email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 8 ยินดีที่รู้จัก 100%

ชื่อตอน : บทที่ 8 ยินดีที่รู้จัก 100%

คำค้น : ท่านประธาน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.2k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2564 07:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8 ยินดีที่รู้จัก 100%
แบบอักษร

มินตราไม่ตอบ แต่หากไม่โกหกตนเอง เธอก็ดีใจเช่นกันที่คืนนั้นเป็นเขา จากการตัดสินใจเพราะความเสียใจและแอลกอฮอล์ ทำให้เธอทำในสิ่งที่มินตราในเวลาปกติจะไม่ทำ และก็ถือว่าโชคดีที่ผู้ชายที่เธอขอให้ทำเรื่องอย่างนั้นด้วยเป็นเขา แม้เขาจะไม่ได้เต็มใจในตอนแรก แต่ก็ยังทำให้ประสบการณ์ครั้งแรกของเธอไม่เลวร้าย หรือจะพูดว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดก็ไม่ผิดนัก แม้ตอนเจอ ‘ของจริง’ จะเจ็บไปสักนิด แต่ก็ไม่ได้เจ็บจนเกินทนไหว แลกกับการที่เขาสอนเธอให้รู้จักความสุขสมอย่างที่ไม่เคยพานพบมาก่อนตั้งหลายรอบ ก็ถือว่าเขาทำได้ดีอย่างไม่มีที่ติเลยทีเดียว  

หลังจากคืนนั้นมินตราก็คิดอยู่ตลอดว่าหากเป็นคนอื่น หรือเป็นคนไม่ดี เธอจะมีสภาพอย่างไร อาจจะถูกข่มขืน ติดโรค หรือเลวร้ายสุดก็อาจจะถูกฆ่าหมกห้องในโรงแรมก็ได้ หญิงสาวได้แต่บอกตนเองว่า เธอจะไม่ทำอะไรเช่นนั้นอีกเด็ดขาด เพราะคราวหน้าเธออาจจะไม่ได้โชคดีแบบนี้ก็ได้ แต่จะว่าไป เธอก็อาจจะไม่มีโอกาสทำแบบนั้นแล้วก็ได้ ก็ดูผู้ชายที่เข้ามาในชีวิตเธอแบบงง ๆ ที่ตามติดอยู่ในตอนนี้สิ เธอจะเอาเวลาที่ไหนไปทำอะไรแบบนั้นได้ 

“คุณจะย้ายเข้าสำนักงานใหญ่ลาคาซ่าเมื่อไหร่” เขาถามเธอ 

“จะพยายามย้ายให้เสร็จภายในวันศุกร์นี้ค่ะ สัปดาห์นี้อยากเคลียร์ทุกอย่างให้เรียบร้อย แล้วเริ่มงานในออฟฟิศใหม่วันจันทร์หน้า”​ 

“ลำบากหรือเปล่า” เขาถาม สีหน้าเขาดูเห็นใจ  

“ไม่หรอกค่ะ แค่ย้ายที่ทำงาน ดีกว่าตกงานเป็นไหน ๆ” เธอตอบ มองเขาอย่างครุ่นคิด กำลังเถียงกับตนเองอยู่ว่าจะถามเขาเรื่องตำแหน่งของเธอดีไหม เธอไม่อยากใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวพูดคุยเรื่องงาน แต่พอคิดว่าแค่ถาม ไม่ได้ขอให้เขาทำอะไรนอกเหนือจากแผนงานที่ทางลาคาซ่าวางไว้แล้ว จึงตัดสินใจถามเขาในที่สุด “ตำแหน่งฉันจะลดหรือเปล่าคะ” 

“หือ?” เขาเลิกคิ้ว 

“ก็...แผนกเซลส์ของลาคาซ่าก็น่าจะมีผู้จัดการแผนกอยู่แล้ว” 

“อ้อ” เขาทำเสียงรับรู้ ก่อนบอก “เราปรับโครงสร้างการทำงานหลายอย่าง ปรับตำแหน่งหลายคน เราย้ายผู้จัดการแผนกเซลส์จากเลอฟาไปทำหน้าที่ผู้จัดการแผนกที่ลาคาซ่า”  

“ตอนนี้ลาคาซ่าไม่มีผู้จัดการเซลส์เหรอคะ”​ 

“รอมีนย้ายเข้าครับ” เขาตอบ มองเธอยิ้ม ๆ ก่อนบอกกลั้วหัวเราะ “ผู้จัดการเซลส์เลอฟาเนื้อหอมแต่ใจแข็ง ใครชวนก็ไม่ไป ภักดีกับเลอฟามาก ในเมื่อซื้อตัวคนไม่ได้ ก็ซื้อโรงแรมแทนแล้วกัน” 

“เวอร์มาก” มินตราว่าพลางมองค้อน เธอรู้ว่าเขาไม่ได้จริงจังกับคำพูดนั้น  

ใช่...เธอเคยถูกทาบทามจากลาคาซ่า แต่เพราะรู้ว่าลาคาซ่าเป็นคู่แข่งสำคัญของเลอฟา จึงรู้สึกเหมือนเธอหักหลังที่ทำงานที่ทำมาหลายปีและให้หลายสิ่งที่ดีกับเธอหากจะยอมรับข้อเสนอ ทำให้เธอปฏิเสธลาคาซ่าไป ซึ่งทางเลอฟาก็ตอบแทนเธอด้วยการขึ้นเงินเดือนและสวัสดิการให้ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เธอรักเลอฟา ไม่ใช่เพราะได้รับผลประโยชน์เพียงอย่างเดียว แต่เธอรู้สึกว่าบริษัทเห็นค่าของคนทำงาน และตอบแทนความภักดีของเธออย่างสมเหตุสมผลและสมน้ำสมเนื้อ จึงไม่คิดจะจากไปไหน เพราะเลอฟาก็ให้สิ่งที่ดีที่สุดกับเธออยู่แล้ว 

มินตราไม่เคยคิดเลยว่าในที่สุดเลอฟาจะถูกขายให้คู่แข่งสำคัญอย่างลาคาซ่า แม้เธอจะพอรู้ว่าสาขาอื่น ๆ ของเลอฟาผลประกอบการไม่ค่อยดีนัก ด้วยแต่ละสาขาก็แยกกันทำงานเป็นเอกเทศ ในสาขาที่เธอทำงานอยู่เรียกว่ามีส่วนแบ่งการตลาดเป็นอันดับหนึ่งในย่านนี้ แม้แต่ลาคาซ่าก็ยังสู้ไม่ได้ แต่อาจจะเป็นเพราะเพียงสาขาเดียวที่มีกำไร ก็คงจะไม่สามารถลากสาขาอื่น ๆ ให้ไปด้วยกันได้ ทำให้กลุ่มบริษัททุนหนาอย่างลาคาซ่าเข้ามาเทกโอเวอร์ในที่สุด 

“ผมคิดว่าคุณควรย้ายเข้าที่พักก่อนที่จะเริ่มงานในสัปดาห์หน้านะครับ” เขาบอกกับเธอ 

“ก็ตั้งใจอย่างนั้นค่ะ วันนี้ฉันจะเข้าไปดูคอนโดฯ ใกล้ ๆ ลาคาซ่าอีกหลายที่เหมือนกัน”  

“พยายามเลี่ยงคอนโดฯ ผม?” 

“เปล่าหรอกค่ะ ฉันก็แค่พยายามดูหลาย ๆ ที่ เพื่อเลือกที่ที่เหมาะกับตัวเองที่สุด คอนโดฯ คุณดีมาก แต่ใหญ่และหรูเกินไปสำหรับฉัน” พอเขาทำท่าเหมือนจะพูดอะไร เธอก็รีบขัด “รู้ค่ะว่าคุณคิดไม่แพง ซึ่งนั่นยิ่งทำให้ฉันไม่อยากอยู่ เพราะไม่อยากเอาเปรียบคุณ” 

“ผมต้องการคำตอบภายในวันศุกร์” 

“ได้ค่ะ ฉันจะรีบบอกคุณ” 

“ผมจะมารับ”  

“คะ?” 

“สองทุ่ม ผมจะมารับคุณที่นี่ ไปหาข้าวกินแล้วคุยเรื่องคอนโดฯ” 

“แค่คุยเรื่องคอนโดฯ ใช่ไหมคะ” เธอถามเขา ในหัวมัวแต่จะคิดออกนอกลู่นอกทาง เพราะรู้ดีว่าเธอติดค้างข้อตกลงอะไรกับเขาอยู่  

ชายหนุ่มมองเธอยิ้ม ๆ สายตาเขาเหมือนล่วงรู้ความคิดเธอ ก่อนจะว่ากลั้วหัวเราะ 

“งั้นสิครับ คิดว่าจะทำอะไรมากกว่านั้นเหรอ” 

“ไม่...ไม่คิดค่ะ” เธอรีบปฏิเสธ หลบสายตาเขา หน้าร้อนวูบวาบไปหมด 

มินตราได้ยินเสียงเขาหัวเราะในลำคอ เธอรวบช้อน แล้วยกกาแฟขึ้นดื่มจนหมดถ้วย จากนั้นชายหนุ่มก็ถามคล้ายกับจับตามองเธออยู่แล้ว 

“อิ่มแล้วเหรอครับ” 

“ค่ะ” 

“งั้นไปกันเถอะ” เขาชวน ขยับตัวลุกขึ้น มินตราจึงลุกตาม 

เขาและเธอเดินเคียงกันไปยังรถที่จอดอยู่ข้าง ๆ กัน ชายหนุ่มเปิดประตูรถให้เธอ มินตราก้าวเข้าไปนั่งประจำที่คนขับพร้อมพึมพำขอบคุณเบา ๆ รู้สึกแปลก ๆ กับการกระทำของเขา เธอไม่ชินกับความ “เจนเทิลแมน” ที่เขาแสดงออก แต่ก็อดรู้สึกดีไม่ได้ เธอหันไปกดให้กระจกเลื่อนลงเมื่อเขาเคาะหลังมือกับหน้าต่างรถเธอ 

“คะ?”  

“ผมจะยุ่งมากทั้งสัปดาห์ เจอกันอีกทีวันศุกร์เลยนะครับ” เขาบอก ยื่นหน้าเข้ามาหา ซึ่งมินตราก็เงยหน้า หลับตา รับจูบจากเขาโดยอัตโนมัติ หลังถอนริมฝีปากไปจากเธอ เขาก็เอ่ย “ยินดีที่รู้จักอีกครั้งนะครับมีน” 


มีนจะอยู่คอนโดท่านประธานไหมน้า
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว