email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ ๑๑ ที่พำนักแห่งใหม่ (อีกครั้ง

ชื่อตอน : บทที่ ๑๑ ที่พำนักแห่งใหม่ (อีกครั้ง

คำค้น : ท่านประธาน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.3k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2564 07:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๑๑ ที่พำนักแห่งใหม่ (อีกครั้ง
แบบอักษร

เสียงข้อความเข้าของโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มที่ดังขึ้นเรียกมินตราที่นอนระทดระทวยอย่างหมดแรงหลังบทรักจบลงให้หันไปมอง เห็นคนที่นอนแนบแผ่นหลังเธออยู่ยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือมาเลื่อนหน้าจอ อ่านข้อความอยู่อึดใจหนึ่ง ก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มกับเธอ แล้วถาม 

“มีนอยากแต่งตัวหรือยังครับ” 

“เสื้อผ้ามาแล้วเหรอคะ” เธอถาม กระชับผ้าห่มให้แน่นเข้า เพราะรู้สึกถึงมือไม้ที่เริ่มจะซุกซนของเขา 

“ครับ” 

“งั้น...ฉันขออาบน้ำก่อนนะคะ” แม้จะเพิ่งอาบน้ำกันมา แต่กิจกรรมที่เพิ่งจบลงก็ทำเอาเหงื่อโซมกาย จนมินตราจำเป็นต้องทำความสะอาดร่างกายอีกครั้ง  

“อาบด้วยกันอีกไหมครับ”​ เขาถามยิ้ม ๆ แต่ทำให้คนถูกถามอย่างเธอส่งค้อนให้ในทันที ก่อนบอก 

“ไม่ค่ะ จะอาบคนเดียว” ตอนนี้เธอได้เรียนรู้แล้วว่าการอาบน้ำพร้อมกันกับฌานไม่มีอยู่จริง! 

เสียงหัวเราะและอ้อมกอดที่กระชับแน่นอย่างคนมันเขี้ยวของคนถามทำให้มินตรารู้ว่าเขาเพียงแต่เย้าเธอเล่นเท่านั้น จึงส่งค้อนให้เขาอีกครั้ง 

“งั้นเดี๋ยวผมออกไปรอข้างนอก” เขาบอกแล้วขยับตัวลุกขึ้น ก้าวลงจากเตียง มินตรามองจนเขาลับตัวเข้าไปในห้องเสื้อผ้าแบบวอล์กอิน เธอจึงลุกขึ้นบ้าง แล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำก่อนที่เขาจะออกมาเห็นเธอโป๊ 

สายน้ำอุ่นจากฝักบัวที่รินรดลงมาบนตัวเธอทำให้รู้สึกผ่อนคลาย มินตรามองเนื้อตัวเปลือยเปล่าของตนที่มีรอยแดง ๆ อันเกิดจากสัมผัสเร่าร้อนของใครบางคนแล้วรู้สึกว่าหน้าร้อนวูบวาบ เขินอายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ผู้หญิงที่อยู่ในกรอบ ‘เด็กดี’ ของพ่อแม่ตลอดชีวิตเกือบสามสิบปีอย่างเธอ ใครเลยจะเชื่อว่าวันนี้จะมาอยู่ในห้องกับผู้ชายที่ไม่ได้แค่จับมือ แต่พาเธอโลดแล่นไปถึงไหน ๆ อย่างที่เธอไม่เคยจินตนาการถึง 

ฌานดุมาก... 

มินตรานึกถึงบทรักของเขาอย่างขัดเขิน เขาอ่อนโยนในโมงยามที่ต้องอ่อนโยน และรุนแรงในยามสนองตอบต่อการเรียกร้องของเธอ คิดแล้วก็ได้แต่หน้าร้อน แค่ครั้งที่สองเอง เธอก็แทบจะกลายเป็นผู้หญิงร่านสวาท ที่ร้องขอให้เขาจัดให้อย่างถึงอกถึงใจ แม้ว่าในตอนเริ่มต้นจะยังเจ็บ แต่เมื่ออารมณ์พุ่งขึ้นถึงขีดสุด ความอ่อนโยนค่อยเป็นค่อยไปอย่างในตอนเริ่มแรกกลับไม่พอต่อการตอบสนองความต้องการของเธอ 

หญิงสาวลูบไล้ทำความสะอาดจุดอ่อนไหว นิ่วหน้าน้อย ๆ เมื่อรู้สึกเจ็บแปลบ นึกถึงการกระแทกกระทั้นอย่างไม่ออมแรงของเขา และการเด้งรับอย่างถึงอกถึงใจของเธอแล้วก็ให้แปลกใจ ในเวลานั้นไม่ว่าเขาจะรุนแรงแค่ไหนเธอก็ไม่เห็นจะรู้สึกเจ็บเลย แต่ในตอนนี้ที่ทุกอย่างสงบลง เธอจึงได้รู้ว่าส่วนอ่อนไหวผ่านศึกมาอย่างหนักหน่วง ด้วยอาการเจ็บแปลบในเวลาที่ก้าวเดินและถูกสัมผัส  

’ทำไมยังเจ็บ’ จำได้ว่าเธอถามเขาไปเช่นนั้น 

‘มีนยังใหม่นี่ครับ เราต้องทำบ่อยกว่านี้ อีกไม่กี่ทีก็หายแล้ว’ 

แค่นึกถึงคำตอบของเขาก็ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบในจุดนั้น แค่นึกว่าจะต้องทำอะไรบ่อย ๆ เธอก็เหมือนจะรับรู้ถึงสัมผัสเร่าร้อนของเขา มินตราส่ายหน้าให้กับความฟุ้งซ่านของตนเอง ตอนนี้เธอเหมือนเด็กใจแตกที่ติดใจกับรสชาติหวามหวานของกิจกรรมทางเพศที่เขาสอนให้ และแค่คิดถึงก็ทำให้เธอเกิดอารมณ์อย่างว่าขึ้นมาอย่างง่ายดาย 

บ้าจริง... 

มินตรารีบอาบน้ำอย่างรวดเร็ว พยายามไม่คิดถึงคนหรือกิจกรรมที่ทำให้ร้อนวูบวาบ หญิงสาวปิดน้ำหลังจากล้างฟองออกจากตัวจนสะอาด ก่อนจะก้าวไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่พาดอยู่บนราวมาเช็ดตัวจนแห้ง แล้วหยิบชุดคลุมผ้าขนหนูสีเข้มที่แขวนอยู่หลังบานประตูมาสวม แล้วจึงก้าวออกจากห้องน้ำ 

เมื่อเข้าไปในห้องนอนก็พบแต่ความว่างเปล่า ห้องทั้งห้องเงียบกริบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังอยู่แผ่วเบา มินตราเดาว่าชายหนุ่มคงออกไปรออยู่ข้างนอกแล้ว ตอนแรกเธอตั้งใจจะเดินออกไปหาเขา แต่พอเห็นถุงกระดาษบางอย่างที่วางอยู่ที่ปลายเตียงจึงเดินเข้าไปดู แล้วก็พบว่าข้างในเป็นชุดเสื้อผ้าผู้หญิง เธอเดาว่าเป็นเสื้อผ้าของเธอที่เขาบอกว่าจะจัดการให้ จึงหยิบออกมาดูทีละชิ้น 

ของในถุงมีกางเกงผ้าสีอ่อน เสื้อเชิ้ตแขนกุดสีขาว ชุดชั้นในสีเนื้อ และรองเท้าส้นสูงแบบลำลอง ไม่ใช่รองเท้าส้นเข็มออกงานกลางคืนอย่างที่เธอใส่มา นอกจากนี้ในถุงยังมีแม้แต่น้ำหอมและเครื่องสำอาง เห็นแล้วทำให้เธอคิดได้สองแง่ หากเขาไม่ใช่คนที่ใส่ใจเป็นอย่างมาก ก็คงเป็นคนที่เชี่ยวชาญเรื่องผู้หญิงอย่างที่สุด! 

มินตราหยิบเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ก่อนกลับออกมาแต่งหน้าอ่อน ๆ แม้จะแอบหมั่นไส้ว่าเขาอาจจะเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องผู้หญิงถึงได้เตรียมของไว้ให้เธออย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง แต่ก็อดนึกขอบคุณเขาในใจไม่ได้ ก็ผู้หญิงในวัยใกล้สามสิบอย่างเธอ ไม่ได้มีความเยาว์วัย หน้าใสเต็มไปด้วยเลือดฝาดเหมือนสาวน้อยวัยแรกรุ่น ที่จะได้มีความมั่นอกมั่นใจต่อหน้าสดของตนเอง เมื่อเขาเตรียมเครื่องสำอางมาให้ด้วยแบบนี้ เธอย่อมต้องพอใจมากกว่าการที่จะต้องหน้าสดออกไปสถานีตำรวจอยู่แล้ว 

หลังแต่งตัวและแต่งหน้าเสร็จมินตราก็เดินออกจากห้องนอน พบว่าชายหนุ่มรออยู่แล้ว และลุกขึ้นในทันทีที่เห็นเธอ เขาอยู่ในชุดกางเกงยีนสีเข้มและเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว พับแขนขึ้นไปเหนือข้อศอก ปลดกระดุมหน้าสองเม็ด มองแล้วก็ดูว่าเขาใส่เสื้อผ้าเข้าชุดกับเธอ ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรือความตั้งใจของเขากันแน่ 

“พร้อมยังครับมีน” เขาถาม  

“ค่ะ” มินตราตอบ พยักหน้า เดินไปหยิบกระเป๋าที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟาขึ้นมาสะพาย และเดินตามเขาออกจากห้อง 

ชายหนุ่มพาเธอไปแจ้งความที่สถานีตำรวจซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลนัก การแจ้งความครั้งแรกในชีวิตใช้เวลาไม่นาน และไม่ได้ยุ่งยากอย่างที่เธอนึกหวั่น อีกทั้งเธอยังรู้สึกว่าคนพามามีความสัมพันธ์ส่วนตัวกับนายตำรวจบางคนด้วย 

หลังแจ้งความเสร็จชายหนุ่มก็พาเธอไปยังห้างสรรพสินค้า ซึ่งก็ตั้งอยู่ไม่ไกลจากทั้งสถานีตำรวจและคอนโดมิเนียม ทำให้มินตราเห็นว่า การย้ายมาอยู่คอนโดมิเนียมที่นี่ คงจะทำให้ชีวิตเธอสะดวกสบายมากขึ้น ไม่เสียเวลากับการเดินทางบนท้องถนนอย่างตอนที่อาศัยอยู่ที่บ้านพ่อแม่อีกต่อไป 

“คุณจะซื้ออะไรเหรอคะ” มินตราถามขณะอยู่ในลิฟต์ที่ขึ้นมาจากลานจอดรถชั้นใต้ดิน 

“พาคุณมาซื้อของ” 

“ของ? ของอะไรคะ ฉันไม่ต้องซื้ออะไรแล้ว ของทุกอย่างอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์ แค่ต้องย้ายมาเท่านั้นเอง”​ 

“ชุดว่ายน้ำครับ ผมว่าจะพาคุณไปว่ายน้ำที่สระระหว่างรอคนของผมไปขนของมาไว้ที่ห้องคุณ” เขาตอบ พร้อมกับที่ลิฟต์เปิดออก และตรงหน้าก็เป็นร้านขายชุดว่ายน้ำพอดี 

เขาจะวางแผนทุกอย่างแนบเนียนเกินไปแล้วนะ! 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว