facebook-icon

ฝากกดติดตามเพจ fortune _28 ด้วยงับ อิอิ

ชื่อตอน : Chapter 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ส.ค. 2564 17:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 4
แบบอักษร

 

คนเป็นแม่ยังอยากจะเป็นลมอยู่รอมร่อ มองหน้าลูกชายตัวดีที่ไปทำเรื่องงามหน้ากับเด็กตัวเล็กๆอย่างหนูดิว

"ทำได้ยังไงลูก น้องตัวเท่านี้เอง"

"ผมเมาครับแม่ ผมขอโทษ"

เขาเอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิด คนเป็นแม่มองลูกชายอย่างผิดหวังก่อนจะหันไปมองหน้าเด็กสาวแล้วลูบผมเชิงปลอบ

"ไม่ต้องร้องแล้วนะลูก แม่จะให้น้ำเหนือรับผิดชอบหนู"

"อะไรนะครับ... รับผิดชอบเหรอ"

"ทำไม! เราทำน้องขนาดนี้จะไม่รับผิดชอบเหรอ มีความเป็นลูกผู้ชายอยู่มั้ย พ่อเลี้ยงคาวีควรจะสั่งสอนให้ลูกรู้จักความรับผิดชอบซักหน่อยนะคะ กล้าทำต้องกล้ารับ ถึงจะเมาแต่เรื่องมันเกิดขึ้นไปแล้วเด็กก็เสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว จะเรียกร้องคืนจากไหนอีก ไปลูกแม่จะพาไปพักที่ห้องของน้ำเหนือยังไงพี่เขาก็รับผิดชอบหนูอยู่แล้วอย่ากังวลเลยนะ"

คุณแม่เอ่ยออกมาอย่างใจดี เธอเข้าใจความรู้สึกของเด็กคนนี้ดี สมัยที่เธอไปมีความสัมพันธ์ครั้งแรกกับสามีก็เสียใจแบบนี้แหละ กว่าพ่อเลี้ยงคาวีจะยอมรับเธอเป็นเมียก็หนักหนาเอาการ และครั้งนี้เธอจะไม่ให้อดีตมันซ้ำรอยเดิมอีก ยังไงลูกชายต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำไว้

"ค่ะคุณแม่"

ดิวลุกขึ้นเดินออกไปพร้อมกับคุณแม่ ส่วนน้ำเหนือเขายังอึ้งอยู่ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อนดี พ่อเลี้ยงคาวีมองตามภรรยาไปก่อนจะหันมาคุยกับลูกชาย

"รับๆไปเถอะ เราพลาดเองที่ไปยุ่งกับเด็ก พ่อช่วยไม่ได้หรอกนะ"

"เพราะพ่อคนเดียวเลย ถ้าพ่อไม่ทำกับแม่ไว้ผมก็ไม่ต้องโดนแบบนี้"

น้ำเหนือหันไปโทษคุณพ่อของเขา พ่อเลี้ยงยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

"เกี่ยวไรกับพ่อเล่า นั้นมันอดีตนานมาแล้ว ถ้าเราไม่ไปพลาดยุ่งกับเด็กแต่แรก ก็ไม่ต้องมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทุกอย่างเราทำเองอย่ามาโทษพ่อสิ"

เขายังไม่ยอมแพ้และไม่ยอมรับความผิดในสิ่งที่ตัวเองทำในอดีต อีกอย่างเขารับผิดชอบภรรยาทุกอย่างไม่ได้ทิ้งขว้างซะหน่อย เพราะฉะนั้นลูกชายของเขาก็ต้องรับผิดชอบเช่นกัน

"อีกอย่างพ่อรับผิดชอบแม่ของลูก แต่งงานอยู่กินกันมาหลายปีจนลูกโตขนาดนี้ เพราะฉะนั้นลูกก็ต้องรับผิดชอบแม่หนูคนนั้นด้วย พ่อว่าก็ดูนิสัยน่ารักดีนะสวยด้วย ไหนๆก็พลาดไปแล้วเอายังไงก็เอาแล้วกัน"

พ่อเลี้ยงคาวีพูดจบก็เดินกลับห้องทันที ทิ้งให้ลูกชายนั่งเครียดอยู่ตรงโซฟาคนเดียว เขากุมขมับอย่างปวดหัว ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อดี

"เอาไงดีวะเนี่ย"

เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นเดินกลับห้องของตัวเองไปไม่ลืมที่จะหิ้วกระเป๋าของเด็กสาวไปด้วย ช่วยไม่ได้แหะคงต้องตามน้ำไปก่อน

เมื่อมาถึงห้องนอนเขามองดิวกำลังนั่งอยู่บนเตียงกับคุณแม่ของเขา

"หนูขาดเหลืออะไรบอกแม่นะ บอกพี่เขาก็ได้ ว่าแต่หนูเรียนที่ไหนลูกไกลมั้ย"

"มหาวิทยาลัยประจำจังหวัดค่ะ"

"เรียนเก่งซะด้วยสิ เรียนมหาวิทยาลัยดังของจังหวัดด้วย งั้นหนูอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนนะลูกเดี๋ยวตอนเย็นไปทานข้าวด้วยกัน"

ดิวยกมือไหว้ท่านอย่างซาบซึ้ง ตอนแรกคิดว่าจะถูกครอบครัวเขาไล่ตะเพิดออกมาแล้วซะอีก แต่ไม่คิดว่าจะใจดีมากขนาดนี้

"ขอบคุณคุณแม่นะคะที่ไม่รังเกียจหนู"

"แม่จะไปรังเกียจหนูได้ยังไง ลูกชายแม่นิสัยไม่ดีเลยเมาแล้วทำอะไรไม่คิดก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา หนูพักผ่อนนะลูก"

"ค่ะคุณแม่"

คุณแม่ลุกขึ้นก่อนจะลากลูกชายตัวดีออกไปข้างนอก ท่านตีแขนลูกชายอย่างโกรธมากก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างทำใจ

"นิสัยอย่าเอาพ่อมาให้มากนัก เห้อ! ไปคุยกับน้องให้เข้าใจกันซะ เราทำผิดไปแล้วก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา อย่าไปใช้คำพูดดูถูกน้องแบบนั้นอีกนะ ให้เงินอะไรน้องไม่ได้ขายตัวอย่าไปดูถูกผู้หญิงแบบนั้นอีก อย่าให้แม่ได้ยิน"

"ผมขอโทษครับแม่"

น้ำเหนือยกมือไหว้คุณแม่ของตัวเองอย่างรู้สึกผิด เขาพลาดเองที่พูดแบบนั้น คุณแม่ถอนหายใจออกมาก่อนจะปล่อยให้ลูกกลับเข้าห้องไป

"ไปคุยกับน้องเถอะ แม่จะไปเตรียมมื้อค่ำ"

"ครับแม่"

เขาเดินกลับเข้าห้องนอนของตัวเองไป ตอนนี้ดิวนั่งอยู่ที่พื้นเปิดกระเป๋าของตัวเองหยิบชุดธรรมดาเอาไว้เปลี่ยนตอนอาบน้ำ น้ำเหนือกอดอกมองหญิงสาวอย่างไม่รู้จะเริ่มพูดอะไรดี เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มตาแป๋วก่อนจะเอ่ยออกมา

"มองทำไมเหรอคะ"

"มองเด็กปลิ้นปล้อนนะสิ"

ดิวเกาหัวอย่างงงๆ ปลิ้นปล้อนตรงไหนกันเธอก็แค่มาทวงความยุติธรรมให้ตัวเองเท่านั้น ทำไมต้องว่าแรงขนาดนั้นด้วย

"ก็พี่น้ำเหนือพรากพรหมจรรย์ของดิวไปก็ต้องรับผิดชอบสิคะ"

"แล้วทำไมไม่โวยวายตั้งแต่วันนั้น มาทำไมตอนนี้"

เขาเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ ปล่อยเวลาผ่านไปตั้งนานเพิ่งจะคิดได้หรือไงถึงมาเรียกร้องเอาตอนนี้

"กะ..ก็ ก็เพิ่งคิดได้ค่ะ ไม่รู้แหละพี่น้ำเหนือได้ดิวเป็นเมียแล้วต้องรับผิดชอบค่ะ ถ้าพี่ไม่รับผิดชอบแล้วจะมีผู้ชายที่ไหนมายุ่งกับดิวอีก ไม่รู้แหละมันคือความผิดของพี่แต่แรก เพราะดิวบอกแล้วว่าไม่ใช่ผู้หญิงที่เพื่อนพี่ส่งมาแต่พี่ก็ไม่ฟังเอง ดิวจะไปอาบน้ำแล้วค่ะ"

เด็กสาวเอ่ยออกมาก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าห้องน้ำไปทันที น้ำเหนือมองตามก่อนจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย นี่เขาต้องมีเมียอย่างไม่ทันตั้งตัวแถมยังเลือกไม่ได้อีก ถ้าเป็นแบบนี้ชีวิตโสดและอิสระของเขาคงไม่มีอีกแล้ว น่าเศร้าโคตรๆ

เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง หญิงสาวออกมาในชุดใหม่ เธอมองเขาก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ

"ดิวอยากนอนพักค่ะ"

"ก็นอนสิ ใครห้ามล่ะ"

เขาเอ่ยออกมาเสียงเรียบ หญิงสาวหน้างอเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยิบหมอนมากอดไว้แล้วไปนอนตรงโซฟาแทนที่จะเป็นเตียงนอน น้ำเหนือมองการกระทำของหญิงสาวอย่างงุนงง

"ไปนอนทำไมตรงนั้น"

"ดิวจะนอนตรงนี้ค่ะ พี่น้ำเหนือก็นอนที่เตียงไปเลยค่ะดิวไม่แย่งหรอก"

หญิงสาวยิ้มออกมาก่อนจะนั่งลงบนโซฟา นุ่มกว่าเตียงที่หอพักอีกแค่นี้ก็นอนได้สบายมากแล้ว บ้านนี้หรูหรามากแอร์เย็นสบายแถมยังมีแม่บ้านคอยทำงานบ้านให้ทุกอย่าง ชีวิตคนรวยมันดีมากจริงๆ ต่างกับชีวิตของเธอลิบลับเลย

"มาที่นี่ในฐานะอะไร"

น้ำเหนือเอ่ยถามเด็กสาว ดิวเงยหน้ามองชายหนุ่มก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างใส่ซื่อ

"ก็มาเป็นเมียของพี่น้ำเหนือไงคะ พี่ได้ดิวแล้วก็ต้องรับดิวเป็นเมียสิถามได้"

"งั้นก็มานอนบนเตียงนี่"

หญิงสาวมองเขาอย่างสงสัย ทำไมต้องไปนอนบนเตียงด้วยเธอนอนตรงนี้ก็สบายออก

"นอนตรงนี้ก็ได้ค่ะ ทำไมต้องไปนอนบนเตียงด้วย"

"ก็มาที่นี่ในฐานะเมียไม่ใช่เหรอ เป็นเมียก็ควรทำหน้าที่เมียสิ ไปอยู่ตรงโซฟานั้นไม่ใช่หน้าที่เมีย"

เขายิ้มมุมปากออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ คิดจะจับเขาทำสามีแล้วจะทำอะไรก็ได้อย่างนั้นเหรอ... เธอกำลังคิดผิด ดิวได้ยินแบบนั้นก็ตาโตอย่างตกใจ เธอต้องนอนกับเขามีอะไรกับเขาแบบผัวเมียกันด้วยเหรอ ตอนแรกก็เตรียมใจมาบ้างแต่พอเจอสถานการณ์จริงรู้สึกกลัว คืนนั้นเขาทำรุนแรงกับเธอมากจริงๆ

"แต่ว่าพี่น้ำเหนือทำรุนแรงกับดิวอ่ะ ดิวกลัวไม่เอาหรอก"

"คืนนั้นพี่เมาไง ตอนนี้ไม่เมาแล้วมานั่งนี่สิ"

หญิงสาวส่ายหน้าทันทีก่อนจะหยิบหมอนมากอดไว้แน่นไม่ยอมให้เขาเข้ามาใกล้ ยิ่งเห็นเธอแสดงท่าทีกลัวแบบนั้นเขายิ่งชอบใจ น้ำเหนือลุกขึ้นไปใกล้ก่อนจะโอบเอวเธอไว้แล้วดึงเข้ามาแนบลำตัว

"ไม่เอานะ! ดิวกลัว"

"กลัวทำไม มาถึงที่นี่ประกาศความเป็นเมียไปแล้วมีอะไรต้องกลัวอีก"

ดิวมองเขาตัวสั่น น้ำเหนือยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะโน้มใบหน้าเธอมาจูบอย่างดูดดื่ม บอกเลยว่าหลังจากที่เขามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอครั้งแรกก็รู้สึกติดใจจนไม่อยากให้ผู้หญิงคนอื่นมาลบสัมผัสนั้นออกไป เขาจึงไม่ยุ่งกับใครอีก แต่ไหนๆเธอมาหาถึงที่แล้วแถมยังประกาศว่าเป็นเมียของเขาเต็มปาก และเขาคงต้องรับผิดชอบเธออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทำไมจะต้องนิ่งเฉยไม่ทำอะไรล่ะ... จริงมั้ย

"พี่น้ำเหนือ ดิวกลัวแล้วนะ ฮึก! พี่ทำแรงอ่ะ"

"จะทำเบาๆโอเคมั้ย"

เขาดึงเธอเข้ามาอีกครั้งก่อนจะซุกไซ้ตามซอกคออย่างต้องการ เสียงเคาะประตูจากข้างนอกดังขึ้น เขาผละออกอย่างเสียอารมณ์ที่มีคนมาขัดขวางความอยากของเขาในตอนนี้

"หนูดิวลูกอาบน้ำเสร็จหรือยัง"

"เสร็จแล้วค่ะคุณแม่"

ดิวได้โอกาสรีบผละออกจากชายหนุ่มก่อนจะรีบวิ่งไปเปิดประตูทันที

"หนูหิวหรือยังลูกแม่ทำกับข้าวเสร็จแล้ว"

"หิวค่ะ งั้นไปเลยนะคะดิวช่วย"

"จ้ะ ไปเถอะ น้ำเหนือออกมาทานข้าวลูก"

"ครับแม่"

เขาเอ่ยออกมาอย่างเซ็งๆ ดิวหันไปมองชายหนุ่มก่อนจะแลบลิ้นใส่อย่างสมน้ำหน้าที่เขาไม่สามารถทำอะไรเธอได้

"ยัยแสบเอ้ย! คืนนี้เจอแน่"

 

 

<~~~~~~~~~~>>>>>>>

 

 

นี่คือโลกนิยายของพี่น้ำเหนือค่ะ

จะมาเรียกร้องความเป็นเมียแล้วนอนเฉยๆไม่ได้ 😆😆😆😆

บอกแล้วว่ามันบ้ากาม 😅😅😅

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว