เห้อออ ถึงบ้านซักที!!

ค่าๆๆ มาแล้วค่า

ใครมาเคาะประตูบ้านเรากัน

ใจเย็นค่ะ มันเกิดอะไรขึ้นคะ

!!!นำทางไปเลยค่ะ!!

คุณ!! อยู่ไหน!!

(หรือว่าอสูรจะพาตัวไป!!!)

อึ่กก//ล้มลงไปกับพื้น

แกเป็น ฮึก ใครกัน//สลบไป

อึ่กก//ทำไมมันเจ็บไปทั้งตัวอย่างนี้

ที่นี่..ที่ไหน//พยายามลืมตา

! //รีบหันไปมองต้นเสียง

โดมะ อสูนจันทราข้างขึ้นที่2...งั้นหรอ

นั่น...อาคาสะ อสูนจันทราข้างขึ้นที่3//มองอาคาสะ

โคคุชิโบ อสูนจันทราข้างขึ้นที่1//มองโคคุชิโบ

เกียคโค อสูนจันทราข้างขึ้นที่5//มองเกียคโค

ฮันเท็นกุ อสูนจันทราข้างขึ้นที่4//มองหันเท็นกุ

เกียวทาโร่ อสูนจันทราข้างขึ้นที่6//มองเกียวทาโร่

นาคิเมะ//มองนาคิเมะ

//มองโซ่ที่ขากับแขน

(นี่เราโดนจับมานานเท่าไหร่ แล้วทำไมแรงที่มีก็หายไปหมด)

!!(ทำไมมุซันถึงได้...)

จับชั้นมาทำไม

เป็นคนที่ฆ่าแกได้แล้วกัน

ยะ อย่าเข้ามานะ!! อึ่กก!!

ไม่นะ!! ออกไปนะ!!//พยายามดึงโซ่ให้หลุด

ฮึ่กก เจ็บบ

ถ้าคิดจะทรมาณชั้นอย่าได้หวัง อึ่กก

อั่กก!!//กระอักเลือด

//เหลือบมอง

...

//โจมตีมุซัน

ปล่อยข้าไปซะดีๆแล้วข้าจะไม่ฆ่าเจ้า

เรื่องของข้า เจ้าอย่าแส่

ทำไมเราถึงโดนแสงได้นะ

//ถึงหน้าบ้าน

//เปิดประตูบ้าน

//ปิดประตู

ตุบบ//ล้มลง

แค่กๆๆ//กระอั่กเลือด

ข้า อึ่ก...รินโกะไง//สลบไป

//กลับร่างเดิม

.

งืมมมม

//พยายามลืมตา

ที่นี่ที่ไหน...อีกแล้ว

...ทำไมถึงล่ามโซ่ชั้นไว้ทั้งแขนทั้งขาล่ะ!?

แล้วชั้นมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

เดี๋ยวนะ ...

ชั้นไปกลายเป็นอสูรตั้งแต่เมื่อไหร่

ก็เห็นอยู่ว่าชั้นเป็นคน

(ตอนนี้เราคงต้องแสร้งว่าจำไม่ได้ก่อน)

(ต้องรอดูท่าทางของคนพวกนี้ว่าจะทำอะไรกับเราต่อ)

//ส่ายหน้า

ชั้นจะกลายเป็นอสูรได้ไง ก็เห็นอยู่ว่าเป็นคน

จำได้แค่ว่าโดนจับตัวไปให้เจ้ามุซัน แล้วมันก็...

กัดชั้น...

ไม่รู้...หลังจากนั้นชั้นก็จำอะไรไม่ได้แล้ว

ใช่ แต่ชั้นก็จำไม่ได้เหมือนกันว่าโดนใครพาไป

แล้วพาไปได้ยังไง

ใช่

เพราะงั้นปล่อยชั้นไปเถอะนะ

ชั้นไม่เป็นอันตรายแน่นอน

บอกว่าปล่อยชั้นไง!!//ตวาดเสียงดัง

ชั้นหิว!!

ข้าวก็ไม่ได้กินมาตั้งหลายวันแล้ว!!

น้ำก็ไม่ได้อาบอีก!!

ไปเอาข้าวมาให้ข้ากินเดี๋ยวนี้!!

เอาข้าวหน้าเนื้อ

ดังโงะ

ซูชิ

ราเมง

น้ำแข็งใส

เอาน้ำที่มันชื่นใจๆมาด้วย

หรือจะให้ข้าจับพวกเจ้ามากิน

หัวใจที่เต้นอยู่เสียงของมันฟังดูแล้วช่างน่าอร่อยนัก

รีบไปหาอาหารมาให้ข้าซะ

ก่อนที่ข้าจะทำลายโซ่พวกนี้แล้วไปกินพวกเจ้า

หึ แค่นี้ก็จบ

ข้าน่ะหิวแทบตาย ตาลายไปหมด

(เราแกล้งคนพวกนี้ต่ออีกหน่อยดีมั้ยนะ คิกๆ)

ใครลูกเจ้ากัน

หึ เจ้าพวกมนุษย์ชั้นต่ำ

ข้าเป็นใคร พวกเจ้ารู้หรือไม่!!

ข้าเป็นถึงผู้ยืนอยู่จุดสูงสุดของเหล่าปีศาจอสูรเชียวนะ!!

ชิส์! แต่เจ้ามุซันกลับทำให้ข้าต้องมาอยู่ในร่างเด็กคนนี้เสียได้!!

ใช่แล้ว หึหึ

ว่าแต่...ร่างนี้ก็น่ากินจริงๆ

เลือดในตัวมันหวานฉ่ำนัก

หัวใจดวงเล็กนี่ก็อีก หึหึ

หืมมม

เจ้าหัวขาว เจ้าหัวเหลือง

เจ้าเป็นอะไรกับนางเด็กมนุษย์คนนี้กัน

หึๆ

555+

ข้าเป็นปีศาจราคะ...

หากไม่ได้กินน้ำเชื้อเกิน3วัน...ข้าจะตาย

ถ้าข้าตายเด็กนี่ก็ตาย

เดี๋ยวพรุ่งนี้เด็กนี่กับข้า

ก็จะตายแล้วล่ะ

หึหึ ข้าแค่กลับไปนรกที่อยู่ข้าเท่านั้นเอง

จะเอาไงดีน้าาาา

จะเอายังไงดีล่ะ หึหึ//ดวงตาสีแดงแววโรจน์

(คิกๆเอาหล่ะ เราเองก็เลิกแกล้งดีกว่-)

!!!

(ฉิบหายแล้ว!!!)

อ่านแล้วอย่าลืมเปงกำลังใจให้ด้วยน้าา

มารีวิวกันได้เด้ออ

บั้ยบั่ยยย

จุ๊บุ๊ๆ