facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ชน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2564 13:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชน
แบบอักษร

ปึก!

 

ราเชทร์สะดุ้งเมื่อมีดสั้นที่เขาใช้เป็นอาวุธคู่กายปักลงมาบนหน้าขา ตาคมเข้มมองคนที่ทำร้ายเขา มือที่กำด้ามมีดสั่นเทา เลือดสีค้นเปรอะเปื้อนเต็มสองมือตากลมโตที่เต็มไปด้วยน้ำตามองเขาอย่างเกลียดชัง ถอยหนีลนลานไปจนชิดหัวเตียง เมื่อเขาคลายเส้นผมเธอออก 

 

"ออกไป! ฉันบอกให้ออกไป!"มัจจุราจสีดำสนิทเล็งมาที่เขา กิรณาสัญญากับตัวเองเลยว่าถ้าเขาขยับอีกก้าวเธอยิง เธอไม่อยากทำอย่างนี้แต่เขาบังคับให้เธอทำ มีดเล่มนั้นเขาก็เป็นคนโยนมันมาให้เธอ

 

ราเชนทร์มองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก แผลแค่นี้ไม่ระคายผิวของเขา ปืนที่เธอเอามาขู่นั่นอีก ไม่ได้ทำให้เขากลัวเลยสักนิด 

 

"ฉันบอกให้นายออกไป!"กิรณาตวาดลั่น หัวใจดวงน้อยเต้นคร่อมจังหวะ เธอรู้ว่าแค่นี้ทำอะไรคนอย่างเขาไม่ได้ แต่เธอก็พร้อมสู้ตาย ของขวัญชิ้นแรกที่ภูดิศซื้อให้เธอคือปืน พี่สอนให้เธอยิงปืนตั้งแต่ 10 ขวบ เธอสนุกในตอนแรกเพราะคิดว่ามันเป็นกีฬา แต่พอถูกบังคับหนักเข้าก็เริ่มเบื่อหน่าย เธอรู้แล้วว่าทุกอย่างที่พี่สั่งก็เพื่อตัวเธอ พี่ไม่ให้เธอไว้ใจใครทั้งนั้นแม้กระทั่งตัวเขาเอง

 

กริ๊ก!

 

มือบางขึ้นลำกล้อง เล็งปลายกระบอกปืนไปยังจุดที่สำคัญที่สุด ถ้าจะเล่นกับคนอย่างเขา นัดเดียวต้องเอาให้อยู่ 

 

"นายเคยบอกว่า จะดูแลฉันให้เหมือนกับชีวิตของนาย ปืนนี่นายก็เป็นคนสอนฉันใช้มัน ฉันไม่เคยอยากยุ่งกับนายเลย แต่คุณพ่อกับพี่ภูก็ยัดเยียดฉันให้เป็นภาระนาย ที่ผ่านมาฉันก็พยายามหนีนายมาตลอด ฉันรู้แล้วว่าที่นายเคยบอกอย่าไว้ใจใครเพราะอะไร"เพราะเขาก็ไว้ใจไม่ได้เช่นกัน ประโยคหลังเธอไม่ได้พูดออกไป

 

"ออกไปก่อนที่ฉันจะยิงนาย"

 

ราเชนทร์ยกยิ้มมุมปาก เสือต่อให้เป็นแค่ลูก ก็ยังเป็นเสือวันยันค่ำ เธอมีเลือดนักสู้เต็มตัว แต่ถ้าเขาเอาจริงเธอก็ไม่รอด มือหนาดึงมีดที่ปักอยู่ที่หน้าขาออก โยนมันมาตรงหน้าเธอ มองกิรณาด้วยสายตาที่เธออ่านไม่ออก แล้วหันหลังเดินออกไป ร่างบางล้มลงบนที่นอน เมื่อประตูปิดลง ปล่อยก้อนสะอื้นออกมาสุดเสียง นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน จะมีอะไรเกิดขึ้นกับชีวิตเธออีกไหม บ้านที่เธอคิดว่าน่าอยู่ที่สุด ไม่ใช่สถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเธออีกแล้ว เพราะพี่ชายส่งคนที่เลวร้ายที่สุดมาอยู่ข้างๆเธอ

 

"ฮือๆๆๆ"กอดตัวเองแล้วสะอื้นออกมาดังๆ พ่อเคยบอกว่าราเชนทร์คือพี่ชายของเธออีกคน แต่สำหรับเธอไม่มีความเคารพนับถือใดๆให้เขาทั้งนั้น เพราะเขามันก็แค่เด็กข้างถนน 

 

"เฝ้าเอาไว้อย่าให้คลาดสายตา ถ้าไม่ใช่นายใหญ่หรือกูอย่าเปิดประตูให้ใครทั้งนั้น"กำชับลูกน้องที่ยืนคอยอยู่ด้านล่าง เพราะไม่ให้ไว้ใจใครทั้งนั้น ลองถ้านายใหญ่จับใส่กรงไว้แบบนี้ แสดงว่านายต้องมีแผนบางอย่างแน่นอน

 

"ครับ"รับคำสั่งอย่างแข็งขัน จากรอยเลือดที่ติดมือลูกพี่มา ก็พอจะเดาได้ว่าลูกพี่เข้าไปทำอะไรในนั้น บางครั้งคุณหนูก็ทำตัวไม่น่ารักจริงๆ

 

ราเชนทร์เดินออกไปจากบ้าน หัวใจที่เคยหนักในตอนแรกเบาลง เมื่อได้ทำอะไรบางอย่าง กิรณาเป็นคนฉลาดและเก่งพอตัว มีคนทุกประเภทอยู่รอบๆกาย กับเขาเธอยังทำขนาดนี้ แล้วนับประสาอะไรกับคนอื่น ภูดิศสั่งให้เขาเฝ้าเธออย่าให้คลาดสายตา แต่คิดหรือว่าคนอย่างเธอจะยอมอยู่ในโอวาทของเขา เพียงแค่เสี้ยววินาทีอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น อย่างหนึ่งที่เขาเบาใจก็คือ เธอเข้มแข็งและดูแลตัวเองได้ 

 

...................................

 

[ห้องอาหารโรงแรมห้าดาวใจกลางเมืองหลวง]

 

ใบหน้าสวยยังเรียบเฉย เมื่อครอบครัวคนรักเอ่ยถึงเรื่องแต่งงาน หญิงสาวยังคงนั่งทานอาหารของเธอไปเงียบๆ ในขณะที่ผู้ใหญ่เริ่มปรึกษาหาลือกัน ตากลมโตมองหน้าคนรักที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก นักการเมืองใหญ่ที่กำลังจะพ้นจากตำแหน่ง ต้องหาฐานเสียงจากนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง ครอบครัวของเธอจึงเป็นเป้าหมายหลัก ที่ท่านไพบูรณ์เล็งเห็นมาตั้งแต่แรก ยุทธนาจึงต้องทำหน้าที่ลูกที่ดีของครอบครัว ตอนแรกเธอคิดว่าเขาเข้ามาหาเธอเพราะความรัก แต่แท้จริงแล้วมันคือผลประโยชน์ทั้งนั้น ถ้ายุทธนารักเธอจริงๆ คงไม่ทำแบบนั้นกับเธอ

 

"อิงขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ"ทะลุขึ้นมากลางป้อง รู้สึกเบื่อหน่ายกับบทสนทนาที่ได้ยิน ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงดีใจที่ได้ยินคำนี้ ตอนนี้ตาเธอสว่างแล้วเลยไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น 

 

"ให้ผมไปเป็นเพื่อนไหมครับ"ยุทธนาอาสาพร้อมกับขยับตัวทำท่าจะลุกขึ้น

 

"ไม่เป็นไรค่ะ อิงอึดอัดอยากออกไปสูดอากาศสักพัก ขอตัวนะคะ"คนที่ไม่คิดจะรักษามารยาทหันหลังเดินจากไป โดยไม่สนใจใครทั้งนั้น กลับถึงบ้านเมื่อไหร่เธอจะคุยเรื่องนี้กับพ่ออย่างจริงจังเสียที ถึงเวลาแล้วที่พ่อต้องตาสว่าง จะได้ไม่ตกเป็นเครื่องมือให้คนชั่วมาหาผลประโยชน์ 

 

หญิงสาวเดินเรื่อยมาตามทางเดิน เธอไม่ได้อยากเข้าห้องน้ำ เพียงแต่รำคาญที่ต้องนั่งแสดงละคร สะอิดสะเอียนกับท่าทางรักใคร่ที่ยุทธนาแสดงจนออกนอกหน้านั่น มันก็แค่ละครฉากหนึ่ง ข้างหน้ามีผู้ชายชุดดำกลุ่มใหญ่กำลังเดินสวนมาทางนี้ หญิงสาวหยุดเท้าที่กำลังก้าวเดิน มองคนที่เดินนำหน้าด้วยสายตาไร้ความรู้สึก  เขาก็มองมาที่เธอเช่นกัน เท้าบางก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง เธอจะไม่หนีอีกแล้ว เพราะถ้าหนีก็คงต้องหนีไปตลอดชีวิต 

 

................................................................................................

 

ไม่ว่าจะเป็นใคร ตาต่อตาฟันต่อฟันเลยลูก หนักกว่านี้หนูก็ผ่านมาแล้ว สู้ๆลูกสาวแม่ 

 

ขนาดนี้แล้วคงไม่ต้องบอกนะคะว่าพี่อยู่ทีมใคร 

 

ที่รักจ๋าฝากอีบุ๊คเรื่องใหม่ด้วยนะคะ

 

ทุ่งรวงร้อยรัก ราคา 69 บาท เหลืออีก 7 วัน ใครยังลังเลเรียนเชิญจ้า

 

ฝากผลงานอีบุ๊คนามปากกา มณีภัทรสร ในMebmarket ด้วยนะคะ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว