ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 ข่าวคาว 50%

ชื่อตอน : บทที่ 3 ข่าวคาว 50%

คำค้น : เพลิงรักอสนี ละอองอาย สายฟ้า หมอ NC Nc nc อีโรติก เร่าร้อน ร้อนแรง จูบ ขี้หึง หวง

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 195

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2564 19:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 ข่าวคาว 50%
แบบอักษร

“เออ... แล้วหมอมี... อืม มีแฟนหรือยังครับ?” ชายหนุ่มก้มหน้าลงเล็กน้อย สายตาและมือของเขาคล้ายจะไม่รู้ว่าควรจะอยู่ตรงไหน ยิ่งทำให้ท่าทีของเขามันชวนให้ผู้ถูกสอบสวนฉงนใจอยู่ไม่น้อย

“คำถามนี้เกี่ยวข้องกับการสอบสวนด้วยเหรอคะ?” จ๊ะจ๋าขมวดคิ้วมุ่น สายตาหวานปรายไปมองใบหน้าคมสันของผู้กองหนุ่มตรงหน้า ความไม่พอใจแล่นปราดเข้ามาในทันที ด้วยรู้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นแฟนของเพื่อนสนิทตัวเอง และคำถามนี้มันดูไม่เกี่ยวข้องกับการจากไปของหมอสุริยะสักนิด

“คือว่า...” ผู้กองหนุ่มเอ่ยอึกอักอย่างคนน้ำท่วมปาก ใจหนึ่งเขาก็นึกเกรงใจใบประกอบวิชาชีพของหมอสาวตรงหน้า อีกทั้งสุภาพบุรุษอย่างเขาที่เห็นผู้หญิงตัวเล็กๆ สวมใส่ชุดนอนสีหวานและพยายามกระชับเสื้อผ้าฝ้ายที่คลุมทับอยู่ตลอดเวลา ก็อดจะเห็นใจและสงสารเธอไม่ได้ แต่หากเขาไม่พูดให้ชัดเจน ก็เกรงว่าจะถูกสายตาคู่หวานนั้นเข้าผิดเป็นแน่

“ตอนนี้ผมยังไม่ได้ตัดประเด็นอะไรออกไปนะครับ รวมไปถึงประเด็นชู้สาวด้วย”

ครั้นจบประโยคของตำรวจหนุ่ม จ๊ะจ๋าก็นิ่งงันไปเมื่อตระหนักได้ถึงสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังสงสัยในตัวเธอ ตอนนี้เธอกำลังจะกลายเป็นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของหมอสุริยะ

“ไม่ค่ะ จ๋ากับคุณอาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันแบบนั้น คุณอาอาจจะเอ็นดูจ๋ามาก แต่มันก็เป็นเพราะพ่อของจ๋าฝากฝังจ๋าไว้กับคุณอาก็เท่านั้นเอง” คำอธิบายยาวเหยียดพรั่งพรูออกมาอย่างรวดเร็ว ทำเอาคนฟังถึงกับตะลึงงันเพราะจับใจความไม่ถูก

“ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ฝากฝังแบบนั้นนะคะ แบบลูกสาวของเพื่อนน่ะค่ะ พอจะเข้าใจไหม? จ๋ากับคุณอาเนี่ยนะ ไม่มีทางเป็นไปได้เลย” ประโยคหลังนั้นหญิงสาวรำพันกับตัวเอง ทว่าเสียงนั้นดังเพราะความขุ่นข้องใจ สองแขนยกขึ้นกอดอกอย่างหลวมๆ ก่อนที่แผ่นหลังบางจะเอนไปพิงพนักเก้าอี้และถอนใจออกมาพรืดใหญ่

“ครับๆ ผมเข้าใจแล้วครับ” พิชวุฒิรับคำในทันที เพราะหากเขายังตะลึงงันอยู่อย่างนี้ มีหวังได้รับคำอธิบายที่ยาวเหยียดกว่านี้แน่ ทั้งอารมณ์ของหมอสาวก็คงจะขึ้นไปอีกหลายขุม ถึงมันจะดูน่ารักแก่นแก้วก็ตามที แต่เขาชอบเธอในแบบปกติที่พร้อมจะอธิบายอย่างใจเย็นมากกว่า

“แล้วคุณหมอพอจะรู้บ้างไหมครับ ว่าผู้ตายมีปัญหากับใครเป็นการส่วนตัวรึเปล่า?” เมื่อลอบประเมินแล้วว่าอารมณ์ของผู้ถูกสอบสวนค่อยคืนสู่สภาวะปกติ ผู้กองหนุ่มจึงเริ่มการสอบสวนต่อ

“คุณอาเป็นคนใจดีมากนะคะ จ๋าไม่ทราบข่าวว่าคุณอามีปัญหากับใครเลย ทุกคนในโรงพยาบาลก็รักคุณอากันทั้งนั้น” จ๊ะจ๋าไม่กล่าวเกินจริง หมอสุริยะเป็นเจ้านายที่ไม่ถือตัว เขาปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเพื่อนร่วมอุดมการณ์ ที่ปฏิบัติงานเพื่อหวังให้คนไข้ได้รับการรักษาที่ดีที่สุด ไม่เกี่ยงว่าจะอยู่ในตำแหน่งอะไร เธอสัมผัสได้แต่ความรักที่ทุกคนมีต่อผู้อำนวยการคนนี้...

“ครับ วันนี้ผมคงรบกวนคุณหมอเท่านี้ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือนะครับ”

“ด้วยความยินดีค่ะ” ร่างระหงลุกยืนขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่ลุกขึ้นส่งแขก พิชวุฒิเดินออกมาส่งจ๊ะจ๋า ซึ่งนิภาดาคอยรับอยู่ที่หน้าห้องทำงานของนายตำรวจหนุ่มแล้ว

“เสร็จแล้วเหรอคะ?” นิภาดาเอ่ยถามคนทั้งคู่ สายตาที่มองไปยังเพื่อนสาวและแฟนหนุ่มนั้นเต็มไปด้วยความกังวลใจ

“เรียบร้อยครับ ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมผมจะติดต่อไปนะครับ” ประโยคหลังหันไปบอกคนถูกสอบสวนที่ทำเพียงพยักหน้ารับคำง่ายๆ ดวงตาของเธอบอกชัดว่าสิ่งที่ต้องการอย่างยิ่งยวดในตอนนี้คือการนอน

“ถ้าอย่างนั้นจ๋าขอตัวนะคะ แล้วเจอกันนะนิ” จ๊ะจ๋าหันไปอำลาเพื่อน ก่อนจะเดินมาด้านนอก ไม่สนสายตาของบรรดาหนุ่มในเครื่องแบบทั้งหัวหงอกหัวดำ ที่มองตามเรียวขาขาวผ่องของเธอกันตาละห้อย

“เรื่องนี้... ทำไมถึงเกี่ยวกับจ๋าได้ล่ะคะพิช” นิภาดาหันไปถามแฟนหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกัน

“บอกตามตรง ผมยังสืบหาอะไรไม่ได้เลยครับนิ ก็เลยไม่อยากตัดประเด็นไหนออกไป” ผู้กองหนุ่มถอนใจด้วยความรู้สึกหนักอก

“ผลชันสูตรออกหรือยังคะ?”

“ยังครับ เดี๋ยวผมต้องไปดูการชันสูตรด้วย นิกลับบ้านก่อนได้นะครับ ถ้าเสร็จงานแล้วเดี๋ยวผมไปหาที่บ้าน” สายตาคมก้มลงมองนาฬิกาข้อมือที่แสดงเวลาใกล้เที่ยง นอกจากดูการชันสูตรแล้วเขายังต้องไปอีกหลายที่

“ไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะว่านี่จะเป็นเรื่องจริง หมอสุเป็นคนดีมากนะคะ มีแต่คนรักท่านทั้งนั้น” นิภาดาเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกอาวรณ์ในตัวผู้อำนวยการผู้ล่วงลับ เธอที่ออกจากห้องผ่าตัดแล้วทราบข่าวการจากไปของเขาอย่างกะทันหันก็ไม่ทันตั้งตัวเช่นกัน แต่คิดว่าจ๊ะจ๋าที่โดนลากมาสอบสวนคงตกใจอยู่ไม่น้อย

“ทุกคนก็บอกอย่างนี้ครับ มันถึงทำให้เรื่องนี้ยิ่งยากเข้าไปใหญ่” พิชวุฒิส่ายศีรษะเล็กน้อย ยอมรับในความหินของคดีที่ตนรับผิดชอบในครั้งนี้

“ทำไมคะ?” นิภาดาไม่อยากก้าวก่ายงานของแฟนหนุ่ม ทว่าผู้เสียชีวิตดันเป็นคนใกล้ตัวที่เธอรู้สึกผูกพัน จึงเป็นเรื่องยากที่จะหักใจไม่ให้เอ่ยถาม

“คนดีที่มีแต่คนรักนี่แหละครับงานหิน ไม่รู้ว่าเขาไปทำเรื่องดีๆ ที่ไปขัดผลประโยชน์ของใครไว้บ้าง แล้วไม่รู้ว่าเพราะการได้รับความรักที่มากของเขา จะทำให้ใครไม่พอใจบ้าง” ชายหนุ่มอธิบายก่อนจะระบายลมหายใจออกมาพรืดใหญ่

“แล้วกล้องวงจรปิดละคะ?” นิภาดาพยายามหาทางช่วยลดทอนการทำงานที่จะต้องตรากตรำของแฟนหนุ่มเท่าที่เธอจะนึกได้

“น่าแปลกมากครับ กล้องทุกตัวที่ตึกนั้นใช้งานไม่ได้ตั้งแต่เมื่อคืน” สายตาคมหันไปมองแฟนสาว ส่งสายตาของความเคลือบแคลงในเหตุการณ์หลายๆ อย่างที่เกิดขึ้น

“แบบนี้มัน...”

“ฆาตกรรม”

--------------------------------------

ค่าตัวพระเอกเรื่องนี้แพงมากนะคะ จนตอนนี้แล้วยังไม่ออก แม่ยกคือเตรียมย้ายเรือกันไปหาหนุ่มคนอื่นหมดแล้ว กรี๊ดดด เดี๋ยวมาแน่ค่ะ เปิดตัวเปรี๊ยงปร๊างสมชื่อสายฟ้าแน่นอน อดทนรอน้องนี๊ดดด

ส่วนคืนนี้ ฝันดีราตรีสวัสดิ์นะคะ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ ล้างมือบ่อยๆ สวมหน้ากากอนามัยก่อนออกจากบ้านทุกครั้งนะคะ ด้วยรัก จากละอองอายฮะ จูบบบบ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว