ชิ!!...สำออย//มองตามแบมแบม

ไอยูคแบมจะเป็นไรป่าววะ

ไม่เป็นไรหรอกมั้ง อยู่กับพี่ซีนไม่น่าเป็นห่วง

ขึ้นห้องเรียนเถอะ//เดินนำยองแจ

ไอแจ เมื่อกี่มึงเห็นพี่มาร์คป่าววะ ยืนทำหน้าโหดอยู่อะ

กูไม่รู้ อาจจะบังเอิญก็ได้อย่าไปสนใจเลย //บอกพลางฟุบหน้ากับโต๊ะ

แบมไหวมั้ย ทำไมอยู่ๆถึงได้เป็นแบบนี้ละ

บอกพี่มาตรงๆ พี่ไม่เชื่อว่าแบมจะซุ่มซ่ามขนาดไม่ระวังแบบนี้//คาดคั้นเอาคำตอบ

เห้อ...แบมก็อย่างงี้ทุกที...งั้นก็นอนพักไปก่อน

เดี๋ยวถ้าถึงแล้วพี่จะปลุก

(ต้องมีใครทำไรแบมแน่ๆ)

(แต่ติดตรงที่แบมไม่ยอมบอกเนี้ยสิ)

(อย่าให้กูรู้นะ...ว่าใครกล้าทำแบบนี้...กูเก็บถึงที่แน่)

ตอนนี้นอนหลับอยู่

สงสัยไข้ขึ้น

กูกำลังจะพาไปหาไอม่อน

ไม่...กูถามแล้ว...แบมไม่ยอมบอก

กูเลยไม่อยากคาดคั้น

เออ...ไม่ห่วง

ก็ไปเลื่อยๆ

ทำไม

ถามไร?

ถ้าเป็นเรื่องไอเด็กแว่นนั่น...กูไม่มีอะไรจะตอบนะ

พวกมึงไม่เข้าใจกู..พวกมึงไม่รู้หรอกว่ามันแอปใส่พวกมึงแค่ไหน

เนี้ย...พอกูพูดมึงก็ไม่เชื่อกู

พวกมึงพอเลย...กูไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้ว//ฟุบหน้าลงกับโต๊ะ

ป๊า! ผมต้องกลับก่อนนะ

ไม่มีไรหรอกป๊า

คือตอนนี้น้องไม่สบาย

ผมจะรีบไปดู

ผมไม่รู้เหมือนกันป๊า

ตอนนี้ไอซีนกำลังพาแบมไปให้ไอม่อนตรวจ

ผมเลยจะรีบไปดู

ครับป๊า //แจ็คสันบอกแล้วตรงไปขึ้นลิฟไปยังดาดฟ้าที่มีเฮลิคอปเตอร์จอดรออยู่