องค์ชายเพคะ

องค์ชายทรงบรรทมได้แล้วเพ่คะ

แต่ว่า...

ได้เพ่คะ

หม่อมฉันคิดว่า เราเอาผลไม้อบเเห้งของเมืองเราไปให้ดีไหมเพคะ

ได้เพ่คะ

ได้ๆ

เดี๋ยวๆ

นี่เคยรู้เรื่องข่าวในพระราชวังบ้างไหม

เห็นเขาลือมา

ไปหาข่าวมาบ้างนะ

อย่าลืมล่ะ

คะ

เรื่องอะไรหรอเพคะ

อ่อค่ะ

ทราบอยู่แล้วเพ่คะ

เราว่าส่งของไปช่วยเมืองนั้นจัดงานกันบ้างดีไหมเพคะ

เราจะได้มีความสัมพันธ์กับเมืองอื่นเพ่คะ

เพคะ

ตามใจคุณเลยนะเพคะ

อะไรนะเพคะ

ผ้าป่า...คือไรเพคะ?

งั้นเราเอากี่ผืนเพคะ

เอาผ้าสักหลาดไป 80 ผืนนะเพ่คะ

งั้นพรุ่งนี้ เราต้องไปสั่งชาวบ้านในเมืองเขาเลยนะเพคะ

เรามีเงินในพระคลังเท่าไหร่เพคะ

งั้นเอาไปสัก 220 ฟรังก์เพ่คะ

หม่อมฉันเองเพ่คะ

มาเสิร์ฟองุ่นให้คุณหญิงนะเพ่คะ

เจ้าค่ะ

ทรงให้อาหารกับสัตว์นะเพคะ

เพ่คะ

ว่า

อืมๆ

พอดีมีเนื้ออยู่ๆ เดี๋ยวจะปิ้งแล้วเอาไปให้นะ

นางมาล่ะ

ได้กลิ่นละสี้

อืมๆ

สวัสดีคุณหญิงพะยะค่ะ

คุณหญิงต้องการผ้าชนิดไหนพะยะคะ

เอากี่ผืนพะยะคะ

ได้พะยะค่ะ

มีพะยะค่ะ

เอาสีอะไรดีพะยะคะ

ได้พะยะค่ะ

กี่ผืนพะยะคะ

ได้พะยะค่ะ

เดี๋ยวกระหม่อมจะนำไปให้ที่พระราชวังให้พะยะค่ะ

200 ฟรั่งพะยะค่ะ

ขอบคุณพะยะค่ะ

เพคะ?

หมดนี้เลยเพคะ?

เจ้าค่ะ

อะไรร่วงๆ เวเซ

เก็บเร็ววววๆ

เกิดอะไรขึ้น!!!

เก็บให้เรียบร้อยนะ

อย่าให้มีสักกะชิ้นนะ

อ้ะ

ไม่ใช่ หักเงินเดือนนะ

ถูกไล่ออกด้วยแหละ

ช่ายๆ

คนรับใช้ คนเก่าๆก็ต้องทำอ่ะ

เป็นคนรับใช้ก็ไม่ได้หมายความว่าจะดีไปตลอดนะ

คนเก่าๆ เขาก็ต้องจากไปในปัญหาต่างๆในราชวังเหมือนกัน เกือบทุกคนเลยแหละ!!!

เขากล่าวลือๆกันไว้ว่า

ถ้าองค์ชาย หรือองค์หญิง สิ้นพระชนม์แล้ว คนรับใช้ ก็ต้อง...

เวเช!

องค์ชายเรียกนู่น!

มีอะไรหรือป่าวเพคะ?//ก้มลง

...

องค์ชายลองไปคุยกับคุณชายดีไหมเพคะ?

เพ่คะ

มีอะไรองค์ชาย

เอ่อ่อ

//พยักหน้า

ถ้าไปนี่จะไปแบบไหน

คือข้าอยากลูกไปแบบสามัญชนธรรมดา

ใช่

คือ ผู้คนอื่นๆเห็นเมืองเราเป็นเมืองที่ใจแคบ

ไม่ช่วยเหลือกัน

รักษาคำสัญญาด้วยล่ะ

งั้นบ้านเมืองจะซิ*หา*!

ว่าแต่...

ไปเมืองไหนหรอ?

อ่อ

เมืองแคริมิ น่ะ

ปลอมตัวไปนะลูก

พ่อเป็นห่วง

มีไรเพคะ?

อ่อ เพค่ะ//ยิ้มกลุ้มกลิ่ม

อ่อ เจ้าชายไปวันไหนดีเพคะ?

เอาจริงป่ะคะ?

/หน้าตกใจจนวิญญาณหลุดออกจากตัวแล้วกลับเข้ามาภายใน 4 วิ

คือ ท่านต้องเตรียมตัวเตรียมของไปด้วยนะเพคะ

ต้องจัดเก็บอีกนานเลยนะเพคะ

งั้น หม่อมฉันไปเก็บของของหม่อมฉันก่อนนะเพคะ

เรียกหม่อมฉันได้เสมอนะเพคะ

//เดินตัวเบา

อาลันลั้นนรันล้าาาาา~~~

พอดีฉันจะไปต่างเมืองน่ะ!!!

ขอโทษเพคะ//หมอบลง

ใช่ๆ

อยากได้ของฝากอะไรป่ะ(人*´∀｀)｡*ﾟ

ไปหาเองเถอะ

ไปรู้จากไหนมา?!

แล้วฉันไปเมืองไหนน้า?

แมะ!

รู้ด้วย!!

ขอตัวไปจัดของก่อนล่ะ

ฝากดูแมวด้วยนะ!

//(✿^‿^)

มะริ่งกึ่ึกๆ

สะระนองก่่องๆ

เปริ้้ยววว

ฮ้ะ ฮ่ะ ฮ้าาาาาา

ยี่่ฮ้าาาาาา

ยู้หูววววว

โอเครแล้วใช่ไหม?

เข้ามาในถุงผ้านี่นะ

เเล้วใครจะเอาแกไปเลี้ยงล่ะก็...

ಥ_ಥ

( ꈍᴗꈍ)//มีความสุขไปตลอดกาลลลลลลลล

นะน้องแมวน้าา

หาเจ้าของเร็วๆล่ะ

ข้าจะได้เป็นอมไอติม ไปตลอดกานนนนนนนนนน!!!!

ฮ้ะ ฮ้าาาอห้ะะะ

พี่!

ขายดีไหมอ่ะ

น้องไปหาปลามาได้เยอะแล้วนะ

เราว่าเอาไปขายดีไหมพี่?

แล้วน้อง ก็ไปเจอจดหมายใครก็ไม่รู้พี่

มันบอกว่า ถึงพระราชวัง เมืองลอสเลเจ ข้าอัศวินผู้ก...... ขอส่งจดหมายนี้ถึง ประ....ที่กำลังศึกษาเกี่ยวกับการเมืองอยู่ ขอให้ท่าน ได้ตรวจสอบจด..... ตาม..จารณา

ใช่ค่ะ

น้องว่าถึงเจ้าชายแน่ๆ

หนูชอบมัน

ไม่กินเผือก

โอเครค่ะ

พี่คะ

น้องไปเจอข่าวนี้มาค่ะ

//ยื่นกระดาษหนังสือพิมพ์ด้วยความสั่น

น้องอยากรู้ว่างานที่เขาทำมันดีไหมอ่ะ

พี่ไๆๆ

ตอนเช้าอยากกินขนมปังอ่ะ

ค่ะพี่

พี่ แล้วข่าวนี้อ่ะ

//ยื่นหนังสือพิมพ์

อ่านดีๆพี่ๆ

เป็นอะไรคะพี่

ค่ะๆ

แนนโน๊ะบอกแล้ว มันสนุกใช่ไหมล้าาาาา

ช่วยด้วย!!!

มีอะไรคะๆๆ

เราเจอทองงงง!!!//(ﾉﾟ0ﾟ)ﾉ~

มีอะไรกันห้ะ!

ขอโทษพะยะค่ะ ที่พูดรบกวนเสียงดัง

พอดี เจอทองในทะเลนะเพคะ

งั้นใครเป็นผู้เจอคนแรก

เอาไปเลย

พะยะค่ะ

พะยะคะ?

ได้พะยะค่ะ

นี่นะพะยะค่ะ

มีทั้ง พริก กระเทียม กวางตุ้ง ราสเบอร์รี่ และองุ่น พะยะค่ะ

ขอโทษพะยะค่ะ ไม่มีผู้ใดได้มาดู มาเฝ้าที่สวนนี้

ได้พะยะค่ะ

องค์ชายพะยะค่ะ

เอาอาหารมาเสิร์ฟพะยะค่ะ

แกงมะเขือเทศ และซุปไก่กระเทียม

ได้พะยะค่ะ

องค์ชายต้องการขนมปังจัดงานเท่าไหร่ดีพะยะคะ

สักประมาณ 900 ชิ้น ได้ไหมพะยะคะ

พะยะค่ะ

พะยะคะ?//หมอบลง

กระหม่อมไปหาองค์ชาย มาพะยะค่ะ//เสียงสั่น

องค์ชาย ปอค พะยะค่ะ

กระหม่อมไปแล้วนะพะยะค่ะ

พะยะค่ะ//เสียงสั่น

ไม่มีอะไรนะเพคะ

ชื่อ ลา ไอล เจ้าค่ะ //หน้าเขิน

มีอะไรรึป่าวเพคะ?

มีอะไรๆๆ

ไปบอกอัศวินเร็ว!!!

มีอะไรรึป่าวครับ

คืออะไร?

บอกมาสิๆ

ให้ตายสิ

เดี๋ยวเอาออกให้

สวัสดีครับ

มีใครอยู่ไหมครับ?//เอามือล่วงกางเกง

...

เอ่อ...คือผมต้องการเอาสัตว์มาปล่อย จะเอาไปปล่อยได้ที่ไหนบ้างครับ?//หน้ากังวล

อ่อครับ ขอบคุณครับ

ปล่อยแมวตรงนี้แหละ อิอิ

ขอให้โชคดีนะ น้องแม่ววว

ช่วยด้วยย!!!

เอาอีกล่ะ

เกิดอะไรขึ้น?

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาอ่านใหม่ด้วยนะครับ

ผมเป็นนักเขียนมือใหม่ มีผิดพลาดประการใด ก็ขออภัยใน ณ ทีนี้ ด้วยนะครับ

จาก ผู้เขียน และทีมงาน(●’3)♡(ε`●)

: มุมความรู้

มีเรื่องเล่าต่อ ๆ กันมา โดยที่ก็ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนเล่า เมื่อครั้งที่เศรษฐกิจในประเทศฝรั่งเศสกำลังตกต่ำอย่างสุดขีด ประชาชนมีความยากจนข้นแค้น ซึ่งสวนทางกับพวกชนชั้นสูง ที่ใช้ชีวิตหรูหราฟู่ฟ่า กินอยู่อย่างไม่สนความเป็นไปของประชาชน ตอนนั้นประชาชนอดอยากมากถึงขั้นไม่มีแม้แต่ขนมปังจะกิน

พระนางมารี อ็องตัวเนตต์ ในฐานะพระชายาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ผู้นำประเทศฝรั่งเศสในขณะนั้น ได้ตรัสออกมาว่า “Let them eat cake” (กินเค้กแทนสิ) ถ้าเปรียบกับบ้านเราก็ประมาณว่า “ไม่มีข้าว ก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวสิ"เป็นต้น

บทความทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่การเล่าต่อๆกันมาเรื่อยๆอาจจะเป็นจริงหรือไม่เป็นจริงก็ได้ โปรดใช้พิจารณาในการนำไปเล่าด้วยนะครับ.

อ่านต่อได้ที่ ที่มา :http://www.plookfriends.com/blog/content/detail/88852

เจอกันตอนหน้าครับ😅

(｡•́︿•̀｡)