email-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ 3

คำค้น : แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 113

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2564 12:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ 3
แบบอักษร

ฉันถอนริมฝีปากออกมามองหน้าพี่ณชลชัดๆ เขาทำหน้านิ่วคิ้วขมวดก่อนจะก้มหน้าลงมาเกือบจะจูบกันอีกครั้งแต่ฉันเอามือมาบังหน้าเขาไว้ก่อน ถ้าไม่ยอมพูดอีกคราวนี้ฉันก็จะไม่พูดด้วยและไม่ให้จูบอีกเหมือนกัน 

“บอกมาก่อนค่ะว่าเป็นอะไร ไม่งั้นไม่ให้จูบ” ฉันพูด พี่ณชลทำหน้าดุเอาเรื่องและอุ้มฉันขึ้นมาวางเบาๆที่เตียงก่อนที่เขาจะตามมาคร่อมไว้ 

“งอนที่เมียทิ้งผัวไปเดินเล่นนานเกิน” พี่ณชลพูด 

“คิดถึงหนูเหรอคะ” ฉันพูดยิ้มๆ 

“เห้อ หนูนี่นะไม่เข้าใจพี่เลย” พี่ณชลพูดแล้วหันหน้าไปอีกทาง ฉันจึงจับหน้าเขาให้หันมามองหน้ากัน 

“โอ๋ๆ รู้ค่ะหนูขอโทษก็พามินนี่เดินดูรอบๆมันกว้างนี่คะเลยนานหน่อย” ฉันพูด 

“พี่คิดถึงหนูจะตายอยู่แล้ว ลูกๆด้วยนะบ่นหาหนูกันใหญ่เลย ไม่รู้ว่ามีใครมองหนูบ้างมีคนเข้ามาจีบรึเปล่าก็ไม่รู้หายไปเกือบครึ่งวันแหน่ะ ไม่ชอบเลยพี่หวง” พี่ณชลทำหน้ายุ่งๆแล้วพูดเสียงเรียบ 

“พี่ณชลขา นี่ยังหวงหนูอยู่เหรอคะ หนูลูกสามแล้วนะไม่มีใครมายุ่งกับหนูหรอก” ฉันพูด เขานี่เสมอต้นเสมอปลายจริงๆเรื่องขี้หวงเนี่ย 

“หวงครับ ไม่มีเหตุผลและวันหมดอายุด้วย ถึงเมียพี่จะลูกสามแล้วแต่ยังสวยและหุ่นเป้ะขนาดนี้ คนมองเต็มหนูเองไม่รู้ตัวหรอกเวลาโดนมองอะ พี่นี่นะอยากจะเข้าไปควักตาพวกมันให้หมดเลย ชิ” พี่ณชลพูดน้ำสียงเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย 

“ค่ะๆ รู้แล้วค่ะว่าหวงและก็หวงมากด้วยใช่มั้ยคะ” ฉันพูด 

“ใช่ครับ ฟอด ฟอด” พี่ณชลพูดแล้วหอมแก้มฉันทั้งสองข้าง 

“แล้วหนูต้องง้อยังไงดีคะให้พี่ณชลหายงอน บอกหน่อยซิ” ฉันพูดดพร้อมทำหน้าทะเล้นกวนพี่ณชลไป 

“ง้อด้วยการ...” พี่ณชลพูดพร้อมที่เราสองคนมองตากัน แล้วเราก็...ทุกคนคงเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ใช่ไหม 

 

บทรักเริ่มต้นเมื่อไหร่มันไม่เคยจบลงที่ครั้งเดียวแน่นอน ดังนั้นเราจึงใช้เวลาอยู่ด้วยกันตั้งแต่บ่ายกว่าๆจนเกือบเย็น พี่ณชลกว่าจะยอมหยุดนั้นต้องพูดแล้วพูดอีกคนอะไรตีหน้ามึนทำเป็นหูทวนลมได้เก่งจริงๆ นี่ถ้าเจ้าแฝดไม่มาเคาะห้องก็คงจะไม่ยอมปล่อยฉันออกจากการเกาะกุมอะ 

ปังๆๆ ปังๆๆ 

“แม่ค้าบ เปิดตูพี่กันต์หน่อย” เสียงพูดของพี่กันต์ที่ดังมาจากหน้าห้อง 

“ครับๆ แปปนึงนะครับพี่กัน” ฉันขานตอบกลับไปพร้อมกับใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย 

“555ดูทำหน้าสิครับ คิ้วจะชนกันอยู่แล้วนั่น” พี่ณชลคนเจ้าเล่ห์นอนมองฉันยิ้มอย่างชอบใจแล้วพูดขึ้น อยากจะทุบให้หนัก ฉันแต่งตัวเสร็จก็เดินไปเปิดประตูให้พี่กันต์ทันที 

“ไหนมา พี่กันต์ถึง” พี่กันต์พูดพร้อมกับเดินจูงมือฉันเข้ามาในห้อง 

“แม่ก็อยู่กับปะป๊าไงครับไม่ได้ไปไหนหรอก ถามป๊าดูสิ” ฉันพูด 

“ป๊าซ่อน” พี่กันต์พูดทำหน้างอนหันไปทางพี่ณชล เอาแล้วพี่กันต์เริ่มหวงฉันอีกแล้ว 

“ป๊าไม่ได้ซ่อนนะครับ แต่พี่กันต์หลับป๊าก็เลยเฝ้าแม่ไว้ไม่ให้ใครมายุ่งกับแม่ของพี่กันต์ไง” พี่ณชลพูด 

“จิงเหยอ เจ่งมาก ยักป๊า” พี่กันต์พูด ทั้งพ่อทั้งลูกมันเป็นอย่างเนี่ย พ่อก็แก้ตัวเก่งลูกก็หวงเก่ง 

“พอๆทั้งป๊าและพี่กันต์เลย แล้วน้องๆไปไหนหมดครับพี่กันต์ ตื่นกันรึยัง” ฉันพูด 

“น้อนเย่นนอกจับอุ้ม” พี่กันต์พูด 

“งั้นเราไปหาน้องดีกว่า ปล่อยให้ป๊าอยู่เนี่ยแหละเนาะ ปะ” ฉันพูดแล้วอุ้มพี่กันต์ออกจากห้องมา 

 

(Nachon Talk) 

หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จผมก็เดินออกจากห้องเพื่อจะไปหายัยหนูและเจ้าแฝดของผม ทำอะไรกันอยู่นะตอนนี้ ทุกวันนี้ชีวิตผมโคตรดีเลยครับมีทั้งภรรยาคนสวยและลูกๆที่น่ารัก อะไรมันจะดีขนาดนี้เนี่ย อิจฉาตัวเองรอบที่ล้านล้าน 

เดินออกมาก็เห็นเจ้าแฝดตัวเล็กวิ่งไล่กันหัวเราะกันคิกคักกันใหญ่ ยัยหนูของผมก็นั่งมองดูลูกยิ้มๆ เธอคงจะมีความสุขมากเธอไม่เคยจะบ่นเหนื่อยหรืออะไรให้ผมได้ยินเลย ถึงมันจะต้องเหนื่อยแค่ไหนเธอก็ยังคงทำหน้าที่ทุกๆอย่างได้ดีมากเสมอ เพราะแบบนี้จะไม่ให้ผมรักได้ไงดีขนาดนี้อะ 

“ปะป๊ามาแล้ว จะจับเด็กแฝดมาฟัดให้ชื่นใจเลย แฮ่!” ผมพูดแล้วทำท่าหลอกเด็กๆ เมื่อเด็กๆหันมาก็พากันกรี้ดและหัวเราะแล้ววิ่งหนีผมก็ไล่ตามเจ้าแฝดวนไปมา 

“คิกๆ หนีป๊า” พี่กันต์พูด 

“ใครโดนจับก่อน ปะป๊าจะฟัดให้แก้มช้ำเลยนะ” ผมพูดและวิ่งตามเด็กๆ ทั้งสามคนก็เกาะไหล่กันโดยให้น้องณมนอยู่ข้างหน้าแล้ววิ่งไปอย่างน่ารัก 

“กรี้ดดด หนีป๊า” เสียงน้องณมนร้องกรี้ดพร้อมกับวิ่งส่ายตูดดุ้กดิ้ก นี่ผมว่าลูกเป็นหมารึเปล่าวะ 

“อย่าวิ่งเร็วสิลูก หัวจะชนขอบโต๊ะแล้ว” ยัยหนูพูด ความเป็นแม่อะเนาะห่วงลูกมากเป็นเรื่องธรรมดา 

แฮ่กๆ 

“เหน่ยๆ แม่ค่าเหน่ย” น้องณมนวิ่งไปหายัยหนูแล้วซบหน้าลงตักยัยหนูอย่างอ้อนๆ 

“หยุดจ่อน น้อนมนเหน่ย” พี่เกรย์พูดแล้วลูบหลังให้น้องณมน 

ผมว่านะเจ้าแฝดสามคนของผมเนี่ยคนที่พอดีที่สุดก็คงจะเป็นพี่เกรย์ ส่วนพี่กันต์นี่จะเหมือนผมมากถอดแบบออกมาเป้ะ น้องณมนนี่ก็อีกคนถอดแบบยัยหนูมาเป้ะเหมือนกัน พี่เกรย์นี่คือเอาผมกับยัยหนูไปคนละครึ่งอะ 

“พี่กันต์ พี่เกรย์ น้องณมนหิวข้าวกันรึยังครับ” ผมพูดพร้อมกับเดินไปนั่งที่โซฟาข้างๆยัยหนู น้องณมนก็ชูมือให้ผมอุ้มผมก็อุ้มมานั่งตักตัวเอง 

“เราไปอาบน้ำกันดีกว่าแล้วเดี๋ยวออกไปทานอาหารทะเลกับแก๊งค์ของปะป๊ากันเนาะ” ยัยหนูพูด 

“ค้าบ/ค่า/ค้าบ” เจ้าแฝดพยักหน้าแล้วพูดตอบพร้อมกันเหมือนสั่งได้ น่าร้ากกก 

เจ้าแฝดเล่นน้ำป๋อมแป๋มอยู่ในอ่างกุ๊ชชี่กันอย่างเพลิน ตอนแรกก็ว่าจะอาบน้ำเฉยๆ แต่น้องณมนเห็นอ่างกุ๊ชชี่แล้วคิดว่าเหมือนที่บ้านเลยอยากเล่นน้ำ พี่ๆทั้งสองคนก็ตามใจน้องเก่งเล่นด้วยกันซะเลยสามคน สนุกพวกเขาล่ะ 

“แงๆ แฉบตา” น้องณมนร้องไห้ขึ้นสงสัยคงเพราะน้ำกระเด็นเข้าตา 

“ไหนป๊าขอดูหน่อยนะคะ ไม่ร้องนะคะตัวเล็ก” ผมพูดแล้วเอาผ้าสะอาดค่อยๆเช็ดให้น้องณมน 

“โอ๋ๆ ฮึกน้อนมนเจะ ฉงฉานน้อน” พี่เกรย์พูด รักน้องมากจนร้องไห้ตามเลย ผมไม่รู้ว่าที่เขาพูดว่าแฝดมักจะมีความรู้สึกเชื่อมต่อกันได้นั้นมันจริงไหม แต่เท่าที่ดูลูกๆของผมแล้วผมว่าน่าจะเป็นเพราะเจ้าแฝดรักกันมากกว่า 

“พี่กันต์เป่าให้น้อนมนนะ พู่วๆ” พี่กันต์หันมาเป่าตาให้น้องหลังจากที่ผมเช็ดให้เสร็จแล้ว 

“เย่! หายแย้วๆ ยักพี่กันต์ ยักพี่เกรย์” น้องณมนพูด แล้วทั้งสามคนก็กอดกกันกลมเห็นแล้วก็อดเอ็นดูไม่ได้ 

“ฮึกๆ” ผมหันไปมองตามเสียงร้องไห้ของยัยหนู เอ้าแล้วนี่เธอร้องทำไมเนี่ย 

“เป็นอะไรคะคนดี ร้องไห้ทำไม” ผมพูดแล้วเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้เธอ 

“ไม่รู้ค่ะ เห็นเจ้าแฝดรักกันแล้วมันน่ารักจนร้องไห้ออกมาเอง หนูหยุดไม่ได้” ยัยหนูพูด 

“โอ๋ๆนะครับคนดี” ผมพูดแล้วลูบหัวยัยหนูเบาๆ อารมณ์แปรปรวนแท้แค่นี้ก็ร้องไห้แงๆแล้ว 

“โอ๊ๆน้า คงเจ่ง” พี่กันต์พูด 

“แม่เจ่ง ไม่ย้องน้า” น้องณมนพูด 

“เจะไหน พี่เกรย์เป่าให้” พี่เกรย์พูดแล้วทุกคนก็เดินมาที่ขอบอ่างแล้วกอดคอยัยหนูที่นั่งอยู่ข้างๆอ่าง ดูแล้วลูกๆเหมือนจะเข้มแข็งกว่าแม่อีกเนาะ 

 

“อาหารจะมาเสิร์ฟแล้วนะครับเจ้าแฝดรออีกแปปนะ” เตชินพูด ตอนนี้เรานั่งอยู่ริมชายหาด มากินข้าวด้วยกันทั้งแก๊งค์เลย สั่งอาหารไปแล้วรอพนักงานมาเสิร์ฟ 

“อุ๊ปส์ เหม็นข้าวผัดทำไมเหม็นขนาดนี้ 🤭” พออาหารมาเสิร์ฟเสียงบ่นก็ดังขึ้นไม่ใช่เสียงของคุณแม่มือใหม่ที่กำลังท้องแบบคริสนะ แต่เป็นยัยหนูของผมเอง เธอเอามือปิดปากแล้วพูดเหม็นก่อนจะลุกจากโต๊ะ ผมเองก็วิ่งตามเธอมา 

“คนดีไหวมั้ยครับ จะอ้วกเหรอ” ผมพูดเมื่อมาถึงห้องน้ำผมถือวิสาสะวิ่งตามเข้ามาเพื่อจะดูอาการเธอด้วยกลัวจะเป็นลมล้มลงไป 

อ๊วกก!! อ๊วกก!! แหวะ 

เสียงเธออ้วกออกมา เธออ้วกออกมามีแต่น้ำ ผมเอามือลูบหลังให้เธอจนอ้วกเสร็จแล้วเดินไปล้างปากกับล้างหน้า ผมจึงเอาผ้าเช็ดหน้าที่พกติดตัวมาเช็ดให้เธอ 

“ไม่รู้เป็นอะไร ข้าวผัดปูเหม็นจนอยากอ้วกเลยค่ะ” ยัยหนูพูด 

“ไหวไหมครับ เราออกไปหาหมอกันดีไหม พี่ไม่สบายใจเลย” ผมพูด เป็นห่วงจังเลยเธอจะเป็นอะไรหนักรึเปล่า 

“ไม่เป็นไรหรอกมั้งคะ หนูคงจะเวียนหัวเพราะกลางวันไม่ได้กินข้าวแล้วก็เดินตากแดดตากลมเยอะไปหน่อย” ยัยหนูพูด 

“แน่ใจนะครับ ถ้าไม่ไหวเราให้เรือพาเราออกไปโรงพยาบาลไ...” ผมพูด 

“ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ เราออกไปที่โต๊ะดีกว่านะคะ ทิ้งเจ้าแฝดไว้งอแงแล้วมั้งนั่น” ยัยหนูพูดแทรกผมเราเลยพากันเดินออกไปที่โต๊ะ 

เจ้าแฝดไม่ร้องเลยครับเพราะคนอื่นๆก็ต่างเอาใจป้อนอาหารและดูแลอย่างดี หลานสามคนแรกอะเนาะเห่อกันเป็นธรรมดาของพวกลุงป้าน้าอา 

“ปะป๊ามาแย้ว/แม่ค้าบ/ไหนมาค่า” เด็กๆส่งเสียงเมื่อผมและยัยหนูเดินกลับมาถึงที่โต๊ะ 

“เป็นอะไรรึเปล่าคะน้อง จะตามไปก็ไม่ได้เพราะเฝ้าเด็กๆอยู่” แบล็คพูดขึ้น 

“ไม่เป็นอะไรมากค่ะแค่อ้วกนิดหน่อย” ยัยหนูพูด 

“มีอาการอื่นอีกป้ะ พี่ว่าอาการเราน่ะคุ้นๆนะว่ามั้ย” คริสพูด 

“น้องก็ว่างั้นค่ะ แต่ไม่แน่ใจเลยเพราะนี่ครั้งแรก ควรเอาไงดีคะพี่คริส” ยัยหนูพูด หมายถึงอะไรกันอะ 

“แล้วกี่เดือนแล้วล่ะที่ไม่มา” แอนนี่พูด เอ้าพวกผู้หญิงพูดอะไรกันอะ ผมนี่งงไปหมดแล้วนะ 

“เท่าที่นับได้เกือบจะสามแล้วนะคะ” ยัยหนูพูด เห้ยอะไรวะสามเดือนแล้วด้วยนะ 

“ชัดแล้วแหละ พรุ่งนี้ไปหาหมอเลยนะจ้ะน้องสาว” คริสพูดยิ้มๆ 

“กรี้ดดด จริงเหรอคะพี่คริส มาอีกแล้วเหรอแก” แล้วปันปันก็กรี้ดแล้วยิ้มอย่างดีใจก่อนจะลุกมาหายัยหนูแล้วทั้งสองคนก็กอดกัน 

“อะไรกันครับสาวๆ พวกพี่นี่งงกันไปหมดแล้วนะ” เตชินพูด เออถ้ามันไม่ถามผมก็ว่าจะถามเองแล้วนะ งงมากพูดไรกันหน้าตายิ้มระรื่นเชียว 

“ดีใจด้วยนะณชล คุณพ่อลูกสี่แล้วนะตอนนี้” แอนนี่พูด เดี๋ยวนะลูกสี่เหรอหมายความว่า... 

“คนดีครับ!!” ผมหันไปมองหน้ายัยหนูเพราะต้องการคำตอบเพื่อคอนเฟิร์มสิ่งที่ผมคิด แล้วพอเห็นยัยหนูที่ยิ้มอยู่แล้วพยักหน้าให้ผม ทำไรไม่ถูกเลยนอกจากรู้สึกดีใจมาก เมียผมท้องอีกแล้วครับทุกคน 

“พรุ่งนี้ไปหาหมอกันนะคะ จะได้ชัวร์ๆเนาะ” ยัยหนูพูด ผมโผลตัวเข้ากอดตัวเธอแน่นแล้วลูบหัวเบาๆ 

ทุกคนต่างพูดกับผมและยัยหนูด้วยความยินดี ลูกคนนี้จะมาก็มาไม่ทันตั้งตัวเลย ให้ตายเถอะแล้วนี่ลูกผมจะปลอดภัยมั้ยเนี่ยเมื่อเช้าดันจัดเต็มใส่แรงกระแทกยัยหนูจนหัวสั่นหัวคลอนหมดแล้วไหนจะก่อนหน้านี้อีก ตายๆพรุ่งนี้ต้องรีบพาไปหาหมอตั้งแต่เช้าแล้วแหละ 

“เจ้าแฝดครับ พวกเราอยากมีน้องไหม” แบล็คพูด 

“อยากค่า น้องมนอยากมีน้อน” น้องณมนพูด ไม่รู้ว่าพูดนี่เข้าใจจริงรึเปล่า 

“พี่กันต์กับพี่เกรย์ล่ะครับ” ยัยหนูพูด 

“แม่มีน้อนเหยอ น้อนไหน” พี่กันต์พูด สู่รู้น้าพี่กันต์เนี่ย 

“น้อนในท้อนมั้ย” พี่เกรย์พูด นี่เป็นรู้ดีไปอีก 

“ใช่แล้วน้องอยู่ในนี้ ทุกคนต้องรักน้องนะคะเพราะนี่เป็นน้องของพวกเรา ปะป๊าลุงป้าและน้าทุกคนก็รักน้องเหมือนกัน ถือว่าเราตกลงกันแล้วเนาะ เข้าใจไหมคะ” ยัยหนูพูดพร้อมลูบท้องไปด้วย เจ้าแฝดทุกคนพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย 

 

ตอนนี้เรานั่งอยู่บนเตียงหันหน้าออกไปมองทะเล หลังจากที่ทานอาหารเสร็จก็กลับเข้ามาในบ้านพัก นั่งเล่นกับเจ้าแฝดก่อนที่ทั้งสามจะหลับแล้วเราก็พากันเข้ามาในห้องนอน 

“ดีใจไหมคะที่อยู่ดีๆก็มีมาอีกคน” ยัยหนูพูด 

“ดีใจสิครับ ดีใจมากๆเลย หนูล่ะดีใจไหม” ผมพูด 

“ดีใจสิคะ นี่หนูก็เริ่มรู้ตัวมาสักพักแล้วแหละแต่ไม่มั่นใจเท่าไหร่ แล้วนี่ก็คงชัดเจนแล้วจริงๆสิเนาะ” ยัยหนูพูด เอ้อลืมบอกไปว่ายัยหนูได้ที่ตรวจครรภ์มาจากแอนนี่เพราะเขาซื้อมาเตรียมไว้เผื่อเลยแบ่งมาให้ มันขึ้นสองขีดแหน่ะทุกคน ท้องจริงไม่โมเมนะครับ 

“ไม่ว่าจะมีอะไรมาเพิ่มเติมอีกต่อจากนี้ เรามาทำทุกๆวันของเราให้ดีขึ้นไปเรื่อยๆด้วยกันเนาะ พี่ณชลคนนี้ก็จะเป็นคนเดิมแบบนี้ตลอดไป” ผมพูด 

“หนูก็จะเป็นยัยหนูคนนี้ของพี่ณชลตลอดไปเหมือนกันค่ะ หนูรักพี่ณชลนะคะ” ยัยหนูพูด 

“พี่ก็รักคนดีนะครับ” นั่นแหละครับ และณชลคนนี้ก็จะทำหน้าที่สามีที่ดีและจะรักภรรยาตัวน้อยของผมตลอดไป 

จบบริบูรณ์ 

❤️❤️❤️❤️❤️ 


ขอบคุณนะคะ จบแล้วจริงๆสำหรับเรื่องพี่ณชลกับน้องกรีน ส่วนเรื่องลูกๆก็คงต้องรอกันต่อไป ไม่รู้ว่าจะมีคนรออ่านไหมน้า เหมือนเดิมฝากอีกแล้ว ฝากเรื่องใหม่ที่อัพอยู่ตอนนี้ "ใคนคนนั้นที่เธอแอบชอบ" มาอ่านกันเย
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว