ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ร้อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 168

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2564 20:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ร้อน
แบบอักษร

“หน้าผมเหมือนพูดล้อเล่นหรือไง กลับไปได้แล้ว ผมจะนอน” เขาโบกมือไล่ลูกน้องคนสนิทของน้องชาย แล้วดันประตูปิดลงทันที 

แต่พอเดินกลับเข้าไปในห้อง กลับต้องเบิกตากว้าง เพราะคนบนเตียงกำลังลุกขึ้นนั่ง แล้วแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเอง ทั้งที่ยังหลับตาอยู่

“ลูกแพร์นั่นคุณจะทำอะไร” ด้วยความตกใจ เขาเผลอเรียกชื่อเล่นที่เธอเคยแนะนำตัวครั้งแรก พร้อมกับรีบพุ่งตัวไปหาเธออย่างรวดเร็ว

“ร้อน จะอาบน้ำ” เสียงอ้อแอ้เอ่ยตอบกลับมาทั้งที่ยังไม่ลืมตา

“เดี๋ยวผมเร่งแอร์ให้” เขาเดินไปหยิบรีโมทคอนโทรลเพื่อปรับอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศในห้องนอนของเธอให้เย็นลง

“เฮ่ย!” แต่พอหันกลับมาอีกครั้ง ก็เห็นหญิงสาวที่ตอนนี้เปลือยท่อนบนไปเรียบร้อยแล้ว และกำลังจะปลดซิบกระโปรงทรงเอของตัวเองออกทางปลายเท้า “ลูกแพร์!”

“แพร์ไหน” คนเมาถามขึ้นเสียงยานคาง ทำให้เขาเพิ่งรู้สึกตัวว่าเผลอเรียกชื่อนั้นออกมา

เมื่อถอดกระโปรงออกเรียบร้อยแล้ว กวินทราก็ค่อยๆก้าวลงจากเตียง แล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำ ด้วยความเคยชินทั้งที่ยังไม่ได้รู้สึกตัวมากนัก โดยมีชายหนุ่มอีกคนที่ยืนมองตามร่างขาวโพลนเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างนิ่งงัน ลอบกลืนน้ำลายดังอึก ร่างกายแข็งทื่อ และไม่ใช่ร่างกายอย่างเดียวที่แข็ง อย่างอื่นของเขาก็ยังแข็งและดันเป้ากางเกงออกมาจนปวดหนึบ

“ยายตัวแสบ ออกมาก่อนเถอะจะจับฟาดก้นให้เข็ด” สรัญภพได้แต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ด้านนอก

แต่จนแล้วจนรอดคนในห้องน้ำก็ไม่ยอมออกมาซักที เขาที่นั่งรอเธออยู่ปลายเตียงเผลอสัปหงกไปแล้วไม่รู้กี่รอบ พอยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา ถึงกับตกใจเพราะหญิงสาวใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว

จากตอนแรกที่ง่วงอยู่ ถึงกับทะลึ่งพรวดลุกขึ้นยืน แล้วรีบเดินไปยังหน้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

“อินจัง อาบเสร็จหรือยัง” เขาเคาะประตูเรียกคนด้านในด้วยชื่อที่เคยได้ยินเพื่อนร่วมงานของเธอเรียก แต่ก็ไม่มีเสียงใดๆจากด้านใน เขาจึงลองขยับลูกบิดประตู ซึ่งมันไม่ได้ล็อก จึงรีบเปิดแล้วเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว เห็นเธอนั่งหลับพิงชักโครกโดยปราศจากสิ่งห่อหุ้มร่างกาย แถมยังเปิดเรนเชาว์เวอร์เกิดละอองฟุ้งเต็มห้องน้ำ

“ลูกแพร์!” เขารีบเดินเข้าไปหาคนที่กำลังนั่งหลับเกาะชักโครกอยู่ตรงหน้า แล้วช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มพาเดินออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว

“คุณนี่นะ รู้จักดูแลตัวเองบ้างไหม” ทั้งที่ปากบ่น แต่เขาก็คอยปรนนิบัติดูแลเธอด้วยความเต็มใจ ทั้งหาเสื้อผ้ามาสวมใส่ให้ ทั้งเช็ดผมที่เปียกชื้นจนแห้ง กว่าจะได้นอนก็เกือบเที่ยงคืนผ่านไปแล้ว

“เฮ่อ” สรัญผมยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไหล่ซึมบริเวณขมับ ก่อนจะถือวิสาสะเปิดตู้เสื้อผ้าของเธอ ค้นหาชุดที่พอจะใส่นอนได้ แต่ก็ไม่มี นอกจากผ้าขนหนูผืนใหญ่กับชุดคลุมอาบน้ำสีหวาน เขาหยิบทั้งสองอย่างออกมา แล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำ เพื่อชำระร่างกายของตัวเองบ้าง ก่อนจะออกจากห้องน้ำด้วยชุดคลุมสีชมพูพาสเทลของคนบนเตียง แล้วก้าวขึ้นสู่เตียงนอน ล้มตัวลงนอนข้างๆเธอ จากนั้นก็ดึงตัวคนข้างกายเข้ามากอด แล้วหลับไปในเวลาอันรวดเร็ว 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว