ตอนที่17ยังเหมือนเดิม
-
ชูก้าห---.อ..อะไรนะ ม..มันไม่จริง ฮึก!
-
เจโฮปไอ้ก้าใจเย็นดิ
-
โฮปและกุกรีบพยุงก้าที่เดินเซราวกับคนขาดสติเพราะสิ่งที่เขาได้ยิน
-
จองกุกไอ้ก้า ตั้งสติดีๆก่อนดิ
-
ชูก้าไม่!!!...ม..เมียกูต้องฟื้น!!!
-
ชูก้าอึก!!!..ต...ต้องฟื้นมาหากู!!!
-
เจโฮปไอ้ก้าคุมสติหน่อยดิ!
-
กุกก็รีบไปกอดก้าไว้แน่น
-
แต่ก้าก็ผลักกุกออกอย่างแรง
-
ชูก้าฮือ!!!...ม..มึงก็พูดได้ดิ..อึก!..เมียมึงแม่งยืนอยูนี่ไง
-
ยุนกิก็พูดทั้งที่ชี้หน้าแททันที
-
ชูก้าฮึกก!!!..ต..แต่เมียกูนอนอยู่นั้นไง...ฮึก..มึงเข้าใจไหม!!!
-
ชูก้าทั้งตะโกนทั้งกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสปางจะขาดใจ จนตัวเองเริ่มทรุดลงกับพื้น
-
. .
-
แต่แล้วในที่สุดเค้าก็สะดุ้งตื่นขึ้นจากฝันร้ายที่เกิดขึ้น
-
เหงื่อที่เปียกโชกทั้งตัวแต่มือของเค้ายังกุมมือจีมินได้แน่น
-
ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่เช้าก็ตาม
-
ชูก้าน...นี่มันฝันอะไรว่ะเนี่ย
-
ชูก้ามินไม่เอานะ ไม่เล่นแบบนี้ อยู่กับก้าก่อน
-
ชูก้าพูดแต่ตัวเองเริ่มกอดจีมินแน่ขึ้นเรื่อยๆ
-
ชูก้าไหนว่าเราจะสร้างทุกอย่างมีทุกอย่างด้วยกันไง มินสัญญาแล้ว
-
ชูก้าไหนว่ามินรักก้าไง คนรักที่ไหนเค้าผิดสัญญากัน ไม่ได้นะมินห้ามไป มินต้องอยู่กับก้า ไม่ว่ายังไงก้าจะรอมินเสมอ
-
ชูก้าฟื้นเถอะนะมิน ก้ารออยู่
-
. .
-
แต่ถึงชูก้าจะพูดอะไรไม่ว่าจะเรียกร้องยังไงก็ไม่มีวี่แววว่าจีมินจะฟื้นกลับมาเลยแม้แต่น้อย ส่วนยุนกิยังเฝ้าจีมินไม่ห่าง
-
จวบจนเวลาผ่านไป
-
จากหลายวันกลายเป็นสัปดาห์
-
จากหลายหลายสัปดาห์กลายเป็นเดือน
-
จากหลายเดือนกลายเป็นปี
-
จนตอนนี้จีมินหลับไม่ต่างจากเจ้าหญิงนิทราเลยแม้แต่น้อยแต่ถึงจะย่างเข้า1 ปีแล้วยุนกิยังดูแลจีมินไม่ห่างไปไหนถึงตอนนี้เขาจะต้องทำงานที่ป๊าม๊าสานไว้ให้ด้วยก็ตาม
-
แต่เค้าก็ยังมาหาจีมินที่โรงพยาบาลอยู่บ่อยโดยที่ถ้างานไม่เยอะก็จะมานอนกับจีมินโดยที่นั่งหลับและกุมมือจีมินไว้เสมอแต่ถ้าหากงานเยอะเขาก็จะแบกงานมานั่งทำที่โรงพยาบาลหรือถ้างานต้องทำที่โรงงานเค้าก็จะพยายามทำให้เสร็จถ้ายังไม่ดึกเขาะจะรีบขับรถมาหาจีมินแต่ถ้าดึกเขาจะนอนที่โรงงานแล้วรีบมาหาจีมินในช่วงเที่ยง
-
แต่ที่เค้าไม่ค่อยขับรถตอนกลางคืนเพราะแจ็คสันขู่ให้เค้าดูแลตัวเองด้วยเพราะถ้าไม่มีเค้าใครจะดูแลจีมิน นั่นทำให้เค้ายิ่งดูแลตัวเองมากขึ้นไปอีก แต่เค้าก็พยายามหาหมอจากหลายที่มารักษาแต่กลับไม่มีใครที่รักษาจีมินได้เลย
-
แต่ถึงนอนโรงพยาบาลยังไงซะระดับชูก้าคือรวยมหาศาลเลยไม่ต้องกังวลเพราะนั่นคือโรงพยาบาลของชูก้าที่สร้างเพื่อดูแลจีมินโดยเฉพาะและมีการคุ้มกันอย่างแน่นหนาส่วนช่วงที่เค้าไม่อยู่เค้าก็ให้เพื่อนทั้งสามมาเฝ้าจีมินแทน
-
. .
-
6:00 น.
-
ห้องพักของจีมิน
-
ไรท์จ๊ะ ไรท์เอง
-
แกร๊กกกกก
-
ยูคยอมยุนกิ
-
ชูก้ามาแล้วหรอ
-
ชูก้าฝากหน่อยนะ
-
จินไม่เป็นไรแค่นี้เอง
-
แทฮยองอีกอย่างมินก็เพื่อนพวกเรานะ
-
ชูก้ามินคร้าบ ก้าไปทำงานก่อนนะ วันนี้ประชุมด้วย อย่ากังวลนะเสร็จ งานก้าจะรีบมาหาทันที
-
ชูก้าก็เดินไปจุ้บหน้าของจีมินก่อนจะเดินออกไป
-
ปรึกกก
-
ยูคยอมถ้ามินฟื้นมาเร็วๆก็น่าจะดีนะ ชั้นสงสารยุนกิไปทุกทีเลย
-
แทฮยองก็เป็นได้แค่ความคิดแหละ
-
จินใช่ ยัยมินเล่นขี้เซาขนาดนี้เนี่ยรู้ไหมว่าคนรอมันคิดถึงมากนะ
-
ตัดก่อน รอติดตามตอนต่อไป
-
ไรท์จ๊ะ ไรท์เองคนอย่างชูก้าจะมีอีกไหมนะ
-
ไรท์จ๊ะ ไรท์เองฝากถึงคนที่มีใครรอคุณอยู่นะ
-
ไรท์จ๊ะ ไรท์เองเวลาของคุณอาจะผ่านไปเร็วมาก แต่คนที่รอมันทรมารแทบทุกนาทีเลยนะ ฝากไว้ให้คิดละกัน
-
ไรท์จ๊ะ ไรท์เองเห็นคุณชอบใครคำว่า "ฝากไว้ให้คิด" เราเลยอยากใช้บ้าง
-
ไรท์จ๊ะ ไรท์เองไรท์ไปนะ
-
ไรท์จ๊ะ ไรท์เองบายยยย
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()