email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ ๑๐ ปลอบขวัญ 80% NC+++

ชื่อตอน : บทที่ ๑๐ ปลอบขวัญ 80% NC+++

คำค้น : ท่านประธาน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.6k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2564 07:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๑๐ ปลอบขวัญ 80% NC+++
แบบอักษร

มินตรายื่นมือมารับฟองน้ำแล้วเริ่มลูบไล้ไปตามร่างกายที่เปียกน้ำของเขา เธอตรึงสายตาอยู่ที่ฟองน้ำที่เคลื่อนไปมา ตามท่อนแขน หน้าท้อง แผ่นหลัง แต่ไม่ยอมขยับต่ำไปกว่านั้น เขาอมยิ้ม มองใบหน้าแดงก่ำของเธออย่างพอใจ ก่อนจะจับมือเธอข้างที่ว่างไปวางลงบนความเป็นชายที่ขยายขนาดกว่าปกติเล็กน้อย แล้วบอก 

“ตรงนี้ด้วยนะครับ” 

มินตราก้มหน้างุด ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขา แต่เขาก็เห็นว่าเธอหน้าแดงก่ำ ใช้ฟองน้ำถูตัวให้เขาอย่างเงียบเชียบ และยังคงหลีกเลี่ยง ‘ตรงนั้น’ อยู่เช่นเดิมจนเขาต้องจับมือเธอข้างที่ไม่ได้ถือฟองน้ำให้วางลงบนความแข็งขึงที่ยิ่งเธอถูตัวให้เขามากเท่าไร มันก็ยิ่งขยายขนาดมากขึ้นเท่านั้น 

เขาจับมือเธอให้กอบกุมเขาโดยมือเขาจับมือเธออยู่แล้วพาเธอขยับอย่างเชื่องช้า ปลุกเร้าอารมณ์ความรู้สึกให้เพิ่มองศา พร้อมกับความเป็นชายที่ขยายขนาดขึ้นเรื่อย ๆ จนเธอเริ่มกำไม่รอบ 

“นี่ไม่ใช่อาบน้ำ” มินตราว่าอุบอิบ ก้มหน้างุด 

“ไม่ใช่เหรอครับ” เขาว่า มองเนื้อตัวแดงเถือกเพราะความเขินอายของเธออย่างเอ็นดู อดที่จะก้มลงจูบหนัก ๆ ที่ไหล่เธอไม่ได้ ก่อนที่จะปล่อยมือจากมือเธอที่กอบกุมตัวตนเขาอยู่ แล้วเริ่มลูบไล้ร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอช้า ๆ ปากก็บอก “เดี๋ยวผมถูตัวให้มีนบ้างนะครับ” 

เขาดึงฟองน้ำที่ยังมีฟองฟอดจากมือเธอแล้วเริ่มต้นลูบไล้บนเนื้อตัวของเธอช้า ๆ เริ่มจากแผ่นหลัง ขยับลงมาที่บั้นท้ายงามงอน สะโพกผาย ก่อนจะเลื่อนมาด้านหน้า ลากผ่านปลายยอดที่ชูชันตรงหน้าทั้งสองข้าง หญิงสาวห่อไหล่ หายใจแรง  

ฌานปล่อยฟองน้ำลงพื้นแล้วใช้มือที่เต็มไปด้วยฟองนุ่มลื่นคลึงเคล้าหน้าอกเธอเชื่องช้าสลับข้างซ้ายขวา ก่อนที่มือข้างหนึ่งจะเคลื่อนลงไปตามลำตัว แผ่นหลัง สะโพก แล้วสอดเข้าไประหว่างสองขาของเธอ ใช้ปลายนิ้วแตะแผ่วที่ร่องหลืบ เรียกเสียงหายใจหนัก ๆ จากหญิงสาว 

“ฌาน...ไหนจะอาบน้ำไงคะ” หญิงสาวถามเสียงขาดห้วง 

“ถูสบู่ไงครับ” เขาว่า ยังคง ‘ถูสบู่’ ในจุดหวามไหวระหว่างสองขาเธอ สอดนิ้วเข้าไปในช่องทางอุ่นนุ่ม ขยับเข้าออกช้า ๆ ในขณะที่นิ้วหัวแม่มือบดขยี้ปุ่มกระสันจนได้ยินเสียงครางจากหญิงสาว 

ฌานชอบสีหน้าที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกของเธอ มินตราหลับตาพริ้ม กัดริมฝีปาก และส่งเสียงคราง เป็นสีหน้าและท่าทางที่ปลุกเร้าความรู้สึกเขาจนความเป็นชายตั้งตระหง่าน ต้องการมากกว่าแค่การลูบไล้อย่างที่กำลังทำอยู่ในตอนนี้ 

เขาอยากเข้าไปในตัวเธอ แต่เพราะอยู่ในห้องน้ำ และไม่มีถุงยางอนามัย ทำให้เขาตัดสินใจล้างฟองออกจากตัวเขาและเธอ จนสะอาดแล้วจึงปิดน้ำ เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดให้หญิงสาวจนแห้ง ก่อนเช็ดให้ตนเองเพียงลวก ๆ จากนั้นทิ้งผ้าเช็ดตัวลงบนพื้นในห้องน้ำ แล้วอุ้มมินตราขึ้นในวงแขน พาเดินกลับเข้าไปในห้องนอน 

เขาวางเธอลงบนเตียงแล้วแนบตัวตามลงไป ก่อนจะเริ่มต้นสำรวจเนื้อตัวเธอด้วยริมฝีปากเขา ด้วยการลิ้มเลียปลายถันทั้งสองข้างที่กำลังชูชันรับสัมผัสเขา 

“ฌาน...” เธอเรียกเขาเสียงพร่า พยายามดันศีรษะเขาออกจากตัว 

“ครับ” ฌานขาน เงยหน้าขึ้นมองเธอ 

“ไหนว่าจะไปแจ้งความไงคะ” 

“ก็ไปไงครับ” 

“เราควรแต่งตัวกันนะคะ” 

“แต่งได้ยังไง คุณไม่มีเสื้อผ้า” เขาตอบ ก้มลงไปหาหน้าอกตรงหน้าอีกครั้ง 

“ไหนคุณบอกว่าจะจัดการให้ไงคะ” เธอทวง น้ำเสียงเง้างอด 

“จัดการให้แล้วครับ แต่เสื้อผ้ายังมาไม่ถึง รอก่อนนะ” หลังจากนั้นเขาก็ปิดปากเธอด้วยปากเขา ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พูดอะไรอีก 

การจูบตอบของหญิงสาวทำให้ฌานครางในลำคออย่างพอใจ เขาแลกเปลี่ยนจูบแสนหวานกับเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนสัมผัสไปตามปลายคาง ลำคอ ลาดใหญ่ วนเวียนอยู่ที่อกอวบทั้งสองข้างสลับไปมา ก่อนที่จะวนกลับขึ้นมาจูบเธออีกครั้ง เนิ่นนานจึงถอนริมฝีปาก แล้วเรียกเธอ 

“มีนครับ” 

“คะ” มินตราขาน ปรือตามองเขาด้วยสายตามีคำถาม  

ฌานก้มลงจูบเร็ว ๆ ก่อนว่า 

“ขอเริ่มต้นข้อตกลงของเราตอนนี้นะครับ” 


ข้อตกลงอะไร กลับไปอ่านบทที่ ๒ 😆😳 ดึกมาแล้ว นอนก่อนนะคะ พรุ่งนี้มาต่อให้ค่ะ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว