ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่24ครอบครัวใหญ่แสนสนุก(จบ)

ชื่อตอน : บทที่24ครอบครัวใหญ่แสนสนุก(จบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2564 15:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่24ครอบครัวใหญ่แสนสนุก(จบ)
แบบอักษร

พ่อของหนูดีคือชุปเปอร์สตาร์

 

บทที่24. ครอบครัวใหญ่แสนสนุก (จบ)

 

ความลับไม่มีในโลกแม้จะปิดปากเงียบแค่ไหนมันก็ต้องแตกเข้าสักวันและหนูดีเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เมื่อทุกคนจับได้ว่าไอ้ตัวแสบของบ้านนั้นเอาข้าวของไปทำอะไร และก็ได้รู้ และตอนนี้เรื่องก็ผ่านมาเดือนหนึ่งแล้ว และเด็กทั้งสี่คนนั้นก็ได้เข้ามาเป็นสมาชิกของบ้านเป็นลูกบุญธรรมของมาวินและณิรินเรียบร้อยตามกฏหมาย นักข่าวฮือฮาเรื่องนี้มากเล่นข่าวมาวินที่รับอุปการะเด็กทั้งสี่เป็นลูกบุญธรรมชะยกใหญ่ จีจี้และไปร์ถูกใจมากเพราะคิดที่จะผลักดันเด็กทั้งสี่เข้าวงการเหมือนที่หนูดีเข้าไปแล้วโด่งดังเป็นพลุแตกพวกเธอเลยอยากดันอีกณิรินตั้งชื่อให้เด็กทั้งสี่ว่าคริส มาร์ค มิรินและณิรา และตอนนี้เธอกำลังเฝ้ามองเด็กๆที่เล่นกัน

อย่างสนุกโดยที่มีหนูดี กำลังเล่นสนุกออกรสออกชาติมากกว่าใคร

"ไม่ต้องทำเอง ก็มีลูกมาเพิ่มตั้งสี่คนนี้ช่างโชคดีจริงว่าไหมณิริน"มาวินพูดถามยิ้มๆสายตาก็มองเด็กๆที่เล่นกันอยู่ วันนี้ทุกคนมารวมกันที่บ้านพ่อกับแม่ของมาวินเพื่อจะจัดปาตี้กันเพื่อเริ่มต้นสิ่งดีๆหลังจากที่ผ่านเรื่องร้ายๆกันมาไม่ว่าจะทั้งเด็กและผู้ใหญ่

"ก็ดีค่ะได้เป็นเพื่อนยัยหนูดีด้วย"ณิรินว่ายิ้มๆพร้อมกับมองเด็กๆที่เล่นกันอยู่

"เอาลูกเขามาเลี้ยงเอาเมื่องเขามาอมสักวันก็คงต้องช้ำใจจริงใหมตาอาด"ยายปลาว่าขึ้นพร้อมกับหันไปถามสามีที่ยืนอยู่ใกล้ๆเพื่อขอความเห็นทั้งสองคนไม่เคยเห็นด้วยกับความคิดลูกสาวเลยที่เอาเด็กสี่คนนั้นมาเลี้ยงเพราะกลัวว่าสักวันณิรินจะช้ำใจ

"เด็กก็เปรียบเสมือนผ้าขาว เป็นไม้อ่อนที่ดัดง่าย ไม่เหมือนไม้แก่บางคนดัดยาก ขวางโลกอยู่ได้จริงไหมพ่อ"รสสุคนธ์พูดขึ้นพร้อมกับหันไปมองยายปลาแม่ของณิริน

อย่างไม่เข้าใจว่าคนอะไรทำไมถึงชอบขวางโลกนัก

"โอ้ยๆอย่าทะเลาะกันเลยค่ะคุณย่าคุณยายหนูดีหิวข้าวแล้วไปกินข้าวดีกว่า"อยู่ๆหนูดีที่วิ่งเล่นที่สนามก็วิ่งมาขวางย่ากับยายไว้เมื่อเห็นคนทั้งสองทะเลาะกันทำให้ยายปลากับรสสุคนธ์ที่มองเขม่นกันอยู่ชะงักและเดินตามหลานไป วันนั้นทุกคนกินข้าวกันอย่างสนุกสนานพูดคุยหัวเราะกันเป็นครอบครัวใหญ่ที่มีความสุขแม้อาจจะมีปัญหาบ้างในเล็กน้อยแต่ก็ได้ยาใจจากเด็กๆคอยเยียวยาคอยประสานรอยร้าวให้กลับมาแน่นแฟ้นและอบอุ่น

เหมือนเดิมและมีความสุขเพิ่มขึ้นทุกวัน...

 

ข้อคิดจากเรื่องนี้  อย่ามองคนแค่ผิวเผิน เพราะสิ่งที่ตาเราเห็นมันอาจไม่ใช่อย่างที่เราเห็นก็ได้ ยกตัวอย่าง เรื่องมาวินนะค่ะ

 

ขอบคุณทุกคนที่อ่านตั้งแต่ต้นจนจบค่ะ

ผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยด้วยนะคะ

พบกันใหม่เรื่องหน้าค่ะ

สวัสดีค่ะ

 

..............จบบริบูรณ์..................

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว