facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ใครไม่โทร อินโทร

ชื่อตอน : ใครไม่โทร อินโทร

คำค้น : #ตัวร้าย #นิยายวาย #น้องบาร์ #nc

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2564 15:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ใครไม่โทร อินโทร
แบบอักษร

ใครไม่โทร อินโทร 

 

เทศกาลวันวาเลนไทน์ วันแห่งความรักที่คนมีคู่กันมักจะทำอะไรๆ พิเศษ บ้างก็ซื้อดอกกุหลาบสีแดงสด ดอกไม้ที่แทนสัญลักษณ์ของวันสำคัญ แต่ก็มีเหมือนกันกับคนที่ซื้อช็อกโกแลตใส่กล่องห่อด้วยสายริบบิ้นสีแดง บางคนก็ถึงกับลงทุนไปเรียนแล้วทำมาเซอร์ไพรส์คนรัก มันเป็นอะไรที่ดีจริงๆ 

 

สายตาคู่คมสีดำนิล ผมสีเทาควันบุหรี่ จมูกโด่งคมสันเพราะได้รับเชื้อสายมาจากพ่อและแม่ ลูกครึ่งฝรั่งเศสกับไทยผิวขาวใสมองไปยังบนโต๊ะที่มีช่อดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่วางอยู่ เตรียมมาเซอร์ไพรส์แฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมาสี่ปี วันนี้เขาตั้งใจจะขอคนรักแต่งงาน วาเลนไทน์ปีนี้จะต้องเป็นวันที่น่าจดจำ ประทับใจจนคนเป็นแฟนปลื้มแน่ๆ ฝ่ามือหนายกกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินสดขึ้นมากำแน่นก่อนจะค่อยๆ เปิดออกมาอย่างช้าๆ แหวนเกลี้ยงสีทองส่องแสงระยิบระยับเป็นประกาย 

 

Rrrrrrrrrrr 

 

เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูดังขึ้น เขารีบหยิบมันขึ้นมาดู พอเห็นว่าใครโทรมาก็ยกยิ้มขึ้นที่มุมปากอย่างดีใจแล้วกดรับสายทันที ไม่ปล่อยให้คนเป็นแฟนต้องรอนาน 

 

"พี่นนท์ อยู่ที่ร้านแล้วเหรอครับ รอกายสักยี่สิบนาทีนะ ตอนนี้กายกำลังจะไปหาพี่" กายคือแฟนของผมครับ เราสองคนเจอกันครั้งแรกที่บริษัทของผม วันนั้นน้องเขามาดูรถในงานเปิดตัวที่บริษัทของผมจัดขึ้น ผมยังจำวันนั้นได้อยู่เลย หนุ่มน้อยตัวเล็กใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสแล็คสีดำเดินมาเอาเครื่องดื่มที่โต๊ะที่จัดเตรียมไว้ให้กับแขกที่มาร่วมงาน ในจังหวะที่หมุนตัว น้องเขาหันกลับมาชนกับผมเข้าเต็มๆ เสื้อของผมจึงเปียกไปด้วยน้ำที่น้องเขาถืออยู่ น้องเขาตกใจพอตั้งสติได้ก็กล่าวคำขอโทษออกมา ยิ้มอ่อนยกมือขึ้นเกาหัว ท่าทางแบบนั้นตกผมเข้าไปเต็มๆ ผมหลงเสน่ห์ของคนตรงหน้าโดยไม่รู้ตัวและนั่นคือจุดเริ่มต้นของเราที่ได้ทำความรู้จักกัน เราทั้งคู่ยืนคุยกันอยู่ประมาณสิบนาทีได้ ก่อนที่เลขาของผมจะเดินออกมาตามผมไปพูดเปิดงาน เปิดตัวรถยี่ห้อใหม่ที่นำเข้ามาขายที่แรกในประเทศไทย น้องเขาขอเบอร์โทรศัพท์ของผมบอกว่าจะเลี้ยงข้าวผมเป็นการขอโทษสักมื้อ ที่เดินซุ่มซ่ามไม่ทันระวังทำให้ผมเปียก ผมก็ให้เบอร์น้องเขาไป จากวันนั้นถึงวันนี้ก็สี่ปีแล้วครับที่เราได้รู้จักกัน 

 

“ครับ!! พี่รอได้ ทานข้าวกับลูกค้าเสร็จแล้วสินะ เดินทางดีๆ ไม่ต้องรีบ พี่รอได้ครับ” กายเป็นพนักงานของบริษัทแห่งหนึ่ง ฐานะไม่ได้ร่ำรวยอะไรเพราะเป็นเด็กที่อยู่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า เห็นตัวเล็กแบบนี้แต่ใจสู้มาก ทำงานส่งเสียตัวเองเรียนมหาลัยจนจบ น้องกายทำงานหน้าที่ติดต่อค้าขายกับลูกค้า วันนี้เจ้านายของกายต้องรีบเดินทางไปยังต่างประเทศเลยไม่ได้ไปพบลูกค้าคนสำคัญ ด้วยความที่ไว้ใจกายที่เป็นรุ่นน้องเคยเรียนอยู่มหาลัยเดียวกัน เขาเลยไว้ใจให้กายไปทำหน้าที่แทน และนั้นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้น้องออกมาพบผมช้า 

 

ผมเคยบอกกับกายให้มาทำงานกับผม แต่กายก็ปฏิเสธบอกว่าไม่อยากจะใช้เส้นสาย มันดูไม่ดี เขาอยากทำงานโดยที่ไม่ถูกจับตามอง ถ้าเขามาทำงานกับผมพนักงานก็ต้องพากันเกรงใจ ไม่กล้าใช้งานกายที่เป็นแฟนกับผมอย่างแน่นอน และนี่คือสาเหตุหลักที่น้องเขาปฏิเสธผมมา ผมพูดวาดล้อมให้กายใจอ่อน แต่มันไม่เคยสำเร็จเลย 

 

“พี่นนท์!! กายมีของจะเซอร์ไพรส์พี่ด้วย พี่ต้องชอบมันแน่ๆ เลย” น้ำเสียงสดใสตามแบบฉบับของคนตัวเล็ก พูดออกมาตามสาย คนฟังแบบผมรู้สึกหัวใจพองโตเหมือนได้รับน้ำทิพย์ รู้สึกอิ่มเอมใจ สบายใจทุกครั้งเมื่อได้พูดคุยกับคนตัวเล็ก 

 

“ของอะไรหว่า พี่อยากเห็นแล้วสิ...” ผมพูดถามกลับไป อยากจะรู้เหมือนกันว่าของที่น้องกายจะเซอร์ไพรส์ผมนั้น กับของที่ผมจะเซอร์ไพรส์น้องขอแต่งงาน อะไรมันจะเซอร์ไพรส์กว่ากัน 

 

“กายไม่บอกหรอก กายจะ...” 

 

แอ๊ดดดด!!  

 

โครมมมมม!!  

 

บทสนทนาที่พูดไม่จบประโยค มีเสียงดังโครมเข้ามาแทนที่ หัวใจของผมก็ตกวูบขออย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย ผมเรียกชื่อของน้องออกไป หวังให้น้องตอบกลับมา แต่ไม่ว่าจะเรียกสักเท่าไร ก็ไม่มีเสียงของน้องกายตอบกลับมาเลย 

 

“ไอ้บาร์!! มึงขับรถชนคน มึงขับรถชน...” 

 

“ตายไหมว่ะ มึง!!” 

 

“มึงอย่าตะโกนสิวะไอ้เชน เดี๋ยวคนแม่งก็แห่กันมาดู รีบหนีก่อนเถอะว่ะ” เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายดังออกมา ผมจับใจความได้ว่าคนที่ชื่อบาร์ ได้ขับรถชนคน 

 

“กายรักพี่นนท์” น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยออกมาให้ผมได้ยิน มันไม่ใช่เสียงของแฟนผมแต่เป็นเสียงของคนที่ชวนหนี 

 

เปิดตัวมากเกิดเหตุร้ายมีเรื่องกันซะแล้ว ฝากกดติดตามผลงานเรื่องใหม่ของไรต์ด้วยนะคะ กดหัวใจ ส่งคอมเม้นต์มาให้กำลังใจพี่นนท์คนคลั่งรัก 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว