facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไม่ใยดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 711

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2564 23:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่ใยดี
แบบอักษร

 

 

หญิงสาวมองออกไปข้างทางที่เต็มไปด้วยทุ่งนาเขียวขจี ผู้ชายคนนี้ชื่อพายุ มีอาชีพทำนาแค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับข้อมูล เขาจะจดทะเบียนสมรสนั่นก็แสดงว่าเขามีความรับผิดชอบ และตั้งใจทำให้มันถูกต้อง มาถึงตอนนี้เธอก็คงปฏิเสธเขาไม่ได้ อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด เริ่มต้นชีวิตใหม่กับคนแปลกหน้ายังดีกว่าอยู่เห็นหน้าคนทรยศ

 

รถกระบะสี่ประตูวิ่งมาตามทางด้วยความเร็วสูง ความง่วงบวกกับความเพลียทำให้กรรัมภาเผลอหลับไปอย่างไม่รู้ตัว พายุปรายตามองหน้าหญิงสาว สะดุดกับดวงตาที่บวมช้ำ ถ้าเดาไม่ผิดมันก็น่าจะมีส่วนทำให้เธอมาที่นี่ ระหว่างทางคงร้องไห้มาอย่างหนัก ว่าแต่เธอร้องไห้เรื่องอะไรกัน ถึงจะบอกกับตัวเองว่าไม่สนใจเรื่องอดีต แต่เธอกำลังจะเป็นภรรยาเขา สามีภรรยาคือคนที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุข และร่วมหัวจมท้ายไปด้วยกัน เขาก็อยากรู้สักนิดว่าเพราะอะไร เธอถึงมาที่นี่ทั้งที่เพิ่งจะรู้จักกันได้แค่สามวัน

 

.......................

 

กรรัมภารู้สึกตัวตื่น เมื่อรถขับเข้ามาจอดบริเวณที่มีรั้วไม้ไผ่สูงท่วมหัว รอบๆมีแต่ทุ่งนาเขียวขจี ยิ่งเป็นเวลาที่พระอาทิตย์ใกล้จะตกดิน ยิ่งเพิ่มความเหงาให้เธอ อีกไม่นานก็จะมืดสนิท เธอต้องมาใช้ชีวิตกับคนแปลกหน้าที่รู้จักแค่ชื่อของเขาเท่านั้น

 

 

บรรยากาศรอบๆสวยงามเหมือนในภาพถ่าย ที่เธอเคยเห็นตามอินเตอร์เน็ต ท้องนาสีเขียวสลับเหลือง บางแปลงก็เหลือแต่ตอ เพราะผ่านการเก็บเกี่ยวไปแล้ว อากาศหลังฝนยิ่งทำให้สดชื่น แต่เธอไม่มีอารมณ์ชื่นชมอะไรทั้งนั้น จะผ่านคืนนี้ไปได้อย่างไรเธอก็ยังไม่รู้เลย

 

"แวะมาเอาปุ๋ยที่บ้านผู้ใหญ่ก่อน จะลงไปด้วยกันไหม"คนขับหันมาถามเมื่อเห็นเธอมองนี่นั่นไปเรื่อย บางทีเธออาจจะอยากลงไปสูดอากาศ

 

"นานไหมคะ"คำถามของเธอทำให้พายุขมวดคิ้ว ถ้าเขามาที่นี่ไม่เช้าก็ค่อนคืนถึงจะกลับบ้าน เพราะมีเพื่อนๆตั้งวงกินเหล้าทุกวัน วันนี้ชีวิตเขาจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เพราะมีเมียแล้ว นึกแล้วก็ขำไอ้พวกที่นั่งในวงเหล้าจะรู้สึกอย่างไร ถ้ารู้ว่าเขาพาเมียมาด้วย ไหนจะชาวบ้านอีก คงพากันแปลกใจที่อยู่ๆเมียเขาก็โผล่มา แถมหน้าตาก็สะสวยจนหาตัวจับยากอีกด้วย พวกมันคงรุมถามว่าเขาไปได้เธอมาจากที่ไหน

 

"พักหนึ่ง"ตอบส่งเดชเพราะคิดว่า อาจจะนั่งคุยกับเพื่อนๆสักพักแล้วค่อยขอตัวกลับ

 

"ลงด้วยก็ได้ค่ะ"กรรัมภาบอกก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอด แล้วเปิดประตูลงมา นั่งรถมาทั้งวัน ลงไปยืดเส้นยืดสายบ้างก็ดี ยังไงเธอก็ต้องอยู่ที่นี่ทำความรู้จักกับเพื่อนของเขาเอาไว้ ก็ไม่เสียหายอะไร

 

หญิงสาวเดินตามหลังคนไหล่กว้างเข้าไปด้านใน ทันทีที่เห็นหน้าเขา คนที่นั่งใต้ถุนบ้านก็พากันโห่ร้องก่อนจะเงียบลงเมื่อเห็นเธอเดินตามมาข้างหลัง และก่อนที่พายุจะพูดอะไร เด็กผู้หญิงผมเปียก็วิ่งมาหาเขา ชายหนุ่มย่อเข่าลง แล้วอุ้มคนตัวเล็กไว้ในอ้อมแขน

 

"ลุงลมมาแล้ว คิดถึงจังเลย"เด็กน้อยร้องบอก ก่อนจะฝังจมูกลงบนแก้มเขาทั้งสองข้าง กรรัมภารับรู้อีกอย่างว่า ว่าที่สามีของเธอมีชื่อเล่นว่าลม ลมพายุ ชื่อเล่นกับชื่อจริงช่างเหมาะสมกันเหลือเกิน

 

"ลุงก็คิดถึงหนูค่ะ ช่วงนี้ลุงยุ่งเลยไม่ได้มาหา ทำอะไรอยู่คะ"คำพูดคะขาที่หลุดออกมาจากคนข้างหน้าทำให้หญิงสาวยิ้มตาม เพราะมันขัดกับบุคลิคของเขา

 

"กินข้าวค่ะ"เด็กน้อยตอบ

 

"กินกับอะไรคะ"พายุยังถามต่อ แม้จะพอเดาได้จากกลิ่นที่ติดมากับแก้มเด็กน้อย แต่ก็ยังถาม

 

"ปลาทอดค่ะ พ่อแทนหว่านแหได้ปลามาเยอะแยะเลย"คำตอบของเด็กน้อยทำคนฟังยิ้มตาม

 

"ไม่ปลาก็ไข่ แทนมันทำอย่างอื่นให้ลูกกินเป็นไหมเนี่ย"คำพูดนี้พายุพูดคนเดียวเสียมากกว่า

 

"น้าบัวทำค่ะ น้าบัวทอดปลา"คำตอบของรวงข้าวทำให้พายุพยักหน้าเข้าใจ ตั้งแต่แทนไทเลิกกับแม่ของรวงข้าว ก็ได้ใบบัวมาช่วยดูแล ถึงแม้ใบบัวอายุยังน้อยแต่ก็มีความรับผิดชอบ มาช่วยเลี้ยงหลานเพื่อให้แทนไทมีเวลาทำงาน

 

"หวัดดีพี่ลม"คนที่พายุกำลังนึกถึงเดินมา พร้อมกับชามข้าวในมือ

 

"อืม..."พายุพยักหน้ารับ

 

"ใครน่ะพี่"ใบบัวถามเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา

 

"เมียพี่"คำตอบของพายุไม่เพียงแค่ใบบัวเท่านั้นที่ตกใจ กรรัมภาเองก็ตกใจเช่นกัน เขาแนะนำเธอกับเด็กสาวทื่อๆแบบนี้เลยหรือ

 

"คุณเพลงนี่ใบบัว ส่วนนี่รวงข้าวลูกสาวผู้ใหญ่แทน"กรรัมภายิ้มให้เมื่อเด็กสาวยกมือไหว้

 

"รวงมากินข้าวต่อให้อิ่มจะได้อาบน้ำ วันนี้น้าต้องรีบกลับไปทำการบ้านนะ"ใบบัวบอกกับรวงข้าวที่ทำท่าสนใจคนมาใหม่มากกว่าข้าวในมือเธอ พายุวางรวงข้าวลง เมื่อแทนไทเดินมาหาเขา

 

"อยู่ม.ไหนแล้วเราน่ะ"พายุถามเมื่อได้ยินใบบัวพูดเรื่องการบ้าน

 

"ม.5จ้ะพี่"

 

"ม.5แล้วเหรอ"พายุทวนคำตอบ เผลอแป๊บเดียวใบบัวอยู่ม.5แล้วเหรอ เมื่อไม่นานมานี้ยังเห็นขี่หลังแทนไทอยู่เลย

 

"พี่ลมก็อีกคน ที่บัวไม่โตเพราะพี่แทนใช้งานหนักไง วันๆก็ให้เลี้ยงแต่หลาน"ว่าให้คนมาใหม่เมื่อหลายคนมักจะทักว่าอยู่ม.5แล้วทำไมตัวเล็กเท่ามด

 

"ไม่ถอยรถเข้ามาล่ะพี่ จะได้ให้พวกไอ้เจ๋งยกปุ๋ยใส่ท้ายรถ ไปไหนมาเนี่ยแต่งตัวหล่อเฟี้ยวเลย"แทนไทถามเพราะสงสัยตั้งแต่ตอนที่พายุขับรถสี่ประตูเข้ามา เพราะปกติถ้าไม่ขับมอไซค์ก็รถอีแต๋น

 

"ไปรับเมียมา"พายุตอบเมื่อเห็นแทนไทมองกรรัมภา ก่อนจะหันมาคุยกับเขา

 

"เมีย!"ผู้ใหญ่หนุ่มร้องลั่นเมื่อได้ยินคำตอบ

 

"เออ...เมียกูมาจากกรุงเทพ เพลงนี่แทนไท เรียกแทนหรือผู้ใหญ่แทนก็ได้"แนะนำให้กรรัมภารู้จักกับเจ้าของบ้าน ก่อนจะโยนกุญแจรถให้ เมื่อพวกที่นั่งใต้ถุนบ้านพากันร้องแซว กรรัมภามองซ้ายมองขวา เมื่อพายุเดินไปหากลุ่มเพื่อน โดยไม่ชวนเธอสักคำ หญิงสาวจึงเดินไปหาใบบัวกับรวงข้าว เพราะไม่รู้จะไปทางไหน อยู่ๆก็น้อยใจที่เขาเดินหนีเธอไปทื่อๆ เขาเป็นเจ้าของสถานที่ พาเธอมาแล้วก็น่าจะใส่ใจเธอสักนิดเพราะเขาเป็นคนเดียวที่เธอรู้จัก แต่เขากลับเดินหนีเธอไปแบบไม่ใยดี

 

.....................................................

 

พาผู้ชายห่ามๆมาส่งแล้วจ้า สงสารยายเพลง ถูกคนที่เรารู้จักเพียงคนเดียวเดินหนี มันก็ไม่ต่างอะไรกับถูกทิ้ง อดทนนะน้อง

 

ฝากผู้ชายร้ายๆด้วยนะคะ

 

แจ้ง!!! 

 

ในนี้มีแฟนคุณภูดิศไหมคะ ขอเวลาอีก 1 วันแล้วจะไปอัปให้ตามปกติ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

 

ฝากผลงานอีบุ๊คของมณีภัทรสรในMebmarket ด้วยนะคะ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว