ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2564 07:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6
แบบอักษร

 

ผมลืมตาขึ้นมาก็พบเข้ากับเพดานสีขาว ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ สายตาก็หยุดและจองไปที่หมอผู้หญิงคนนึง ก่อนจะทบทวนเรื่องทั้งหมดก่อนหน้านั้น ก็ต้องถอดหายใจยาวอย่างเหนื่อยล้า

“เห้ออ~” ผมก็หลับตาลงอีกครั้ง แต่ก็ต้องลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเพราะเสียงของคุณหมอทักขึ้น

“ฟื้นแล้ว งั้นหมอขอตรวจก่อนนะคะว่ามีอาการเจ็บอยู่หรือเปล่า” คุญหมอเดินมาที่ข้างเตียงก่อนจะสอบถามอาการของผม

“คนไข้ยังมีอาการเจ็บตรงไหนไหมคะ” ผมจึงส่ายหัวให้เป็นคำตอบ

“งั้นคนไข้นอนโรงพยาบาลอีกสัก1อาทิตย์ เพื่อไม่ให้กระทบกระเทือน แล้วหมอจะขอตรวจอีกที เพื่อความแน่ใจ เพราะเคสของคนไข้เป็นเคสแรกของประเทศน่ะค่ะ” คุณหมอบอกก็จะเดินออกไป

“แล้วกูเป็นอะไรวะเนี่ย” ผมเริ่มคิดมากมาแล้วนิดนึ่ง ด้วยความที่เหนื่อยจนทำให้ผมหลับไหลไปทันที

 

#เวย

เมื่อผมได้รับสายจากเบอร์ของไอวินที่พึ่งออกไปได้ไม่นาน ก็ต้องตกใจเมื่อมีคนโทรมาบอกว่าไอวินเข้าโรงพยาบาล ผมจึงรีบเคลียร์งานให้เสร็จก่อนจะเข้าไปดูออกอาการของมัน

“ไอแทนไทรีบหน่อยสิวะ”แทนไทไม่ตอบแต่เหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วทันที

“ดีมาก รีบๆเลย” ผมพูดด้วยไม่หันไปมองหน้ามัน แต่จดจ้องไปที่ถนนด้านหน้า ผมเป็นห่วงไอวินมากด้วยความที่ผมเป็นเพื่อนรักผม และรู้จักกันมานาน มันไม่เคยเข้าโรงพยาบาลเลยสักครั้ง แต่จู่ก็เข้าโรงพยาบาล

ก็ก่อนออกจากแผนกมันยังดีๆอยู่เลยครับ จะไม่ให้เป็นห่วงได้ยังไงครับ ผมเองก็ไม่รู้สาเหตุด้วยว่ามันเป็นอะไร แต่ว่าที่ลานจอดรถยังมีรถมันจอดอยู่แถมกระจกรถยังแตกอีก ผมนี่คิดหนักเลยครับ

เวลาผ่าไปไม่นานก็ถึงที่หมาย ผมรีบเปิดประตูรถ วิ่งเข้าไปถามสอบถามห้องของไอวินทันที เมื่อรู้ว่ามันอยู่ห้องไหนก็รีบวิ่งขึ้นลิฟต์ทันที แต่เชื่อไหมครับห้องที่มันอยู่กลับเป็นห้องวีไอพีสุดๆ

แกร๊ง~

“ไอวิน!! มึงเป็นอะไร อย่าตายนะ”เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เห็นมันให้น้ำเกลือ ใส่เลือดอยู่ แต่ด้วยความเล่นใหญ่ จึงผมออกไปแบบนั้น

“อื้อออ~”เสียงคนที่นอนอยู่บนเตียงครางออกมา มันยังจะมาครางอีก อยากทุบถ้ามันไม่ป่วยอยู่ผมทุบไปนานแล้ว

“ไอวิ…” ผมกำลังจะเอยปากเรียกคนป่วยก็ต้องชะงัก เมื่อมีคนมาห้ามไว้

“ชู่~ เบาวินหลับอยู่ ปล่อยให้พัก” ไนท์

“ใช่~”เสียงแทนไทตอบเห็นด้วยกับไนท์ แต่ไอแทนมันทำหน้ากวนตีนใส่ผม ผมเลยแยกเขี้ยวใส่มัน

พวกผมสามคนนั่งเล่นอยู่ในห้องตั้งนาน ไม่มีวี่แววของไอวินที่จะตื่นให้พวกผมสอบสวนเลยครับ นั่งเป็นเวลานานก็รู้สึกหิวเหมือนกัน เลยขอตัวจากไอพวกสองคนนั้นไปหาอะไรกินสักหน่อย

“แล้วพวมมึงเอาอะไรไหม”ผมถามก่อนจะเดินกลับไปหาพวกมันที่ตั้งหน้าตั้งตาเล่นเกม

“เอาอะไรก็ได้”ไอแทนไทตอบด้วยไม่เงยหน้าขึ้นมามอง

“ไม่มี” ผมกอดอกจองหน้ามันเขม่ง ด้วยหน้านิ่งๆ มันเงยหน้ามามองผมนิ่งๆเหมือนกัน

“งั้นเอามึง” มันตอบก่อนจะก้มหน้าเล่นเกมต่อ

“โอเคได้ เห้ย! ไม่ได้สิ่” ผมรีบแก้ต่างทันทีเมื่อเสียงหัวเราะได้ไนท์ดังขึ้นมา

“กูก็เอามึงได้ไหม555” ไอไนท์ก็ตอบแบบไอแทนไทก่อนขำออกมาดังลั่น แต่ก็ต้องหยุดขำเหมือนไอแทนไทจองหน้ามันนิ่งๆ

“เอาอะไรมาก็ได้”ตอนนี้แทนไทตอบเหมือนเดิมก่อนหน้านั้น

“เออ!” ผมไม่กล้ากวนตีนมันอีกเรพาะเดี๋ยวมัน กวนตีนกลับ กวนตีนทีแม่งผมไปต่อไม่ได้เลยครับ จากนั้นผมก็เดินฟาดงวงฟาดงาออกมาทันที หมั่นไส้ ฮึ่ย! หงุดหงิด

End

.

.

.

 

#เมธาวิน

ผมค่อยๆลืมตาเมื่อเสียงคุ้นดังขึ้น ก็เห็นเข้ากลับไอไนท์ ไอแทน ที่ทะเลาะกันให้ผมเดาก็คงไม่พ้นเรื่องไอเวยหรอกครับ ใครๆก็รู้ว่าไอแทนไทชอบไอเวย มีแต่เจ้าตัวที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

“ไอไนท์ถ้ามึงแกล้งกู ทำให้กูหงุดหงิดอีกนะมึง กูจะไม่ช่วยมึงอีกแล้ว”

“โห่ว อะไรวะพอเป็นเรื่องไอเวยทีไรมึงแม่งก็ เป็นแบบนี้ตลอดเลย”

ผมหันไปมองตามเสียงก็เจอเข้ากับหน้าหงิกๆของไอไนท์ที่โดนไอแทนไทขู่ อดขำไม่ได้ครับ อีกคนหน้าหงิกอีกคนนั่งเล่นเกมด้วยมาดนิ่ง ผมพยายามลุกก็ต้องล้มตังนอนคืน พร้อมกับเสียงโอ้ยที่ดังขึ้น

“โอ้ยยยย! ไอเหี้ยเจ็บ” ผมไม่รู้ว่าทำไมมันพึ่งจะเจ็บ ก่อนหน้าไม่เห็นเจ็บเลย

“เห้ยๆ ไอวินเป็นไร”เสียงไอไนท์ดังขึ้นก่อนจะวิ่งมาข้างเตียงผู้ป่วย

“เจ็บ! ไอไนท์กูเจ็บ” เสียงเจ็บปวดดังออกไป พร้อมน้ำตาลูกผู้ชายอย่างผมจะไหลออกมา

“ไอแทนกดเรียกพยาบาลเร็วเลย เพื่อนจะตายแล้ว” เสียงไอไนท์หันไปออกคำสั่งกับไอแทนไท

“เออๆ กูก็กดอยู่เห็นไหมเนี่ย”ไอแทนไทกดเรียกพยาบายรั่วๆเลย

ไม่นานคุณหมอที่ดูไข้ผมก่อนหน้านั้นก็วิ่งเข้ามาด้วยหน้าตาที่ตื่น “หมอขอตรวจก่อนนะคะ” ผมพยักหัวเป็นคำตา แต่น้ำตาเองก็ไม่หยุดไหล

“คนไข้ลุกแรงไปใช่ไหมคะ”คุณหมอถามขึ้น ผมจึงพยักหัวให้ “หมอขอสั่งให้คนไข้นอนนิ่งๆ ถ้าปวดเข้าห้องน้ำสามารถเรียกหมอได้ หมอจะพยายามมาให้เร็วที่สุด” ผมพยักหัวให้อีกครั้ง

“คุณหมอเพื่อนผมเป็นอะไรครับเนี่ย” สีหย้าของไอไนท์ถามด้วยความเป็นห่วง

“คนไข้อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการแท้งลูกค่ะ” ในห้องไม่มีเสียงใดๆดังขึ้นแม้แต่น้อย ทุกคนตกใจไม่เว้นแต่ผมที่ตอนนี้คล้ายจะช็อกด้วยซ้ำ ยกเว้นคุณหมอที่รู้อยู่แล้ว

“คนไข้ไม่ต้องกลัวนะคะ เคสแบบนี้ก็มีอยู่ในต่างประเทศ ไม่ต้องเป็นกังวนนะคะ หมอจะดูแลเคสของคนไข้อย่างดีเลย ไม่ทราบว่าคนไหนคือแฟนของคนไข้คะ” คุณหมออธิบายอีกครั้งก็จะถามหาตัวต้นเหตุ แต่ไม่รู้ว่าตัวต้นเหตุนั้นไม่ได้อยู่ในห้องนี้

“กูมาแล้ว~ ได้ของมาเยอะเลย อ้าวไอวินตื่นแล้วหลอวะ มาๆกินขนมกูซื้อมาเยอะเลยน๊าาา” จังหวะนรกมาก ไอเวยมาได้จังหวะนรกมากจริงๆ

“เอ่อ~ ทำไมทุกคนดูเครียดจังครับเนี่ย” ไอเวยเมื่อเห็นทุกคนเครียด ก็เอยถามด้วยความสงสัยทันที

“ผมไม่มีแฟนหรอกครับ พอดีพลาดนะครับ” ผมตอบออกไปเมื่อคุณหมอยังคงรอคำตอบ

“อ่อค่ะ จะฝากครรภ์เลยไหมคะ” คุณหมอยังถามออกมาด้วยความเป็นห่วง

“เอ่อ~ถ้าผมจะทำแท้งละครับ” ผมหลับตาถามออกไปด้วยความเครียด

“เดี๋ยวๆ อะไรแฟนๆ แท้งๆอะครับ” ไอเวยที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ ก็เริ่มสงสัยในบทสนทนา ก่อนจะมีแทนไทลากมันออกไป “เห้ยๆ ลากไปไหน!”

ตึง

เสียงปิดประตูดัง ก่อนจะก่อให้เกิดความเงียบอีกครั้ง ผมกุมมือแน่นเหมือนเครียดเกินไป

“คนไข้อย่าเครียดนะคะ ค่อยผ่อนคลาย ถ้าคนไข้แน่ใจที่จะทำแท้ง หมอจะทำให้คถ” คุณหมอยังคงบอกด้วยความเป็นห่วง

“ไม่ได้นะเว้ย! นั้นเด็กทั้งชีวิตเลยนะเว้ย” เสียงไนท์ค้านขึ้นมาสีหน้าที่โมโห ไม่โมโหสิแปลกไอไนท์รักเด็กมาก

“หมอจะให้คนไข้ลองคิดดูอีกทีนะคะ ไม่ต้องรีบ อาทิตย์นี้ใช้เวลาคิดนะคะ” คุณหมอพูดจบก็เดินออกไป ปล่อยให้ผมอยู่กับไอไนท์ ในห้องเงียบไม่มีใครเอยปากพูดอะไร ผมจึงหลับตาลงเพื่อคิดว่าจะเอายังไงกับเรื่องนี้

 

 

 

ฝากติดตามด้วยนะคะ

ผิดพลาดตรงไหนติชมกันได้นะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว