ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เดวิดxวินนี่ (ตอนที่4)

ชื่อตอน : เดวิดxวินนี่ (ตอนที่4)

คำค้น : มาเฟีย,โหด,ล่าหัวใจ,nc,18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2564 17:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เดวิดxวินนี่ (ตอนที่4)
แบบอักษร

2วันถัดมา 

"ทำไมคุณถึงให้ผมมาอยู่ที่นี่" ผมถามเขาในขณะที่เรากำลังนั่งกินข้าวเย็นกันอยู่ 

....นี่ก็วันที่3แล้วที่เขาพาผมมาอยู่ที่คลับในห้องพักของเขา ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเขาทำแบบนี้ทำไม ทำไมถึงไม่ปล่อยผมไปซักที เขาขังผมไว้ไม่ให้ผมออกไปไหน ผมก็เบื่อเป็นนะ ให้ผมอยู่ในห้องนี้ทั้งวันทั้งคืนอย่างกับนักโทษ! 

"ชั้นบอกแล้วไงว่านายเป็นคนของชั้นแล้ว" 

"ผมอยากกลับบ้าน" 

"สลัมเก่าๆที่มีแต่พวกขี้ยานั่นน่ะหรอ นายท่านรับนายมาเลี้ยงให้มาอยู่ที่สบายๆ ยังจะอยากกลับไปอีกรึไง" 

"แต่ตอนนี้ผมไม่ได้เป็นอะไรกับนายท่านแล้ว และอย่าพูดถึงบ้านผมแบบนั้นอีก!" 

"หึ ชั้นจะปล่อยนายไปก็ต่อเมื่อชั้นเบื่อ 'ของเล่น' อย่างนายแล้วเท่านั้น" เขาพูดและแสยะยิ้มมุมปาก...ผมเกลียดเขา!! 

"ที่คุณบอกว่าถ้าผมหายดีแล้วคุณมีงานให้ทำ มันคืองานอะไร" ผมถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆและเปลี่ยนเรื่องคุย 

"ไม่บอก มันยังไม่ถึงเวลา" 

"นี่คุณ!!..." 

"กินข้าวซะ! ถ้าพูดมากนายคงรู้นะว่าจะโดนอะไร" 

"ผมเกลียดคุณที่สุด!!" ผมพูดจบก็กระแทกแก้วน้ำและลุกขึ้นเดินกลับเข้ามายังห้องนอนอย่างหัวเสีย 

....เขาพาผมมาขังไว้ที่นี่ทั้งๆที่ควรจะปล่อยผมไป เพราะนายท่านไม่ได้ต้องการผมแล้วหนิ แต่เขากลับพาผมมาที่นี่อีกเพื่ออะไร เพื่อเก็บผมไว้เป็นที่ระบายอารมณ์งั้นหรอ ผมเหนื่อยมาก ผมเข้าใจแล้วว่าก่อนที่ไออุ่นจะได้เป็นนายหญิง ไออุ่นต้องเจออะไรมาบ้าง เจ้านายกับลูกน้องไม่ต่างกันเลย เลวเหมือนกัน!! 

....แต่บางครั้งเขาก็เหมือนจะดีกับผมนะ รอยบนตัวและช่องทางด้านหลังก็ยังไม่จางหาย ซึ่งเขาก็คอยทายาให้ผมตลอด ถึงแม้จะมีเลยเถิดไปบ้าง แต่เขาก็ดูแลผม...การกระทำพวกนี้มันคืออะไร หรือว่าเขาเป็นไบโพล่า เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายจนผมเดาอารมณ์เขาไม่ออกแล้ว! 

กลางดึก 

"อื้ออ...ฮัลโหล" ผมลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ ผมจึงกดรับโดยที่ยังไม่ได้มองว่าใครโทรมา 

"ชั้นได้ยินข่าวว่านายโดนนายท่านเขี่ยทิ้งหรอ" เสียงนี้มัน... 

"แนนซี่!" ผมเผลอพูดเสียงดังจนเขาที่นอนอยู่ข้างๆขยับตัวนิดหน่อย ผมจึงค่อยๆลุกออกมาจากเตียงและเดินออกมาคุยข้างนอก 

"มีอะไร" ผมถามเธอ เพราะเราไม่ค่อยได้คุยกันบ่อยนัก 

....เรา2คนรู้จักกันตั้งแต่ตอนที่ผมได้มาอยู่กับนายท่านใหม่ๆ นายท่านไปเจอเธอที่คลับแห่งหนึ่ง และให้ตำแหน่งเป็นคู่นอนคนโปรดรองจากผม เธอจึงได้เข้าไปทำงานเป็นเลขาที่บริษัทของนายท่าน ส่วนผมก็อยู่เฉยๆผลาญเงินเล่นไปวันๆ และรอให้นายท่านเรียกไปปรนเปรอเท่านั้น 

"ชั้นได้ยินพวกลูกน้องของนายท่านคุยกันว่านายโดนเขี่ยทิ้งแล้ว ก็เลยโทรมาถามดู" 

"ทำไม จะโทรมาสมน้ำหน้าชั้นหรอ...ตอนนี้ชั้นโดนเขี่ยทิ้งแล้ว เธอก็คงได้เลื่อนขึ้นมาเป็นคู่นอนคนโปรดอันดับหนึ่ง" 

"หึ มันก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละ เพราะยังไงนายท่านก็ต้องเลือกผู้หญิงขึ้นมาเป็นนายหญิงอยู่ดี...ฝันของนายดับไม่เป็นท่าเลยนะเด็กน้อย" เธอหัวเราะอย่างสะใจ ซึ่งผมก็ไม่ได้โกรธอะไร เพราะผมรู้ดีว่าอีกไม่นานเธอก็จะโดนเขี่ยทิ้งเหมือนกัน 

"นายหญิงงั้นหรอ...หึ เธอก็อย่าหวังสูงมากนักเลย เพราะถ้าตกลงมา มันจะเจ็บเจียนตายเลยล่ะ" 

"พูดอะไรของนาย โดนเขี่ยทิ้งแล้วจะมาพาลใส่ชั้นงั้นหรอ!" 

"เธอคงยังไม่รู้สินะว่าตอนนี้ 'นายหญิงของเรโนเวอร์' กลับมาแล้ว" ผมพูดเน้นและยิ้มอย่างคนที่เหนือกว่า  

"อะไรนะ!!...นังเด็กผู้ชายที่คุณลุคไปตามกลับมาจากอเมริกาน่ะหรอ!" เธอพูดอย่างร้อนรน...หึ แล้วมาดูกันว่าผมแค่โดนเขี่ยทิ้ง แต่เธอจะโดนอะไร เพราะเธอน่ะ...ร้ายกว่าผมซะอีก 

"ใช่ และตอนนี้นายท่านก็ให้ไออุ่นเป็นคนจัดการทุกเรื่องแล้ว เธอก็ระวังตัวให้ดีล่ะ...ชั้นขอเตือน หึหึ" ผมพูดจบก็วางสายทันที 

....ทำไมผมถึงรู้น่ะหรอ ก็เพราะเมื่อวานเขาเป็นคนบอกผมว่าตอนนี้นายท่านให้นายหญิงจัดการทุกอย่าง และคนอย่างแนนซี่ที่ไม่เคยยอมใคร มีแต่จะเอาชนะ แถมยังเป็นคู่นอนที่ไม่มีใครกล้ายุ่งด้วย เพราะเธอร้ายเกินกว่าจะเข้าใกล้...เธอจะต้องโดนเฉดหัวทิ้งแน่ๆ 

"คุยกับใคร" 

"อ่ะ..เอ่อ.." จังหวะที่ผมหันกลับมาก็พบว่าเขายืนอยู่ด้านหลังผม เขาถามด้วยเสียงแข็งน่ากลัว...หรือว่าเขาจะได้ยินที่ผมคุยโทรศัพท์ 

"ตอบ!!" เขาเดินเข้ามากระชากแขนผมอย่างแรง 

"เปล่า..คะ..แค่คนโทรผิดน่ะ" 

"เอาโทรศัพท์มา" 

"มันไม่มีอะไรจริงๆ ก็แค่คนโทรผิด คุณจะสนใจทำไม!" 

"ถ้าแค่คนโทรผิดแล้วทำไมไม่ให้ชั้นดูล่ะห้ะ!" 

"คุณนี่ท่าจะบ้าละ กลับไปนอนไป!" ผมสะบัดแขนออก และเดินกลับมานอนทันที 

"อย่าให้ชั้นรู้ทีหลังแล้วกันว่านายกำลังจะทำอะไร" เขาเดินมาหยุดอยู่ที่ปลายเตียงและพูดกับผมด้วยเสียงนิ่งน่ากลัว ผมจึงเอาผ้าห่มมาคลุมตัวเองเพราะไม่อยากเห็นหน้าเขา และผมก็หลับไป 

...................................................................................................................................................................................................... 

[เดวิด พาร์ท] 

....คืนนี้ผมมานอนกับวินนี่เพราะอยู่ๆผมก็คิดถึงวินนี่ขึ้นมา ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไร เวลาผมทำงานกับนายท่าน บางครั้งภาพของวินนี่ก็แว๊บเข้ามาในหัวจนผมทำงานไม่ได้ ภาพที่วินนี่โดนกระทำอย่างโหดร้าย ภาพที่เรากำลังมีอะไรกัน ภาพที่วินนี่ร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด แววตาที่น่าสงสารของวินนี่มันตามหลอกหลอนผมตลอด 

....หรือผมจะชอบวินนี่เข้าซะแล้ว แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ เพราะวินนี่คืออดีตคู่นอนคนโปรด และนายท่านก็สั่งให้จัดการวินนี่แล้วด้วย สิ่งที่ผมทำอยู่ตอนนี้มันผิดและเป็นการขัดคำสั่งของนายท่าน ผมคงชอบหรือรู้สึกอะไรกับวินนี่ไม่ได้....แล้วผมเป็นอะไรกันแน่ 

05.00 น. 

"ห้ามออกไปข้างนอกเด็ดขาด เข้าใจมั้ย" 

"อืม" 

"มีอะไรก็โทรเรียกไอฟิว ชั้นจะให้มันคอยอยู่ดูแลที่คลับ" ผมบอกและแต่งตัวจนเสร็จ 

"อืม" 

"พูดเป็นอยู่คำเดียวรึไง...มานี่ ชั้นจะไปแล้ว" ผมสั่งวินนี่ วินนี่ก็ยอมเดินมาหาผมแต่โดยดี 

"อื้อออ!!...จูบอย่างเดียวไม่ใช่หรอ จะกัดปากทำไม!" ผมดึงวินนี่เข้ามาจูบและเผลอขบเม้มที่ริมฝีปากบางจนวินนี่ต้องผละออก 

....ผมเป็นคนตั้งกฎนี้ขึ้นมาเอง คือการที่วินนี่จะต้องมาให้ผมจูบก่อนไปทำงานทุกวัน ตอนแรกก็ไม่ยอม ผมเลยจับปล้ำจนยอมนั่นแหละ หึหึ 

"ทำความสะอาดห้องด้วย ถ้าไอฟิวรายงานว่านายไม่ทำ กลับมาชั้นจะเอานายให้หนัก" 

"ไปทำงานซักทีเถอะ สั่งอยู่นั่นแหละ น่าเบื่อ" วินนี่บ่นนิดหน่อย ผมก็หอมแก้มอีกรอบจนวินนี่ทำหน้าโกรธ จากนั้นผมก็เดินออกมาและสั่งไอฟิวไว้ ผมจึงขับรถไปที่คฤหาสน์เพื่อไปดูความเรียบร้อยทันที 

[จบ เดวิด พาร์ท] 

...................................................................................................................................................................................................... 

"ปลุกให้ตื่นตอนตี5ทุกเช้า เพื่อจะจูบเราและก็สั่งงานเราเนี่ยนะ ฮึ่ยยย!!" ผมพูดอย่างหงุดหงิดและไปนอนต่อ คนกำลังนอนหลับสบายก็ปลุกอยู่นั่น แค่ไปทำงานเฉยๆโดยไม่ต้องจูบมันจะตายรึไง! 

....ผมหลับไปและตื่นมาอีกทีคือตอน10โมง ผมก็อาบน้ำและทำความสะอาดห้องตามที่เขาสั่ง จริงๆห้องเขาก็ไม่รกอะไรเลย แต่ก็ยังจะสั่งให้ทำความสะอาดอีก บ้ารึเปล่าเนี่ย!...ส่วนคนชื่อฟิวก็เข้ามากำกับผมตลอดให้ทำตรงนั้นตรงนี้ แถมยังโทรรายงานเขาตลอดเวลาด้วย  

"วันนี้จะมีคู่ค้าของนายท่านมาคุยเรื่องธุรกิจที่นี่ ชั้นไม่สามารถอยู่เฝ้านายได้" ฟิวบอกผมในขณะที่ผมกำลังซักผ้าขี้ริ้วอยู่ในห้องน้ำ 

"ก็ดี ชั้นเบื่อและก็รำคาญนายจะแย่ มาเฝ้าอยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน" 

"ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด" 

"โอ้ยยย ชั้นก็อยู่แต่ในห้องเนี่ยแหละ จะสั่งอะไรนักหนาห้ะ" ผมชักจะหงุดหงิดแล้วนะ เมื่อเช้าเขาก็สั่งแบบนี้ ตอนนี้ฟิวก็ยังจะสั่งผมอีก  

"กินข้าวซะ อยากได้อะไรก็บอกแล้วกัน" ฟิวพูดจบก็วางกับข้าวไว้ให้และเดินออกไป ผมจึงมากินข้าวและทำอะไรไปเรื่อยเปื่อย นั่งๆนอนๆ ไม่ก็เปิดทีวีดูเล่นๆ 

"เดี๋ยวนะ ฟิวบอกว่าจะมีคู่ค้ามา และก็ไม่สามารถอยู่เฝ้าเราได้...แสดงว่าทุกคนก็ต้องตามไปที่ห้องลับด้านบนกันหมดน่ะสิ" ผมพูดพึมพำกับตัวเอง และนึกอะไรขึ้นมาได้ 

20.30 น. 

....ผมแต่งตัวเสร็จก็แง้มประตูดูก็พบว่าไม่มีใครเฝ้าอยู่จริงๆ ผมจึงค่อยๆเดินออกมาและคอยหลบพวกพี่บอดี้การ์ดไปด้วย เพราะบางคนก็ต้องคอยดูแลตามจุดต่างๆ 

"อยู่ในห้องก็เบื่อจะแย่ ได้ออกมาดูแสงสีและผู้คนแบบนี้ค่อยสบายใจขึ้นหน่อย" ผมพูดและมองผู้คนที่กำลังสนุกสนานไปกับเสียงเพลงที่ดีเจเปิด บางคนก็เต้นกันอย่างเมามันส์จนผมอยากจะไปเต้นด้วย 

....นานแค่ไหนแล้วนะที่ผมไม่ได้ใช้ชีวิตอิสระแบบนี้ ผมแค่ออกมาดูให้สบายใจเท่านั้น หวังว่าเขาคงไม่รู้หรอกนะ แต่ถ้ารู้เขาก็คงไม่ว่าอะไร เพราะผมไม่ได้จะหนีเขา...ผมคิดว่างั้นนะ 

....ผมคอยเดินหลบพี่บอดี้การ์ดไปตามจุดต่างๆจนเวลา4ทุ่ม ผมเดินมาเข้าห้องน้ำด้านหลังคลับที่ค่อนข้างลับตาคน เมื่อผมกำลังจะเดินออก จู่ๆก็มีผู้ชายคนนึงดึงแขนผมไว้ 

"อ๊ะ!...คุณเป็นใครครับ!" ผมตกใจมาก เพราะเขาดึงแขนผมไว้ซึ่งแรงบีบของเขามันทำให้ผมเจ็บ 

"ชู่ววว์ เรามาสนุกกันดีกว่านะ ผิวขาวๆหน้าตาน่ารักอย่างนายคงเป็นเด็กขายล่ะสิ" 

"อ๊ะะ!..ไม่นะ..ปล่อยผม!..ช่วยด้วยยย!!" เขาลากผมเข้ามาในห้องน้ำซึ่งไม่มีใครอยู่เลยและมันก็อยู่ด้านหลังคลับด้วย จากนั้นเขาก็มาซุกไซร้ซอกคอของผมอย่างบ้าคลั่ง 

เพี๊ยะะะ!! 

"ฮึกก..ฮืออออ..ใครก็ได้ช่วยด้วยย!!..อื้ออออ!!" ผมดิ้นขัดขืนทุกวิถีทางและเขาก็ตบหน้าผมอย่างแรงจนหน้าชา จากนั้นเขาก็ฉีกเสื้อของผมจนขาดวิ่นและก้มลงมาประกบจูบอย่างรุนแรง 

ปังๆๆ!! 

"ฮึกกก...คะ..คุณ.." 

"ไม่เป็นไรแล้วนะ" 

โปรดติดตามตอนต่อไป... 

**ไรท์พยายามแต่งให้ความสัมพันธ์ของทั้ง2คนเป็นไปตามความรู้สึกที่มีมากขึ้น อยากให้ลองติดตามกันนะค้าา 

**เม้นติชมได้เลยน้าาา☺  

**ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ รักทุกคนเลยยย♥ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว