ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขอระบาย+แจ้ง+สปอย

ชื่อตอน : ขอระบาย+แจ้ง+สปอย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 789

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ส.ค. 2564 20:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขอระบาย+แจ้ง+สปอย
แบบอักษร

คือทุกคนคะไรท์อยากจะมาขอโทษ ไรท์อยากจะมาระบายความอัดอั้นตันใจของไรท์

ขอพูดก่อนนะคะว่าที่ไรท์มาแต่งนิยายไรท์ไม่ได้มีจุดประสงค์จะมาหารายได้ ความตั้งใจแรกของการแต่งนิยายลงของไรท์คือการอ่านแล้วชอบเลยอยากจะลองเปลี่ยนจากนักอ่านมาเป็นนักเขียนดูบ้าง

ย้อนไปเมื่อสามสี่ปีก่อนที่ไรท์ยังไม่แต่งนิยาย ไรท์ก็เป็นแค่เด็กธรรมดาคนนึงที่ชอบอ่านหนังสือ ชอบอ่านนิยาย ชอบอ่านการ์ตูน แล้วอยู่ดีดีก็เกิดความคิดอยากแต่งนิยายเล่นๆสักเรื่อง (จนบานปลายมาเป็นห้าเรื่องอ่ะนะคะ) ก็ขอบคุณทุกคนนะคะที่อ่านนิยายของไรท์ ขอบคุณมากทุกกำลังใจ คำชม หรือคำวิจารณ์เกี่ยวกับการเขียน การบรรยายของไรท์ คำติชมที่มอบให้ไรท์เอากลับมาคิดและพัฒนาต่อ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

แต่!! คนที่ให้กำลังใจไรท์ ไรท์ไม่เคยลืมนะคะ แต่วันนี้ไรท์แค่อยากจะมาระบายถึงคนที่ด่าไรท์ ไรท์เข้าใจนะคะว่าไรท์อาจจะแต่งห่วยมาก เนื้อเรื่องก็ไม่ได้เรื่อง ก็ไรท์ไม่ใช้นักแต่งมืออาชีพหนิคะ ไรท์กล้าบอกได้เต็มปากว่าไรท์ไม่มีพรสวรรค์ในการแต่งนิยายเลย (ใครที่เคยอ่านเรื่องแรกของไรท์จะรู้ดี ว่าไรท์พัฒนามาไกลมาก)

แต่ไรท์ก็พยายามที่จะพัฒนานะ ถึงแม้ว่าไรท์จะไม่มีพรสวรรค์แต่ไรท์ว่าไรท์มีพรแสวง

คนที่เข้ามาคอมเม้นท์วิจารณ์การแต่งเพื่อให้ไรท์รู้จุดบกพร่องว่าไรท์ควรแก้ไขตรงไหน ไรท์ขอบคุณนะคะ แต่คนที่มาคอมเม้นท์ด่าไรท์ไม่ใช่การวิจารณ์ไรท์รับไม่ได้จริงๆค่ะ จะมีใครอยากโดนด่ากันละคะ ไรท์คนนึงล่ะที่ไม่

ขอพูดตรงๆนะคะ หากคุณไม่ชอบนิยายของไรท์ บอกว่าอ่านแล้วน่าเบื่อ แต่งได้ควายมาก คุณบอกไม่ชอบนิยายของไรท์ไม่ชอบเนื้อหา บอกว่าอัดอั้นมากที่อ่านนิยายของไรท์ ถามหน่อยคะไม่ชอบแล้วอ่านทำไม ไม่ชอบก็กดออกสิคะ จะมาอ่านให้อัดอั้นใจทำไม ไม่ชอบเนื้อหา ไม่ชอบเนื้อเรื่องกรุณากดออกค่ะ ไม่ใช่มาคอมเม้นท์ด่าให้มันบั่นทอนคนที่แต่งปล่อยให้คนที่เขาชอบคนที่เขาสนุกอ่านสิคะ

มีคำนึงค่ะไรท์อ่านเจอคอมเม้นท์ทำเอาให้ไรท์คิดไม่อยากแต่งนิยายต่อเลย แต่งได้ควายมาก , อย่าด่าตัวละครเลยค่ะ ให้โทษคนแต่ง (และอีกมากมาย นี่ยังน้อยนะ) บางคนอาจจะไม่รู้สึกอะไรกับคำนี้นะคะ แต่สำหรับไรท์ไรท์รู้สึก

รู้สึกว่ามันบั่นทอนจนไม่อยากแต่งต่อแล้ว การแต่งนิยายเรื่องนึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะ ยิ่งมาเจอแบบนี้อีกใครมันจะไปมีอารมณ์แต่งต่อล่ะคะ เคยคิดว่าถ้าฉันไม่แต่ง ไม่ลงก็คงไม่โดนด่าใช่ไหม

 

อันนี้ขอฝากถึงคนที่ด่านะคะ คุณบอกฉันแต่งควาย แต่งไม่ได้เรื่อง เอาแต่ด่าอย่างสนุกปากขอถามกลับนะคะ คุณแต่งได้ครึ่งหนึ่งของฉันหรือเปล่า เคยลองแต่งสักเรื่องรึยังเอาแต่ด่าคนแต่งเคยลองแต่งบ้างยัง ถ้าไม่พอใจในการแต่งของฉันมากต่อไปให้แต่งอ่านเองนะคะ อย่าเข้ามาอ่านและอย่าเข้ามาเป็นกำลังใจทางลบให้คนอื่น

ถ้าไม่พอใจ ไม่ชอบเนื้อเรื่อง ลำไยในตัวละครกรุณากดออกนะคะอย่ามาสร้างความบั่นทอนทางใจให้คนอื่น ไม่ต้องมาทนฝืนอ่านให้จบหรอกค่ะ แนะนำชอบแบบไหนไปแต่งอ่านเอาเองนะคะไรท์คงแต่งให้ตามใจไม่ได้ ไรท์ขอแต่งตามแนวและสไตล์ของไรท์นะคะ หากใครไม่ชอบกดออกได้ไรท์ไม่ได้ห้ามเลยค่ะ ขอให้คนที่เขาชอบและยอมรับในแนวที่ไรท์แต่งได้ก็พอ

(ขอโทษด้วยนะคะหากพูดแรงไป)

 

ขอโทษนะคะที่ออกมาระบายแบบนี้ แต่ไรท์กลับไปอ่านคอมเม้นท์เก่าๆแล้วมันไม่ไหวจริงๆค่ะ

ปล.นิยายที่ไรท์โดนด่าหนักๆไม่ใช่เรื่องนี้หรอกนะคะ และที่ไรท์หายไปเกือบปีก็เพราะคอมเม้นท์เหล่านั้นแหละค่ะที่ทำให้ไรท์ไม่อยากกลับมาแต่งนิยายต่อ แต่สุดท้ายก็กลับมาแต่งเพิ่มอีกเรื่องเพราะความชอบค่ะ ไรท์ไม่เคยออกมาพูดความรู้สึกนี้เลย เป็นครั้งแรกเลย ไรท์ทนไม่ไหวจริงๆ

ต้องขอโทษคนอ่านด้วยนะคะ หากไรท์พูดแรงไป ขอโทษนะคะ ไรท์ขอระบายหน่อยเนอะ

แล้วก็นิยายเรื่องก่อนหน้าเรื่องเก่าๆของไรท์ไรท์ขออนุญาตไม่เปิดให้อ่านแล้วนะคะ เพื่อเป็นความสะบายใจของไรท์

เพราะสังเกตจากคนที่ด่าไรท์ส่วนใหญ่เป็นคนที่เข้ามาอ่านหลังจากที่นิยายจบไปแล้ว ไม่ใช่คนที่ติดตามเนื้อเรื่องไปพร้อมกับไรท์

ส่วนนิยายเรื่องนี้ไรท์ก็ไม่คิดจะติดเหรียญนะคะแต่ไรท์แค่มีความคิดว่าหลังจากแต่งจบไปได้อาทิตย์สองอาทิตย์ไรท์อาจจะซ่อนนิยายเรื่องนี้ไว้ ไรท์ขอแคร์แค่คนที่ติดตามไรท์จริงๆนะคะ

ยังไงไรท์ก็ขอเซฟความรู้สึกของไรท์ก่อนนะคะ ไรท์ไม่อยากเจอคอมเม้นท์พวกนั้นอีกแล้วค่ะ มันค่อนข้างเป็นมลพิษทางใจมากๆ อ่านเจอแล้วคือแบบไม่มีกำลังแต่งต่อเลยอ่ะค่ะ

แล้วก็ฝากเตือนด้วยนะคะ อ่านนิยายได้ แสดงความคิดเห็นได้ วิจารณ์งานเขียนได้ แต่จะแสดงจะพูดจะพิมพ์อะไรกรุณาหัดเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างนะคะ คำพูดของคุณที่แค่พิมพ์ๆมาตามแรงอารมณ์มันส่งผลต่อเจ้าของผลงานที่เข้ามาอ่านเจอนะคะ ยังไงก็ขอให้ควรมีมารยาทด้วยนะคะ

ไหนๆไรท์ก็มาระบายแล้วไรท์ก็ขอสปอยตอนต่อไปสักนิดเนอะ

 

สปอย

"คะ...คิตตี้พอเถอะแก" ตั้งใจจะมาลากคิตตี้ออกไปแต่พอเข้ามาได้ฉันกลับไปต่อไม่ถูก ได้แต่เอ่ยเสียงแผ่วๆชวนคิตตี้กลับห้อง

"จะกลับอะไรเรามาถึงขั้นนี้แล้วเราก็ต้องบอกสิว่าผู้ชายคนนี้เขาเลวแค่ไหน บอกให้แฟนเขารู้สิ บอกให้พ่อแม่เขารู้ว่าลูกชายตัวเองมีกฤติกรรมที่แย่มากสิ มาทำให้ผู้หญิงเสียใจแบบนี้ยังจะกล้าเรียกตัวเองว่าผู้ชายอีกหรอ แมนๆเขาไม่ทำกันหรอกนะ"

"คิตตี้ฉันไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่"

"ก็บอกแล้วไงว่าเรื่องมันใหญ่ตั้งแต่ที่แกไปเสียตัวให้คุณรามเขาแล้วว!!"

"ห้ะ!!!" ทุกคนทั้งห้องต่างมองตาค้างพากันร้องอุทานตกใจเสียงดัง

"หนะ...หนูว่าไงนะ" ผู้หญิงที่อายุเยอะสุดภายในห้องถามขึ้น

ตายแล้ว!! คุณเขาน่าจะเป็นแม่ของใครสักคนในห้องแห่งนี้ เรื่องมันชักจะบานปลายไปกันใหญ่แล้วฉันไม่ได้จะตั้งใจมาที่นี่เพื่อมาทำให้พี่รามเดือดร้อนนะ

 

ส่วนจะมาอัพต่อตอนไหนนั้น ไรท์ขอเวลาบิ้วอารมณ์ตัวเองหลังจากไปเจออะไรแย่ๆมาก่อนนะคะ ไรท์จัดการความรู้สึกตัวเองได้เมื่อไหร่ มันดีขึ้น ลืมคำพูดแย่ๆได้เมื่อไหร่ไรท์จะรีบกลับมาต่อให้นะคะ รอหน่อยน๊าาา🙏

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว