facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 / 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 329

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2564 19:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 / 3
แบบอักษร

"นี่อะไรหรือแพร ที่ทับกระดาษรึเปล่า น่ารักจัง" 

มาลินีถามขึ้นยามเดินมาถึงโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของตัวเอง ซึ่งไม่กี่วันข้างหน้าจะเป็นหน้าที่ของแพรพิศที่ต้องรับช่วงต่อจากเธอไปสักระยะหนึ่งก่อน 

เมื่อวางสัมภาระเก็บเอาไว้ในตู้เก็บของที่อยู่ด้านหลังแล้ว มาลินีก็เดินอ้อมมาด้านหน้าก้มมองดูเจ้าลูกแก้วลูกนี้ แล้วยกมือขึ้นมาเขย่า ทำให้เห็นเกล็ดของหิมะลอยวิ้งวับอยู่ภายในไปด้วย 

"ค่ะ ใช้ทับกระดาษก็ได้ ใช้ตั้งโชว์ไว้บนโต๊ะทำงานก็ได้" 

แพรพิศรีบอธิบายเสริม ท่าทางมาลินีจะชอบเจ้าลูกแก้วนี้ไม่แพ้เธอ เห็นเอาแต่จ้องดูลูกแก้วกลมๆ นี่เหลือเกิน 

มาลินีมองดูฐานของลูกแก้ว เห็นกระดาษลายสวยๆ ที่เขียนข้อความติดไว้ตรงหน้าฐานของลูกแล้วว่า "ภูเขาน้ำแข็งแห่งไทนานิค"  

"นี่มันเป็นภูเขาหิมะนะแพร ไม่ใช่ภูเขาน้ำแข็งแห่งไทนานิคสักหน่อย" มาลินีเงยหน้าขึ้นมาแย้ง แล้วทำหน้าขบขันตาม 

"ก็ไม่ใช่น่ะสิคะ แต่ถ้าใจเราคิดว่ามันใช่ภูเขาน้ำแข็ง มันก็คือภูเขาน้ำแข็งแห่งไทนานิคนั่นแหละค่ะ" แพรพิศแย้ง พลางก้มดูภูเขาน้ำแข็งของเธอที่อยู่ในลูกแก้วด้วยแววตาพราวระยับอย่างนึกสนุก 

มาลินิส่ายหน้าอย่างขำๆ ก่อนจะรีบบอกหญิงสาวว่า "ไป เดี๋ยวเราเข้าไปพบคุณอัครที่ห้องกัน วันนี้พี่จะเริ่มโอนงานตารางนัดหมายให้แพรดูแลแล้วนะ" 

เอ่ยจบก็รีบคว้าเอาไอแพด สมุดบันทึกปกหนัง โทรศัพท์มือถือ และมีแฟ้มที่อัครายังค้างเซ็นเมื่อวานอีกสามแฟ้มที่ให้แพรพิศช่วยหอบเข้าไปด้วย 

จากนั้นทั้งสองก็พากันเข้าไปในห้องทำงานของท่านประธานบริษัทต่อไป 

. 

แพรพิศไม่ได้รู้สึกว่างานเลขาฯ เป็นงานที่ยากอะไร ขอแค่มีความกระตือรือร้น มีความพยายามที่จะเรียนรู้สิ่งต่างๆ รอบตัวเท่านี้ก็ทำได้แล้ว เหมือนกับที่มาลินีปลอบเธอไปตั้งแต่วันแรกๆ ของการเริ่มทำงานที่นี่นั่นแหละ 

ใช่ งานเลขาฯไม่ใช่งานที่ยากก็จริง แต่เธอก็ไม่ปฏิเสธนะว่า มันเป็นงานที่ซ้ำซ้อน จุกจิก น่าเบื่อหน่าย เพราะวันๆ ก็ยุ่งอยู่กับงานเอกสาร งานสารบรรณ โดยมีเจ้านายหนุ่มที่อยู่ในเกณฑ์ใกล้วัยทองเต็มทีคอยถามหาเอกสารนั่นนี่ไม่หยุด ไม่แปลกใจเลยว่า บางทีเธอเห็นมาลินีกลับมานั่งเก้าอี้ได้ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็ถูกเขาเรียกเข้าไปพบอีก 

แถมบางวัน เขาก็เอาข้อมูลอะไรเยอะๆ มาโยนให้เธอ แล้วขอให้เธอสรุปให้เขาโดยมีเนื้อหาไม่เกินหนึ่งหน้ากระดาษเอสี่ด้วย 

อย่างเช่นตอนนี้ที่เขาก็เอาตารางตัวเลขการผลิตของโรงงานในปีต่างๆ แล้วให้เธอดึงแต่ละตัวเลขที่สรุปเรียบร้อยแล้ว มาทำเป็นสรุปอีกที 

นี่ใจคอของเขาจะไม่ปราณีเธอเลยหรือไร 

แพรพิศกวาดตามองเอกสารที่เกลื่อนตรงหน้า มีปากกาไฮไลต์สองสีที่เธอป้ายกำกับตามตัวเลขที่เขาต้องการแล้ว เหลือแค่พิมพ์รวบรวมลงในคอมพิวเตอร์อีกทีก็จะเสร็จสิ้น 

เหมือนภูเขาน้ำแข็งแห่งไททานิคต้องการจะทดสอบว่า เธอคู่ควรกับการทำหน้าที่เป็นเลขาฯให้เขาหรือเปล่า และพ่วงด้วยการยั่วโมโหเธอไปในตัวอีกด้วย ซึ่งข้อหลังแพรพิศไม่อยากจะมองเขาในแง่ร้ายเลยจริงๆ แต่ก็อดไม่ได้ 

และนอกจากงานซ้ำซากที่เกลื่อนตรงหน้าแล้ว อีกอย่างคือตารางนัดหมายของเจ้านายหนุ่มที่ดูท่าจะร้อนแรงแซงอุณภูมิภายนอกห้องทำงานแห่งนี้ไป เพราะ วันๆ นึงจะมีคนขอนัดพบเขา หรือเป็นเขาเองที่เป็นฝ่ายขอพบคนอื่น เธอก็ต้องมานั่งเช็คว่าวันและเวลานั้นๆ ของเจ้านายผู้นีนัดหมายใครไว้หรือยัง 

และมีอยู่วันหนึ่ง แพรพิศเกิดลงตารางนัดหมายวันและเวลาให้เขาผิด เธอไปลงซ้ำซ้อนกับแขกที่นัดเขาไว้ก่อนแล้ว หญิงสาวจึงต้องรีบโทร.ไปขอโทษรายล่าสุด และเลื่อนตารางนัดหมายออกไปก่อน เธอเลยได้ทั้งคำบ่น คำตำหนิจากทางนั้นมาอีกด้วย 

ซึ่งก็มันเป็นความผิดพลาดของเธอเองจริงๆ เพราะวันนั้นเธอมีอาการเบลอมากอยู่ก่อนแล้ว 

แพรพิศถอนหายใจ พลางเอนหลังพิงกับพนักเก้าอี้ ตอนนี้ยังมีมาลินีคอยประกบเธออยู่ แต่ถ้าหากไม่มีแล้วเธอจะรับกับงานมากมายน่าเวียนหัวเพียงลำพังได้หรือไม่ นึกพลางก็ใช้นิ้วมือนวดขมับตามไปพลาง และเป็นเวลาเดียวกับที่ภูเขาน้ำแข็งแห่งไททานิคได้เปิดประตูออกมาเห็นสภาพเหนื่อยล้าดังกล่าวพอดี 

เธอจึงรีบยืดตัวขึ้น นั่งหลังตรง แล้วเขาก็เดินผ่านไปเพียงแต่ใช้หางตาแลมาทางเธอแบบแวบๆ เท่านั้น 

"เย็นชาชะมัด" แพรพิศอดที่จะบ่นตามเบาๆ ไม่ได้ 

ก่อนจะหลุบมองลูกแก้วตรงหน้า "สมกับฉายาภูเขาน้ำแข็งแห่งไททานิคจริงๆ" 

บ่นแล้วก็คว้าเอาแก้วน้ำเปล่า ลุกไปเติมน้ำไว้ดื่มต่อทันที 

คล้อยหลังแพรพิศไม่นาน อัคราก็เดินกลับมาที่ห้องอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาไม่พบคนที่ทำท่าเหนื่อยล้าแสนสาหัสแล้ว 

ชายหนุ่มเดินเข้ามาดูกองเอกสารที่วางเรียงรายบนโต๊ะทำงาน แววตาหรี่ลงด้วยประกายสุกใสเล็กน้อย ความจริง แพรพิศก็ทำงานนี้ได้ดีนะ และยอมรับว่าบางวันเขาก็จงใจให้บททดสอบเธอไปบ้าง เช่น การเอาข้อมูลเก่าๆ มาให้เธอช่วยย่อความให้สั้นกระซับได้ใจความ อัคราจึงได้เห็นว่าเธอมีทักษะทางด้านนี้ดีมาก สามารถทำได้ดีไม่มีตกหล่นเลย นึกว่าการที่เขาให้เธอไปเรียนต่างประเทศกลับมาจะกลายเป็นคนหยิบย่งทำอะไรไม่ได้เสียอีก โดยเฉพาะทักษะการอ่านไทย แล้วนำมาเขียนย่อความเสียใหม่ให้ได้ใจความสำคัญแบบนั้น 

ชายหนุ่มหลุบมองแผ่นกระดาษเกลื่อนกลาดตรงหน้าอีกครั้ง ทำท่าจะเดินกลับเข้าไปในห้อง แต่สายตาดันไปเห็นสิ่งหนึ่งที่ตั้งเด่นอยู่บนโต๊ะทำงานนี้ เป็นลูกแก้วกลมๆ ใสๆ เขารู้สึกสะดุดตามากกับเจ้าลูกแก้วที่ข้างในมีภูเขาที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน 

มือหนาเลยยกมันขึ้นมาดูอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะเผลอเขย่าเบาๆ ตาม จึงได้เห็นเกร็ดหิมะที่ตกตะกอนด้านล่างลอยฟุ้งเปล่งกระกายวิ้งวับขึ้นมา 

และหัวคิ้วเข้มข้างหนึ่งของชายหนุ่มก็กดลงตาม เมื่อเห็นข้อความที่เขียนด้วยลายมือเธอเองติดตรงฐานเจ้าลูกแก้วนี้ 

'ภูเขาน้ำแข็งแห่งไททานิค' 

'อะไรของเธอ เห็นๆ อยู่ว่ามันเป็นภูเขาหิมะแท้ๆ' 

แต่อัคราไม่ได้ติดใจอะไรมากไปกว่านั้น เขารีบวางลูกแก้วลงที่เดิมก่อนที่เจ้าของมันจะเดินกลับมาที่โต๊ะแล้วเห็นเขาแอบหยิบของเธอขึ้นมาดูเสียก่อน 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว