facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เอาคืน

คำค้น : ตบจูบ ขืนใจ ท้อง พระเอกเลว

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2564 12:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เอาคืน
แบบอักษร

 

 

ราเชนทร์เดินขึ้นบันไดมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย ส่งสัญญาณให้คนที่เฝ้าหน้าประตูห้องกิรณาไปพัก ลูกน้องก้มหัวคำนับแล้วเดินออกไป ลูกกุญแจผีที่เคยไขเข้าไปขโมยของตามบ้านคนมีเงิน สมัยยังอยู่ข้างถนน ถูกนำกลับมาใช้เพราะขี้เกียจเรียกหากุญแจห้องสำรองจากแม่บ้านให้เสียเวลา

คลิ๊ก

เปิดประตูเดินเข้าไปอย่างใจเย็น ภูดิศออกไปแล้ว ลูกน้องทั้งหมดก็เป็นคนของเขา จากที่ตั้งใจว่าจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเธอ แต่ถ้าปากดีขี้ฟ้องขนาดนี้ก็คงต้องสั่งสอนกันหน่อย เขาไม่ได้กลัวถูกทำโทษ แต่ไม่พอใจที่เธอสร้างเรื่องและยืมมือนายใหญ่มาทำร้ายเขา เธอเกลียดเขาพอๆกับที่เขาเกลียดเธอ ที่นายใหญ่สั่งให้เขาตาม ไม่ได้ห่วงเรื่องความปลอดภัย แต่ต้องการแกล้งให้เขาเป็นโรคประสาทตายเพราะเด็กอมมือ

ตาคมเข้มมองคนที่หลับพริ้มอยู่บนเตียงนอนหลัง ใหญ่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ปากหนาบิดโค้งขึ้นอย่างน่าเกลียด เมื่อเห็นว่าในอ้อมแขนของเธอ มีแมวสีเทาตัวอ้วนกลมขดอยู่ในนั้น อดนึกถึงแมวสีขาวอีกตัวไม่ได้ เมื่อก่อนมันก็เคยอยู่ในอ้อมแขนนี้ ก่อนจะตกกระป๋องและโยนให้เขาอย่างไม่ใยดี มือหนาคว้าข้อเท้าเรียว แล้วกระชากสุดแรง คนหลับสะดุ้งสุดตัว เจ้าแมวขี้เกียจตกใจขู่ขนฟู กระโดดใส่คนที่กำลังจะทำร้ายทาสของมัน ราเชนทร์ปัดมันออกไปให้พ้นทาง 

"เหมี๊ยว!"เจ้าขนฟูยังวิ่งกลับมากอดรัดขาเขาเอาไว้ ใช้ขาหลังเถียบขาเขาถี่ๆ แล้วกัดลงที่ขาของเขาจมเขี้ยว ชายหนุ่มสลัดมันออก ตั้งท่าจะเอาเรื่องกับมัน เขาไม่ใช่คนอ่อนโยนโดยเฉพาะกับแมวที่หน้าลื่น ยิ่งไอ้ตัวนี้เป็นสาเหตุทำให้จัสมินตกกระป๋องกลายเป็นมะลิ เขาก็ยิ่งเกลียดมัน เท้าหนายกขึ้นทำท่าจะยันเจ้าอ้วน แต่คนบนเตียงกรีดร้องออกมาเสียก่อน

"อย่าทำเดซี่นะ!"คนที่ตั้งสติได้ร้องห้าม ดิ้นหนีเพื่อให้หลุดพ้นจากฝ่ามือคนบุกรุก ราเชนทร์ลงน้ำหนักมือหนักกว่าเดิม แล้วกระชากจนสุดแรง คนบนเตียงไถลมาจนชิดขอบเตียง หญิงสาวขยับลุกขึ้นกึ่งนั่งกึ่งนอน มองคนที่ยืนมองเธอด้วยสายตาไม่เข้าใจ ความโกรธเข้ามาแทนที่ความตกใจ เมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาเป็นใคร เขากล้าดียังไงถึงบุกเข้ามาทำร้ายแมวของเธอ

"ปล่อย กล้าดียังไงถึงเข้ามาในนี้ ออกไป!"ตากลมโตมองเขาอย่างรังเกียจ บิดข้อเท้าให้หลุดจากการเกาะกุม คนที่ยืนอยู่ปลายเตียงไม่ตอบคำถาม ร่างสูงก้าวขึ้นมาบนเตียง กิรณาตกใจถอยหนี แต่ก็ช้าไปกว่ามือที่คว้าลงมาบนศีรษะของเธอ

"กรี๊ดดด!"หญิงสาวกรีดร้องเมื่อถูกกระชากผมอย่างแรง จากที่เข้าใจว่าเขาเข้ามาหาเรื่องที่เธอเป็นต้นเหตุทำให้เขาถูกภูดิศลงโทษ แต่เมื่อถูกกระทำอย่างป่าเถื่อนก็รู้แล้วว่า มีบางอย่างมากกว่านั้น 

"ออกไป! ก่อนที่นายจะไม่มีโอกาสได้หายใจอีก"ขู่ทั้งๆที่รู้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าไม่เคยกลัวตาย ตากลมโตมองรอยแตก รอยเขียวช้ำบนใบหน้าของเขา ก็พอจะเดาได้ว่าก่อนหน้านี้เขาโดนอะไรมา 

"คิดว่าผมจะกลัวเหรอ"

"เป็นบ้าอะไรของนาย ถ้าพี่ภูรู้ว่านายทำอะไรกับฉัน นายตายแน่ ปล่อย!"ยิ่งขยับตัวก็ยิ่งเจ็บเพราะมือเขากำเส้นผมเธอเอาไว้ ราเชนทร์บิดปากขึ้นอย่างเย้ยหยัน พี่น้องคู่นี้ก็เหมือนกัน ชอบสั่ง ชอบข่มขู่ ภูดิศมีบุญคุณเขาถึงได้อ่อนข้อให้ แต่สำหรับเธอไม่มีอะไรให้เขาต้องสำนึกทั้งนั้น ต่อให้เป็นลูกสาวของคนที่ให้ชีวิตเขาก็ตาม เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ราเชนทร์ก็โมโหขึ้นมาอีก แค่ครึ่งชั่วโมง เขาไปทำธุระไม่นานทำไมถึงรอเขาไม่ได้ ต่อให้บอกว่าไม่ได้ตั้งใจ แต่เธอก็ทำไปแล้ว เธอทำให้เขาขัดคำสั่งนายใหญ่ ทั้งๆที่ทั้งหมดนี้เขาทำเพื่อนายทั้งนั้น

"เหมี๊ยว!"เจ้าแมวตัวอ้วนกลมกระโดดขึ้นมาบนเตียง ตั้งหน้าจะทำร้ายเขา เมื่อเห็นคนที่มันรักถูกทำร้าย

"ปล่อยฉันนะ เดซี่อย่าลูก!"ร้องห้ามเจ้าอ้วนเพราะรู้จักนิสัยของราเชนทร์ดี ถ้าเขาโมโหต่อให้เป็นมดเขาก็ไม่เว้น 

"เดซี่...มิไม่เป็นอะไร หนูออกไปก่อนนะลูก"บอกเจ้าเหมียวให้ออกไปให้พ้นทาง เพราะกลัวราเชนทร์จะทำร้ายมัน

"ต้องการอะไรก็พูดมา"ใช้เหตุผลพูดกับเขา เพราะรู้ว่ากำลังไม่ปลอดภัย คนที่อยู่หน้าประตูก็ลูกน้องเขาทั้งนั้น ต่อให้ภูดิศมีอำนาจมากมายมหาศาล ก็คงช่วยไม่ได้ เพราะเธอเห็นมากับตาว่าคนกลุ่มนี้ยอมตายแทนเขาได้

"ไม่ร้องละครับ ร้องสิ ดิ้นสิ ทำร้ายผมสิ ทำแบบที่คุณชอบทำไง หยิบมันขึ้นมา แล้วทำร้ายผม!"มีดสั้นที่เอวถูกโยนมาตรงหน้า กิรณามองมันอย่างตกตะลึง ไม่เข้าใจว่าราเชนทร์ต้องการอะไร

"นายต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ"

"หยิบมีดขึ้นมา แล้วทำร้ายผม ทำแบบที่คุณชอบทำไงคุณน้อง หยิบมันขึ้นมาเดี๋ยวนี้!"เสียงเหี้ยมออกคำสั่ง ตาวาวโรจน์ เมื่อกิรณายังไม่ทำตามที่เขาสั่ง ภาพ อิงวราล้มลงกับพื้น ขาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเลือดยังติดอยู่ในหัว ภูดิศรักและถนอมผู้หญิงคนนี้เหมือนไข่ในหิน แต่กลับทำเลวระยำกับผู้หญิงคนอื่น ทั้งๆที่เธอไม่ได้ทำผิดอะไร ครั้งแรกเขาให้อภัยได้ แต่เมื่อมีครั้งสองครั้งสาม เขาก็ทนไม่ไหว ภูดิศจะต้องได้รับความเจ็บปวดแบบที่เขาได้รับ กิรณาไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ก็จริง เขาให้โอกาสเธอแล้ว เมื่อเธอไม่สู้ก็ถึงตาของเขา 

หญิงสาวส่ายหัวเป็นคำตอบ ความกลัวเข้าเกาะกุมหัวใจ เมื่อคนที่ยืนค้ำหัวขยับเข้ามาใกล้ๆ ถอยหนีตามสัญชาตญาณ แต่ถูกกระชากผมอย่างแรง จนใบหน้าชิดอยู่กับเอวของเขา มือหนากดศีรษะเธอเอาไว้ ปลดกระดุมกางเกงออกอย่างใจเย็น กิรณาน้ำตาร่วง เมื่อเห็นกระดุมกางเกงหลุดออกจากรังดุม เธอเคยทำร้ายเขาก็จริง แต่ไม่เคยทำรุนแรง อย่างมากก็แค่ตบ ราเชนทร์ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เขาทำแบบนี้ทำไม

..................................................................

ราเชนทร์น้องไม่เกี่ยว! อย่าพาลเซ่! เรื่องนี้ไม่มีคนดีนะคะ^^

ที่รักจ๋าฝากนิยายรักบ้านทุ่งด้วยจ้า ใครอ่านเรื่องนี้แล้วเครียด ปวดหัว แวะไปอ่านคุณลมปรับอารมณ์ก่อนค่ะ

 

ทุ่งรวงร้อยใจ โปร 69 บาท เหลืออีก 8 วันใครยังลังเลเรียนเชิญจ้า 

อุ้มรักสามีครึ่งคืน ยังเปิดจองอยู่นะคะ 320 บาท รวมส่งลงทะเบียน ใครสนใจจองได้เลยจ้า

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว