เข้ามาสิ

ก็แค่ต้องปล่อยให้ท่านลุงสำนึกก่อน เพื่อจะคิดอะไรออกซะบ้าง

(แต่ท่านน้ารุกะตายเร็วเกินไป ไม่ใช่ว่าต้องตายตอนที่...)

ช่างเถอะ แล้วนี่อาบน้ำกันแล้วยัง

งั้นนั่งรอห้องนี้พลางๆ//เดินไปห้องทานอาหาร

นั่งรอกันตรงนี้ก่อนนะ//เดินไปทำอาหารที่เคาท์เตอร์

เสร็จแล้วๆ

//ยกอาหาร

ยังมีของหวานอีกนะ เผื่อท้องไว้ด้วยล่ะ

555 น่ารักจังเลยน้า เคียวคุง

เอ่ออ...ก็ชั้นกับเคียวคุงสนิทกันมากกนี่นา

แต่ถ้าอยากให้เรียกก็ได้นะ

ซาบิคุง

ยูคุง

กินเถอะๆเดี๋ยวชั้นไปยกของหวานมาให้ก่อน

//เอาของหวานมาเสริฟ

หยิบไปคนละอย่างเลย

แต่ว่านะ...

ทำไมถึงได้กินเร็วกันอย่างนี้เนี่ย!!

อ้าาา อิ่มล่ะ

เดี๋ยวพวกนายไปฝึกก่อนเลย ชั้นจะล้างจานพวกนี้ก่อน

อย่างที่เซนคุงว่าแหละ พวกนายไปพักก่อนเถอะหรือว่าจะไปฝึกก็ได้

เซนคุง..

ทำในสิ่งที่อยากทำเถอะ...ไม่จำเป็นต้องฝืนทำเพียงเพราะว่ามันเป็นสิ่งที่ทำกันต่อๆมาจากคนในตระกูล

การทำตามความฝัน และความต้องการให้ลุล่วงไม่ใช่สิ่งน่าอายเลย

กลับกันมัน...

ช่างดูสง่างามดั่งหาก

อีกอย่างตอนนี้ก็มีพี่กับเคียวคุงเป็นผู้สืบทอดปราณอยู่แล้วด้วย

ทำในสิ่งที่อยากทำในตอนที่ยังมีโอกาศเถอะ

เสียดายที่ทำไม่ได้ เพราะส่วนผสมหายากเกินไป

แต่ชั่งเถอะ ตอนนี้พวกนายฝึกอะไรอยู่หรอ

อ้อ เดี๋ยวไปหยิบให้

//เดินไปหยิบดาบไม้

//เอาไปให้ทั้ง3คน

ข้าฝึกด้วยแล้วกัน

ฟู่ววว เหนื่อยชะมัดด

//ฟังที่กิยูพูดอย่างไม่พอใจ

นี่!!

ชั้นจะบอกอะไรให้นะ!

การจะเก่งหรือแข็งแกร่งไม่ใช่ว่าจะได้มาในวันเดียว

เพราะงั้นพวกเราถึงต้องพยายาม!

เพราะความพยายามที่เรามีจะแสดงผลในซักวันนึงแน่นอน!!!

เพราะอย่างนั้นห้ามพูดดูถูกตัวเองเด็ดขาด

เอาล่ะ

ไปกินข้าวกันเถอะ ป่านี้เซนคุงคงเตรียมกับข้าวเสร็จแล้ว

ว้าวว เซนคุงทำอาหารเก่งขึ้นนะเนี่ยย

งั้นลงมือกินกัน!!

ทุกคนนน

ดึกมากแล้ว เข้านอนเถอะ

...ไม่ต้องห่วงหรอก//ลูบหัวเซนจูโร่&ดึงเคียวจโร่มากอด

???

เป็นอะไรไปน่ะ

แต่ว่า.. เราเองคงต้องไปหาท่านลุงชินจูโร่ก่อน

//วาร์ปไปบ้านชินจูโร่

//แอบหลังต้นไม้

...กลิ่นอายอสูร

หรือว่า!!!

(รุย!!มาอยู่ที่นี่ได้ยังมาน่ะ!?)

ท่านลุงบาดเจ็บจากเราไปแล้วด้วย

คงสู้ไม่ไหวแน่

หยุดนะ!!

อย่าทำอะไรท่านชินจูโร่นะ!!

พรึบ//หายตัวไปทางชินจโร่

ท่านลุงรีบยกขึ้นก่อน

ไหนดาบของท่าน

ไม่!

!???

!!

เป็นอสูร..หรอ

...//แกล้งทำสีหน้าลังเล

ท่านลุง..ลาก่อน

//วาร์ปชินจูโร่กลับไปที่บ้านรินโกะ

อสูรงั้นหรอ...

ถ้าเป็นอสูรละแข็งแกร่ง

แล้วความพยายามของพวกเราล่ะ!!

คนที่มีความจำเป็นต้องเป็นอสูรและผันตัวไปเป็นอสูร ข้าไม่เคยเกลียด

แต่คนที่เป็นอสูรเพียงเพื่อต้องการความแข็งแกร่ง...

..ข้าน่ะโคตรเกลียดเลย!!!

//เสกดาบออกมา

ครั้งนี้ชั้นจะปล่อยนายกลับไป..

เพราะชั้นรู้ว่าทำไมนายถึงต้องเป็นอสูร..

กลับไปในตอนที่ชั้นยังให้โอกาสดีกว่านะ

เลือกอย่างนี้หรอ...

ยกโทษให้ข้าด้วย

ฟึบ!!//ตัดหัวรุย

พ่อ แม่นายรักนายมากนะ

แต่นายกลับเข้าใจผิดไปเอง

ขอให้นายไปเจอครอบครัวนาย

และขอให้ได้อยู่กับพวกเค้าเถอะ

ตุบบ//ล้มลงกับพื้น

//สลบไป

น้องเทพทรูมั่กก

แต่เอ๊ะ!!

ทำไมน้องสลบนะ

เปงกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าาา

จุ๊บๆ