facebook-icon

ขอบคุณนักอ่านที่รักทุกคน

ชื่อตอน : ตอนที่ 52

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 518

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2564 19:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 52
แบบอักษร

ตอนที่ 52 

“ผับของเพื่อนสินธรนิ” ภาคินเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำให้ภูมินทร์ที่นั่งอยู่เบาะข้างๆหันมองหน้าหลานชาย พลอยประภาและกัสจังที่นั่งอยู่เบาะหลังพูดขึ้นทันทีหลังสิ้นประโยค

“ไอ้สินธรต้องอยู่ในนั้นแน่ๆ ยัยมนต์จะไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?”

“พวกคุณไม่ต้องห่วง ผมจะไม่ปล่อยให้มนต์ได้รับอันตรายเด็ดขาด”

เสียงเพลงข้างในผับดังมากจนแทบไม่ได้ยินเสียงคุยของทั้งคู่

ดูเหมือนว่าเครื่องดักฟังที่ติดไว้คงเสียเปล่าเสีย แล้วอย่างนี้พวกเขาจะรับรู้ความคืบหน้าของเธอได้อย่างไร เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ปลอดภัยภาคินจึงรีบโทรหาหญิงสาว เขาไม่สามารถนั่งรออย่างใจเย็นได้อีกต่อไป

หากดาริกาเป็นอะไรไปชายหนุ่มคงรู้สึกผิดไปตลอด ถึงวันนั้นเขาคงไม่กล้าให้อภัยตัวเอง

“ใครโทรมาเหรอมนต์”

รินลดาชะเง้อมองด้วยความสงสัย สีหน้าของหล่อนแสดงออกถึงความวิตกเล็กน้อย หล่อนกลัวว่าสายที่โทรเข้ามาเป็นภาคิน หากอีกฝ่ายรู้ว่าหล่อนพาแฟนของเขามาที่แบบนี้ มีหวังภาคินต้องตามมาแน่นอน

และใช่...แผนที่วางไว้ทั้งหมดก็ต้องเสียเปล่า

“แม่โทรมานะคะ มนต์ขอตัวไปคุยโทรศัพท์สักครู่ ถ้าแม่รู้ว่ามนต์มาเที่ยวผับคงไม่พอใจเท่าไหร่”

“แล้วไป”

“มีอะไรรึเปล่าค่ะ สีหน้าคุณรินดูไม่ค่อยดี” ดาริกาแสร้งถามซึ่งเธอพอจะรู้คำตอบ

“ฉันก็นึกว่าคินโทรมาซะอีก ไม่งั้นเขาคงไม่พอใจฉันแน่ๆที่พาเธอออกมาแบบนี้ เธอคงไม่ได้บอกคินใช่ไหม?”

“อย่ากังวลไปเลยค่ะ มนต์ไม่ได้บอกใคร” สิ้นประโยค ดาริการีบเดินออกไปหน้าห้องน้ำแล้วกดรับสายอีกฝ่าย

เธอไม่อยากให้เขารอนาน...เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเป็นห่วง การที่เขาโทรมาแบบนี้คงมีเรื่องอะไรสักอย่าง

“พี่คินโทรหามนต์มีอะไรรึเปล่าค่ะ” เจ้าตัวพ่นลมหายใจใส่หน้า รู้สึกโล่งอกขึ้นมาทันทียามได้ยินเสียงหวานของคนรัก

“พี่เป็นห่วง ข้างในเสียงดังมากไม่ได้ยินมนต์คุยกับรินเลย เครื่องดักฟังที่ติดไว้คงไม่มีประโยชน์ งั้นมนต์ถือสายค้างไว้แล้วกัน ถ้าเกิดอันตรายรีบคุยกับพี่ทันที” แม้ไม่เห็นหน้าคนพูด ทว่าเสียงของเขากลับทำให้เธออุ่นใจ

งานนี้จบลงเมื่อไหร่ เธอจะกอดเขาให้หายคิดถึง

“ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง มนต์รักพี่คินนะ” ภาคินคลี่ยิ้มนึกขันในความไร้เดียงสา หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ยังมีอารมณ์บอกรัก เห็นทีกลับไปต้องจัดชุดใหญ่ให้เธอกระมัง

“พี่ก็รักมนต์ครับ คิดถึงจะแย่แล้ว อยากกอด” ประโยคบอกรักของชายหนุ่มทำเอาคนในรถเบะปากมองบน โดยเฉพาะกัสจังหล่อนไม่คิดว่า…ท่านประธานหนุ่มสุดหล่อมาดนิ่งจะกลายเป็นคนคลั่งรักได้ถึงเพียงนี้

“เอ่อ…ตอนนี้ใช่เวลาบอกรักไหมคะบอส สงสารคนไม่มีคู่แบบกัสบ้างสิคะ” กัสจังพูดแซว แต่ภาคินกลับไม่รู้สึกสะทกสะท้าน

“ก็เพื่อนคุณน่ารักช่วยไม่ได้” เขาตอบกลับน้ำเสียงเรียบ กัสจังอยากจะอาเจียนให้หมดไส้หมดพุง หากไม่ติดว่าเสียดายอาหารที่กินเข้าไป ป่านนี้หล่อนคงทำตามสมองคิด

จะว่าไปก็น่าอิจฉา ดาริกาโชคดีเหมือนหนูตกถังข้าวสาร

#ภายในผับ

ดาริกาหยิบแก้วน้ำโค้กขึ้นดื่ม เธอไม่ควรต่อความยาวสาวความยืด จึงแสร้งทำเป็นไม่มีสติเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่ายาปลุกเซ็กส์ที่ใส่ลงไปกำลังออกฤทธิ์ยา

“อื้อ…มนต์ปวดหัวค่ะคุณริน รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวยังไงไม่รู้”

รินลดาทำเสียงหึในลำคอ ดวงหน้างามฉายชัดถึงความพึงพอใจ ตอนนี้ดาริกากำลังติดกับ หล่อนจึงไม่รอช้ารีบกวักมือเรียกบริกรหนุ่มให้อุ้มร่างของเธอไปยังห้องยังห้องนอน

เสียงเปิดประตูที่ดังขึ้นทำให้สินธรลุกจากโซฟา เขาส่งยิ้มให้รินลดาก่อนหันไปมองร่างบอบบางในอ้อมแขนของลูกน้อง

“เอาไปวางบนเตียง”

“ที่นี่ที่ไหน ไอ้สินธรแกมาทำอะไรที่นี่ปล่อยฉันนะ ฉันบอกให้ปล่อยไง” หญิงสาวทำทีแสดงเพื่อความแนบเนียน เธอพยายามร้องตะโกนจนสุดเสียง ที่ต้องทำแบบนี้เพื่อให้ภาคินได้ยิน เขาถือสายเธออยู่และกำลังกลุ้มใจเพราะความเป็นห่วง

“อีมนต์ บอสค่ะเกิดอะไรขึ้นกับมนต์”

“รินคงพามนต์ไปหาไอ้สินธรแล้ว กัสจังคุณรีบโทรหาตำรวจส่วนอาเข้าไปข้างในกับผมถึงเวลาต้องลากคอมันเข้าคุกสักที” ชายหนุ่มขบกรามแน่น กำหมัดด้วยความคียดแค้น ทุจริตบริษัทเขายังไม่พอยังกล้าทำเรื่องเลวทรามกับผู้หญิงของเขา

ต่อให้ต้องตาย ภาคินไม่มีวันปล่อยสินธรให้หลุดมือ เขาจะขยี้อีกฝ่ายให้จมดิน

“ไปกันเถอะคินเดี๋ยวจะไม่ทันการ” ภูมินทร์พูดเชิงเร่งเร้า ทว่าพลอยประภารั้งไหล่กว้างของภูมินทร์เอาไว้

“ระวังตัวด้วยนะค่ะพ่อเลี้ยง พลอยเป็นห่วง”

“ผมสัญญาว่าจะกลับมาอย่างปลอดภัย รอผมนะคุณพลอย” ริมฝีปากอุ่นสัมผัสหน้าผากนูนเงาอย่างคะนึงหา นิ้วเรียวลูบไล้พวงแก้มนวล จ้องมองใบหน้าหวานก่อนเดินออกจากรถ

"รักษาสัญญาด้วยนะคะพ่อเลี้ยงพลอยจะรอ พาน้ำมนต์ออกมาให้ได้นะ"

พลอยประภามองตามแผ่นหลังกว้างที่คุ้นเคย ตอนนี้เธอรักเขาหมดหัวใจ หญิงสาวได้แต่ภาวนาขอให้คนรักและเพื่อนสาวกลับออกมาด้วยความปลอดภัย

“อีพลอยมึงไม่ต้องคิดมาก ตอนนี้ตำรวจกำลังมาทุกคนจะต้องปลอดภัย”

“กูก็หวังให้เป็นแบบนั้นอีกัส” เธอใช้หลังมือปาดหยาดน้ำตาตัวเอง

ห้อง VIP

สินธรเลือกห้อง VIP เพราะใหญ่และเรียบหรูซึ่งเหมาะกับคนแบบเขา ภายในห้องถูกประดับประดาด้วยแสงเทียนและแจกันดอกไม้นานาชนิด เขาตั้งใจจ้างออแกไนซ์ให้ตกแต่งห้อง สำหรับค่ำคืนสุดเร้าร้อนระหว่างเขากับดาริกา

ชายหนุ่มไม่เคยคิดว่าหญิงสาวที่เขาปรารถนา บัดนี้นอนอยู่ตรงหน้าของตัวเอง และวันนี้ดาริกาไม่มีทางหนีรอด ดูเธอสิ…นอนดิ้นไปมาโหยหารสสวาทแทบขาดใจ

แต่ไม่ต้องเป็นห่วง คืนนี้สินธรจะสอนบทเรียนรักจนเธอลืมภาคินเลยละ

"แกจะทำอะไร ออกไปนะ" ดาริกาส่งสายตาปราม เมื่ออีกฝ่ายพยายามเคลื่อนตัวเข้ามาหา

“ไม่ดิ้นสิเด็กน้อย ฉันจะทำให้เธอมีความสุขไงแล้วเธอจะขอบคุณฉัน” นิ้วเรียวลูบไล้ผิวแก้มสวย สินธรแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง ท่าทางของเขาน่ากลัวจนดาริกาเริ่มหวั่นใจ ใบหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องยิ่งดูยิ่งขยะแขยง เธอได้แต่ภาวนาให้ภาคินรีบมาเสียที

พวกมันตั้งใจถ่ายคลิปวิดีโอเมื่อภายในห้องล้อมรอบไปด้วยกล้อง หญิงสาวเดาว่าสินธรตั้งใจถ่ายเก็บเอาไว้เพื่อใช้ขู่เธอและภาคิน หากมันได้ในสิ่งที่ต้องการทั้งคู่ต้องแย่แน่ๆ

แล้ววูบหนึ่งเธอก็รำลึกถึงบางสิ่ง ภาคินไม่รู้ว่าเธออยู่ห้องไหน แล้วอย่างนี้เขาจะมาช่วยเธอได้อย่างไร?

แย่แล้วสิ...เธอลืมคิดเรื่องนี้ไปเสียสนิท อยู่ๆน้ำใสก็เริ่มไหลผ่านหางตา

“อย่ามัวร่ำรี้ร่ำไรนะคุณสินธร จะทำอะไรก็รีบทำ ฉันจะไปรอหน้าห้องแล้วกัน” รินลดาพูดก่อนหันมองหน้าหญิงสาว 

"เอากันให้สนุกนะน้ำมนต์ สมน้ำหน้า!" พูดแล้วก็เดินออกไป

ทางด้านอากับหลาน หลังจากเข้ามาในผับทั้งคู่ก็เดินมาโซนบริการแขก ทว่ามีห้องมากมายเรียงรายอยู่สองข้างทาง ภาคินเริ่มหวั่นใจเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าดาริกาอยู่ตรงไหน

“แย่แล้วอา ผมไม่รู้ว่ามนต์อยู่ห้องไหน” ชายหนุ่มตีหัวตัวเองซ้ำๆ นึกโทษความสะเพร่าที่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้

ถ้าดาริกาเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ แล้วเขาจะทำอย่างไร?

“ใจเย็นๆก่อนคิน ไม่รู้ห้องไหน...ก็หาแม่งทุกห้องนี่แหละ รีบช่วยกันหาก่อนที่ไอ้เหี้ยนั่นจะทำอะไรมนต์”

"ถ้าน้ำมนต์เจ็บตัวขึ้นมา ผมจะฆ่ามันให้ตายคามือ!"

 

อาภูอย่าพูดคำหยาบสิคร่าใจเย็นกันก่อน ก็หลานสะใภ้เป็นเพื่อนรักของแฟนไม่ให้เป็นห่วงได้ไง ใช่ไหมคะ? 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว