าแตะสีชมพูอ่อนไว้บนพื้นทรายแล้ววางมันไว้บนนั้นอย่างเป็นระเบียบ แล้วค่อยๆ ก้าวขาเดินลงไปเหยียบทรายที่เปียกแฉะเพราะน้ำทะเลซัดขึ้นมาถึง

 

คิงหยิบกล้องถ่ายรูปที่คล้องคอมาด้วยขึ้นมาถ่ายรูปทุกท่วงท่าสดใสของเด็กสาวหลายต่อหลายรูป ก่อนที่เจ้าของร่างเล็กจะตะโกนคุยกับเขา

 

“รอถ่ายตอนพระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้าได้ไหมคะ”

 

“อืม”ชายหนุ่มพยักหน้าตอบเบาๆ ก่อนจะกดชัตเตอร์ถ่ายรูปเด็กสาวรัวๆ เกือบสิบรูป ในขณะที่คนโดนแอบถ่ายหันกลับมาส่งยิ้มหวาน

 

“เล่นน้ำกันไหมคะ”

 

“…” ชายหนุ่มส่ายหัวปฏิเสธน้อยๆ ก่อนจะก้มลงหยิบรองเท้าของเด็กสาวขึ้นมาถือไว้

 

“ยูไปชวนพวกพี่ทิมมาเล่นด้วยกันดีไหมคะ”

 

“ไม่ถ่ายรูปตอนตะวันตกดินแล้วรึไง”

 

“อ่า ยูลืมอีกแล้ว” เด็กสาวหัวเราะออกมาเบาๆ ให้กับความโก๊ะของตัวเอง รอยยิ้มของเธอพลอยทำให้คนที่ได้เห็นอมยิ้มตามไปด้วย

 

อีกด้าน…

 

“ฉันจะออกไปข้างนอก คืนนี้ไม่กลับนะ”

 

“ไปไหน? เราไปด้วย”

 

“อยู่ที่นี่แหละ ถ้าอยากหนีพ่อก็อยู่ที่นี่”

 

“ถ้ารัมไม่ให้เราไปด้วย เราก็จะฟ้องพ่อว่ารัมนอกใจลิเดียร์”

 

“ไวน์!”

 

“…” ไวน์ยกมือกอดอกมองใบหน้าของน้องชายตัวเองด้วยสายตาราบเรียบตามสไตล์คนเงียบนิ่งอย่างเธอ

 

“ฉันจะไปต่างจังหวัด”

 

“ไปทำไม เกี่ยวข้องกับผู้หญิงที่วิ่งออกไปจากห้องรัมใช่ไหม”

 

“…”

 

“พ่อเกลียดคนเจ้าชู้มาก” เมื่อเห็นว่ารัมเงียบเป็นคำตอบไวน์จึงเอ่ยสิ่งที่ผู้เป็นพ่อของทั้งสองคนพร่ำบอกตั้งแต่เล็กยันโต

 

“นี่คือชีวิตของฉัน”

 

“แต่ลิเดียร์เป็นลูกของลุงลีวายส์นะ” ลีวายเป็นเพื่อนสมัยมัธยมของไวท์แต่ก็ยังคบหากันมาจนกระทั่งตอนนี้

 

“พ่อบอกให้เรารักเดียวใจเดียวกับผู้หญิงที่เราทำเขาเสียหาย”

 

“…”

 

“เราไม่เคยทำลิเดียร์เสียหาย เราไม่เคยมีอะไรกับลิเดียร์”

 

“แต่ลิเดียร์เป็นแฟนรัมนะ” ชายหนุ่มยกมือลูบหน้าตัวเองเบาๆ ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่กลางห้องนั่งเล่น

 

“ถ้าเราบอกว่าไม่เคยรักลิเดียร์เลย…”

 

“แล้วรัมรักผู้หญิงคนนั้นเหรอ?”

 

“…” รัมเริ่มสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง ทุกครั้งที่เขารู้สึกว่าไอยูกำลังจะหายไป เขารู้สึกว่าไม่เป็นตัวของตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว ก่อนหน้านี้ที่เขามีลิเดียร์เพียงคนเดียว เขาก็สามารถออกไปหาความสุขทางร่างกายได้เรื่อยๆ แต่หลังจากที่เขามีไอยูกลับกลายเป็นว่าต้องเป็นเธอคนเดียว ยังไงก็เธอคนเดียว

 

“รัมต้องชัดเจนกับความรู้สึกของตัวเองให้ได้ก่อน”

 

“เรามั่นใจว่าเราไม่ได้รักเดียร์…”

 

“เราหมายถึงรัมต้องชัดเจนให้ได้ว่ารักผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า ถ้ารัมโลเลจากผู้หญิงหนึ่งคนที่เสียใจจะกลายเป็นผู้หญิงสองคนที่เสียใจไปกับการกระทำของรัม”

 

 

###รู้ใจตัวเองก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่เจ็บนะพี่รัมมมมมมมมมมม!!! ถึงไรท์จะยังนึกไม่ออกว่าจะทำโทษยังไง แต่พี่ก็ต้องโดนแน่ๆ 🙄😡

 

***เห็นคำผิดตรงไหน สามารถคอมเมนต์บอกไรท์ได้เลยนะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเมนต์งับ***

แค่คนละหนึ่งคอมเมนท์ หนึ่งไลค์ไรท์จะได้มีกำลังใจเขียนมากขึ้นนะคะ🙏

**สามารถกด 🌟 ดาวเป็นกำลังใจให้ไรท์ได้นะ ถือว่าเป็นค่าขนม อิอิ 😆

💙💙💙💙💙💙💙💙

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว