ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียจำนน [21-2] ทำคะแนน

ชื่อตอน : เมียจำนน [21-2] ทำคะแนน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2564 16:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียจำนน [21-2] ทำคะแนน
แบบอักษร

ตอนที่ 21

ทำคะแนน

หลังจากติณณภพทานข้าวต้มเสร็จเรียบร้อย เขาก็อยู่เล่นกับพีพีสักพักใหญ่ แล้วขอตัวกลับบ้านตัวเอง แพร์พีญาไม่สามารถขัดใจอรณีได้เลยต้องปล่อยเลยตามเลย ปล่อยให้ยายหลานมีความสุขกับแขกที่นับวันยิ่งมีอิทธิพลต่อสมาชิกในครอบครัวเธอขึ้นเรื่อย ๆ

“แม่ แพรขอคุยด้วยหน่อย”

แพร์พีญาอาบน้ำแต่งตัวให้พีพีเสร็จก็พาออกมานั่งหน้าทีวีเหมือนเดิม จนกระทั่งพีพีเผลอหลับกลางวัน เธอจึงอุ้มลูกไปนอนในห้องและออกมาหาผู้เป็นแม่

“หืม มีอะไรเหรอ” อรณีรู้ดีว่าลูกสาวจะพูดเรื่องอะไร แต่ก็ทำเฉไฉไปก่อน

มือบางคว้าแขนแม่ไปนั่งคุยมุมหนึ่งของบ้าน

“แม่เป็นคนโทรบอกพี่หมอให้มารับแพรเหรอ”

“ทำไม แกว่าแม่ปากสว่างมากนะเหรอ”

อรณีแวดเสียงกลบเกลื่อน แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเป็นฝีมือใคร เพราะเธอจะไม่ใช้น้ำเสียงแบบนี้คุยกับลูกถ้าหากไม่ทำไรผิดมา

“เปล่า แพรแค่ถาม ทำไมแม่ต้องใส่อารมณ์ด้วย”

“ก็แม่อยากได้ลูกเขยเป็นหมอ แม่ผิดด้วยเหรอ”

สุดท้ายอรณียอมรับความจริง เธอไม่ใช่แค่อยากได้เป็นลูกเขยเพียงเพราะหน้าที่การงานมั่นคงหรอกนะ แต่เธออยากให้แพร์พีญามีคนดูแลหัวใจที่บอบบางสักที รู้ว่าลูกสาวเจ็บปวดกับอดีตมากแค่ไหน ซึ่งหนึ่งในสาเหตุนั้นก็มาจากเธอด้วยที่มีส่วนทำให้ชีวิตรักของลูกพัง

จะว่าไปทุกคนก็มีส่วนผิดกันทั้งนั้น ถ้าเธอห้ามตั้งแต่แรกที่รู้ว่าพ่อของพีพีคือหลานของตระกูลซามูเอล อย่างน้อยแพร์พีญาก็ไม่มีบาดแผลในใจอย่างทุกวันนี้

เพราะฉะนั้นถ้าหากจะมีใครสักคนเข้ามาเติมเต็มช่วงเวลาดี ๆ หลังจากนี้ อรณีก็เห็นแล้วว่าคนที่เหมาะสมที่สุดคือติณณภพ

ผู้ชายที่อบอุ่น รักครอบครัว และที่สำคัญเขารับได้และเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยกับหลานตัวน้อยของเธอ

“แม่ก็รู้ว่าครอบครัวเขาไม่ชอบแพร”

“แม่ไม่สน ถ้าหมอติณณ์ชอบแก ฉันก็จะไม่สนอะไรทั้งนั้นแล้ว” อรณีเอ่ยต่อ ตอนแรกเธอกังวลกับปัญหานี้ จนกระทั่งได้เปิดใจคุยกับติณณภพตรง ๆ และรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายจะรับมือกับปัญหานี้ได้แน่นอน...ต่างกับอดีตที่หนีหายไปไม่รับผิดชอบอะไรสักอย่าง

“แม่!” คราวนี้แพร์พีญาดุเสียงเข้ม เริ่มจะเห็นปัญหาต่อจากนี้

“แม่ไม่ยอมเป็นหมากในเกมให้ใครสามารถชี้ชะตาแล้วผลสุดท้ายกลับมาทำร้ายลูกตัวเองอีกหรอกนะ” เพราะเธอรู้ว่าครอบครัวติณณภพไม่มีอิทธิพลอย่างตระกูลซามูเอล

“...” ร่างบางก็ได้แต่เงียบ

“พูดเรื่องนี้ทีไรแล้วเจ็บใจไม่หาย ถ้าแม่ไม่ใช้ให้แกไปที่นั่นวันนั้น แพรก็คงไม่ต้องเลิกกับเปอร์”

“ไม่เกี่ยวกันหรอก เขาไม่เคยเชื่อใจในตัวแพร สักวันหนึ่งเราก็คงไปกันไม่รอด”

“แต่จะว่าไปเขาไม่คิดจะกลับมาไทย หนีหายไม่คิดจะเคลียร์เลยเหรอ ความจริงเขาก็ดูเป็นผู้เป็นคนนะ ไม่คิดว่าจะหูเบา”

“เขากลับมาแล้ว” น้ำเสียงบางเบาเอ่ยขึ้นทันที พร้อมทั้งเบี่ยงหน้าไปทางอื่น ไม่อยากให้แม่เห็นสายตาอ่อนไหวในตอนนี้

“กลับมาแล้ว!? เจอกันแล้วเหรอ”

“...” เธอไม่ตอบ แต่คนเป็นแม่เข้าใจท่าทีนั้นอย่างดี

“แล้วแกคิดจะบอกเรื่องพีพีไหม”

“ไม่ เขาไม่เชื่อหรอกว่าพีพีเป็นลูกของเขา” ความจริงแพร์พีญาเคยคิดจะบอกความจริงทั้งหมด ทว่าทุกเหตุการณ์ที่เจอกันมันสอนให้รู้ว่าเธอไม่มีค่าสำหรับเขาเพราะฉะนั้นเขาก็ไม่มีทางเชื่อว่าพีพีเป็นลูกของเขากับเธอ

“พีพีคือหลักฐานที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้”

อรณีมั่นใจอย่างนั้นมาโดยตลอด

 

 

---------------------------------

คิดว่าอิพี่จะเชื่อไหมว่าเป็นลูกตัวเอง คาดเดาใจอิพี่เปอร์ไม่ได้เยย

คอมเมนท์กันด้วยน้า

><

เนื่องด้วยเนื้อหายังไม่สมบูรณ์ ไรท์จึงขออนุญาตเลื่อนออก E-book จ้า

ขอเวลารีไรท์ แก้คำผิด ก่อนนะคะ

ปล.ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อพี่หมอใหม่นะคะ จากคุณหมอคฑาวุธ เปลี่ยนเป็น คุณหมอติณณภพ แทนจ้า

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว