อ๊ากกกก

หึหึ ข้าชอบเสียงกรีดร้องเช่นนี้เสียจริง

นี่มันอะไรกัน!!?

ทำไมพวกอสูรถึงได้!?

ท่านพ่อ! รีบไปคุ้มกันท่านคางายะก่อนเถอะขอรับ!!

อึ่กก//ลังเล

ท่านพ่อ!!!

รู้แล้ว!!!

ระวังตัวด้วย!!!

//วิ่งเข้าไปในตัวบ้าน

พวกอสูรข้างขึ้น...

ชั้นจะ

ฆ่าพวกแกให้หมด

รินอยู่ไหน!

เอานางคืนมา!

หึ

ถ้านางอยากกลับล่ะนะ

เจ้าหมายความว่า...

ริน!

เจ้ายังไม่ตาย!

ระ ริน

ข้าไง จำไม่ได้หรอ

ฮึ่ก ริน ผมยูคุงไง

ริน เจ้ากลับมาเถอะนะ

..เจ้าลืมพวกข้าจริงๆหรอ

...

เป็นอสูรที่ไม่อยากฆ่าเอาซะเลยค่ะ

เจ้าไม่รู้จักพวกมันหรอก

ว่าที่"ภรรยา"ข้า

แก!!

แกทำอะไรริน!!

งั้นข้ายกพวกมันให้เจ้า

ส่วนข้าจะไปจัดการ...

เจ้าคางายะมัน

หึ//เดินเข้าตัวบ้าน

ริน

ข้าไง

เคียวจูโร่ยังไงล่ะ

เจ้าลืมพวกข้าจริงๆหรอ

กลับมาเป็นเหมือนเดิมเถอะนะ

ได้โปรดริน ขอขอร้อง

เจ้ากลับมาเถอะนะ

ริน!มีสติซักทีสิ!

//หลบดาบริน

กลับมาได้แล้ว!

ริน! หยุดได้แล้ว!

ริน! กลับมาซักที!!

รินโกะ

หยุดได้แล้ว

!ท่านแม่...

ใช่จ่ะ

น้ารุกะไง

แม่ช่วยได้เท่านี้

ดูแลเธอด้วย

เคียวจูโร่

//หายไป

ท่านแม่...

ขอบคุณขอรับบ

ริน!

ริน! ฟื้นสิ!!

ริน!

ริน!//กอดริน

นึกว่าจะเสียเจ้าไปแล้ว

ริน

ใจเย็นๆ

//ลูบหัวริน

ไม่เป็นอะไรแล้ว

//ลูบมือริน

ข้าดีใจเหลือเกิน//จูบหน้าผากริน

เห้ยย!! มาช่วยกันก่อนนน

รู้แล้ว!

ไหวมั้ย

ถ้าไม่ไหวรีบบอกข้านะ อย่าฝืน

ริน

เจ้ารู้มั้ย

เราจะฆ่าพวกมันได้ยังไง

พวกมันตัดคอได้ยาก

โดนแดดก็ไม่ตาย

ริน

งั้นเริ่มได้เลย

พวกข้าจะปกป้องเจ้าเอง

หืมม

ได้สติแล้วอย่างนั้นหรอ

อึก

โครม!//โยนคางายะไปชนกับเสาบ้าน

แค่กๆ//กระอักเลือด

เธอฆ่าชั้นไม่ได้

ยอมรับเถอะ

ชั้นคืออสูรที่แข็งแกร่งที่สุด

พวกเราคืออสูรที่แข็งแกร่งที่สุด

ตัดหัวก็ไม่ตาย

โดนแดดก็ไม่ตาย

มันคือความอมตะ

หมายความว่ายังไง

เธอจะทำอะไร

หรือว่าเธอ!!!

หยุดเดี๋ยวนี้!!

ริน อย่าทำนะ!

ริน!

ไม่!

หยุดนะริน!!

เจ้า!

ริน!

!

!

!

!

!

ฮืออ

ทำไมฮืออ

เจ้าทำอย่างนี้ทำไม! ฮืออ

เจ้าห้ามทิ้งพวกข้าไปนะ!!ฮืออ

ฮืออ

ข้าไม่สัญญา ฮือออ

เจ้าจะทิ้งพวกเราไปอย่างงี้ไม่ได้นะ!!

ข้าไม่ให้เจ้าตาย!!

!

!

!

!

ริน!อย่าปิดตาสิ!!

พูดอะไรก็ได้!ได้โปรด!!!

ริน!ไหนว่ารักพวกข้าไง!

จะมาทิ้งกันแบบนี้ไม่ได้!!

ริน!ข้าบอกไม่ให้เจ้าตายไง!!

ฟื้นขึ้นมาสิ!!

เดี๋ยวค่ะ!

//จับชีพจร

เธอยัง...

ไม่ตายค่ะ...