ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่34 (END)

คำค้น : มาเฟีย,โหด,ล่าหัวใจ,nc,18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2564 19:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่34 (END)
แบบอักษร

"กินข้าวเสร็จแล้วรีบเข้าบ้านนะ เดวิดบอกว่าเห็นคนไม่น่าไว้ใจแอบตามพวกเราอยู่ ชั้นจะไปจัดการมันซะหน่อย" เขาบอกในขณะที่เรากำลังกินข้าวเย็นกันอยู่ 

"มาเที่ยวทั้งทียังจะมีพวกไม่หวังดีตามมาอีกหรอ...รีบไปรีบกลับนะ หนูเป็นห่วง" ผมบอกเขาและเอื้อมมือไปลูบมือของเขาเบาๆ 

"เข้าบ้านแล้วรีบล็อคประตูหน้าต่างให้แน่นหนาด้วย ชั้นไม่แน่ใจว่ามันมากี่คน"  

"อย่าพูดให้หนูกลัวสิ หนูจะทำตามที่นายท่านบอกนะ" ผมพูดด้วยเสียงสั่นเครือเล็กน้อย ก็ผมกลัวนี่นา ผมอยู่บ้านคนเดียวโดยที่ไม่มีเขาอยู่ ถ้าไอ้พวกนั้นมันมาทำอะไรผมล่ะ ผมจะทำยังไง 

"ระวังตัวเองด้วย ชั้นจะรีบกลับมา" เขาพูดจบก็ลุกออกจากโต๊ะอาหารไปเลย 

....พอผมกินข้าวเสร็จผมก็รีบกลับมาบ้านพักทันที และล็อคกลอนประตูหน้าต่างทุกบานอย่างแน่นหนา ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านพักตัวเองไป ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็คงได้ยินกันหมดแหละ...ผมคิดว่างั้นนะ 

ก๊อกๆๆ 

"ใคร" ผมเอ่ยถามออกไปเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู ถ้าเป็นนายท่านก็คงจะเข้ามาแล้ว แต่พอผมถามว่าใครกลับมีเพียงความเงียบ 

ก๊อกๆๆ 

"ฮึกก...ผมถามว่าใคร!" ผมสะอื้นไห้ด้วยความกลัวและตะโกนถามออกไปอีกครั้ง เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับผมจึงหยิบปืนที่นายท่านซ่อนไว้ใต้หมอนและค่อยๆเดินมาที่ประตู 

....ผมรวบรวมสติทั้งหมดและค่อยๆแง้มประตูออกและเอาปืนจ่อ แต่มองรอบๆบ้านพักกลับไม่มีคนเลย...หรือว่าจะเป็นผี! 

"กระดาษอะไรน่ะ" สายตาพลันเหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งอยู่ตรงกระถางต้นไม้ ผมจึงค่อยๆเดินไปหยิบขึ้นมาอ่าน 

"เดินตามลูกศรมาถ้าไม่อยากให้ผัวมึงตาย...ฮึกก นายท่าน!" ผมอ่านข้อความในกระดาษด้วยเสียงสั่นเครือพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้น ผมวางกระดาษไว้ที่เดิมและเดินลงมาจากบ้านพัก มีลูกศรแปะไว้ตามทางซึ่งผมก็ถือปืนและเดินตามอย่างไม่รีรอ 

....ถามว่ากลัวมั้ย ตอบเลยว่ากลัวมาก! เพราะผมไม่รู้ว่าทางที่ผมเดินไปผมจะเจอกับอะไร แต่ด้วยความเป็นห่วงนายท่านมันมีมากกว่า ผมจึงรีบเดินให้เร็วที่สุด ผมกลัวมันจะทำอะไรนายท่านน่ะสิ! 

"ฮึกก..ฮืออออ..นายท่าน...นายท่านอยู่ที่ไหน" ผมเดินมาเรื่อยๆซึ่งไม่ไกลจากบ้านพักเท่าไหร่ แต่ยิ่งเดินก็ยิ่งมืดแถมยังไม่มีคนเลยด้วย ผมก็เริ่มร้องไห้โฮด้วยความกลัว มือที่ถือปืนอยู่ก็สั่นไปหมด 

" I have died every day waiting for you 

Darling, don't be afraid 

I have loved you for a thousand years 

I'll love you for a thousand more ..." 

....ผมเดินมาจนถึงป้ายลูกศรอันสุดท้าย ซึ่งมันเป็นบ้านหลังใหญ่ติดทะเล แสงไฟสว่างไสวและมีเสียงเพลงคลอเบาๆอยู่ด้านใน ผมเดินมาหยุดอยู่ที่ประตูซึ่งมีป้ายแปะว่า 

"If you want to know , open the door (ถ้าคุณอยากรู้ จงเปิดประตู)" 

"ฮึก..นายท่านอยู่ในนี้ใช่มั้ย" ผมพูดเสียงสั่นพร้อมกับสะอื้นไปด้วย ผมค่อยๆเปิดประตูโดยที่ไม่ได้คิดอะไรเลย เพราะตอนนี้มีแต่ความเป็นห่วงคนที่ผมรักที่สุด 

....ผมปิดประตูเสียงเบาและค่อยๆเดินเข้ามา ซึ่งมีเทียนหอมขนาดเล็กวางอยู่ตลอดทาง ผมไม่เข้าใจว่านี่มันคืออะไรกันแน่ แต่ผมก็เดินไปตามทางที่มีเทียนวางอยู่ และเมื่อผมเดินมาถึงข้างในก็พบว่า... 

"พี่โจพี่เจฟ" ผมเอ่ยเรียกคนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องโถงขนาดใหญ่ไว้สำหรับจัดงานพิเศษหรืองานสำคัญ 

"เชิญทางนี้ครับนายหญิง" พี่ทั้ง2บอกผมและส่งยิ้มให้ แถมยังแต่งตัวดูดีสุดๆอีกด้วย นี่มันอะไรกัน! 

....ผมเช็ดน้ำตาออกและพยายามคิดว่าคงไม่มีเรื่องอะไร และเดินเข้ามายังห้องด้านในซึ่งทำให้ผมถึงกับร้องไห้อีกรอบ 

"ฮึก..ฮือออออ"  

"ร้องไห้ทำไม เป็นห่วงชั้นหรอ" เขาเข้ามากอดผมและลูบหัวเป็นเชิงปลอบ นี่เขาไม่ได้โดนทำร้ายหรอกหรอ 

"รู้มั้ยว่าหนูกลัวและเป็นห่วงขนาดไหน!..ฮืออออ" ผมทุบอกเขา สรุปว่าเรื่องทั้งหมดคือ...เขาหลอกผม! 

"ร้องไห้ขี้แยเป็นเด็กๆไปได้" เขาหยิบปืนออกจากมือผมและส่งให้พี่เดวิด 

....ผมผละออกจากเขาและมองรอบๆ ทุกคนอยู่ที่นี่กันหมด และทุกคนก็แต่งตัวดูดีมากๆด้วย นายท่านก็ใส่สูทสีขาวหล่อมาก นี่ผมโดนทุกคนหลอกสินะ ทั้งคุณพ่อคุณแม่และยายก็ด้วย! 

"ฮ่า..ฮ่า..เมียมึงนี่สุดยอดเลยว่ะ กลัวมึงตายถึงขั้นถือปืนจะมาฆ่ากันเลย" จู่ๆพี่แม็คก็เดินออกมาและหัวเราะร่า  

"ฮึก...นี่มันเรื่องอะไรกัน ทุกคนหลอกหนูหรอ" บอกเลยว่าตอนนี้ผมงงมาก งงสุดๆ ไหนว่าจะมาจัดการกับคนที่แอบตามพวกเรามาไง ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้! 

"มานี่สิ" เขาเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ผมและจับมือผมเดินมาที่กลางห้อง ซึ่งในห้องตกแต่งไปด้วยดอกกุหลาบสีขาวที่ผมชอบมากๆ ไหนจะมีลูกโป่ง และของตกแต่งอีกมากมาย เหมือนกับว่าจัดเตรียมไว้ตั้งแต่แรกแล้ว 

"นายท่านตั้งใจทำเซอร์ไพรส์นี้เพื่อหนูเลยนะจ้ะ" ยายเดินเข้ามาบอกและส่งยิ้มให้ จากนั้นก็ไปนั่งกับคุณพ่อและคุณแม่  

....ที่ผมกับนายท่านยืนอยู่เป็นซุ้มดอกกุหลาบสีขาวสวยงาม และมีทุกคนแต่งตัวสวยงามดูพวกเราอยู่รอบๆจนผมรู้สึกประหม่าและตื่นเต้น เขาทำเซอร์ไพรส์นี้เพื่อผมงั้นหรอ 

"ชั้นขอโทษที่หลอกนาย แต่สิ่งที่ชั้นไม่เคยคิดจะหลอกนายคือความรักที่ชั้นมอบให้" เขาจับมือและพูดบอกด้วยสายตาและน้ำเสียงที่จริงจังและหนักแน่น 

"ตลอดเวลาที่ผ่านมาชั้นทำให้นายเสียใจและเจ็บปวดมามาก ชั้นรู้สึกผิดและอยากขอโทษในสิ่งที่ชั้นทำไปทั้งหมด" 

"ฮึก..." ผมสะอื้นและยืนฟังสิ่งที่เขาจะพูดต่อ 

"เมื่อก่อนชั้นยอมรับว่าชั้นแค่สนใจนาย อยากให้นายมาเป็นที่รองรับอารมณ์...แต่แววตาใสซื่อของนายกลับทำให้ชั้นมีความรู้สึกที่เปลี่ยนไป" 

"นะ..นายท่าน..." 

"ชั้นรักนายนะไออุ่น" เขาพูดจบก็หยิบกล่องบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อ 

"นี่มัน..." เขาเปิดกล่องออกจนทำให้ผมอึ้งและตกใจมาก อย่าบอกนะว่าเขากำลังจะ... 

"แต่งงานกับชั้นได้มั้ย ชั้นสัญญาว่าจะดูแลนายอย่างดี จะไม่ทำให้นายต้องเสียใจอีก...ชั้นพร้อมที่จะสละชีวิตตัวเองเพื่อนาย...ชั้นอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีนายนะไออุ่น แต่งงานกับชั้นนะที่รัก" 

"แต่งเลยๆๆๆ..." ทั้งห้องส่งเสียงและปรบมือให้เป็นเชิงให้ผมตอบตกลง  

....ผมพูดอะไรไม่ออกเลย มันทั้งอึ้ง ทั้งตื่นเต้น ทั้งตกใจ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือน้ำตาแห่งความดีใจของผมที่มันไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ผมไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีวันนี้...เขาขอผมแต่งงาน เขาพูดความในใจกับผมด้วยความจริงใจและหนักแน่น 

"แหวนวงนี้เป็นแหวนประจำวงศ์ตระกูลของเรโนเวอร์ พ่อตั้งใจจะให้เป็นแหวนของลูกสะใภ้ของเรา" คุณพ่อพูดขึ้นและเข็นรถพาคุณแม่มาด้วย ยายผมก็ยืนยิ้มอยู่พร้อมกับน้ำตาแห่งความดีใจ 

"แม่รู้ว่าลูกชายของแม่ทำไม่ดีกับหนูไว้มากแค่ไหน แต่ตอนนี้ลูกชายของแม่รักหนูเข้าแล้วจริงๆ" คุณแม่เอื้อมมือมาจับมือผมและพูดบอกด้วยรอยยิ้ม 

"ยายอยากเห็นหลานรักมีความสุข สิ่งที่มันเกิดขึ้นทั้งหมดยายเข้าใจทุกอย่าง และยายก็ยินดีถ้าหากหนูกับนายท่านจะได้เป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์" ยายเข้ามากอดผมและพูดไปด้วยร้องไห้ไปด้วย ผมก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้เหมือนกัน 

"นายจะแต่งงานกับผู้ชายเลวๆคนนี้ได้มั้ย" นายท่านพูดเสียงอ้อนวอน แล้วผมจะปฏิเสธเขาได้ยังไงล่ะ ในเมื่อผมก็รักเขาและอยากแต่งงานกับเขาเช่นกัน 

"ตกลงครับ หนูจะแต่งงานกับนายท่าน" ผมพูดจบเขาก็หยิบแหวนมาสวมให้ผม ซึ่งผมใส่ได้พอดีเลย 

"เฮ้ๆๆๆๆ!!" เมื่อได้ยินคำตอบของผม ทุกคนก็ส่งเสียงเฮดังลั่นด้วยความยินดี เขาก็ยิ้มกว้างและเข้ามากอดผมอย่างดีใจ ผมก็กอดตอบเขาเช่นกัน 

วี๊ดดดด บู้มมม!! วี๊ดดดด บู้มมม!! 

....เสียงพลุดังลั่นทั่วสารทิศเมื่อเวลาแห่งวันสิ้นปีได้หมดลง และกำลังจะขึ้นวันใหม่ของปีใหม่ไปพร้อมๆกัน พวกเราทุกคนต่างดีใจและสนุกสนานกันต่อในค่ำคืนที่แสนพิเศษอย่างนี้ เวลามันเหมาะเจาะกันมากเลย เขาขอผมในวันสิ้นปี และผมก็ตอบตกลงในวันขึ้นปีใหม่พอดี 

"ตอนนี้ก็เป็นวันขึ้นปีใหม่แล้ว ชั้นขอให้สนุกสนานไปกับค่ำคืนนี้กันทุกคนเลยนะ...ได้เวลาปาร์ตี้!!" คุณแม่พูดบอก จากนั้นดีเจก็เปลี่ยนจากเพลงซึ้งๆเป็นเพลงสนุกสนาน พี่ๆบอดี้การ์ดและพี่ๆสาวใช้ก็สนุกสนานกันเต็มที่  

....ผมดีใจจนพูดไม่ออก วันนี้เป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดเลย ถ้าพ่อกับแม่ยังอยู่ผมว่าท่านทั้ง2ต้องดีใจกับผมมากแน่ๆ  

....งานเลี้ยงก็ดำเนินต่อไป ทั้งผมและเขาก็ยืนสวีทกันอยู่ด้านนอกซึ่งมันสวยงามมากๆ ลมทะเลและดวงดาวยามค่ำคืนในวันปีใหม่เป็นอะไรที่ผมไม่เคยสัมผัสและเห็นมาก่อนเลย 

"สนุกมั้ย" เขาถามผม ซึ่งเขายืนกอดเอวผมอยู่ แถมในมือก็ถือแก้วไวน์ไว้ด้วย  

"สนุกมาก และหนูก็มีความสุขมากๆด้วย"  

"แล้วรู้สึกยังไงตอนที่มีคนเคาะประตู" 

"หนูกลัวมากเลย ทำไมนายท่านต้องหลอกหนูแรงขนาดนี้ด้วย หนูกลัวว่านายท่านจะเป็นอะไรไปจริงๆนะ" ผมกอดเขาและซุกหน้ากับหน้าอกแกร่งของเขา  

"หึหึ ไอแม็คมันเป็นคนคิดน่ะ ชั้นก็ไม่เห็นด้วยหรอกนะเพราะกลัวนายรู้ทีหลังแล้วจะโกรธชั้น"

"พอหนูเห็นนายท่าน ความโกรธมันก็หายไปเลย...ฮึ่ยย จะว่าไปพี่แม็คก็เล่นแรงเกินไปแล้ว" ผมยู่หน้านิดหน่อย เขาก็บีบจมูกผมอย่างหมั่นเขี้ยว

"ชั้นรักนายนะไออุ่น ขอบคุณที่ให้โอกาสคนเลวๆอย่างชั้น"

"หนูก็รักนายท่าน รักมากๆๆๆ...อื้ออออ!" ผมพูดย้ำคำว่ารักหลายครั้ง นายท่านก็เลยปิดปากผมด้วยริมฝีปากของเขาซะเลย

....เขาจูบผมอยู่เนิ่นนาน แต่เป็นการจูบอย่างแผ่วเบาที่เต็มไปด้วยความรักและความสุข จากนั้นเราก็ค่อยๆถอนริมฝีปากออกจากกันอย่างช้าๆ

"คืนนี้...ชั้นขอนะ"

"ได้เลยครับผัว ทั้งตัวและหัวใจของหนูยกให้นายท่านไปหมดแล้ว...อ๊ะ!..อื้อออออ!!"

...................................................................................................................................................................................................... 

"มาเฟียโหดๆอย่างผม นอกจากจะตามล่าคนทรยศหรือพวกคิดไม่ซื่อกับผมแล้ว ผมยังต้อง 'ตามล่าหัวใจ' ของตัวเองอีกด้วย ซึ่งมันเป็นครั้งแรกที่ผมทำแบบนี้ นั่นก็เพราะผมไม่สามารถปล่อย 'ไออุ่น' ไปได้ยังไงล่ะ..." (ลุค) 

"ทั้งชีวิตของผมมีแต่ทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองและยาย นอกจากพ่อกับแม่แล้วก็มียายนี่แหละที่ผมรักที่สุด แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าชีวิตของผมต้องเปลี่ยนไปเพียงเพราะเจ้าของคลับคนนั้น ซึ่งก็คือ 'คนรัก' ของผมในตอนนี้..." (ไออุ่น) 

(จบบริบูรณ์) 

**เพลง A Thousand Years - Christina Perri

**จบแล้วนะคะสำหรับคู่นายท่านกับหนูไออุ่น เม้นติชมได้เลยน้าา☺

**ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค้าาา♥

**ตอนต่อไปก็จะเป็นคู่ของเดวิดกับวินนี่แล้วนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว