email-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ 1

คำค้น : ใครคนนั้น

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 117

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2564 12:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ 1
แบบอักษร

“ปะป๊า น้อนเจะ เป่าๆ” เสียงงอแงเจี๊ยวจ๊าวของน้องณมน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะลูกอ้อนหรือเจ็บจริง แต่ฉันว่าคงจะลูกอ้อนมากกว่าเพราะรายนั้นน่ะเห็นปะป๊าปุ้บเป็นต้องเข้าไปอ้อนตลอด พี่ณชลที่พึ่งกลับมาจากทำงานก็เดินเข้ามาหาลูกสาวอย่างยิ้มแย้ม 

“โอ๋ๆ คนเก่งของปะป๊าไปโดนอะไรมาครับ หื้มม” พี่ณชลพูด พร้อมก้มลงมาอุ้มน้องณมนไว้แนบอกแล้วเป่ามือข้างที่น้องณมนชูให้ 

“พี่กันต์แจ้งน้อน แง” น้องณมนพูด แหน่ะมีการหันไปใส่ร้ายพี่ชายตัวเองซะงั้น แสบจริงๆ 

“หื้มม พี่กันต์แกล้งอะไรน้องณมนครับ” พี่ณชลพูด 

“พี่กันต์ตี เจะๆ” น้องณมนพูด 

“จริงเหรอครับพี่กันต์ตีน้องณมนเหรอ” พี่ณชลพูด 

“น้องณมนคะ ไม่เอาไม่พูดมั่วนะคะ ไม่น่ารักเลย” ฉันพูด 

“ยังไงกันเนี่ยครับคนดี ฟอดด” พี่ณชลพูดพร้อมโน้มหน้ามาหอมแก้มฉันหนึ่งที 

“ปะป๊างงเลยเห็นมั้ย ไม่มีอะไรหรอกค่ะลูกคงหาเรื่องมาอ้อนพี่ณชลนั่นแหละ” ฉันพูดกับน้องณมนก่อนที่จะหันไปพูดกับพี่ณชล 

“ป๊าหอมน้อนๆ” น้องณมนพูด เนี่ยเจ้าตัวเล็กคนนี้มันเป็นขี้อ้อนจริงๆ ยิ่งกับพี่ณชลนี่ยิ่งอ้อนใหญ่  

“แสบนักนะครับตัวเล็ก ฟอดๆ ฟอดๆ” พี่ณชลพูดแล้วฟัดแก้มก้อนของน้องณมนไปหลายที 

“คิกๆ ป๊าหอมน้อน” น้องณมนหัวเราะชอบใจพร้อมพูดออกมาเมื่อโดนพี่ณชลฟัดแก้มไป 

“อ้อนเก่งจังนะคะน้องณมน มานี่ค่ะมาหาแม่ดีกว่านะคะ ให้ปะป๊าไปอาบน้ำก่อนเนาะ” ฉันพูดแล้วอุ้มน้องณมนไว้ 

“น้อนยอ ยีบมานะ” น้องณมนพูด  

“แล้วพี่กันต์กับพี่เกรย์อยู่ไหนครับหนู” พี่ณชลพูด 

“ห้องของเล่นค่ะ เล่นอยู่กับพี่อุ้มนั่นแหละ พี่ณชลรีบไปอาบน้ำแล้วเดี๋ยวจะได้ลงมาทานข้าวด้วยกันนะคะ” ฉันพูด 

“งั้นปะป๊าจะรีบไปแล้วรีบลงมาเล่นด้วยนะครับ เดี๋ยวพี่มานะครับ” พี่ณชลพูด 

“ค่ะ” ฉันพูดแล้วพี่ณชลก็เดินไป 

เกือบจะครบสามปีแล้วที่ฉันคลอดเจ้าแฝดทั้งสามคนออกมา พี่กันต์ พี่เกรย์ และน้องณมนทั้งสามคนแตกต่างจากตอนท้องมากๆ ตอนท้องฉันค่อนข้างจะสบายไม่มีอาการแทรกซ้อนของโรคใดๆหรือแม้กระทั่งแพ้ท้องก็ไม่มี  

ปรากฏว่าตอนคลอดออกมาทั้งสามผลัดกันงอแงและติดฉันกับพี่ณชลหนักมากจนไม่ได้หลับได้นอนกันเลย  

โดยเฉพาะน้องณมนน้องสาวคนเล็กที่ค่อนข้างจะรักและขี้หวงพี่ณชลเป็นพิเศษ  

ส่วนพี่กันต์นี่จะติดฉันมากที่สุดบางทีก็จะหวงฉันใส่พี่ณชลด้วย ปะป๊าตัวเองแท้ๆหวงได้ลง  

พี่เกรย์ลูกคนกลางจะเป็นลูกที่ค่อนข้างแกร่งฉันขอใช้คำนี้เพราะถ้าพี่กันต์และน้องณมนงอแงพี่เกรย์เหมือนจะเข้าใจและเลือกที่จะรอ บางทีฉันเองก็แอบกลัวว่าพี่เกรย์จะน้อยใจเอาเมื่อโตขึ้น  

ทุกคนสงสัยไหมว่าทำไมต้องชื่อพี่กันต์ พี่เกรย์และน้องณมน ตอนแรกฉันเองอยากจะตั้งชื่อลูกว่าไข่เจียว ไข่ดาว ไข่ตุ๋นแต่ว่าป๊าม๊าและคุณพ่อคุณแม่ประท้วงเลยว่าไม่เอาฉันว่ามันก็ออกจะน่ารักดี  

แต่สุดท้ายก็เลือกชื่อใหม่แฝดชายชื่อกันต์กับเกรย์เป็นชื่อที่คล้องกับชื่อแม่คือ กรีน กันต์ เกรย์ ส่วนแฝดหญิงให้คล้องชื่อของปะป๊าคือณชลและณมนนั่นเอง พี่ณชลเป็นคนคิดกับพวกผู้ใหญ่ ฉันเองก็ไม่ได้ขัดอะไรก็น่ารักดี 

อีกไม่กี่วันก็จะเป็นวันเกิดของพวกเขาแล้ว ป๊าม๊าก็คงเล่นใหญ่เหมือนทุกๆปี จัดทั้งทีคงสนุกสมใจเจ้าแฝดแหละ ด้วยความที่ทุกคนเห่อหลานมากทำให้ของเล่นที่ได้มาแต่ละครั้งเกือบสร้างบ้านได้เป็นหลังๆเลยแหละ มั้ง เดี๋ยวคงต้องหาเวลามาแบ่งเอาของเล่นลูกๆไปบริจาคบ้างแล้ว  

“พี่อุ้มคะเอาพี่กันต์กับพี่เกรย์ไปนั่งบนเก้าอี้ทานข้าวเลยค่ะ อาหารพร้อมแล้ว” ฉันพูดสั่งพี่อุ้ม  

พี่อุ้มคือพี่เลี้ยงที่ม๊าเป็นคนจัดการหามาให้ ฉันเองก็ไม่ได้อยากจ้างหรอกแต่ว่าผู้ใหญ่ท่านกลัวฉันจะเหนื่อยเกินไป อย่างน้อยก็ให้มีคนมาช่วยเตรียมอุปกรณ์อะไรแบบนี้ก็ได้ฉันก็เลยยอมๆไปและให้ม๊าเป็นคนจัดการให้ พี่อุ้มเป็นคนน่ารักฉันและเจ้าแฝดเองก็รักพี่อุ้มเหมือนกัน อยู่ด้วยกันตั้งแต่เจ้าแฝดอายุสองเดือนจนตอนนี้จะสามขวบแล้ว 

“ได้ค่ะ พี่กันต์ พี่เกรย์ครับได้เวลาอาหารเย็นแล้ว เราไปทานข้าวกันดีกว่าน้า” พี่อุ้มพูดแล้วเด็กๆทั้งสองคนก็วางของเล่นตัวต่อในมือลงทันทีลุกขึ้นรอพี่อุ้มพาไปห้องอาหาร 

โชคดีที่พออายุขวบกว่าๆเจ้าแฝดทั้งสามก็ไม่ค่อยงอแงแล้ว ว่านอนสอนง่ายหน่อย อย่างเช่นตอนนี้ที่พอบอกว่าต้องไปกินข้าวก็รีบลุกกันอย่างไวเลยไม่ต้องรอให้โดนดุก่อน  

ฉันได้เห็นพัฒนาการที่เปลี่ยนแปลงไปในแต่ละวันก็รู้สึกว่าเวลาเดินเร็วมาก เร็วจนอยากจะหยุดเวลาให้พวกเขาตัวแค่นี้ไปอีกสักสิบปี ไม่อยากให้โตเลย งืออ 

พอพี่ณชลลงมา พวกเราก็เริ่มลงมือทานอาหาร ตอนนี้เจ้าแฝดสามารถทานอาหารกันเองได้แล้วถึงจะมีเลอะบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดาของเด็กวัยนี้   

“ทำไมน้องณมนของปะป๊าถึงทานช้าจังเลยครับ” พี่ณชลหันไปถามลูกสาวคนเล็กที่เอาแต่นั่งอมข้าวไม่ยอมเคี้ยวสักที ไม่รู้ว่าวันนี้จะทานนหมดไหม 

“พี่กันต์กับพี่เกรย์ทานจะหมดแล้วน้า น้องณมนจะหมดทันรึเปล่า” ฉันพูด 

“ป๊าป้อนๆ” น้องณมนพูด นั่นไงอ้อนให้พี่ณชลไปป้อนอีกแล้ว ติดปะป๊ามากไปแล้วมั้งลูกเอ้ย 

“ปะป๊าทานข้าวอยู่ น้องณมนต้องทานคนเดียวนะคะ ไม่ดื้อน้าถ้าทานหมดเร็วจะได้เล่นกับปะป๊าเร็วๆไงคะคนเก่ง” ฉันพูด พยายามหลอกล่อเพราะไม่อยากตามใจเขามาก เดี๋ยวจะเสียนิสัยเอาเปล่าๆ  

“พี่เกรย์ป้อนๆ” พี่เกรย์พูด เนี่ยพอรู้ว่าน้องงอแงแล้วไม่โดนตามใจพี่เกรย์ก็สวมบทพี่ชายที่แสนดีป้อนแทนป๊าเลย พี่เกรย์ก็ชอบเป็นซะแบบนี้อะ สปอยน้องเก่ง 

“พี่เกรย์กินของตัวเองหมดหรือยังครับถึงจะไปป้อนน้อง” พี่ณชลพูด 

“ป้อนได้ๆ อ้าม” พี่เกรย์พูดแล้วป้อนข้าวเข้าปากน้องณมน 

“พี่กันต์หมดแย้ว โบ๋เบ๋” พี่กันต์พูดพร้อมยกจานข้าวขึ้นพลิกคว่ำไปมาให้ดูว่าข้าวของตัวเองหมดแล้ว 

“เก่งมากครับพี่กันต์ พี่อุ้มขาขอผลไม้ให้เด็กๆด้วยค่ะ” ฉันพูด 

“ทำอะไรกันอยู่น้า ไม่รู้ว่ามีใครพอจะคิดถึงอากงบ้างรึเปล่า” เสียงป๊าพูดดังขึ้นมาพร้อมกับร่างกายที่เดินเข้ามาในห้องนี้ 

“พี่กันต์ค้าบ/พี่เกรย์ค้าบ/น้อนมนค่า” เจ้าแฝดขานตอบเสียงป๊าอย่างไม่ยอมกัน 

“ป๊าขา กำลังทานข้าวกันอยู่เลยป๊ามาทานด้วยกันนะคะ” ฉันพูดพร้อมกับจะลุกขึ้นไปเอาจานมาตักข้าวให้ป๊า 

“ไม่ต้องๆ ป๊าทานมาแล้วน้อง กะว่าจะมาเล่นกับเจ้าแฝดน่ะไม่ได้จะมาทานด้วยหรอก” ป๊าพูด 

“เด็กๆสวัสดีอากงรึยังคะ” ฉันพูด 

“ดีค้าบ/ดีค้าบ/ดีค่า” เด็กๆยกมือไหว้และพูด ท่าไหว้นั้นทุกคนลองจินตนาการถึงท่าทางของทหารที่ทำท่าถวายบังคมนะเจ้าแฝดเป็นแบบนั้นเลย เด็กหนอเด็ก 

“แล้วม๊าไม่มาด้วยเหรอครับป๊าถึงได้มาคนเดียว” พี่ณชลพูด 

“เดี๋ยวคงเดินตามมาแหละ เมื่อกี๊เห็นเตรียมขนมอยู่น่ะคงจะเอามาให้เจ้าแฝดมั้ง” ป๊าพูด 

“ป๊าไปรอที่ห้องนั่งเล่นดีมั้ยคะ เดี๋ยวน้องจะพาเด็กๆตามไป” ฉันพูด 

“พี่กันต์ไป กงยอๆ” พี่กันต์พูด  

“พี่กันต์จะไปห้องนั่งเล่นกับอากงเหรอครับ” พี่ณชลพูดแล้วพี่กันต์ก็พยักหน้าพร้อมกับยกแขนขึ้นเพื่อจะให้ถอดผ้ากันเปื้อนให้  

“เดี๋ยวแม่ถอดให้ครับ พี่กันต์ห้ามดื้อกับอากงนะครับเดี๋ยวแม่ตามไป” ฉันเข้าไปถอดผ้ากันเปื้อนให้พี่กันต์แล้วพูดขึ้น พอเสร็จพี่กันต์ก็เดินไปหาป๊าจับมือกันเดินออกไปที่ห้องนั่งเล่น 

“พี่เกรย์อิ่มรึเปล่าครับ มัวแต่ป้อนน้องตัวเองกินบ้างมั้ยน่ะ” พี่ณชลพูด แล้วพี่เกรย์ป้อนยังไงให้เลอะเต็มแก้มตัวเองไปหมดล่ะนั่น 

“อิ่มแย้ว ป้อนอยู่” พี่เกรย์พูด  

“พี่เกรย์ครับพอแล้วเดี๋ยวให้พี่อุ้มป้อนน้องเอง พี่เกรย์ไปกับแม่นะครับ ป้ะ” ฉันพูด 

“จะพาพี่เกรย์ไปล้างหน้าเหรอครับ งั้นเดี๋ยวพี่ดูน้องณมนเองอิ่มแล้วจะอุ้มออกไปครับ” พี่ณชลพูด 

“ค่ะ หนูว่าจะพาไปอาบน้ำเลยน่ะ งั้นเดี๋ยวพี่ณชลอุ้มน้องณมนตามไปนะคะแล้วส่วนพี่กันต์ค่อยรอต่อหลังจากน้องๆเสร็จก่อน” ฉันพูด หน้าน้องณมนก็ไม่ต่างกันเลยควรอาบน้ำแหละ 

 

หลายวันผ่านไป... 

“พี่กันต์ครับ ขอน้าปันอุ้มหน่อยได้มั้ยครับ” ปันปันพูดแล้วอ้าแขนรออุ้มพี่กันต์ 

“อุ้มๆ ปันอุ้ม” พี่กันต์พูดแล้วปันปันก็อ้าแขนมารับไปอุ้ม 

“หืมม พี่เกรย์หลานลุงล่ะครับขอลุงอุ้มหน่อยได้มั้ย” พี่แบล็คพูดพี่เกรย์ก็ให้อุ้มอย่างว่าง่าย 

“น้องณมนนี่คงไม่ต้องถามหาใช่มั้ย” พี่แบล็คพูด 

“รายนั้นน่ะเกาะติดพี่ณชลนู่น ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้ติดขนาดนั้นก็ไม่รู้” ฉันพูด 

วันนี้เราจัดงานวันเกิดให้เจ้าแฝดที่บ้านของป๊านั่นแหละ ทุกคนก็เริ่มทยอยมากันแล้ว วันนั้นที่ป๊ามาหาฉันเลยถือโอกาศพูดเรื่องจัดงานวันเกิดซะเลยว่าขอจัดแค่งานเล็กๆและเชิญแต่คนที่รู้จักก็พอ ไม่อยากให้ใหญ่โตอะไรเกินไปจะเหนื่อยกันเอาเปล่าๆ กว่าป๊าจะยอมก็เอาซะฉันพูดจนเหนื่อยเหมือนกัน 

“ก็น้องณมนถอดแบบแกมาเลยเต็มๆถึงได้ติดพี่ณชลแจไง ส่วนพี่กันต์ก็ถอดแบบพี่ณชลเลยติดแกเนี่ย” ปันปันพูด ทุกคนไม่ต้องสงสัยว่าทำไมเราถึงไม่พูดมึงๆกูๆแล้ว เพราะว่าอยู่ต่อหน้าเด็กๆเราคุยกันว่าจะไม่พูดคำหยาบใส่กันกลัวเด็กๆเลียนแบบ 

“แล้วพี่เกรย์ละครับ ไม่เห็นจะติดใครเลยสักคน แอบน้อยใจรึเปล่าเนี่ย” ฉันหันไปพูดกับพี่เกรย์ ก็จริงอย่างที่ปันปันมันพูดนั่นแหละ และใครๆก็คิดแบบนั้นกันหมด 

“พี่เกรย์เจ่ง ใจแม่” พี่เกรย์พูด แหมน่ารักจริงๆเลยมีความเข้าใจแม่ด้วย หึ้ยยมันเขี้ยว  

ฟอดด ฟอดด 

“น่ารักจริงๆลูกแม่คนนนี้” ฉันหอมแก้มพี่เกรย์แล้วพูดขึ้น 

“หอมพี่กันต์ๆ” พี่กันต์พูด คนนี้ก็ไม่ได้เลยเอะอะให้หอมอยู่นั่น ยิ่งเห็นฉันหอมคนอื่นก็เรียกร้องให้หอมตัวเองด้วยตลอด 

ฟอดด ฟอดด  

“พอใจรึยังครับ พี่กันต์นี่น้า” ฉันยื่นมือไปรับพี่กันต์มาอุ้มแล้วหอมแก้มไปสองข้างเจ้าตัวก็เขินแล้วเอาหน้ามุดอกฉันไว้ 

“คิกๆ แม่หอมพี่กันต์” พี่กันต์เขินแล้วหัวเราะคิกคักใหญ่ 

“งั้นพี่ไปหาพ่อกับแม่ก่อนนะคะ พี่เกรย์ไปกับลุงมั้ยครับ” พี่แบล็คพูดกับฉันก่อนจะพูดกับพี่เกรย์ 

“หาตา หายาย” พี่เกรย์พูด พูดง่ายๆใครอุ้มหรืออะไรก็ไม่เคยจะขัดเลยซักครั้ง แล้วพี่แบล็คก็เดินอุ้มพี่เกรย์ไปหาคุณพ่อคุณแม่ด้านโน้นพร้อมกับปันปัน 

 

 

 

 

 

มาแล้วๆ รอนานไหมคะ ตอนพิเศษมีทั้งหมดสามตอนน้า ไรท์จะลงให้อ่านฟรีนะคะ  

ขอบคุณที่สนับสนุนกันมาเรื่อยๆน้า ทั้งยอดอีบุ๊กยอดเหรียญถึงจะไม่มากแต่โคตรซาบซึ้งเลย  

ฝากติดตามกันด้วยน้า เรื่องใครคนนั้นที่เธอแอบชอบก็อัพทุกวันเว้นวันเลย มาอ่านกันเยอะๆนะคะ 

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว