สวัสดีค่ะทุกคนนน

เราเปิดเรื่องนี้เพื่อฉลองวันเกิด แจมินค่ะ

และแน่นอนว่ามันไม่ใช่แนวความรักหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า

ใช่ค่ะไรท์มาในแนวดราม่าอีกแล้วค่ะ

หุหุ

เพราะไรท์ไม่ค่อยชอบแนวรักหวานแหว๋วสักเท่าไหร่

ก็เลยมีแต่แนวดราม่า

อาจจะมีคอมเมดี้ปนอยู่บ้างไม่อยากให้เครียด

พล่ามไปเลยอะละ

เข้าเนื้อเลยแล้วกัน

가자!!

ไปฟัง

มันเพราะดี

และๆ

แต่งเรื่องนี้ได้เพราะเพลงนี้แหละ!

หึๆ

หยุดร้องไห้ได้แล้วนะ

เมษกำลังไปแล้วครับ

เหนือต้องไม่เป็นอะไร

เชื่อเมษนะ

หาเมียหรอ

ยังไม่ออกเวรไม่ใช่หรอ

มีธุระด่วนนิดหน่อย

แล้วป้องไปไหน

มันตรวจคนไข้อยู่

เออ

เมื่อไหร่เหนือจะบอกไอป้องสักทีวะ

ไอป้องมันอาจจะหาวิธีมารักษาได้

เพราะไอป้องมันหมอสมองโดยตรง

แต่ก็ไม่เท่าไอป้องป่ะวะ

เออ

เออๆ

รู้แล้วหน่า

ย้ำเก่ง

เมษ

พี่เหนือฟื้นแล้ว

เมษ

เราไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆนะ

ให้เรากลับบ้านเถอะ

เราต้องกลับไปเตรียมกับข้าวไว้ให้ป้อง

ให้เหนือกลับไปเถอะ

เหนืออาจจะได้ทำกับข้าวไว้รอป้องไปอีกไม่นานก็ได้

เหนืออยากใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุด

เมษก็เชื่อใจเหนือนะ

ให้เหนือกลับบ้าน

เราจะไปทำกับข้าวรอป้อง

รอป้องกลับมากินข้าวกับเรา

นะเมษ

ให้เราไปเถอะนะ

เมษ

อือ

ขอบคุณนะ

เราจะเข้มแข็ง

ไอป้อง

วันนี้มึงกลับบ้านเร็วๆนะเว้ย

เหนือทำกับข้าวรอมึงกลับไปกินข้าวด้วยอยู่

หนาวบอก

หนาวบอกกูว่ามึงกลับดึกตลอด

เหนือกินข้าวคนเดียวแทบทุกวัน

ก็รู้

แต่มึงก็ควรมีเวลาให้เหนือบ้าง

เหนือต้องการมึง

มึงจัดลำดับความสำคัญไม่ได้เลยหรอวะ

กูเข้าใจว่าคนไข้สำคัญ

แล้วคนที่มึงรักไม่สำคัญหรอวะ

คนที่เขาต้องการมึง

คนที่เขารักมึงอะ

เขาอาจจะเหลือเวลาอยู่กับมึงอีกไม่นานก็ได้

มึงกลับเลยก็ได้นะเว้ย

เดี๋ยวกูจัดการเอง

วันนี้เวรกู

คนไข้มึงเดี๋ยวกูดูให้

มึงกลับไปหาเหนือเถอะ

ช่วงหลังๆมานี้มึงไม่ค่อยมีเวลาให้เหนือเลย

ข้อมูลอาจจะไม่ค่อยเป็นจริงบ้างหรือผิดไปบ้าง

เพราะไม่รู้ข้อมูลที่แน่ชัดหรือข้อมูลเกี่ยวกับโรคที่น้องเหนือเป็นเท่าไหร่

แต่ไรท์จะพยายามศึกษาข้อมูลของโรคและข้อมูลทางการแพทย์ให้มากกว่านี้

เรื่องนี้จะได้มีสาระบ้าง

แฮร่ๆ