ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.63 | ประทับใจ❤️

ชื่อตอน : EP.63 | ประทับใจ❤️

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 607

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2564 14:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.63 | ประทับใจ❤️
แบบอักษร

 

EP.63

 

โจ๊กต้มยำหมูเด้งร้อนๆ ที่เพิ่งตักใส่ชามจนควันโขมงถูกนำมาวางลงบนโต๊ะอาหารเคลื่อนที่ตรงหน้าของมุกรดา ทำเอาคนป่วยทำจมูกฟุดฟิดไปมาเพื่อสูดดมกลิ่นหอมของเครื่องเทศและข้าวที่เย้ายวนกระเพาะอาหาร

โครก~

แต่แล้วท้องเจ้ากรรมก็ดันร้องขึ้นประท้วงความหิว เธอเงยหน้ามองจิราเมธพลางส่งยิ้มแห้งๆ ให้เขาเพื่อกลบเกลื่อนความอับอายของตัวเอง

“ชอบไหม พี่ลองเอาของที่มุกชอบมามิกซ์กันดู มุกชอบโจ๊กหมูเด้งและต้มยำก็เลยลองทำโจ๊กที่เป็นรสต้มยำออกมาซะเลย” เขาอธิบายไปพลางอมยิ้มไปพลาง บ่งบอกถึงความสุขของการได้ทำอาหารให้คนที่รัก ในใจลึกๆ แอบคาดหวังให้เธอชอบ

“ก็…น่ากินดีค่ะ” แม้ตอนนี้หัวใจดวงน้อยจะพองฟูเป็นบอลลูนและรู้สึกประทับใจมากแค่ไหน แต่เธอก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ให้แนบเนียนมากที่สุด ไม่อยากให้เขาได้ใจหรือเหลิงเพราะการกระทำเพียงแค่นี้

จิราเมธไม่ได้ผิดหวังกับคำตอบของคนตัวเล็กเลยสักนิด แค่เธอไม่เขวี้ยงชามข้าวต้มนั้นใส่เขาหรือปฏิเสธที่จะกินมันก็ดีมากแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นมุกกินข้าวไปก่อนนะ พี่ไปอาบน้ำก่อนครับ” เสียงทุ้มนุ่มถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากหนา ก่อนจะตามด้วยมือสากที่วางลงมาลูบศีรษะเธอเบาๆ จิราเมธระบายยิ้มบางๆ จากนั้นก็เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ

สักพักเสียงน้ำกระทบกับกระเบื้องก็ดังขึ้น บ่งบอกได้ว่าเขากำลังชะล้างร่างกายอยู่ มุกรดาอดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงสัดส่วนแน่นหนัดและแผงกล้ามของเขาที่เธอเคยเห็น ไหนจะบริเวณใต้สะดือที่ชวนวาบหวิวและเซ็กซี่ ยิ่งหากมองลงต่ำกว่านั้น…

เคล้งงงง!!

ขณะที่ความคิดลามกกำลังทำงาน เสียงของกระแทกกับพื้นก็ดังลั่นขึ้นจนมุกรดาได้สติกลับมา ก่อนจะตะโกนถามเขาด้วยความตกใจ

“กะ…เกิดอะไรขึ้นคะพี่เมฆ”

“ไม่มีอะไร พี่แค่ทำขวดแชมพูหล่นน่ะ”

“อะ…อ๋อค่ะ…”

“กินข้าวเยอะๆ นะ พี่อาบใกล้เสร็จแล้ว…”

อุณหภูมิในร่างกายของมุกรดาพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อได้ยินคำว่า ‘ใกล้เสร็จ’ ของเขาเพราะมันชวนให้นึกถึงเวลาที่ทั้งสองเคยแนบชิดกันทางกาย…

“อื้อออ! ไม่ได้นะมุกรดา! ตั้งสติหน่อยสิ คิดอะไรของเธอเนี่ย” เธอพึมพำเพื่อตำหนิตัวเองเบาๆ แล้วพยายามตั้งสติให้สงบ ถึงอย่างนั้นหัวใจก็ยังเต้นแรงมากอยู่ดี

แค่เขากำลังอาบน้ำและบอกว่าใกล้เสร็จแล้วมันทำให้นึกถึงเรื่องลามกขนาดได้ยังไง นี่เธอกลายเป็นคนหื่นแบบไม่เหลือสติเลยไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

หญิงสาวสะบัดศีรษะไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว แล้วกลับมาโฟกัสที่โจ๊กต้มยำตรงหน้า พอเห็นหน้าตาของอาหารเต็มๆ แล้ว ภาพที่เขาตั้งใจทำอย่างขะมักเขม้นก็ซ้อนขึ้นมาแทรก ริมฝีปากอวบอิ่มระบายยิ้มออกมาบางๆ อย่างไม่รู้ตัว

มุกชอบโจ๊กต้มยำของพี่มากๆ เลย ขอบคุณนะคะ

 

หลังกินข้าวกินยาสำหรับมื้อเช้าเสร็จ มุกรดาก็ต้องไปตรวจเช็กสภาพร่างกายอีกครั้งว่าฟื้นฟูได้ดีแล้วหรือยัง หากผลตรวจออกมาเป็นที่น่าพึงพอใจ เธอก็คงจะได้รับการอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลได้ในเร็วๆ นี้

ระหว่างที่รอคนตัวเล็กทำการตรวจ จิราเมธก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาเปิดเครื่อง ทันทีที่หน้าจอสว่างวาบโทรศัพท์ของเขาก็สั่นจากการแจ้งเตือนไม่หยุด

พอกดเข้าไปดูก็พบว่าเป็นข้อความจากกชกรที่ทั้งพยายามทักและพยายามโทรหาเขาเป็นร้อยสาย เขาเลือกที่จะเมินต่อข้อความของหล่อน แล้วต่อสายหาเพื่อนสนิทอย่างเยลลี่เพื่อถามความคืบหน้าเรื่องที่ไหว้วานให้ช่วย

“ฮัลโหลเยลลี่ ได้ข้อมูลอะไรใหม่ๆ ไหม?”

(สรุปแบบสั้นๆ เลยนะ แกกับยัยกชไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ หรอกเว้ย)

“จริงเหรอวะ! ละ…แล้วพวกแกรู้ได้ไง”

(รู้สิ ก็ภาพจากกล้องวงจรปิดมันฟ้องว่าแกไม่ได้สติอะไรเลยขนาดนั้น เอาเป็นว่าตอนนี้แกใจเย็นๆ นะ พวกฉันขอหาหลักฐานแบบมัดตัวยัยนั่นให้ดิ้นไม่หลุดก่อน แล้วจะติดต่อไปอีกที แค่นี้ก่อนนะ)

“เฮ้ย! เดี๋ยวสิ! เดี๋ยว!” เขาพยายามเรียกรั้งคนปลายสายเพราะมีเรื่องอยากจะถามต่ออีก ทว่าเยลลี่ก็กดวางไปเสียก่อน

จิราเมธพยายามระงับสติอารมณ์ที่กำลังพุ่งทะยานของตัวเองในตอนนี้ให้สงบ ใจร้อนไปก็ยังทำอะไรไม่ได้ หน้าที่เดียวของเขาในตอนนี้คือรอและใช้เวลาที่เหลืออยู่กับมุกรดาให้คุ้มค่า

เพราะไม่รู้เลยว่าวันไหนที่เธอจะเดินจากเขาไปอีกครั้ง…

 

 

🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

1 เมนต์ = 1 กำลังใจ💕

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว