ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่31

คำค้น : มาเฟีย,โหด,ล่าหัวใจ,nc,18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2564 00:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่31
แบบอักษร

10.30 น. 

@หมู่เกาะพีพี จ.กระบี่ 

"ไปพักผ่อนตามที่ชั้นจัดห้องไว้เลยนะ ตอนเที่ยงค่อยออกมาทานข้าวพร้อมกัน"  

"รับทราบครับ/รับทราบค่ะ" 

....ตอนนี้ผมและทุกคนมาอยู่ที่กระบี่แล้วครับ ทะเลสวยมากๆ พอเราลงจากรถคุณแม่ก็บอกให้พวกเราทุกคนแยกย้ายกันไปบ้านพักของตัวเองที่คุณแม่โทรมาจองไว้ คุณแม่เป็นเพื่อนกับเจ้าของรีสอร์ทที่นี่ก็เลยไม่ต้องกังวลเรื่องที่พัก แถมยังได้อยู่ติดริมทะเลอีกด้วย...ตื่นเต้นจัง 

....แผลของผมเริ่มหายดีแล้วครับ แต่ก็มีเจ็บแปล๊บๆอยู่นิดหน่อย แต่คุณลุคเขาดูแลผมดีมากเลยล่ะ ตั้งแต่วันนั้นที่เคลียร์กันว่าผมไม่ให้เขาเอาผม2อาทิตย์ เขาก็เหมือนคนลงแดงใกล้ตายเลยครับ...หึ สมควรแล้วล่ะ อยากไปเอากับคนอื่นเองหนิ 

"หนูจะไปนอนกับวินนี่นะ" ผมบอกและกำลังจะเดินไปกับวินนี่ แต่เขาก็มาขวางผมไว้ก่อนและหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของผมไปถือให้ 

"ไม่ได้ วินนี่นอนกับเดวิดแล้ว นายต้องนอนกับชั้นเท่านั้น" เขาพูดเสียงแข็งเหมือนไม่พอใจ 

"นายหญิงนอนกับนายท่านเถอะครับ" วินนี่หันมาพูดกับผม เพราะเห็นสายตาดุๆของคุณลุคก็เลยกลัว 

"วินนี่! เราตกลงกันตั้งแต่ที่บ้านแล้วไม่ใช่หรอว่าจะนอนด้วยกันน่ะ" ผมพูดแบบหงุดหงิดนิดหน่อยที่ไม่ได้เป็นไปตามที่เราตกลงกันไว้ 

....ที่ผมไม่นอนกับเขาก็เพราะว่าตอนนี้ผมหายดีแล้วน่ะสิ แล้วตอนนี้เราก็อยู่ทะเลด้วย เขาคงไม่ปล่อยให้ผมได้นอนพักเฉยๆแน่ เขามันเจ้าเล่ห์ ไอ้คนหื่น! 

"เดวิด พาวินนี่ไปห้องพัก" เขาหันไปสั่งพี่เดวิด จากนั้นทั้ง2คนก็เดินไปบ้านพักของตัวเองทันที 

"คนจอมบงการ!" ผมกระแทกเสียงแต่ก็ไม่จริงจังนัก และเดินมายังบ้านพักสุดหรูของผมและเขาทันที เพราะยายก็พักกับพี่แม่บ้านอีกคนนึง ผมก็วางใจได้แล้ว 

"นายจะเดินหนีชั้นแบบนี้ไม่ได้นะไออุ่น!" เมื่อเราเดินเข้ามาในห้อง ผมก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆ และเขาก็ตามเข้ามาพร้อมกับวางกระเป๋าเสื้อผ้า 

"............." ผมไม่ตอบและแกล้งทำเป็นนอนหลับ ซักพักนึงผมก็รู้สึกได้ว่าเตียงมันยุบ ผมจึงพลิกตัวหันหน้ากลับมาก็พบว่าเขากำลังคร่อมตัวผมอยู่ 

"นายท่าน!...ออกไปเลยนะ ไม่งั้นหนูจะตะโกนให้คนอื่นได้ยินแน่" ผมพยายามดันหน้าอกเขาออกไป แต่มันก็ไม่เป็นผล 

"หึ...นายคงไม่รู้สินะว่าห้องนี้มันคือห้องสวีทแบบVVIP ไม่ว่านายจะตะโกนดังแค่ไหนก็ไม่มีใครได้ยินหรอก...เพราะมันเก็บเสียงได้อย่างดีเลยล่ะ" เขาแสยะยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ และเขาก็ก้มลงมากระซิบที่ข้างหูผมในประโยคท้ายจนผมขนลุกซู่ 

"แต่หนูขอคุณแม่ว่าเอาห้องธรรมดานะ...อย่าบอกนะว่านายท่านขอเปลี่ยนห้องน่ะ!"  

"หึหึ...ใช่ ชั้นเป็นคนขอเปลี่ยนเป็นห้องนี้แทน เราจะได้...สวีทกันทั้งวันทั้งคืนไงล่ะ" เอาอีกแล้ว เขาพูดเสียงแหบพร่าข้างหูผมอีกแล้ว ฮึ่ยย! ไอ้คนบ้า ไอ้หื่นเอ้ยย!! 

"ในหัวคิดแต่เรื่องแบบนี้รึไง หื่นกามที่สุด" ผมก้มหน้าและมุดลงกับผ้าห่ม และเขาก็ขยับออกมานอนข้างๆผมแทน แถมยังดึงผมไปอยู่ในอ้อมกอดอีกด้วย 

"นายรู้มั้ยว่าชั้นทรมานแค่ไหนที่อดทนรอจนครบ2อาทิตย์ได้ นายก็รู้ว่าชั้นมีอารมณ์กับนายตลอดเวลา" 

"ก็ดีแล้วไง หนูจะได้รู้ว่านายท่านมีความอดทนมากน้อยแค่ไหน ต่อไปคงต้องสั่งงดซัก1เดือน" ผมโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่มและพูดบอกเขา แต่ประโยคหลังนี่เขาถึงกับตาโตเลยล่ะ เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้ 

"1เดือนเนี่ยนะ! นายจะโหดร้ายไปถึงไหนกัน" 

"พูดมากงั้นก็งดซัก1ปีเลยแล้วกัน!" 

"เมียชั้นนี่โหดที่สุดเลยนะ แค่วันเดียวชั้นก็จะตายแล้ว" เขาพูดและเอามือมาบีบจมูกผมไปมา 

"งื้อออ...เจ็บนะ บีบมาได้" ผมทำท่างอนเขานิดหน่อย จากนั้นเราก็เผลอนอนหลับไป 

...................................................................................................................................................................................................... 

"ทานกันให้อิ่มเลยนะ เอาให้เต็มที่เลย...ชั้นพามาพักผ่อนที่นี่เพราะอยากให้ทุกคนสบายใจ ไม่ต้องเคร่งเครียดกันนะ" คุณแม่พูดยิ้มๆ จากนั้นพวกเราทุกคนก็ทานข้าวกันในห้องอาหารสุดหรูของรีสอร์ท 

....รีสอร์ทที่นี่เป็นรีสอร์ทที่หรูที่สุดติดอันดับ1ใน3ของประเทศ ทั้งสวยและหรูหราแถมยังอยู่ติดริมทะเลอีกด้วย ทุกคนที่มาพักที่นี่ก็จะเป็นพวกคนรวยหรือนักธุรกิจต่างๆ ใครที่เงินไม่ถึงก็คงพักที่นี่ไม่ได้หรอก...คงได้แค่ขับรถเข้ามาชมเท่านั้น 

"แผลเป็นยังไงบ้าง" คุณพ่อถามผมในขณะที่เรากำลังทานข้าวกันอยู่  

"หายดีแล้วครับ ทายาบ่อยๆแผลก็เริ่มสมานกันแล้วครับ" 

"ดีแล้วล่ะจ้ะ พักผ่อนที่นี่ให้สบายใจเลยนะ เรื่องไหนที่มันไม่ดีก็ปล่อยมันไปกับทะเลซะ อย่าเก็บเอามาคิดอีกนะ"  

"ครับคุณแม่" ผมตอบคุณแม่ จากนั้นเราก็ทานข้าวกันจนเสร็จ บางคนก็ไปเล่นน้ำทะเลกันแล้ว บางคนก็ไปดำน้ำดูปะการัง  

"อยากเล่นน้ำล่ะสิ" เขาถามผมในขณะที่ผมกำลังนั่งดูพวกพี่ๆเขาเล่นน้ำทะเลกันอย่างสนุกสนาน 

"ถ้าไม่มีแผลหนูคงวิ่งลงน้ำทะเลไปแล้ว แต่หนูกลัวแผลอักเสบ" ผมพูดเสียงหงอยๆและเอามือสัมผัสกับทรายไปมา 

"งั้นเราไปทำอย่างอื่นกันมั้ย" 

"ถ้าเรื่องอย่างว่าหนูไม่เอานะ" 

"ฮ่า..ฮ่า..ชั้นหมายถึงว่าเราไปเดินเล่นกันมั้ย หาดทรายและทะเลที่นี่สวยมาก ชั้นอยากพานายไปดื่มด่ำบรรยากาศน่ะ" 

"ถ้าเรื่องนี้ค่อยว่าไปอย่าง...ไปก็ได้ครับ แต่หนูขอไปเอาผ้าคลุมก่อนได้มั้ย ลมทะเลมันแรงและหนาวมากๆเลย" ผมพูดจบ เขาก็เดินไปหยิบให้ผมทันทีโดยไม่รีรอ จากนั้นเขาก็เดินออกมาและคลุมผ้าให้ผม  

....เขาจับมือผมและพาเดินมาเรื่อยๆตามชายหาด นิ้วมือของเราสอดประสานกันจนผมรู้สึกว่ามันอบอุ่นเหลือเกิน มือของเขาใหญ่มากๆแต่ผมกลับรู้สึกว่ามือนี้แหละที่ปกป้องผมได้  

"ยิ้มอะไรหืมม" ผมสะดุ้งเมื่อเขาหันมาทักผม...อะไรกัน นี่ผมยิ้มงั้นหรอ! บ้าหน่าาา ผมก็แค่รู้สึกดีที่ได้มาดื่มด่ำบรรยากาศเท่านั้นแหละ 

"เปล่าครับ หนูก็แค่รู้สึกดีที่ได้มาทะเล"  

"เอ่อ...ขอโทษนะคะ ใช่คุณลุครึเปล่าคะ" ขณะที่เขาจับมือผมเดินมาเรื่อยๆก็เจอผู้หญิง3คนเดินเข้ามาทักคุณลุค พวกเธอใส่ชุดบีกินี่สีแดงสดเหมือนกันทุกคน แถมหน้าตาและหน้าอกหน้าใจก็ใช่ย่อยซะที่ไหน 

....มาเป็นแก๊งเกิร์ลกรุ๊ปขนาดนี้ หวังว่าเป็นแค่นักท่องเที่ยวนะ คงไม่ใช่พวกล่าผู้ชายหรอกมั้ง 

"ครับ" เขาตอบแค่นั้นและเราก็จับมือกันอยู่ พวกเธอหันไปซุบซิบกันนิดหน่อยและหันกลับมาส่งรอยยิ้มหยาดเยิ้มยั่วยวนให้คุณลุค ผมก็ยืนมองพวกเธออยู่เฉยๆ อยากรู้ว่าพวกเธอจะทำอะไรต่อไป 

"พวกเราคือลูกสาวของนักธุรกิจที่เคยร่วมงานด้วยน่ะค่ะ และพวกเราก็เจอคุณลุคที่งานเลี้ยงวันนั้นด้วย"  

"จะเป็นอะไรมั้ยถ้าพวกเราอยากจะทำความรู้จักคุณให้มากขึ้น เผื่อว่าพ่อของพวกเราได้ทำธุรกิจกับคุณอีก" 

"ใช่ค่ะ ชั้นอยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้ งานเลี้ยงวันนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันเลย" 

....พวกเธอทั้ง3คนพูดพร้อมส่งสายตายั่วยวนแบบสุดๆมาให้ ผมจำพวกเธอได้ละ งานเลี้ยงที่โรงแรมเรโนเวอร์วันนั้นผมเห็นพวกเธอกำลังจะเข้ามาทักทายคุณลุคอยู่หลายครั้ง แต่เนื่องจากคนเยอะก็เลยไม่ได้ทักทายกัน...ที่แท้ก็พวกคุณหนูไฮโซนี่เอง 

"คงไม่ได้หรอกครับ พอดีว่าเรากำลัง 'สวีท' กันอยู่" คุณลุคหันหน้ามาเป็นเชิงบอกให้ผมจัดการแทน ผมก็เลยตอบกลับพวกเธอไปโดยเน้นคำว่า 'สวีท'  

"อ๋อ นี่คือคุณไออุ่น นายหญิงของเรโนเวอร์ใช่มั้ยคะ"  

"ใช่ครับ พอดีว่าเราต้องการความเป็นส่วนตัว...ขอตัวนะครับ" ผมเอามือคล้องแขนเขาและกำลังจะเดินหนี แต่เธอคนนึงก็มาจับแขนคุณลุคไว้อีกข้าง 

"แต่พวกเราอยากคุยกับคุณลุคนี่คะ ไม่ได้อยากคุยกับเด็ก เอ้ย คุณไออุ่นซะหน่อย" เธอแกล้งพูดผิดและหันไปหัวเราะคิกคักกับเพื่อนของเธอ 

"ผัวเมียเค้ากำลังสวีทกันอยู่ พวกคุณมาขัดขวางแบบนี้เค้าเรียกว่า 'ไม่มีมารยาท' นะครับ" ผมตอกกลับและยิ้มมุมปากไปให้พวกเธอ พวกเธอก็ดูหัวเสียมาก  

"นี่แก!...งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะคะ ไว้วันหลังเราค่อยทำความรู้จักกันก็ได้" เธอคนนึงชี้หน้าผม แต่ก็ยอมสงบสติอารมณ์และพูดกับคุณลุคด้วยน้ำเสียงหยาดเยิ้มเหมือนเดิม 

"เดี๋ยว!" ผมร้องเรียกพวกเธอ พวกเธอก็หันหน้ากลับมาและผมก็เดินเข้าไปใกล้ๆ 

"ผมเป็น 'เมีย' คุณลุค...เพราะฉะนั้นพวกคุณอย่ายุ่งกับ 'ผัว' คนอื่นดีกว่านะครับ เดี๋ยวศพไม่สวยเอานะ...หึ" ผมแสยะยิ้มร้ายๆไปให้พวกเธอ และผมก็หันกลับมาคล้องแขนคุณลุคและเดินกลับมายังบ้านพัก พวกเธอก็เหมือนโกรธผมมาก 

....ถามว่าผมกลัวพวกเธอมั้ย ผมก็จะตอบว่าไม่กลัวครับ ถึงแม้พวกเธอจะเป็นลูกสาวของนักธุรกิจชื่อดังที่เป็นมิตรกับเรโนเวอร์มายาวนาน แต่ถ้าพวกเธอคิดจะแย่งหรือยั่วยวนคนที่มีเจ้าของแล้ว ผมก็ไม่จำเป็นต้องกลัวหรือยอมหนิ เพราะผมน่ะ...หวงยิ่งกว่าจงอางหวงไข่เสียอีก ไม่เชื่อก็ลองดูสิ..หึหึ 

"ชั้นไม่เห็นเมียตัวเองหึงหวงมานานแค่ไหนแล้วนะ" เมื่อเรากลับมายังบ้านพัก เขาก็เปิดประเด็นพูดทันทีและเข้ามากอดเอวผมจากด้านหลังอย่างแนบแน่น 

"นานแค่ไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าถ้านายท่านตอบตกลงไปกับพวกเธอ หนูจะตัดไอ้นั่นของนายท่านมาสับเป็นชิ้นๆ แล้วโยนลงทะเลให้ปลากิน!" 

"นายเริ่มทำให้ชั้นกลัวนายเข้าไปทุกทีแล้วนะ" เขาพูดและก้มลงมาหอมแก้มผม 

"รับรองว่านายท่านได้กลัวจนหัวหดไอ้นั่นหดเลยล่ะ อยากลองดูมั้ยล่ะ" ผมพูดลองใจเขา แต่ผมก็รู้อยู่แล้วล่ะว่าเขาไม่กล้าทำอีกหรอก 

....ผมดีใจนะที่เขาหันมาหาผมแล้วบอกโดยนัยว่าให้ผมจัดการพวกเธอ มันทำให้ผมรู้สึกว่าผมมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวเขา ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามผมก็สามารถจัดการได้ โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิงและเรื่องผู้ชายที่อยากพลีกายให้เขา 

"แต่ตอนนี้มันไม่หดน่ะสิ...อ่าาาาาห์" จู่ๆเขาก็พูดเสียงแหบพร่าและส่งเสียงครางออกมา ผมจึงรู้ว่าไอ้นั่นของเขากำลังดุนดันอยู่ที่ก้นของผม และเขาก็กำลังถูไถไปกับก้นของผมด้วยแรงอารมณ์ที่เริ่มปะทุขึ้น 

"ไอ้คนหื่นกาม!!" 

โปรดติดตามตอนต่อไป... 

**มาต่อแล้วนะค้าา ช่วงนี้จะไม่ได้แต่งทุกวันนะคะ ไรท์ไม่ค่อยสบาย 

**ตอนหน้ามีNCน้าาา  

**ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ อย่าพึ่งเบื่อกันน้าา ไรท์จะพยายามกลับมาแต่งถี่ขึ้นนะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว