facebook-icon

ฝากกดติดตามเพจ fortune _28 ด้วยงับ อิอิ

ชื่อตอน : Chapter 34

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.6k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2564 06:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 34
แบบอักษร

 

ตอนนี้เองได้ฝึกงานเต็มตัวในไร่คาวีวิลล่า โดยที่น้ำเหนือรับหน้าที่ทำงานไปเลี้ยงลูกชายจอมแสบไปด้วย ตอนนี้กำลังวิ่งป่วนไปทั่วไร่ โดนกระถางต้นไม้ล้มบ้าง เปิดน้ำเล่นบ้างซนตามประสาซึ่งเขาทำได้เพียงแค่มองอยู่ห่างๆเท่านั้น

"เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกสายหมอก"

เขาเอ่ยเตือนลูกชาย เด็กน้อยถือสายยางรดน้ำต้นไม้อย่างเพลิดเพลินโดยที่ตอนนี้เนื้อตัวมอมแมมหมดทั้งตัวแล้ว

"พ่อ สนุกๆ"

"สนุกนะรู้แต่ว่าเรานะจะไม่สบายเอา เดี๋ยวแม่มาบ่นพ่ออีก"

"ไม่เอา สนุกๆ"

เด็กน้อยไม่ยอมหยุดเล่น แถมยังฉีดน้ำใส่คนงานอีก มีหรือที่คนงานทุกคนจะไม่ยอมเล่นด้วย หัวเราะคิกคักกันอย่างเพลินโดยที่คนเป็นพ่อมองพื้นดินที่มันเละเทะไปด้วยน้ำกับโคลน เขากุมขมับอย่างเครียดสุดขีด ถ้าภรรยารู้ล่ะก็มีหวังด่ายับแน่นอน

"ผมว่าพอเถอะครับ เมียผมมาเห็นจะด่าผมยับแน่นอน"

"คุณหนูกำลังสนุกเลยครับคุณน้ำเหนือ อีกซักแป๊บก็ได้นะครับ"

เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อย คงต้องปล่อยอีกซักพักเดียวเท่านั้น ถ้าภรรยามาถึงจะบ่นแน่นอน

ดิวที่ตอนนี้ทำงานเรียบร้อยก็กลับมาที่บ้าน แต่พวกแม่บ้านบอกว่าสามีและลูกชายของเธอยังอยู่ที่ไร่ไม่กลับมา เธอจึงขับรถตามหาแล้วก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจ เมื่อลูกชายจอมแสบอยู่ในสภาพเปื้อนโคลนและน้ำกำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกโดยมีคนเป็นพ่อนั่งอยู่ไม่ตักเตือนอะไร

"ตายแล้วสายหมอก ทำไมเปื้อนแบบนี้ล่ะลูก"

น้ำเหนือได้ยินเสียงภรรยาตกใจรีบลุกขึ้นเดินไปหาลูกชายทันที หญิงสาววิ่งไปปิดน้ำก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แล้วอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาพร้อมกับเอาน้ำล้างเนื้อล้างตัวให้

"โธ่เอ้ย! สายหมอกทำไมเล่นน้ำแบบนี้ลูก ถ้าไม่สบายขึ้นมาจะแย่เอานะ พี่น้ำเหนือดูลูกยังไงคะทำไมปล่อยลูกเล่นน้ำแบบนี้ ถ้าไม่สบายขึ้นมาจะทำยังไง"

ดิวบ่นออกมาเสียงไม่ดังมากนักให้ได้ยินกันเพียงสองคน เขารีบเอาผ้าขนหนูมาเช็ดตัวให้ลูกก่อนจะรีบอุ้มขึ้นทันทีพร้อมกับทำหน้าเศร้าอย่างรู้สึกผิด

"พี่ขอโทษ ก็ลูกบอกว่าสนุกอยากเล่นอีกนี่นา"

"แม่จ๋า สนุกๆ เล่นน้ำกัน"

"สนุกอะไรลูกถ้าไม่สบายขึ้นมาจะสนุกไม่ออก นี่มันเย็นแล้วหนูไม่ควรมาเล่นแบบนี้"

"สนุกๆ พ่อ"

เด็กน้อยกอดคอคุณพ่ออย่างหาที่พึ่งเพราะคนเป็นแม่ทำหน้าดุไม่ยอมพูดดีๆด้วย หญิงสาวมองสองพ่อลูกก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างปลงๆ นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาตามใจลูกแบบนี้ ครั้งก่อนก็เล่นน้ำจนไม่สบายต้องกินยาแก้หวัดก็ยังไม่เข็ดกันอีก

"พี่ขอโทษนะไม่ดุสิ"

"ดิวไม่น่าปล่อยให้อยู่กันสองคนเลย พาลูกกลับบ้านไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลยค่ะ ถ้าครั้งนี้ไม่สบายอีกดิวจะลงโทษพี่ด้วย โดนทั้งพ่อทั้งลูกแน่!"

หญิงสาวบ่นออกมาก่อนจะเดินกลับไปที่รถ น้ำเหนือหันไปบอกคนงานทุกคนก้มหน้าลงอย่างไม่อยากออกความเห็น เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินอุ้มลูกตามภรรยาไปทันที

เมื่อมาถึงที่บ้านดิวก็รีบพาสายหมอกไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด คุณแม่ที่เดินออกมาเห็นก็มองลูกชายอย่างสงสัย

"เกิดอะไรขึ้นเหรอลูก ทำไมเมียเราหน้างอแบบนั้น"

"ผมปล่อยให้สายหมอกเล่นน้ำเปื้อนโคลนน่ะครับ แล้วดิวเขามาเจอบ่นใหญ่เลยครับแม่"

คุณแม่ได้ยินแบบนั้นก็หลุดขำออกมาทันที พักหลังลูกชายของเธอกลัวภรรยาเข้าขั้นหนักแล้วล่ะ

"ก็ห่วงลูกแหละ ครั้งก่อนก็ไม่สบายคนเป็นแม่นั้นแหละไม่ได้หลับได้นอน เราน่ะฟังเมียหน่อยสปอยลูกจนจะเสียคนอยู่แล้ว"

"แม่อ่ะ ผมแค่ไม่อยากให้ดุลูก ทุกวันนี้ให้ดิวสอนคนเดียวก็พอแล้วครับ"

"ก็ให้มันถูกที่ถูกทางซะหน่อย ไม่ใช่อะไรก็ยอมลูกหมดเวลาเจ็บป่วยมาคนเป็นแม่เหนื่อยที่สุด เข้าใจเมียเราด้วย รีบไปดูลูกเถอะ"

"ครับแม่"

น้ำเหนือยิ้มออกมาก่อนจะเดินไปหาภรรยาในห้องน้ำ ตอนนี้สายหมอกกำลังแกล้งแม่โดยการตีน้ำเล่นจนคนเป็นแม่เปียกหมดทั้งตัว

"สายหมอกแม่ไม่เล่นนะ อร๊าย เปียกหมดแล้ว"

เขายิ้มออกอย่างเอ็นดูก่อนจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาสองผืนแล้วเดินเข้าไปหาภรรยาในห้องน้ำ เขานั่งคุกเข่าลงก่อนจะยิ้มให้ลูกชาย

"ไงแสบ รีบขึ้นได้แล้วเดี๋ยวแม่จะตีนะ"

"ตีลูกแล้วก็ตีพ่อด้วยค่ะ ดื้อพอๆกันแหละ"

ดิวเอ่ยออกมาเสียงงอน เธอหมดคำจะพูดกับพ่อลูกคู่นี้แล้วดื้อมากสุดๆ แล้วแบบนี้จะมีอีกคนแค่คนแรกยังเลี้ยงตามใจขนาดนี้ถ้ามีอีกคนไม่หนักกว่านี้อีกเหรอ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้วเพราะเธอปล่อยมาซักพักใหญ่แล้ว คงคิดทบทวนอีกทีไม่ทันแล้ว

"โธ่พี่ขอโทษค่ะ ไม่งอนนะ สายหมอกครับพ่ออุ้มไปเปลี่ยนชุดนอนดีกว่า"

เขาอุ้มลูกชายมาไว้ในอ้อมกอดก่อนจะวางผ้าขนหนูอีกผืนให้ภรรยาแล้วพาลูกชายเดินออกไปทันที หญิงสาวมองตามสามีก่อนจะส่ายหน้าอย่างปลงๆ เธอเดินเข้าไปอาบน้ำก่อนจะเดินตามออกมา

ภาพที่เธอเห็นคือตอนนี้ลูกชายนอนหลับอยู่บนเตียงโดยมีคุณพ่อนอนกล่อมอยู่ สงสัยคงจะเล่นจนเหนื่อยล่ะมั่งเนี่ย อาบน้ำแป๊บเดียวหลับปุ๋ยเลย

"เสร็จแล้วเหรอคะ"

"ค่ะ"

ดิวเดินไปนั่งลงบนเตียงนอน น้ำเหนือลุกขึ้นเดินไปโอบเอวภรรยาไว้จากทางด้านหลัง เขาหอมแก้มเธออย่างงอนง้อเพราะไม่อยากให้เราสองคนต้องผิดใจกันแบบนี้ หญิงสาวเหลือบสายตามองสามีก่อนจะเอ่ยถามเสียงอ่อนโยน

"ตกลงว่ารู้ใช่มั้ยคะว่าผิดอะไร"

"รู้ค่ะรู้แล้วน่า พี่จะไม่ทำอีกไม่งอนแล้วนะ"

ดิวยิ้มออกมาก่อนจะหันไปหอมแก้มสามี แค่เขาเข้าใจเธอบ้างแค่นี้ก็ดีมากแล้ว

"ขอบคุณนะคะที่เข้าใจดิวบ้าง"

"พี่รู้ค่ะว่าเวลาลูกไม่สบายหนูเหนื่อยขนาดไหน เพราะฉะนั้นพี่จะระวังกว่านี้นะคะ ไหนขอจูบหน่อยสิ"

เขาดึงหญิงสาวมาใกล้ก่อนจะจูบริมฝีปากของหญิงสาวอย่างนุ่มนวล แต่ว่าจูบได้นิดเดียวเขาก็รู้สึกผะอืดผะอมแปลกๆ

"อุ๊บ!"

"เป็นอะไรคะ"

ดิวมองชายหนุ่มอย่างตกใจ เรารีบวิ่งไปอ้วกในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว หญิงสาวตกใจรีบวิ่งตามเข้าไปช่วยลูบหลังให้ก่อนจะพาเขามาล้างหน้าล้างตาหน้ากระจก

"ไหวมั้ยคะพี่น้ำเหนือ"

เขายืนหอบอยู่ตรงหน้ากระจก มองตัวเองอย่างงุนงงว้ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมอยู่ๆถึงได้มีอาการแปลกๆแบบนี้

"ทำไมพี่เหม็นอะไรไม่รู้อ่ะ"

"เหม็นเหรอคะ... เหม็นอะไรไม่มีกลิ่นเลยนะคะ"

เขาทำหน้าแปลกไปก่อนจะหันไปเจอกลิ่นดอกไม้ที่หญิงสาวเอามาวางไว้ในห้องน้ำและห้องนอน

"เหม็นกลิ่นดอกไม้นี่อ่ะเอาออกไปเลย"

ดิวหันไปมองดอกไม้ก่อนจะเงยหน้ามองชายหนุ่มอย่างประหลาดใจ ดอกไม้นี้เขาชอบกลิ่นมันมากเลยด้วยซ้ำ ทำไมอยู่ๆถึงเหม็นได้

"เหม็นอะไรกันคะ พี่ชอบดอกไม้พวกนี้มากเลยนะคะ"

"ตอนนี้มันเหม็นอ่ะ เอาออกไปก่อน อุ๊บ! เอาออกไปเลย"

ดิวเกาหัวอย่างงุนงงก่อนจะรีบหยิบแจกันออกไปจนหมด เธอวางแจกันลงในห้องครัวก่อนจะทำหน้าสงสัยเป็นอย่างมาก

"เป็นอะไรของเค้าเนี่ย เฮ้อ!"

 

 

<~~~~~~~~~~>>>>>>

 

 

 

เค้าเป็นอะไรนะ อิอิ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว