facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผู้ชายสายเปย์

ชื่อตอน : ผู้ชายสายเปย์

คำค้น : น่ารัก เถื่อน สามี ครอบครัว

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 933

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2564 21:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผู้ชายสายเปย์
แบบอักษร

กรรัมภามองข้าวของที่พายุให้คนขนมาใส่รถด้วยความแปลกใจ หลังจากได้ของใช้ที่จำเป็นแล้ว พายุก็ขับรถมาจอดหน้าร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า ไม่นานพนักงานในร้านก็ช่วยกันยกเครื่องซักผ้าใส่ท้ายรถ หัวใจดวงน้อยเต้นคร่อมจังหวะ เมื่อคิดว่าเขาซื้อมันให้เธอ ที่เธออาสาทำงานบ้านให้เขา ออกจากร้านเครื่องใช้ไฟฟ้า พายุก็ขับมาที่ร้านเฟอร์นิเจอร์ ครั้งนี้เขาชวนเธอลงไปด้วย เพื่อให้เธอเลือกซื้อเตียงและที่นอนอันใหม่ ใบหน้าหญิงสาวแดงก่ำไปจนถึงใบหู เมื่อสบตากับคนที่กำลังเลือกที่นอนอย่างตั้งใจนั่น อยากรู้จังว่าเขาคิดอะไรอยู่ พายุเลือกที่นอนหมอนผ้าห่มจนได้อันที่ถูกใจ จ่ายเงินและวาดแผนที่ให้ร้านเอาไปส่งที่บ้านที่สุดท้ายที่เขาแวะก็คือร้านอุปกรณ์ก่อสร้าง นอกจากสั่งของมาทำรั้วแล้ว เขายังสั่งเผื่อมาทำห้องนอนและห้องน้ำอีกด้วย เมื่อคืนเขารู้ว่าเธอนอนไม่สบาย จึงอยากทำห้องนอนใหม่ ติดแอร์ให้เย็นๆเธอจะได้นอนสบายๆ ยิ้มกับตัวเองแบบนี้เขาเรียกว่าหลงเมียหรือเปล่า เธอมาอยู่วันแรกเขาก็จ่ายเงินไปนับแสน เพื่อทำให้เธออยู่อย่างสบายที่สุด ที่ผ่านมาเขาไม่เคยใส่ใจเรื่องพวกนี้ เพราะหัวถึงหมอนก็หลับเป็นตาย ตื่นแต่เช้าเพื่อลงนา ถ้าวันไหนมีงานก็กลับเข้าบ้านมืดค่ำ บางครั้งนั่งโต้รุ่งก็มี บ้านมีไว้แค่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ที่นอนหลักๆก็เป็นกระท่อมกลางนา 

"ทำไมซื้อของเยอะจังคะ" ถามเมื่อเห็นเขาขนของมาจนเต็มกระบะ 

"อยากให้คุณอยู่สบายๆน่ะ เดี๋ยวแวะบ้านผู้ใหญ่ก่อนนะ จะให้ผู้ใหญ่หาช่างมาทำบ้านน่ะ" 

"ฉันทำให้คุณลำบากหรือเปล่าคะ" 

"ไม่หรอก ผมอยากให้เมียอยู่สบายๆลำบากตรงไหนกัน" 

"หมดไปหลายบาทไหมคะ" 

"อะไร" 

"ของที่คุณสั่งมาทำบ้าน ฉันช่วยจ่ายนะคะ" เธอไม่รู้ว่าฐานะเขาเป็นยังไง มีเงินเก็บหรือไม่ เธอมีเงินเก็บอยู่บ้างช่วยเขาจ่ายจะได้ไม่เอาเปรียบกัน 

"แค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก ผมพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง" 

"ฉันไม่สบายใจเลยค่ะ ช่วยออกค่าใช้จ่ายนะคะ" กรรัมภายังดื้อดึง เพราะอยากช่วยแบ่งเบาภาระเขา 

"ช่วยจ่ายค่าแรงก็แล้วกัน ผมคิดไม่แพงหรอกคืนละสองยกก็พอ" 

"คุณลม!" 

"ฮ่าๆๆ เวลาคุณอายน่ารักจังเลย" 

"บ้า" 

"ผมตัวคนเดียวพอมีเงินเก็บบ้าง จ่ายแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก" พายุไม่ได้อวดเขาพอมีเงินเก็บบ้าง เพราะนอกจากเอามาลงทุนแล้ว ก็แทบไม่ได้ใช้จ่ายอะไร เอาออกมาใช้บ้างก็ดี เก็บไว้นานๆกลัวปลวกจะกินเสียหมด กระบะสี่ประตูขับเข้ามาจอดหน้าบ้านผู้ใหญ่แทนไท 

กรรัมภารู้สึกดีขึ้นกว่าเมื่อวาน เพราะรู้จักกับใบบัวและรวงข้าว หญิงสาวหยิบขนมที่ซื้อมาติดมือลงรถไปด้วย แล้วแยกไปหาน้าหลานที่วิ่งไล่ป้อนข้าวกันหน้าบ้าน ในขณะที่พายุเข้าไปหาเพื่อนๆที่ใต้ถุนบ้าน 

"ไปไหนมาพี่ เอากระบะออกแบบนี้พาเมียไปจู๋จี๋มาใช่มะ"เจ๋งเปิดโรงก่อน เมื่อเห็นคนมีเมียหมาดๆเดินเข้ามา 

"ไปซื้อของน่ะ" 

"ของอะไรพี่ แน่ๆมีแต่ชุดเครื่องนอน อย่าบอกนะว่าคืนนี้จะฉลองที่นอนใหม่" 

"ทะลึ่ง!" 

"มีเมียดีไหมพี่ จะได้ให้ไอ้ไผ่มันหาบ้า" 

"เกี่ยวไรกับกูวะ" ไผ่งงเมื่อโก๋ยกเขาขึ้นมาอ้าง 

"พอเลยพวกมึง เลิกแซวพี่ลมได้แล้ว" แทนไทห้ามรุ่นน้อง เมื่อพวกมันเริ่มปากเสีย 

"หาช่างไปทำบ้านให้หน่อยสิแทน เร็วได้ยิ่งดี" พายุพูดกับแทนไท คำพูดของเขาทำให้หนุ่มๆมองหน้ากัน พาเมียมาเมื่อวานวันนี้อยากทำบ้าน สงสัยพายุจะเอาจริง 

"ถึงกับทำบ้านใหม่เลยเหรอพี่" แทนไทเอ่ยแซว 

"อืม...บ้านทั้งเก่าทั้งโทรม ฝนตกมาหลังคาก็รั่ว อยากปรับปรุงมานานแล้ว ช่วยหาช่างให้หน่อยนะ" 

"หาช่างทำไมล่ะพี่ ไอ้โก๋จบก่อสร้าง ไอ้เจ๋งเก่งงานปูน 

พี่แทนก็ต่อเติมเก่ง ก็ทำกันเองนี่แหละ ช่วยๆกันเดี๋ยวก็เสร็จ" 

ไผ่เสนอเพราะปกติไม่ว่าใครจะทำอะไร ก็ช่วยกันลงแรงอยู่แล้ว 

"พี่ลมทำบ้านนะไม่ได้ทำเล้าไก่" ดำขัดขึ้นเมื่อเพื่อนๆอาสาทำงานใหญ่ 

"เอางี้แล้วกัน ให้ลุงสนมาเป็นช่างสักคนส่วนงานที่เหลือเราก็ช่วยๆกัน ไม่เกินสองวันก็เสร็จ ทำอะไรบ้างละพี่" แทนไทถาม 

"เปลี่ยนหลังคาบ้าน เทพื้นปูกระเบื้องข้างล่าง ติดฝ้า 

ชั้นบน ต่อเติมห้องน้ำ แล้วก็ล้อมรั้ว" 

"โหพี่! ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ" 

"เออ...ตั้งแต่แม่ตายก็ยังไม่เคยทำอะไรเลย ทำเสร็จว่าจะทำบุญบ้านด้วย ช่วยกันหน่อยนะ" 

"เมียเป็นเหตุสังเกตได้" 

"ฮ่าๆๆ" สิ้นเสียงเจ๋งคนในวงเหล้าก็พากันหัวเราะ ที่พายุปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอะไรตั้งมากมาย ล้อมรั้ว ทำบ้าน 

ทำห้องน้ำ มีเมียคนเดียวต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ 

"หัวเราะลั่นเลย ตลกอะไรนักหนา" ใบบัวว่าให้พวกใน 

วงเหล้า ที่ส่งเสียงดังมาจนถึงหน้าบ้าน 

"เขามีธุระคุยกันทุกวันนะคะ" 

"โอ้ย! ไร้สาระทุกวันแหละพี่ ต่อให้ไม่มีเรื่องคุยก็มีเรื่องให้ต้องตั้งวง พี่แทนก็เป็นไปกับเขาด้วย ไม่สนใจลูกเลย อีกหน่อยพอหนูไปเรียนต่อคงต้องให้พ่อกับแม่เอารวงข้าวไปไว้ที่บ้าน"ใบบัวบ่นให้พี่เขยชุดใหญ่ ที่เริ่มติดเพื่อนจนไม่สนใจลูก 

"แล้วแม่รวงข้าวไปไหนเหรอคะ" ถึงแม้จะเสียมารยาท 

แต่ก็อยากรู้ว่าแม่ของรวงข้าวไปอยู่ที่ไหน 

"พี่ช่อแต่งงานใหม่ไปแล้วพี่ พ่อกับแม่ก็อยากเอารวงข้าวไปอยู่ด้วยแต่พี่แทนไม่ยอม เขาบอกว่าเลี้ยงลูกได้ หนูห่วงเลยมาช่วยดู ก็อย่างที่เห็นแหละพี่ ถ้าหนูไปเรียนต่อรวงข้าวจะเป็นยังไง"ใบบัวพูดพร้อมกับถอนหายใจเพราะห่วงหลาน ปีนี้รวงข้าวห้าขวบ อีกปีกว่าๆเธอก็จะเรียนจบม.6 แล้วก็ต้องไปเรียนต่อที่อื่น 

ได้แต่หวังว่าพอถึงตอนนั้น รวงข้าวจะโตและช่วยเหลือตัวเองได้ แทนไทก็คงจะปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น กรรัมภามองเด็กตัวน้อยที่นั่งกินข้าวอยู่บนแคร่ด้วยความสงสาร ใบบัวฝึกให้หลานทำอะไรเองทุกอย่าง จะได้ช่วยเหลือตัวเองได้ อันที่จริงแทนไทก็จัดว่าเป็นคนดีมากคนหนึ่ง ติดที่ชอบดื่มเหล้าแค่นั้นเอง ตากลมโตมองไปยังคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี ที่กำลังคุยกับพรรคพวกอย่างออกรส 

พายุก็ดื่มเหล้าสูบบุหรี่ อนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ ที่นี่เป็นเหมือนโลกใบใหม่สำหรับเธอ เธอเกิดในครอบครัวที่มีฐานะ ทางบ้านประกอบธุรกิจส่วนตัว ตั้งแต่เรียนจบชีวิตของเธอวนเวียนอยู่ในวงการธุรกิจ จนกระทั่งมาประสบปัญหาชีวิต เลยทิ้งทุกอย่างมาที่นี่มาอยู่กลางไร่นาป่าเขา กับผู้ชายที่แทบจะไม่รู้จักกันเลย โลกใบนี้มีอะไรให้เธอต้องเรียนรู้อีกเยอะ ปัญหาของเธอดูเล็กน้อยไปเลย เมื่อได้มาเจอกับใบบัวและรวงข้าว สาวน้อยสองคนที่ดูแลกันและกัน ถึงแม้แทนไทจะไม่ได้ละเลยแต่ก็ยังดูแลลูกได้ไม่ดีพอ 

............................................................................................... 

พาผู้ชายห่ามๆมาส่งแล้วจ้า หลงเมียแหละดูออก 

เรื่องของผู้ใหญ่แทนไท ชื่อเรื่อง รวงรักร้อยใจ ฝากติดตามด้วยนะคะ 

ฝากผลงานอีบุ๊คนามปากกามณีภัทรสร ใน mebmarket ด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว